USOS – centrum Twojej akademickiej kariery

USOSweb UKSW to portal, który umożliwia studentom dostęp do ich akademickiego świata. Aby w pełni wykorzystać jego potencjał, warto znać kilka kluczowych funkcji, które ma USOS UKSW.

• Harmonogram zajęć i egzaminów. Nie tylko pozwala śledzić nadchodzące wydarzenia, ale także pomaga w planowaniu czasu i organizacji pracy własnej. A przecież wszyscy wiemy, jak często zajęcia są odwoływane albo przekładane.
• Obsługa rejestracji na kursy. Umożliwia wybór przedmiotów na nadchodzący semestr, co jest kluczowe dla spersonalizowanego kierunku studiów.
• Dostęp do wyników egzaminów i ocen. Pozwala na bieżąco monitorować swoje postępy akademickie oraz historię ocen, co jest istotne dla oceny własnych wyników i planowania przyszłych działań edukacyjnych.
• Elektroniczny indeks. Zastępuje tradycyjny, papierowy indeks, umożliwiając łatwy dostęp do kompletu danych akademickich studenta w każdym miejscu i czasie.

Dodatkowo, platforma uksw.usos oferuje szereg innych istotnych funkcjonalności, które wspomagają proces edukacyjny:

• Wirtualny dziekanat. Ułatwia załatwianie formalności administracyjnych bez konieczności wizyty w budynku uczelni.
• Platforma e-learningowa. Zapewnia dostęp do materiałów dydaktycznych, umożliwiając efektywną naukę online.
• Komunikacja z wykładowcami. Oferuje możliwość bezpośredniego kontaktu z prowadzącymi zajęcia, co jest szczególnie ważne w przypadku wyjaśniania wątpliwości dotyczących kursów. W takim wypadku nie trzeba nawet wychodzić z domu, czy akademika.
• Ankiety oceniające kursy i wykładowców. Pozwalają wpływać na jakość nauczania poprzez feedback, który jest cenny zarówno dla wykładowców, jak i administracji uczelni.
• Systemy wsparcia i doradztwa. Zapewniają wsparcie psychologiczne, karierowe oraz pomoc w planowaniu ścieżki edukacyjnej.

Korzystając z tych funkcji, studenci mogą efektywnie zarządzać swoim planem zajęć, śledzić postępy w nauce oraz mieć wpływ na kształtowanie środowiska akademickiego. UKSW przez platformę USOSweb stawia na transparentność i dostępność, co jest kluczowe dla nowoczesnej edukacji.

Innowacje na UKSW w Warszawie

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie nieustannie wprowadza innowacje, by sprostać dynamicznie zmieniającemu się światu edukacji i nauki. Nowoczesne programy dydaktyczne są stale aktualizowane, by odpowiadać na potrzeby rynku pracy. UKSW inwestuje w rozwój infrastruktury badawczej, tworząc przestrzenie, które sprzyjają interdyscyplinarnym projektom i współpracy międzynarodowej.

Cyfrowa transformacja uczelni, z USOS UKSW na czele, umożliwia studentom i kadrom naukowym efektywniejsze zarządzanie procesem kształcenia i nauki. A to w dzisiejszych czasach jest przecież niemal koniecznością. Wprowadzane są także rozwiązania wspierające ekologiczność i zrównoważony rozwój, podkreślając rosnącą rolę uczelni w kształtowaniu świadomości społecznej.

USOS UKSW – Twoje Akademickie Horyzonty

USOS  UKSW to nie tylko narzędzie administracyjne. To platforma, która otwiera przed studentami nowe horyzonty, ułatwiając zdobywanie wiedzy i rozwijanie pasji naukowych każdego dnia.

USOS UKSW to nie tylko system, to brama do przyszłości w edukacji. To właśnie dzięki tej platformie studenci UKSW mogą na co dzień doświadczać, jak nowoczesne technologie wspierają ich edukacyjną drogę.

Artykuł USOS UKSW – wirtualna rewolucja w edukacji pochodzi z serwisu Naturowo.

Soczewki kontaktowe to coraz popularniejsze akcesorium przeznaczone do korekcji wzroku, z którego systematycznie korzysta wiele osób. Spora rzesza ich użytkowników wręcz nie wyobraża sobie rezygnacji z noszenia szkieł kontaktowych oraz związanego z tym komfortu. W celu zapewnienia miłośnikom soczewek szerokiego i zróżnicowanego wyboru produktów, ich producenci stale udoskonalają swoje produkty oraz udostępniają ich kolejne warianty. Jednym z nowszych wariantów szkieł kontaktowych jest ich 14-dniowa odmiana. Czym różni się ona od standardowych szkieł miesięcznych?

Soczewki miesięczne a dwutygodniowe. Podstawowe różnice

Soczewki kontaktowe jeszcze do niedawna występowały w dwóch podstawowych wariantach – jednodniowym i miesięcznym. Te pierwsze z założenia miały być rozwiązaniem jednorazowym, przeznaczonym na specjalne okazje oraz dla osób posiadających szczególnie wrażliwe oczy. Wariant miesięczny to natomiast standardowa opcja, z której korzysta obecnie większość zwolenników szkieł kontaktowych. Nie jest jednak już jedynym rodzajem szkieł długoterminowych – w sprzedaży dostępne są bowiem także szkła 3-miesieczne oraz 14-dniowe.

Soczewki dwutygodniowe charakteryzują się skróconym do dwóch tygodni okresem użytkowania. Jest to opcja pomiędzy szkłami jednorazowymi, które ze względów finansowych są wybierane raczej okazjonalnie oraz soczewkami miesięcznymi, których 30-dniowy okres noszenia nie sprawdzi się u każdego użytkownika. Soczewki dwutygodniowe pozwalają na wymianę szkieł dwa razy w miesiącu, co docenią szczególnie osoby, które dostrzegają u siebie wrażliwość pod koniec noszenia szkieł miesięcznych. Dzięki nim mogą zwiększyć częstotliwość wymiany soczewek na nowe, przy jednoczesnym zachowaniu ekonomicznego charakteru korzystania z tej metody korekcji wzroku.

Jakie soczewki dwutygodniowe warto wybrać na początek?

Soczewki 14-dniowe nie są dostępne w ofercie każdego producenta, przez co ten wariant jest zdecydowanie mniej znany od swojego jednorazowego i miesięcznego odpowiednika. Nie oznacza to jednak, że ich zakup jest problematyczny – wręcz przeciwnie! Posiada je w swojej ofercie marka Johnson & Johnson, producent znanych i cenionych w branży okulistycznej soczewek Acuvue, które są dostępne także w wariancie 14-dniowym. Jako że są to soczewki długoterminowe, wymagają podobnej pielęgnacji i konserwacji, co miesięczne soczewki Acuvue.

Dwutygodniowe soczewki Acuvue Oasys zostały stworzone w oparciu o technologię Hydraclear Plus, której zastosowanie sprawia, że noszenie soczewek znacznie mniej męczy i obciąża oczy. Jej obecność docenią więc szczególnie osoby, które musiały zrezygnować z korzystania ze szkieł miesięcznych z powodu podrażnienia oczu. Soczewki Acuvue w wariancie 2-tygodniowym charakteryzują się skróconym okresem użytkowania oraz właściwościami, które szczególnie sprzyjają wrażliwym oczom. Ich zalety związane z technologią Hydraclear Plus docenią także osoby, które sporo czasu spędzają w klimatyzowanych, ogrzewanych i zadymionych pomieszczeniach.

Artykuł Soczewki dwutygodniowe. Czym różnią się od miesięcznych i dlaczego warto je sprawdzić? pochodzi z serwisu Naturowo.

Blizny i zmarszczki potrądzikowe to częsty problem wielu osób. Na rynku dostępnych jest wiele metod leczenia, które mogą pomóc w pozbyciu się tych problemów. Jednak ważne jest, aby wiedzieć, które leczenie jest dla Ciebie najlepsze w zależności od rodzaju skóry i budżetu. Najpopularniejszym zabiegiem na blizny i zmarszczki potrądzikowe są zabiegi medycyny estetycznej, takie jak Botox, wypełniacze, laserowe resurfacing i peelingi chemiczne.

Zastrzyki z botoksu są stosowane w celu zmniejszenia zmarszczek poprzez blokowanie impulsów nerwowych, które powodują kurczenie się mięśni.

Wypełniacze skórne mogą być stosowane do poprawy konturów twarzy, zwiększenia objętości cienkich ust lub zmiękczenia głębokich zmarszczek wokół ust.

Resurfacing laserowy to z kolei wiązka laserowa, która usuwa uszkodzone komórki skóry z powierzchni skóry i stymuluje skórę.

Powyższe zabiegi wykonywane są przez gabinet noaclinic.pl, w którym można znaleźć wsparcie w zakresie bezpiecznego poprawienia swojego wyglądu.

Zalety medycyny estetycznej i jej wpływ na zdrowie

Medycyna estetyczna to dział usług medycznych zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem skóry, włosów i paznokci. Nazywana jest również dermatologią estetyczną, kosmetologią lub dermatochirurgią.

Głównym celem medycyny estetycznej jest poprawa jakości życia poprzez poprawę wyglądu i samooceny. Może również pomóc w korygowaniu niektórych problemów fizycznych, takich jak kształt ciała lub kolor skóry. Medycyna estetyczna stała się popularna w ostatnich latach, ponieważ pomaga zmniejszyć stres psychiczny spowodowany wyglądem fizycznym. Pomaga również w poprawie zdrowia i samopoczucia poprzez zmniejszenie dysmorfofobii ciała.

