Dlaczego umywalka nablatowa w łazience to dobra decyzja?

Taki typ ceramiki łazienkowej łączy w sobie wszystkie najważniejsze cechy: funkcjonalność, wygodę oraz estetykę. Jest to niezwykle istotne szczególnie w pomieszczeniu intensywnie użytkowanym, z którego korzystamy co najmniej kilka razy dziennie. Co dokładnie wpływa na fakt, iż umywalka nablatowa jest tak chętnie wybieranym produktem?

Pierwszy argument jest dość oczywisty – chodzi o estetykę i design takiej ceramiki. Na rynku dostępnych jest wiele umywalek w wersji nablatowej o przeróżnych kolorach i kształtach, dzięki czemu każdy może znaleźć taką, która odpowiada jego gustom. Sprawia to także, że sprawdza się w różnych stylach wnętrzarskich, a jej unikalna forma nadaje niezwykłej klasy i jakości całemu pomieszczeniu. Jednym z najchętniej wybieranych produktów pod tym względem jest , która dzięki swojemu wyglądowi przemienia naszą łazienkę w luksusowy pokój kąpielowy.

Warto także podkreślić, że umywalka nablatowa jest bardzo użytecznym i funkcjonalnym produktem. Dzieje się to dzięki sposobowi jej umiejscowienia. Za sprawą montażu na blacie łazienkowej szafki mamy nie tylko więcej miejsca na samej powierzchni blatu, ale i pod umywalką. Sprawia to, że umywalki nablatowe mają w tym zakresie dużą przewagę, np. nad wersją wpuszczaną w blat, ponieważ mamy pod nimi dodatkową przestrzeń do przechowywania. Część produktów tego typu posiada także wbudowaną półkę (jak np. umywalka nablatowa Forli LT-2173 60×42 Zoya) dającą dodatkowe miejsce na najważniejsze kosmetyki.

Dużą zaletą takich produktów jest także fakt, iż są bardzo komfortowe w użyciu i pozwalają na jednoczesne utrzymanie czystości wokół nich. Za sprawą podwyższonego rantu umywalki nablatowe zapobiegają rozchlapywaniu wody po całym blacie podczas mycia rąk.

Umywalka nablatowa do każdego rodzaju łazienki

Oferta większości producentów ceramiki łazienkowej jest bardzo szeroka, dzięki czemu możemy wybrać produkty odpowiadające nam nie tylko pod względem funkcjonalnym, ale i wizualnym. Bogaty asortyment to coś, co wyróżnia także elementy typu umywalka nablatowa. Jeśli zależy nam na nowoczesnej, ale jednocześnie klasycznej wersji łazienki warto wybrać, np. umywalkę nablatową Bari LT-2195 50x39x14 Zoya w kształcie prostokąta z zaokrąglonymi rogami. Taka forma nada ciekawego tonu całemu pomieszczeniu. Z kolei do łazienki w stylu boho sprawdzi się umywalka nablatowa Geo Oval 4423B003-0016 60×38 Vitra o subtelnej, lekkiej budowie. Będzie ona dobrze wyglądać także w klimacie minimalistycznym – wystarczy dobrać do niej inne baterie.

Artykuł Trendy z łazienki: umywalka nablatowa i jej zalety pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.

Duże, nowoczesne lampy sufitowe to idealna propozycja dla osób, które cenią modne i funkcjonalne dodatki oraz chcą, by ich wnętrza wyglądały jak z żurnala. Na rynku znajdziesz przeróżne lampy sufitowe. My wybraliśmy 5 designerskich modeli XXL z salonu internetowego zFABRYKI.PL. Na pewno znajdziesz wśród nich oświetlenie sufitowe harmonizujące z planowanym wystrojem salonu.

Lampy sufitowe w rozmiarze XXL są niezwykle efektowne, a przy tym bardzo praktyczne i zaskakująco uniwersalne. Odpowiednio dobrane, w funkcjonalny i atrakcyjny sposób dopełnią aranżację zarówno dużego salonu w domu, jak i niewielkiej kawalerki w bloku. Ich główną zaletą jest montaż tuż pod sufitem. Nie potrzebują tak wysokiego i przestronnego pomieszczenia, jak nowoczesne lampy wiszące na długich kablach. Ale przejdźmy do konkretów…

Lampa sufitowa XXL TAUREN

To designerska, oryginalna i elegancka lampa sufitowa o imponujących rozmiarach – mierzy aż 1,60 m szerokości i ponad 1 metr wysokości! Jej geometryczna, kilkupoziomowa konstrukcja przywodzi na myśl labirynt. Model ten doskonale sprawdzi się we wnętrzach indywidualistów, szukających pomysłu na naprawdę wyróżniające się oświetlenie centralne. Będzie znakomicie współgrać ze stylem nowoczesnym, minimalistycznym, loftowym i modern classic. Do wyboru pozostają 2 wersje kolorystyczne: złoto i grafit.

Duży żyrandol podsufitowy AVENA

Lampa sufitowa AVENA wygląda jak hybryda zdobnego żyrandola glamour i klasycznego modelu wiszącego z materiałowym abażurem. Wspaniale sprawdzi się w salonie. Prezentuje się elegancko i stylowo, zapewniając wnętrzom moc złocistego blasku. Do wyboru pozostają 3 wersje rozmiarowe. My oczywiście polecamy model największy – z kloszem o średnicy aż 80 cm.