Czym jest medycyna estetyczna?

Medycyna estetyczna to dział medycyny zajmujący się profilaktyką, diagnostyką i leczeniem schorzeń związanych z wyglądem i wizerunkiem ciała.

Zabiegi medycyny estetycznej obejmują:

• zabiegi odmładzania twarzy, takie jak zastrzyki z botoksu i wypełniacze skórne,
• zabiegi kosmetyczne, takie jak liposukcja, powiększanie piersi, przeszczepy włosów i resurfacing skóry.

Skutki starzenia się skóry i korzyści medycyny estetycznej

Skutki starzenia się skóry są nie tylko fizyczne, ale także psychologiczne. Medycyna estetyczna jest rozwiązaniem problemu starzenia się skóry i przyczynia się do poprawy jakości życia wielu osób.

Medycyna estetyczna to nie tylko zabiegi chirurgiczne lub zastrzyki, ale holistyczne podejście, które obejmuje zmiany stylu życia, dietę, ćwiczenia i, co najważniejsze, miłość do siebie.

Artykuł Jak pozbyć się blizn i zmarszczek potrądzikowych za pomocą zabiegów medycyny estetycznej? pochodzi z serwisu Naturowo.

Przez wiele lat kawa cieszyła się raczej złą sławą. Liczne badania naukowe przeprowadzone nad napojem przyrządzonym z ziaren wiecznie zielonego kawowca udowodniły jednak, że kawa naturalna pita w rozsądnych ilościach ma liczne właściwości zdrowotne. Według naukowców bezpieczna ilość kofeiny, czyli taka, która ma pozytywny wpływ na nasz organizm, to około 6 filiżanek dziennie.

Naturalna kawa

Właściwości zdrowotne kawy naturalnej wynikają z zawartości w ziarnach kawowca składników odżywczych

To dzięki nim kawa między innymi:

• Opóźnia procesy starzenia i przeciwdziała rozwojowi nowotworów dzięki zawartości antyoksydantów.

• Według badań naukowych regularne picie kawy naturalnie zmniejsza ryzyko zachorowania na raka wątroby, jelita grubego, piersi, prostaty, a także niektórych nowotworów skóry.

• Zawarte w kawie polifenole przeciwdziałają odkładaniu się w naczyniach krwionośnych złego cholesterolu i tym samym minimalizują zagrożenie rozwoju miażdżycy oraz wystąpienia zawału i udaru.

• Pobudza i poprawia koncentrację, ale to nie koniec pozytywnego wpływu kawy na mózg. Pita regularnie może zapobiegać tworzeniu się w mózgu szkodliwego białka – amyloidu, powodujące degenerację mózgu i chorobę Alzheimera. W periodyku  „Journal of Alzheimer’s Disease” opublikowano badania, według których spożywanie 3 filiżanek kawy dziennie po 65. roku życia przy pierwszych objawach choroby Alzheimera, czyli problemach z zapamiętywaniem, może opóźniać rozwój tego schorzenia nawet o 4 lata.

• Pomaga utrzymać radość – po wypiciu kawy wzrasta we krwi poziom substancji odpowiedzialnych za dobry nastrój: dopaminy i serotoniny.

• Badania holenderskich naukowców z National Institute for Public Health and the Environment, opublikowane w medycznym czasopiśmie „Lancet”, wykazały, że picie 2 filiżanek kawy naturalnej dziennie może zmniejszać ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2.

• Pozytywnie wpływa na serce – regularne picie kawy minimalizuje ryzyko wystąpienia chorób serca nawet o 20%.

• Usprawnia krążenie krwi po organizmie, dzięki czemu pozytywnie wpływa na potencję seksualną u mężczyzn.

Zwyczaj picia kawy ma więc wiele pozytywnych stron, pod warunkiem że jest to kawa naturalna, którą można znaleźć w www.dmg-herbaty.pl/kawy/kawa-naturalna.

Artykuł Kawa naturalna – właściwości zdrowotne pochodzi z serwisu Naturowo.

Artykuł Suplement diety – prolina pochodzi z serwisu Naturowo.

Drzewo chrzanowe – charakterystyka

Drzewo chrzanowe (z łac. Moringa Oleifera) znane pod nazwą drzewo moringa, drzewo pałeczkowate, drzewo ben, drzewo oczyszczające, drzewo długowieczność, a także drzewo cudów. Jest drzewem tropikalnym preferujące temperaturę od 22 do 35 stopni Celsjusza. Bardzo źle znosi chłód i przymrozki.

Drzewo to można spotkać na terenie Azji w okolicach Indii i Pakistanu. Występuje też w Ameryce Południowej i Afryce. W warunkach naturalnych drzewo moringa potrafi urosnąć nawet do 10 metrów wysokości. Jest jednym z najbardziej niesamowitych drzew na świecie.

Posiada szereg właściwości leczniczych. Od lat jest wykorzystywane w celach prozdrowotnych, konsumpcyjnych i przemysłowych. Korzysta się z jego korzeni, kory, liści, kwiatów i owoców. Każda z tych części posiada nieco inne właściwości.

Drzewo chrzanowe – właściwości

Drzewo chrzanowe nie bez kozery nazywane jest drzewem cudów. Posiada ono bowiem właściwości podobne do antybiotyku. Działa przeciwzapalnie, przeciwgrzybiczo i antybakteryjnie. Roślina ta bogata jest w mnóstwo substancji odżywczych, witamin i minerałów, takich jak:

• białka (2 razy więcej, niż soja)
• przeciwutleniacze (chlorofil, luteina, rutyna)
• żelazo (25 razy więcej, niż szpinak)
• potas
• wapń
• fosfor
• miedź
• mangan
• selen
• magnez
• bor (najwięcej, że wszystkich roślin)
• chrom
• witaminy A, C, D, E, K
• witaminy z grupy B
• kwasy Omega 3, 6, 9.

Drzewo chrzanowe – na co pomaga

Dzięki temu, że roślina jest tak bogata w składniki odżywcze, wykazuje szereg działań prozdrowotnych. Wspomaga codzienną pracę mózgu i redukuje stres. Pomaga w walce z przewlekłym zmęczeniem i osłabieniem. Świetnie przeciwdziała anemii. Odpowiada za prawidłową pracę naszych mięśni. Wpływa bardzo pozytywnie na zęby i kości.

Wspaniale poprawia kondycję skóry, włosów i paznokci. Podkręca nasz metabolizm, wspierając procesy odchudzania. Obniża cholesterol i reguluje poziom cukru we krwi. Regularne stosowanie preparatów z drzewa chrzanowego działa bardzo korzystnie na nasz organizm. Wspiera układ odpornościowy, pomagając w zwalczaniu częstych infekcji.

PRZECIWWSKAZANIE

Drzewa chrzanowego przede wszystkim nie powinny stosować kobiety w ciąży. Moringa może wywołać skurcze macicy. To w konsekwencji może doprowadzić do poronienia. Każdy produkt zarówno farmakologiczny, jak i naturalny obarczony jest ryzykiem alergizującym. W przypadku wystąpienia alergii na moringę należy niezwłocznie zaprzestać stosowania preparatu.

Drzewo chrzanowe – zastosowanie

Drzewo chrzanowe posiada wiele zastosowań. Produkty pochodzące z drzewa stosuje się w kuchni, szczególnie wschodniej, w kosmetyce, a także ziołolecznictwie. Co więcej, drzewo moringa wykorzystuje się także przy produkcji biopaliwa, mydła, farb do drewna i paszy dla zwierząt.

CIEKAWOSTKA

Moringa posiada właściwości koagulujące. Dzięki nasionom z tego niesamowitego drzewa możemy oczyścić wodę z zanieczyszczeń organicznych i bakterii. By oczyścić 1 litr brudnej wody potrzebujemy 100-150 mg nasion.

Zastosowanie w kuchni

Moringa swoim smakiem nieco przypomina chrzan i rzeżuchę. W jaki sposób można skorzystać z tej rośliny?

Olej moringa – pozyskiwany jest z nasion drzewa chrzanowego. Przechowuje się go w temperaturze pokojowej, w butelce z ciemnego szkła bądź zaciemnionym miejscu. Dzięki wysokiej temperaturze palenia z sukcesem możemy używać go do smażenia. Może być także wykorzystywany do zup, sosów i sałatek.

Liście moringa – posiadają niezwykle cenne składniki odżywcze. Można je przyrządzić podobnie jak szpinak, gotując w wodzie lub dusząc na patelni. Idealnie sprawdzą się jako dodatek do dań mięsnych i rybnych. Nadają się również jako dodatki do sałatek i koktajli.

Sproszkowana moringa – jest prawdziwą bombą witaminową. Może być wykorzystywana jako dodatek do humusu, past, jogurtów, serków, sosów, smoothie bądź soków owocowych i warzywnych.

Owoce moringi – strąki moringi można przyrządzić podobnie do szparagów. Posiadają delikatnie słodkawy smak i będą ciekawym i oryginalnym dodatkiem do różnych dań.

Inne zastosowania drzewa chrzanowego

Ziołolecznictwo

Drzewo chrzanowe, czyli drzewo cudów. Od wieków było stosowane do leczenia takich chorób jak astma, epilepsja i czerwonka. Wykorzystywano je także przy zawrotach głowy, ugryzieniach jadowitych pająków i skorpionów. Liście moringi pozwalają stworzyć preparat zwalczający gorączkę, katar oraz choroby górnych i dolnych dróg oddechowych. „Salvestrol” zawarty w tej roślinie działa jak naturalny antybiotyk. Najczęściej stosuje się proszek z liści moringa, jendak popularny jest również napar.

Napar z liści moringi: 1 – 1,5 ciętych liści należy umieścić w szklance i zalać wrzątkiem. Parzyć przez 5-10 minut.

Dzienna zalecana dawka to nie więcej, niż 4 gramy ciętych liści. Jeśli natomiast zastosujemy liście sproszkowane nie powinnyśmy stosować więcej, niż 1 łyżeczkę na dzień.

Właściwości pielęgnacyjne

Moringa pomoże nam w zadbaniu o kondycję naszych włosów i skóry. Olej z moringi posiada kwasy oleinowe. Możne on służyć do olejowania włosów. Można też stosować go jako dodatek do kremów i balsamów. Stosowanie oleju moringa pozwala osiągnąć niesamowite efekty. Działa łagodząco, nawilżająco i odżywczo. Włosy staną się miękkie i lśniące, a skóra piękna, promienna i zadbana.

Masaże olejem moringa

Olejek moringa jest niezwykle lekki. Posiada przeciwutleniacze, przez co idealnie sprawdzi się przy skórze dojrzałej. Wygładza i zmiękcza naskórek. Dzięki swoim właściwościom odżywczym może być używany jako olej bazowy do masażu. Oczyszcza pory, rozświetla cerę, wygładza zmarszczki, stabilizuje wydzielanie sebum i sprawia, że twarz stanie się promienna.

Olej moringa na poparzenia

Dzięki właściwościom antyseptycznym i przeciwzapalnym olej moringa doskonale sprawdzi się przy poparzeniach słonecznych, ugryzieniach owadów, drobnych rankach i otarciach. Przyśpieszy proces gojenia naskórka.

Drzewo moringa – uprawa w domu

Drzewa moringa rosną w lasach tropikalnych. Kiepsko radzą sobie z chłodem i minusowymi temperaturami. W warunkach naturalnych roślina potrafi osiągnąć do 10 metrów wysokości, jednak nie obawiajmy się tego. Uprawiając drzewko w domu, możemy je przycinać.

Roślina ta najlepiej czuje się w ziemi piaszczystej. Poradzi sobie też w glebie nieco gliniastej. Jeśli pragniemy stać się szczęśliwymi posiadaczami drzewka cudów, możemy je samodzielnie zasadzić w donicy. Drzewko może nas obdarować strąkami już po roku. Po 3 latach uprawy liczba strąków wzrasta nawet do 400. Dorosłe osobniki posiadają ich 3 razy więcej.

Jak zasadzić drzewko z nasiona?

• Umieszczamy nasionko w wodzie na 24 godziny
• przygotowujemy doniczkę o średnicy ok. 8 cm, zapełniamy ją odpowiednim podłożem z dodatkiem sproszkowanego węgla aktywnego i obficie podlewamy
• umieszczamy nasionko w ziemi na głębokość ok. 1 cm, następnie zasypujemy i delikatnie palcami przyklepujemy
• stawiamy doniczkę w słonecznym miejscu, pamiętając o regularnym podlewaniu
• wykiełkowane nasionko powinniśmy ujrzeć po około miesiącu
• gdy korzenie przerosną doniczkę drzewko należy przenieść do większego pojemnika.

Drzewo chrzanowe to prawdziwe drzewo cudów. Posiada znacznie więcej składników odżywczych od innych znanych nam roślin. Ma zastosowanie przy wielu schorzeniach. Skutecznie wspiera naszą odporność i wzmacnia cały organizm. Mimo iż w Polsce jest ciągle mało popularne, jest prawdziwy rarytasem wśród ogrodników. Możemy pokusić się o samodzielne wyhodowanie drzewka. Satysfakcja z takiego przedsięwzięcia będzie z pewnością ogromna.

Zyskamy możliwość dostępu do rośliny o bardzo cennych właściwościach. W celach leczniczych możemy też zakupić gotowe preparaty w postaci liści, proszku, oleju bądź kapsułek. Drzewo chrzanowe zdecydowanie jest rośliną wartą naszej uwagi. W naturalny i bezpieczny bezpieczny sposób pomoże nam zadbać o nasz organizm.

Artykuł Drzewo chrzanowe – charakterystyka, uprawa, pielęgnacja, właściwości i zastosowanie pochodzi z serwisu Naturowo.

Jest to pytanie, które jest często zadawane i nad którym naukowcy zastanawiają się szczególnie ostatnio. Skłania ku temu coraz wyższa odporność bakterii i tradycyjnych antybiotyków oraz zaufanie pokładane przez wielu w tym i innych naturalnych antybiotykach. W czasopiśmie Nature ukazał się w 2013 roku raport z badań naukowych dotyczących roli srebra i jego działania antybiotycznego (oryginalne badanie jest autorstwa Scientific Translation Medicine).

Z pewnością srebro koloidalne stosowano w przeszłości i teraz. Jest to potężna substancja, która powinna być dobrze poznana i używana do leczenia z należną jej uwagą. Powinna być podawana tylko na polecenie lekarza lub naturopaty.

Indeks tematyczny

• Czyste srebro koloidalne.
• Srebro koloidalne do czego służy?
• Srebro koloidalne przeciwwskazania i skutki uboczne.
• Właściwości srebra koloidalnego.
• Srebro koloidalne: Dawkowanie.
• Jak się uzyskuje nano srebro? Jak je zrobić w domu?

Czyste srebro koloidalne na zatoki

Srebro koloidalne nie ma ani zapachu, ani smaku, ale przezroczyste zabarwienie i nie pieni się. Można je przyjmować doustnie. Stosowane jest do płukania gardła, irygacji, przy trądziku, zapaleniu skóry i egzemie. Jest aplikowane w przypadku zapalenia gardła i stosowane w kroplach na podrażnione oczy.

Zalety stosowania srebra koloidalnego w porównaniu ze zwykłymi środkami dezynfekującymi i przeciwbakteryjnymi są udowodnione badaniami klinicznymi. Dlatego stosuje się je w szczególności do leczenia urazów skóry. Ważne jest, aby lekarz znał odpowiedni skład produktów z Ag, który sprawia, że srebro koloidalne jest produktem nietoksycznym. Dotyczy on składników takich jak woda destylowana, zawartość wolną od soli mineralnych i czyste srebro w 999/1000. Potrząsając butelką zawierającą dobry produkt, cząstki o drobnych rozmiarach muszą dostać się do zawiesiny i rozpaść.

Oprócz efektów leczniczych srebro koloidalne wydaje się posiadać właściwości regenerujące dla skóry i tkanek.

Srebro koloidalne: do czego służy?

Według lekarzy oraz medycyny naturalnej srebro koloidalne ma właściwości, które trudno jest inaczej zdefiniować niż używając słowa „cudowne”, biorąc pod uwagę ilość schorzeń, które można nim leczyć. W przypadkach infekcji pasożytniczych i grzybiczych, wirusowych i bakteryjnych, w przewlekłym zmęczeniu i wielu innych chorobach srebro koloidalne stosuje się doustnie. Ma wyraźne działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze, a także pomaga na ból.

Inne dziedziny, w których bardzo przydatne jest stosowanie Ag, to na przykład te dotyczące uszu i zatok przynosowych: drenaż i dezynfekcja, uważane za przydatne przeciwko zapaleniu zatok, można przeprowadzić za pomocą specjalnego urządzenia. Srebro koloidalne jest uważane przez niektórych lekarzy za ważną alternatywę dla stosowania antybiotyku na chore zatoki.

Ma ono tak szerokie spektrum działania i wysoką zdolność przeciwzapalną. Przydatne jest także w przypadku zapalenia spojówek lub innych stanów zapalnych. Inne wskazania to choroby skóry takie jak trądzik, brodawki, otwarte zmiany, opryszczka, łuszczyca, grzybica stóp i inne. W chorobach skóry dotknięty nią obszar bandażujemy gazą nasączoną srebrem koloidalnym.

Srebro koloidalne przeciwwskazania i skutki uboczne

Wśród skutków ubocznych srebra koloidalnego najbardziej znana jest z pewnością argyria: jest to nieusuwalna pigmentacja niebieskiego koloru rozproszona na naskórku. Znane są również interakcje z innymi antybiotykami, takimi jak penicylina, która hamuje funkcję antybiotyków, oraz z tyroksyną, stosowaną do równoważenia dysfunkcji tarczycy. Jeśli uważasz, że srebro koloidalne może pomóc ci w walce z chorobą, która cię dotyka, porozmawiaj ze swoim lekarzem.

Srebro koloidalne jest doskonałym i bezpiecznym lekarstwem na wiele problemów zdrowotnych i może być podawane bez przeciwwskazań od dzieci po dorosłych. Organizm nie rozwija żadnego rodzaju nietolerancji nawet po bardzo długotrwałym stosowaniu.

Nie istnieją przeciwwskazania nawet w ciąży lub podczas laktacji, właśnie ze względu na absolutną nietoksyczność tego produktu.

Właściwości srebra koloidalnego

Właściwości dobrze przygotowanego roztworu srebra koloidalnego są w wielu przypadkach doskonałą alternatywą do stosowania antybiotyku. Szerokie spektrum działania, z dodatkowo wysoką zdolnością przeciwzapalną bez żadnych przeciwwskazań sprawia, że obszary zastosowań są naprawdę liczne.

W przypadkach infekcji pasożytniczych i grzybiczych, wirusowych i bakteryjnych, w przewlekłym zmęczeniu i wielu innych chorobach srebro koloidalne stosuje się doustnie w formie roztworu. Należy podkreślić jego wyraźne działanie bakteriostatyczne i bakteriobójcze, a także wysoką skuteczność na ból.

Wskazane jest, aby roztworu nie połykać natychmiast, ale przepłukać nim jamę ustną przez kilka minut. To promuje jego wchłanianie przez błonę śluzową. Ta forma podania nie wiąże się z żadnymi problemami, ponieważ nano srebro nie ma smaku lub ma tylko lekki gorzki i metaliczny.

Zatoki spray do nosa ze srebrem koloidalnym

Inne dziedziny, w których bardzo przydatne jest stosowanie tego preparatu, to na przykład te dotyczące uszu i zatok przynosowych.

Drenaż i dezynfekcję zatok przynosowych można przeprowadzić za pomocą specjalnego urządzenia. Zabieg ten jest bardzo skuteczny w przypadku zapalenia zatok, a także innych infekcji w okolicy gardła-nosa-uszu, których bardzo często nie można wyeliminować bez przepłukania miejsca zapalnego.

Obszary często dotknięty nieżytem nosa, zapaleniem gardła i zatok nie goją się, ponieważ są one stale nadkażane drobnoustrojami z zatok przynosowych.

Właściwości dobrze przygotowanego jonowego roztworu srebra koloidalnego są w wielu przypadkach doskonałą alternatywą dla stosowania antybiotyku o szerokim spektrum działania, z dodatkowo wysoką zdolnością przeciwzapalną, a wszystko to bez żadnych przeciwwskazań. Ponadto jest to również silny środek dezynfekujący odpowiedni do każdego zastosowania, takiego jak skaleczenia i rany.

Na poziomie oczu w przypadku zapalenia spojówek lub innych stanów zapalnych wystarczy wprowadzić kilka kropli do oka kilka razy dziennie.

Srebro koloidalne jest wskazane w chorobach skóry, takich jak trądzik, brodawki, otwarte zmiany, opryszczka, łuszczyca, atopowe zapalenie skóry, grzybice stóp i inne. W tych chorobach dotknięty nimi obszar skóry można przemyć gazą nasączoną srebrem koloidalnym.

Inną metodą jest całkowite zwilżenie rany gazą nasączoną srebrem koloidalnym (na przykład w brodawkach, ranach kłutych itp.) i przykrycie folią z tworzywa sztucznego, aby uniknąć szybkiego parowania.

Ponieważ srebro koloidalne nie podrażnia wrażliwych tkanek, takich jak spojówki, jest zalecane w nagłych wypadkach w przypadkach ran ciętych, otarć i oparzeń i sprzyja prawidłowemu narastaniu i ziarninowaniu nowej tkanki.

Srebro koloidalne: Dawkowanie

Według naukowców srebro koloidalne należy przyjmować w odpowiedniej dawce, najlepiej na czczo i przed posiłkami. Zdrowi ludzie, którzy zamierzają przyjmować je profilaktycznie, mogą zażywać minimalną dawkę. W przypadku infekcji kilka razy dziennie w zależności od ciężkości jej przebiegu. U dzieci dawkowanie zależy od stosunku do masy ciała.

Jak się uzyskuje srebro koloidalne? Jak to zrobić w domu?

Znane od dawna w alternatywnej dziedzinie medycyny ze względu na swoje specjalne właściwości Ag uzyskuje się w procesie elektrolizy. Termin: koloid srebra oznacza roztwór bardzo drobnych cząstek czystego srebra zawieszonego w wodzie destylowanej. Cząsteczki srebra mają rozmiar mniejszy niż 0,005-0,015 mikrona.

Używane do produkcji srebra koloidoalnego składniki to: woda oczyszczona, dejonizowana, destylowana, neutralizowana, zrównoważona strukturami piramidalnymi, z zerową pamięcią. Czysty Ag 99.9999. W tym procesie nie stosuje się żadnych dodatków chemicznych.

Srebro pogromcą patogenów

Badania biomedyczne wykazały że bakterie, wirusy i grzyby giną już po kilku minutach, w obecności nawet niewielkiego śladu metalicznego srebra. Normalny antybiotyk zabija może pół tuzina różnych organizmów chorobotwórczych, podczas gdy srebro eliminuje aż 650. Ponadto oporne szczepy nie rozwijają się, gdy stosuje się srebro a dla naszego organizmu jest ono praktycznie nietoksyczne.

Artykuł Srebro koloidalne na zatoki – właściwości, jak działa, jak stosować, dla kogo pochodzi z serwisu Naturowo.

Moczopędne wody mineralne. Woda mineralna czy źródlana

Ci, którzy chcą schudnąć, dobrze wiedzą, jak ważna jest dobra woda moczopędna, ale także ci, którzy mają problemy nefrologiczne, lub po prostu osoby chcące walczyć z niedoskonałościami cellulitu. Co to znaczy „ma działanie moczopędne”?

Wodę można zdefiniować jako moczopędną, gdy ma zdolność do wytwarzania większej ilości moczu niż ilość wody, którą spożyliśmy. Ogólnie rzecz biorąc, wody te nazywane są hipotonicznymi. Parametrem, który pozwala nam zrozumieć, kiedy woda jest naprawdę moczopędna, jest stała ilość minerałów w temperaturze 180 stopni.

Ważne jest również, aby wody te były bardzo bogate w wapń i magnez, ale ubogie w sód i azotany.

Naturalne wody mineralne i wody źródlane (oligoceńskie)

Stwierdzenie, że woda jest podstawą naszego dobrego samopoczucia jest  rzeczą oczywistą. W obliczu różnych rodzajów wody wielu będzie się zastanawiać, jaka jest różnica między słowami naturalnie mineralna i oligoceńska. Rozbieżność polega na ilości ustalonych minerałów obecnych w określonej wartości na ml.

Gdy w wodach oligoceńskich zasada ustanowiona przez prawo polskie wymaga wartości od 50 do 500 mg \ l , w wodach naturalnych wzrasta ona od 500 do 1500 mg \ l. Te ostatnie mają wyższy procent nieorganicznych substancji krystalicznych. Pochodzą bowiem z podziemnych warstw wodonośnych, które wzbogacają je w pierwiastki takie jak, magnez, wodorowęglan sodu, siarka i żelazo.

Nierzadko zdarza się, że niektóre rodzaje naturalnych wód mineralnych są przepisywane przez lekarzy w celu leczenia określonych chorób. Ponadto, w zależności od obecności minerałów, woda jest klasyfikowana jako „średnio zmineralizowana”, „bogata w sole mineralne” lub „minimalnie zmineralizowana”.

Wody alkaliczne dostępne na rynku – czym one są?

W Polsce niewiele słyszymy o zjonizowanej wodzie alkalicznej, choć ktoś – szczególnie zainteresowany swoim zdrowiem – coraz bardziej interesuje się jej zaletami. Skutkuje to pojawieniem się pierwszych marek butelkowanej wody alkalicznej na rynku i dzbanków do przygotowywania wody alkalicznej w domu. Woda alkaliczna to woda o zasadowym pH, która ma pH większe niż 7. Wody mineralne mają pH między 6,5 a 8, dane te są widoczne na etykietach butelek.

Jeśli pijesz kwasową wodę, to znaczy o pH mniejszym niż 7, twoje ciało jest zmuszone do pobrania z rezerw organizmu substancji alkalicznych, aby je zneutralizować. Rezerwy te zostaną zużyte i nie będą już dostępne dla swoich zadań.

Jest to problemem, gdy suplementujemy np. wapń, który odpowiada za wzmocnienie kości.

Zjonizowana woda alkaliczna ma znacznie większą moc nawilżania niż normalna woda. Jak zapewne wiesz, odpowiednie nawodnienie jest panaceum na różne dolegliwości naszego organizmu. Sprawia, że narządy, takie jak nerki i wątroba, które są odpowiedzialne za usuwanie toksyn, działają prawidłowo.

Nie wspominając już o tym, że woda alkaliczna  w porównaniu do kranówki ma zdecydowanie lepszy smak zarówno do picia bezpośrednio z butelki, jak i po przegotowaniu.

Zastosowanie

Zastosowań tej wody jest wiele. Doskonale nadaje się do mycia i moczenia owoców i warzyw, ponieważ eliminuje pestycydy i konserwanty. Ze zjonizowanej wody alkalicznej można również przygotować soki lub herbaty ziołowe, zwiększając w ten sposób ich właściwości przeciwutleniające. Z pewnością doskonale nadaje się też do gotowania.

Do użytku zewnętrznego woda alkaliczna może być używana przy oczyszczaniu ran lub oparzeń. Sprawia ona, że sucha skóra jest bardziej miękka. Zmniejsza też trądzik i pryszcze oraz może być świetnym płynem do płukania jamy ustnej.

Popatrzmy tylko na naszą dietę, która jest zazwyczaj zbyt bogata w zakwaszające organizm  pokarmy. Są to: mięso, ryby, jaja, mleko, produkty mleczne, tłuszcze, cukry. Coraz częściej mówi się o diecie alkalicznej, która spotyka się z dużym powodzeniem w przypadku różnego rodzaju problemów zdrowotnych.

Istnieje kilka zaburzeń, które przypisuje się nadmiernemu zakwaszeniu organizmu: candida, artroza, choroby skóry, dna moczanowa itp.

Spójrzmy trochę na charakterystykę chemiczną tej wody:

Mikrostrukturalne cząsteczki wody alkalicznej są zorganizowane w grupy od 3/6 cząsteczek na grupę lub klaster, w przeciwieństwie do wody z kranu lub butelkowanej, która jest zorganizowana w 10/16 cząsteczek na klaster; dlatego jest bardziej nawadniająca!

PH alkaliczne waha się od 8 do 11.

Przeciwutleniacze

Zjonizowana woda alkaliczna jest bogata w elektrony, które wychwytują wolne rodniki  powodujące szybsze starzenie się.

Ma wysoką zawartość minerałów alkalicznych, takich jak wapń i magnez w postaci zjonizowanej, które organizm szybciej przyswaja.

Wody lecznicze na kamienie nerkowe

Według najnowszych szacunków około 10% Polaków cierpiało co najmniej raz w życiu z powodu epizodu kamieni nerkowych, tak zwanych „kamieni w nerkach”. Konsekwencje mogą być przerażające i prowadzić do bolesnej kolki nerkowej, dlatego lepiej jest prowadzić styl życia, który może przeciwdziałać wystąpieniu tego problemu. Powszechnie wiadomo, że podstawowym aspektem zapobiegania kamieniom nerkowym jest dobry nawyk picia odpowiedniej ilości wody przez cały dzień.

Jakie są zalecane wody lecznicze na kamienie nerkowe?

Po pierwsze, dobrze jest wyjaśnić, czym są kamienie nerkowe i dlaczego niektórzy badani wydają się bardziej predysponowani do rozwoju tej patologii. Następnie możesz zastanowić się nad cechami, które woda, którą pijesz, musi posiadać, aby była odpowiednia do ochrony twojego ciała przed tworzeniem się kamieni nerkowych.

Dlatego wyjaśnimy różne wody, które można spożywać od mineralnych do źródlanych, zaczynając od minimalnie zmineralizowanych. Nie zapominając o prostej wodzie z kranu. Wreszcie, podstawową rolę odgrywa odżywianie, które musi być dostosowane do specyficznej diagnostyki danego rodzaju kamieni nerkowych.

• 1. Czym są kamienie nerkowe?
• 2. Jakie są zalecane wody na kamienie nerkowe?
• 3. “Hodowanie” kamieni nerkowych.

Czym są kamienie nerkowe?

Kamienie nerkowe to małe aglomeraty, które powstają wzdłuż dróg moczowych, szczególnie w nerkach, i składają się z elementów różnego rodzaju, takich jak: szczawiany, cholesterol, kwas moczowy, wapń, fosforany lub cystyna.

Pochodzenie kamieni może być różne. Z pewnością czynnikiem predysponującym są nawyki związane ze stylem życia, takie jak brak nawodnienia, niewłaściwa dieta i inne czynniki osobnicze, takie jak kwasowość moczu, nadczynność tarczycy i przewlekłe infekcje dróg moczowych. To wszystko może przyczynić się do generowania tej choroby.

Ponadto częściej występuje wraz z wiekiem, u białych osób i łatwiej jest mężczyźnie rozwinąć kamienie nerkowe niż kobiecie.

Woda mineralna czy źródlana na kamienie nerkowe?

Picie dużych ilości wody i utrzymywanie nawodnienia organizmu ma fundamentalne znaczenie dla rozcieńczenia soli mineralnych zawartych w moczu i zmniejszenia ryzyka rozwoju kamieni nerkowych. Rozcieńczenie może działać pozytywnie na wytrącanie się kryształów soli. Zmniejsza to ich agregację.

Picie dużej ilości płynów sprawia, że wszelkie kryształy, które są już obecne, mogą być wydalane z moczem. Jeśli cierpisz na to zaburzenie i zastanawiasz się, które wody są najbardziej odpowiednie dla twojego problemu, powinieneś zacząć od oceny niektórych ich cech.

Rodzaje wody różnią się takimi aspektami, jak twardość, ph i obecność pierwiastków śladowych. Najlepsza woda dla osób cierpiących na kamienie nerkowe jest często uważana za minimalnie zmineralizowaną wodę lub źródlaną. To oznacza taką, która jest szczególnie lekka, i w składzie której znajduje się bardzo mało rozpuszczonych soli.

Nie gromadzą się one zatem z substancjami, które tworzą kamienie i pozwalają wodzie wspomóc diurezę i eliminację soli mineralnych.

Innym rodzajem wody stołowej na rynku jest woda mineralna. Wody mineralne, zgodnie z prawem obowiązującym w naszym kraju, mają stałą ilość anionów i kationów, których liczba  waha się od 500 do 1500 miligramów na litr. Są to wody, które pochodzą z podziemnej warstwy wodonośnej i mają bardzo precyzyjne właściwości higieniczne. To mikrobiologicznie czyste wody, ponadto zawierają w sobie zmienne procenty, ale zawsze zgodne z nieorganicznymi substancjami krystalicznymi, a dokładnie solami mineralnymi.

Wśród pierwiastków, które mogą zawierać wody mineralne są: wapń, sód, fluor, fosfor, aluminium, brom, mangan, jod, bar, wodorowęglan, magnez, żelazo, siarka i inne. Mogą być stosowane na różne sposoby w celu przeciwdziałania niektórym problemom fizycznym. Ten rodzaj wody obejmuje wody wapniowe. Niektóre badania potwierdziły jej wagę w walce z kamieniami.

Termin ten definiuje wodę, która dostarcza ponad 150 miligramów wapnia w każdym litrze. Działają one głównie na poziomie żołądka i wątroby i są szczególnie przydatne dla kobiet w ciąży, dla osób w okresie menopauzy i starszych, które mogą skorzystać z ich wzbogacającego odżywianie działania.

Wody bogate w wapń są  też przydatne w leczeniu nadciśnienia, jako adiuwant w zapobieganiu osteoporozie, a także przeciwko tworzeniu się kamieni nerkowym. Wydaje się, że te „twarde” wody są w stanie związać szczawian wapnia pochodzenia spożywczego w jelicie, zapobiegając jego wchłanianiu, a zatem późniejszemu filtrowaniu przez nerki.

Kilka badań epidemiologicznych potwierdziło, że stężenie wapnia w wodzie nie jest związane z większą częstością występowania kamieni nerkowych.

Irańskie badanie z 2011 roku podkreśla możliwy pozytywny, choć skromny, wpływ magnezu zawartego w wodzie.

Ostatnim parametrem, który należy wziąć pod uwagę przy wyborze najbardziej odpowiedniej wody do zapobiegania i zwalczania powstawania kamieni nerkowych, jest pH wody. PH jest związane z obecnością substancji alkalicznych, takich jak wodorowęglany.

Większość rodzajów kamieni nerkowych korzysta ze składników alkalicznych, które są w stanie obniżyć pH moczu, czyli jego kwasowość. Przydatne będzie wybranie wód o pH równym lub większym niż 7, ale należy uważać, aby nie pić wody o zbyt niskim pH, ponieważ obecność wodorowęglanu w dużych ilościach może również przenosić nadmierne ilości sodu i wapnia.

Jeśli chodzi o wodę z kranu, według społeczności naukowej, nie ma ona czego zazdrościć butelkowanej wodzie, ponieważ wody pochodzące z większości naszych akweduktów mają pewną ilość rozpuszczonych soli, podobną do wielu wód dostepnych w sklepach.

“Hodowanie” kamieni nerkowych

Jednym z najzdrowszych nawyków związanych ze stylem życia, który może pomóc w zapobieganiu kamieniom nerkowym, jest z pewnością picie dwóch litrów wody dziennie, najlepiej między posiłkami i co najmniej dwie szklanki, gdy budzisz się rano.

Jednak oszacowanie ilości wody do picia powinno być zawsze dokonywane przez lekarza rodzinnego lub specjalistę nefrologii. Ponieważ zależy to od konkretnego obrazu klinicznego.

W niektórych przypadkach w rzeczywistości picie nadmiernych ilości wody może skomplikować obraz objawowy i wygenerować bardzo bolesną kolkę nerkową, a w najdelikatniejszych przypadkach nawet przyczynić się do niedrożności nerek.

Dieta niskosodowa jest niezbędna, jeśli cierpisz na kamienie nerkowe. Staraj się gotować z mniejszą ilością soli, zastępując ją przyprawami do aromatyzowania potraw i stopniowo zmniejszając jej ilość. Zobaczysz, że powoli podniebienie przyzwyczai się do nowego smaku. Jeśli naprawdę nie możesz jeść bez soli, aby chronić nerki, nie używaj tradycyjnej soli, ale zastąp ją solą niskosodową.

Wśród czynników predysponujących do kamicy nerkowej z pewnością znajduje się dieta o wysokim spożyciu białek zwierzęcych. Prawidłowe odżywianie jest zatem pierwszym niezbędnym krokiem, aby zapobiec tworzeniu się kamieni. Jeśli są one tworzone głównie przez szczawiany, dobrze będzie wykluczyć z diety wszystkie te pokarmy, które są w nie szczególnie bogate, takie jak: boćwina, szpinak, rabarbar, czerwone buraki, jagody, orzechy laskowe, herbata i czekolada.

Jeśli jednak nie chcesz rezygnować z tych pokarmów, możesz je spożywać, o ile wprowadzisz do posiłku źródło wapnia, takie jak dobry ser, aby zmniejszyć wchłanianie szczawianów w jelitach. Dobrze będzie, jeśli zmniejszysz też ilość puryn w diecie. Puryny mają tendencję do zwiększania kwasowości moczu i sprzyjają wytrącaniu się kwasu moczowego. Dlatego lepiej jest ograniczyć spożycie: owoców morza, śledzia, sardynek, kawioru i podrobów.

Artykuł Woda mineralna czy źródlana – różnice, którą pić na co dzień, dla kogo woda mineralna a dla kogo źródlana pochodzi z serwisu Naturowo.

Nasz organizm potrzebuje ich, aby zachować skład flory bakteryjnej i zdrowie. Probiotyki są ważne dla równowagi układu odpornościowego. Pomagają chronić nas przed nietolerancjami, alergiami, stanami zapalnymi i chorobami autoimmunologicznymi.

Gdzie znajdują się probiotyki?

Probiotyki są zasadniczo bakteriami kwasu mlekowego. Do najważniejszych należą Lactobacillus acidophilus i Bifidobacterium bifidum.

Probiotyki występują naturalnie w niektórych produktach spożywczych. Są obecne w sfermentowanej żywności. Na przykład w jogurcie, kiszonej kapuście, kiszonych ogórkach, twarogu z żywymi kulturami mlekowymi, kefirze, kombuchy, miso, tempeh, itp.

Wiele serów i produktów piekarniczych to również sfermentowana żywność. Przy zakwaszaniu chleba niektóre bakterie kwasu mlekowego również ingerują w ten proces, m.in. drożdże. Oczywiście, gdy organizm bardziej potrzebuje probiotyków, można skorzystać z odpowiednich suplementów. Jednak muszą być dobrane starannie, w oparciu o osobę zainteresowaną i powód suplementacji. Suplementy probiotyczne różnią się od siebie i ważne jest, aby odpowiednio je dobrać dla naszych potrzeb.

Probiotyki naturalnie obecne w żywności

Jeśli chodzi o fermentowaną żywność, najczęściej mamy pod ręką jogurt. Nawyk jedzenia jogurtu na śniadanie pomaga zachować równowagę flory bakteryjnej jelit. Wskazane jest jednak, aby wybrać cały jogurt, jak najbardziej naturalny, na przykład jogurt przygotowany samodzielnie.

Produkty piekarnicze uzyskane z zakwasem mają lepsze właściwości odżywcze niż te, które wykorzystują działanie drożdży piwnych. W przeciwieństwie do tego ostatniego, który składa się głównie z Saccharomyces cerevisiae, zakwas zawiera w rzeczywistości większą różnorodność mikroorganizmów, które pomagają utrzymać naszą florę bakteryjną zdrową i zróżnicowaną.

Na rynku istnieje wiele produktów piekarniczych uzyskanych na zakwasie. Alternatywnie, jeśli mamy czas, możemy nauczyć się i zrobić własny zakwas i użyć go do chleba, pizzy i focaccii. Aby rozpocząć przedsięwzięcie, jeśli nie jesteśmy ekspertami, najłatwiej jest poszukać przyjaciela, który ma zakwas i poprosić go o odrobinę.

Przepis na zakwas nie jest skomplikowany, ale osoba która potrafi nam go wytłumaczyć w praktyczny sposób, jest zawsze nacenniejszą pomocą.

Kapusta kiszona jest wynikiem fermentacji kapusty i doskonałym pokarmem niskokalorycznym, bardzo bogatym w błonnik i ze sporą ilością witaminy C. Tradycyjnie łączy się ją z kiełbasą, ale nie jest to zdrowy nawyk. Zdrowsze jest zjedzenie jej na przykład z burgerem z ciecierzycy lub innych roślin strączkowych. Aby przygotować kapustę w domu, wystarczy kilka prostych składników: kapusta, sól i woda.

Po przygotowaniu powinna być ona przechowywana maksymalnie przez kilka dni, a w każdym razie zaleca się jak najszybsze jej spożycie, ponieważ nawet jeśli jest w lodówce, szybko traci większość właściwości probiotycznych. Domowej kapusty kiszonej nie należy gotować, aby nie pozbawić jej korzystnych enzymów, którymi została wzbogacona podczas naturalnej fermentacji.

Dlaczego warto przyjmować żywe bakterie kwasu mlekowego?

Wyobraź sobie nasze jelita jako pole bitwy, gdzie oddziały obronne są bakteriami flory jelitowej, a wróg patogenami. Żywe bakterie kwasu mlekowego stanowią nasze „wzmocnienia” dla obrony zdrowia organizmu.

Wzmocnienie układu odpornościowego oznacza działanie profilaktyczne przed ewentualnymi dolegliwościami sezonowymi. To także wspomaganie obrony w przypadku leczenia farmakologicznego opartego na antybiotykach. Probiotyki odpowiednie dla dorosłych muszą zawierać co najmniej 10 miliardów dobrych bakterii, bakterie kwasu mlekowego dla dzieci około 5 miliardów.

• Czym są bakterie kwasu mlekowego? Naturalne probiotyki dla dzieci.
• Funkcja flory bakteryjnej.
• Czym są naturalne bakterie kwasu mlekowego?
• Probiotyki: nasi sprzymierzeńcy.
• Jak długo przyjmować bakterie kwasu mlekowego.
• Jak przyjmować bakterie kwasu mlekowego?

Czym są bakterie kwasu mlekowego? Naturalne probiotyki dla dzieci.

Żywe bakterie kwasu mlekowego, których nazwa pochodzi od zdolności do otrzymywania kwasu mlekowego, za pomocą enzymatycznego procesu fermentacji laktozy (najobficiej występującego cukru w mleku), są mikroorganizmami, które wywierają działanie wspierające naszą florę bakteryjną. Należą one w dużej mierze do gatunków:

• Lactobacillus;

• Lactococcus;

• Leuconostoc;

• Pediococcus;
• oraz gatunek Streptococcus.

Niektóre probiotyki są już obecne w naszych jelitach, podczas gdy inne dostarczamy z zewnątrz, na przykład z jogurtem (Lactobacillus bulgaricus i Streptococcus thermophilus) lub innymi naturalnymi suplementami.

Dobre naturalne probiotyki a funkcja flory bakteryjnej dla naszego zdrowia

Końcowy odcinek jelita, zwany okrężnicą, jest zamieszkany przez miliardy dobrych bakterii (probiotyków), których głównym zadaniem jest synteza pozostałości trawienia (błonnika, węglowodanów i białek), poprzez procesy fermentacyjne i gnilne pozostałości pokarmu.

Fermentacja małych niestrawionych fragmentów żywności wytwarza również 500ml gazu dziennie, który, jeśli jest wytwarzany w nadmiarze, powoduje skurcze i bóle brzucha. W obecności słabego trawienia zdarza się, że normalna równowaga między dobrymi bakteriami, zwanymi probiotykami, a szkodliwymi, zwanymi patogenami, zmienia się na korzyść tych ostatnich.

Bakterie naszej flory stanowią 70% naszych mechanizmów odpornościowych i mają funkcję wytwarzania immunoglobulin, wzmacniając w ten sposób naturalne mechanizmy obronne. Probiotyki utrudniają rozwój wielu szkodliwych mikroorganizmów, w tym szkodliwych i gnilnych bakterii, drobnoustrojów, wirusów i grzybów, zapobiegając w ten sposób infekcjom.

Czym są naturalne bakterie kwasu mlekowego?

Oprócz probiotycznych fermentów mlekowych, takich jak pałeczki kwasu mlekowego i bifidobakterie, które wszyscy znamy (wystarczy pomyśleć o jogurcie), istnieją probiotyki spożywcze, które możemy okresowo wprowadzać do naszej diety. Są to fermentowane pokarmy:

• Kefir: sfermentowane mleko bogate w probiotyki, witaminy, minerały i białka. Otrzymuje się go z mieszaniny świeżego mleka krowiego lub owczego z granulkami kefiru mlecznego, które powstają z polisacharydu. To kefiran, który zawiera drożdże i bakterie. Kiedy wchodzą one w kontakt z mlekiem, namnażają się w procesie fermentacji. Jest on również odpowiedni dla dzieci i dorosłych z nietolerancją laktozy. Promuje obronę immunologiczną i jest szczególnie aktywny przeciwko patogenom odpowiedzialnym za candida i zapalenie pęcherza moczowego.
• Miso: jest typowym składnikiem kuchni japońskiej. Miso jest bogate w bakterie kwasu mlekowego, witaminy i minerały. Jest wytwarzany przez fermentację żółtej soi, zbóż, soli i Aspergillus Oryzae, grzyba. Z tego procesu powstaje ciemna pasta, która służy do aromatyzowania zup, sałatek. Jest bogaty w lecytynę i białka roślinne.
• Kimchi: jest pochodzenia koreańskiego. Przygotowuje się go poprzez zmieszanie liści kapusty z chili, czosnkiem, marchewką, cebulą, rzodkiewką, imbirem, sosem rybnym i solą. W tej mieszaninie znajduje się Lactobacillus Kimchii, przydatne dla dobrego funkcjonowanie  żołądkowo-jelitowego, bogate w witaminy A, B1, B2, beta-karoten, wapń i żelazo. Uważaj jednak na wysoką zawartość sodu.
• Kombucha: jest to słodzona herbata doprowadzona do fermentacji przez obecne w niej kultury drożdży i bakterii. Oprócz wzmocnienia układu odpornościowego, Kombucha jest wysoce detoksykującym napojem,
• Śliwki Umeboshi – są to małe, niedojrzałe japońskie śliwki, które wchodzą w zakres makrobiotyków. Są macerowane i owinięte w liście rośliny shiso, przez prawie rok. Bogate w przeciwutleniacze, żelazo, wapń i magnez. Przyjmowanie Umeboshi poprawia czynność wątroby, nerek, płuc,
• Rejuvelac: to napój bogaty w enzymy pochodzące z fermentacji pszenicy. Można go również uzyskać z fermentacji komosy ryżowej, prosa, jęczmienia, ryżu, owsa i żyta. Składnik enzymatyczny sprawia, że napój jest już „wstępnie strawiony”, ponieważ składniki są już podzielone na aminokwasy, cukry proste, sacharynę i dekstryny. Przyjmowanie rejuvelac poprawia zdolności trawienne, reguluje tranzyt jelitowy i wzmacnia układ odpornościowy.
• Amazake: wygląda jak mleko. To gęsty i słodki płyn, galaretowaty. Otrzymuje się go z fermentacji słodkiego ryżu dodanego z grzybem koji. Ma niską zawartość tłuszczu, jest bogaty w maltozę, dekstryny, fruktozę, sole mineralne, błonnik i witaminy z grupy B.

Probiotyki: nasi sprzymierzeńcy dla zdrowia

Wśród żywych bakterii kwasu mlekowego wyróżniamy kategorię probiotyków. Wszystkie pochodzenia ludzkiego i odporne na działanie trawienne żołądka, mają cechę charakterystyczną dla bycia głównymi szczepami bakteryjnymi obecnymi we florze jelitowej.

Są obecne w mleku matki z funkcją „kolonizacji” jelita noworodka, w którym powodują powstanie flory bakteryjnej, która pozostanie tutaj do końca życia osoby.

Niektóre szczepy są również identyfikowalne w dużych ilościach we florze jelitowej dzieci (Lactobacillus bifidus), inne w pochwie (Lactobacillus acidophilus).

Opierając się trawieniu, są w stanie dostać się żywe do jelita, gdzie mogą się rozmnażać, wzbogacać i wzmacniać nasze bakterie, sprzyjające procesom życiowym, niezbędnym do fizjologicznego rozwoju naszego ciała.

Uzasadnia to podstawową rolę, którą przypisuje się najlepszym bakteriom kwasu mlekowego w zapobieganiu alergiom oraz w leczeniu infekcji dróg oddechowych i moczowych, zespołów zapalnych jelit i alergii pokarmowych, ponieważ, jak powiedzieliśmy, jeśli flora bakteryjna jest zdrowa, zarazki nie mogą się rozmnażać ani rozprzestrzeniać.

Pomagają również zapewnić prawidłowe funkcjonowanie procesu trawienia, ułatwiając rozkład pokarmu i jego przyswajanie: żywe bakterie kwasu mlekowego są w stanie syntetyzować podstawowe składniki odżywcze, takie jak biotyna i witamina K, niezbędne do krzepnięcia krwi i ochrony kości.

Wreszcie, probiotyki przywracają równowagę zmian w funkcjonowaniu jelit w przypadku zaparć, biegunki i antybiotykoterapii. Kiedy przyjmujemy antybiotyki, niestety nieuniknione jest, że oprócz działania przeciwko czynnikom zakaźnym, niszczą one również nasze dobre bakterie, pozostawiając nasze ciało bez jego podstawowych mechanizmów obronnych.

Jak długo można przyjmować bakterie kwasu mlekowego?

Cykle przyjmowania bakterii kwasu mlekowego można przeprowadzać, podczas zmiany sezonu, w okresach największego stresu szczytowego, w warunkach niedyspozycji i przy przeciwdziałaniu biegunce. Długość okresu przyjmowania zależy od przypadków, również w zależności od stanu flory bakteryjnej.

Jak przyjmować bakterie kwasu mlekowego?

Zaleca się przyjmowanie bakterii kwasu mlekowego na pusty żołądek. Rano, gdy tylko wstaniemy.

Bakterie kwasu mlekowego, nasi sojusznicy przeciwko biegunce

Częste płynne stolce, skurcze, ból brzucha, wzdęcia, nudności i pilna potrzeba pójścia do toalety to objawy biegunki, zaburzenia, które można również leczyć poprzez przyjmowanie bakterii kwasu mlekowego.

Bakterie kwasu mlekowego są przydatne do poprawy jakości i funkcjonalności bakterii jelitowych, wzmocnienia układu odpornościowego i zwalczania wirusowych lub bakteryjnych infekcji jelitowych. Ponadto mogą przeciwdziałać biegunce u dzieci i dorosłych.

• Biegunka: przyczyny i objawy
• Działanie bakterii kwasu mlekowego na biegunkę: czym są i jak działają?
• Kiedy przyjmować bakterie kwasu mlekowego na biegunkę?
• Jak długo bakterie kwasu mlekowego działają?
• Skutki uboczne bakterii kwasu mlekowego: przypadek biegunki

Biegunka: przyczyny i objawy

Biegunka objawia się emisją kilka razy dziennie luźnych i wodnistych stolców. Ponadto mogą wystąpić nudności, ból brzucha, skurcze i odwodnienie.

Mówimy o ostrej biegunce, jeśli występuje przez 1-2 dni, lub przewlekłej biegunce, jeśli zamiast tego objawy utrzymują się codziennie (lub prawie) przez 3-4 tygodnie lub dłużej.

Przyczyny biegunki mogą być różne, zobaczmy, jakie są główne:

• Infekcja wirusowa lub bakteryjna;

• zakażenie pasożytami;

• choroby jelit;

• nietolerancje pokarmowe, takie jak nietolerancje laktozy;

• działania niepożądane terapii lekowych;

• zespół jelita drażliwego;

• celiakia.

Działanie bakterii kwasu mlekowego na biegunkę

Bakterie kwasu mlekowego należą do grupy probiotyków, czyli zestawu mikroorganizmów, takich jak bakterie i drożdże pozytywne dla zdrowia.

W szczególności przez fermenty mlekowe rozumiemy zestaw bakterii zdolnych do przekształcania laktozy (cukru mlecznego) w kwas mlekowy w procesie fermentacji. Bakterie kwasu mlekowego mogą być przydatne w przypadku zaburzeń żołądkowo-jelitowych, w tym biegunki, jednak konieczne jest zidentyfikowanie jej przyczyny.

Na przykład, w przypadku infekcji bakteryjnej lub wirusowej z wynikającą z tego antybiotykoterapią, integracja fermentów mlekowych może być przydatna do przywrócenia flory bakteryjnej jelit, z poprawą objawów żołądkowo-jelitowych. Ogólnie rzecz biorąc, możemy powiedzieć, że bakterie kwasu mlekowego zwalczają patogenne mikroorganizmy i wzmacniają układ odpornościowy.

Kiedy przyjmować bakterie kwasu mlekowego na biegunkę?

Suplementacja probiotykami może pomóc w zapobieganiu / leczeniu niektórych rodzajów biegunki poprzez ponowne zaludnienie i utrzymanie korzystnych bakterii jelitowych oraz skorygowanie wszelkich zaburzeń równowagi (dysbiozy jelitowej). Konkretna suplementacja i czas trwania muszą być jednak zidentyfikowane przez lekarza.

Wśród najlepszych bakterii kwasu mlekowego i bakterii kwasu mlekowego skutecznych w przypadku biegunki u dzieci najczęściej stosujemy:

• Lactobacillus rhamnosus;

• Bifidobacterium lactis;

• Lactobacillus casei.

Jak długo działają bakterie kwasu mlekowego?

Odpowiedź na suplementy przeciwbiegunkowe jest bardzo indywidualna i zależy od rozległości i czasu trwania objawu, jego przyczyny i ogólnego stanu zdrowia. Pierwsze korzystne efekty można odczuć już po kilku dniach, a później po 10 lub 2 tygodniach.

Skutki uboczne bakterii kwasu mlekowego: przypadek biegunki

Stosowanie probiotyków na biegunkę jest ogólnie bezpieczne, jednak w rzadkich przypadkach może powodować działania niepożądane. Wśród najbardziej rozpowszechnionych można wymienić:

• Nudności;
• skurcze brzucha;
• obrzęk;
• zaparcia.

Artykuł Naturalne probiotyki dla dzieci– gdzie występują bakterie probiotyczne, czyli o mocy kiszonek i mleka pochodzi z serwisu Naturowo.

Jeśli choroba jest niepowikłana, można ją leczyć zachowawczo. Medycyna tradycyjna oferuje setki leków ziołowych, które można stosować dla:

• Normalizowania odpływu moczu z nerek;
• Zmniejszenia stanu zapalnego;
• Wyeliminowania obrzęku tkanki nerkowej (miąższu);
• Wyeliminowania bólu;
• Zahamowania rozwoju flory bakteryjnej;
• Stymulacji miejscowej odporności.

Jeśli dziecko lub osoba dorosła odczuje ból nerek, należy skonsultować się z nefrologiem lub urologiem.

Złagodzenie bólu nerek za pomocą środków ludowych ma charakter objawowy. Dlatego są one stosowane jako uzupełnienie terapii podstawowej. Jest prowadzona z uwzględnieniem wyników diagnostyki laboratoryjnej i instrumentalnej.

Ból nerek — jak złagodzić domowymi sposobami

Cytryna i limonka na ból nerek

Cytryna zawiera włókna pektynowe, które są silnym środkiem przeciwbakteryjnym. Limonka jest bogata w substancje, które łagodzą ból nerek i zmniejszają ryzyko powstawania zakrzepów krwi. W leczeniu chorób nerek stosuje się następujące ludowe środki lecznicze:

• Przepis 1. Zmielić w blenderze 20 g liści lipy i skórkę z 1 cytryny. Wlać pół litra wrzącej wody. Pozostawić w szczelnie zamkniętym pojemniku na 12 godzin. Przefiltrowany odwar pije się w ilości 50 ml do 4-5 razy dziennie na pół godziny przed posiłkami. Czas trwania leczenia ludowego waha się od 10 do 15 dni.
• Przepis 2: 2 łyżki liści lipy gotować w 400 ml wody przez 2-3 minuty. Do ostudzonego i przefiltrowanego wywaru dodać 30 ml soku z cytryny, 2 łyżki miodu. Pić po 150 ml 3 razy dziennie przez 2 tygodnie.

Jeśli chorobie towarzyszą zaburzenia dyzuryczne (zaburzenia w oddawaniu moczu), w skład ludowych środków leczniczych wchodzą 2 łyżki ziela mącznicy lekarskiej. Ma właściwości uroseptyczne i przeciwobrzękowe.

Żurawina

Żurawina wykazuje działanie moczopędne, immunologiczne i przeciwzapalne. Z tego względu są one często w leczeniu nerek domowym sposobem. Nie zaleca się leczenia zapalenia nerek żurawiną w połączeniu z kamicą moczową, a także ze zwiększoną kwasowością soku żołądkowego.

Domowe sposoby z żurawiną na ból nerek:

• Przepis 1. 300 g jagód przepuszcza się przez maszynkę do mielenia mięsa. Wycisnąć sok przez gazę. Zalać 1 litrem wody, gotować na małym ogniu przez 10 minut. Ostudzony wywar przecedzamy i mieszamy z sokiem żurawinowym, 3 łyżkami rozpuszczonego miodu. W przypadku zapalenia nerek pić po ½ szklanki 3 razy dziennie.
• Przepis 2. ½ kg jagód zalać 3 szklankami cukru i pozostawić na kilka godzin. Wlać 2 litry wody, doprowadzić do wrzenia. Schłodzone lekarstwo wlewamy do szklanego słoika. Dodać 50 g suchych drożdży. Pozostawić w ciepłym i ciemnym miejscu na 1,5 dnia. Drink jest filtrowany przez sito lub gazę. Pić 200 ml na 40 minut przed posiłkiem trzy razy dziennie.

W zapaleniu nerek pochodzenia bakteryjnego leczenie nerek domowym sposobem trwa od 2 do 4 tygodni. Jeśli objawy nie ustępują, leczenie przedłuża się do 5-6 tygodni.

Polpala

Ziele polpala zawiera kumaryny, kwasy organiczne, flawonoidy i substancje ściągające. Ma właściwości moczopędne, dlatego stosuje się ją w leczeniu chorób dróg moczowych i nerek.

Przepis ludowy na bazie polpala:

• 10 g suszonego surowca rozdrabnia się nożem lub w mikserze;
• Wsypać do miski;
• Namoczone w 200 ml wrzącej wody;
• Przykryć spodkiem;
• Po godzinie przecedzić przez sito.

Przygotowany napar należy pić w ilości 75 ml po posiłkach 3 razy dziennie. Leczenie trwa nie dłużej niż 2 tygodnie. Lek polpala zmniejsza stężenie mocznika we krwi, dlatego jest stosowany w zapobieganiu kamicy moczowej. Lek ludowy jest zalecany w celu zapobiegania zaostrzeniom ospałego odmiedniczkowego zapalenia nerek.

Fitoterapii polpala nie prowadzi się w przypadku obecności kamieni nerkowych, których wielkość przekracza średnicę moczowodów.

Arbuz

Spożywanie arbuza w dużych ilościach jest skutecznym sposobem na oczyszczenie nerek z piasku, małych kamieni i zarazków. Sok owocowy jest dobry na ból nerek:

• Kilka plastrów arbuza przepuszcza się przez maszynkę do mięsa;
• Sok wyciska się przez gazę;
• Pić 200 ml do 5 razy dziennie.

Aby poprawić stan nerek, należy stosować dietę arbuzową przez 1 tydzień. W tym okresie należy spożywać tylko arbuzy o wadze od 2 kg dziennie.

Ziemniaki

Ziemniaki mają działanie przeciwzapalne i immunostymulujące na nerki. Obniża ciśnienie krwi, zmniejszając w ten sposób obciążenie naczyń nerkowych. W przypadku zapalenia nerek terapię prowadzi się przez 1,5-2 tygodnie.

Leczenie odmiedniczkowego zapalenia nerek metodami ludowymi:

• Sok. 3-4 ziemniaki są obierane i przepuszczane przez maszynkę do mięsa. Wycisnąć sok przez gazę. Pić po 1/3 szklanki 3 razy dziennie na 25-30 minut przed posiłkiem.
• Napar. 1 ziemniak pokroić w kostkę. Wlać do szklanego pojemnika. Wlać 200 ml wody. Po 2 godzinach przefiltrowany płyn podgrzewa się do temperatury 50°C i dodaje 1 łyżkę miodu. Preparat pije się rano i wieczorem po 1 szklance na pusty żołądek.

Aby zwiększyć skuteczność leczenia ludowego, sok z ziemniaków miesza się w równych proporcjach z kąskiem żurawinowym.

Miód i łopian

Korzeń łopianu jest środkiem moczopędnym i przeciwzapalnym. Jest skuteczny w leczeniu bólu nerek spowodowanego zakażeniem lub zaburzeniami metabolicznymi.

Leki ludowe z miodem i łopianem na zaburzenia czynności nerek:

• Odwar. 10 g korzeni rozgniata się nożem. Gotować na łaźni wodnej w 250 ml wody przez 3 minuty. Do odcedzonego płynu dodać 15 ml rozpuszczonego miodu. Pić po ½ szklanki 3 razy dziennie. Leczenie ludowe w przypadku chorób nerek trwa 14 dni.
• Napar. 1 łyżka rozdrobnionych korzeni łopianu wsypana do termosu. Wlej 300 ml wrzącej wody. Pozostawić na 3 godziny i przecedzić. Połączyć z 1 łyżką miodu pączkowego. Pić zamiast herbaty do 3 razy dziennie.

Preparaty ziołowe z łopianem nie mają zastosowania w leczeniu nerek w okresie ciąży i laktacji.

Szparagi

Szparagi lecznicze to roślina zielna stosowana w medycynie ludowej jako środek przeciwzapalny i przeciwbólowy. Jagody szparagów, kłącza lub młode pędy są stosowane w leczeniu problemów z nerkami:

• Napar. 5 g rozdrobnionych kłączy zalać 200 ml wrzącej wody. Odstawić w misce pod zamkniętą pokrywką na 2 godziny. Odcedzony płyn pije się po 150 ml 3 razy dziennie. Leczenie trwa 10 dni.
• Odwar. Wymieszać w równych proporcjach suchą trawę i korzenie szparagów. 2 łyżki mieszanki gotuje się w 300 ml wrzącej wody przez 15 minut. Przecedzić przez drobne sito i ostudzić. Pić 150 ml 4 razy dziennie przez 2 tygodnie.
• Sok. Zmieszaj sok z marchwi z sokiem z pędów szparagów w proporcji 2:1. Stosować 3 razy dziennie po 15 ml. Terapia trwa 14 dni.

Sok i odwar są zalecane przy kolce nerkowej, zakaźnym uszkodzeniu nerek. Aby przyspieszyć usuwanie piasku z dróg moczowych, należy stosować odwar z krwawnika, elekampanu i pędów szparagów. 2 łyżki ziół ugotowanych w 400 ml wody. Należy przyjmować 200 ml 4 razy dziennie.

Ból nerek — jak złagodzić domowymi sposobami — pietruszka i mleko

Pietruszka z mlekiem jest pomocna w odmiedniczkowym zapaleniu nerek. Ten ludowy środek leczniczy ma właściwości tonizujące, przeciwzapalne i regenerujące.

Odwar z pietruszki z mlekiem przy zapaleniu nerek:

• Pęczek korzeni pietruszki należy umyć pod bieżącą wodą;
• Zetrzeć na tarce o drobnych oczkach;
• Do ½ l mleka wsypać 2 łyżki wiórków pietruszki;
• Gotować na małym ogniu przez 5 minut;
• Pij 100 ml ostudzonego wywaru 4 razy dziennie.

Aby uzyskać pożądany efekt, leczenie należy kontynuować przez co najmniej 3 miesiące. Pietruszka zawiera mirystycynę, której przedawkowanie może powodować bóle głowy.

Artykuł Ból nerek– jak złagodzić domowymi sposobami. Naturalne sposoby na dyskomfort pochodzi z serwisu Naturowo.