Lampa sufitowa SETLER z 31 punktami świetlnymi LED

Dzięki wyjątkowej, „plafonowej” konstrukcji lampy SETLER, możesz zaprosić rozłożyste oświetlenie sufitowe nawet do niskiego salonu. Zyskasz ogromną ilość wyrazistego, przyjaznego dla oczu światła oraz przyciągającą uwagę, niebanalną dekorację wnętrza. 31 punktów SMD LED rozmieszczonych na gwieździstej konstrukcji to gwarancja, że blask dotrze do każdego zakamarka pomieszczenia. Światło generują nie tylko małe, okrągłe punkty, ale także znajdujący się w środku ring. Do wyboru pozostają 2 kolory stelaża: złoto i czerń.

Lampy sufitowe MORTEN – plafony XXL

W lampach sufitowych MORTEN świecą LEDowe ringi. Płaska, minimalistyczna budowa spełni wymagania posiadaczy niskich mieszkań, a niezwykle oryginalny design trafi w gusta najbardziej wybrednych odbiorców. Dzięki technologii SMD LED lampa jest energooszczędna i emituje wyraziste, przyjazne dla wzroku światło. Doskonale odnajdzie się we wnętrzach nowoczesnych i minimalistycznych. W skład kolekcji MORTEN wchodzi aż 5 modeli. My polecamy te duże, z 3 świecącymi okręgami. Zdecydować możesz także o kolorze. Do wyboru pozostaje kawa i złoto.

LEDowa lampa sufitowa XXL KUMKA

Na koniec niezwykle oryginalny model LED, wymagający jednak nieco wyższego pomieszczenia – lampa sufitowa KUMKA z prostokątną podsufitką i wąskimi, długimi, aluminiowymi oprawami. Jej design znakomicie współgra z nowoczesną i minimalistyczną stylistyką wnętrz. Do wyboru masz 2 kolory: czerń i złoto oraz 2 rozmiary – w tym rozłożysty model z aż 13 punktami świetlnymi SMD LED.

Artykuł Lampy sufitowe XXL – 5 designerskich propozycji do modnego salonu pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.

Kurkuma – co to za roślina?

Kurkuma jest to oryginalna roślina domowa, którą można posadzić w doniczce. Inaczej nazywa się ją ostryżem. Teren pochodzenia tej rośliny to Indochiny, a dokładnie strefa podzwrotnikowa. Rośnie w wilgotnych, jasnych lasach tropikalnych. Jej kwiatostan jest podobny do szyszki.

Roślina ta posiada dwa liście podsadkowe, które składają się w formie spirali. Górny liść jest lancetowaty i barwny, natomiast dolny jest zielony i mniejszy od górnego. Liście łączą się w kieszonki. To właśnie z nich wyrasta kwiat. Kwiaty kurkumy pojawiają się w okolicach czerwca i zazwyczaj można je podziwiać do połowy września. Kurkuma rośnie na wysokość około 50-80 cm w zależności od odmiany rośliny. W związku z tym, że jest to roślina z rodziny imbirowatych jej kłącza się takie same jak u imbiru.

Kurkuma – odmiany

Wyróżnia się dwa gatunki kurkumy: wąskolistna oraz długolistna. Kurkuma długolistna ma kwiaty w kolorze biało-różowym, a ich kształt jest rurkowaty. Zazwyczaj uprawiana w doniczce jest kurkuma wąskolistna.

Kurkuma wąskolistna – rodzaje

Istnieją różne rodzaje kurkumy wąskolistnej. Należą do niej:

• „Chiangmai Red” – ma różowoczerwone kwiaty, a jej wysokość to maksymalnie 50-70 cm
• „White Angel” – ma białe kwiaty, a jej wysokość to 50-60 cm
• „Chiangmai Pink’ – ma różowe kwiaty, a jej wysokość to 50-70 cm
• „Siam Silver” – ma białe kwiaty, a jej wysokość to 50 cm
• „Chiangmai Ruby” – ma różowe kwiaty, a jej wysokość to 70 cm
• „Green Beauty” – ma żółtozielone kwiaty, a jej wysokość to 25-30 cm
• „Siam Snow” – ma białe kwiaty, a jej wysokość to 80 cm
• „Siam Suzy” – ma różowe kwiaty, a jej wysokość to 50 cm
• „Siam Sunrise” – ma różowe kwiaty, a jej wysokość to 80 cm
• „Siam Smile” – ma białe kwiaty
• „Chocolate” – ma białe kwiaty z brązowymi paskami
• „Noviteit” – ma jasnoróżowe kwiaty

Kurkuma kwiat – jak uprawiać?

Uprawa kurkumy w doniczce wymaga skupienia się na kilku czynnikach. Ważne jest wybranie dobrego stanowiska uprawy. Dobrze jest wybrać odpowiednią ziemię, która sprosta oczekiwaniom kurkumy. Ważne jest skupienie się na odpowiednim podlewaniu kwiatu, a także jego nawożeniu. Warto zwrócić uwagę na jakie choroby narażony jest kwiat kurkumy i jak im zapobiegać oraz jak leczyć roślinę, gdy się pojawią. Dobrze jest także znać zasady rozmnażania i przesadzania kurkumy oraz tego, w jaki sposób ten kwiat zimuje. Przy odrobinie dobrych chęci i właściwej pielęgnacji kurkuma w doniczce będzie zdrowo rosła i pięknie prezentowała się na balkonie lub tarasie, ale także w domu.

Kwiat kurkumy – uprawa krok po kroku

Odpowiednia pielęgnacja kurkumy to podstawowy krok do jej właściwego wzrostu. Po pierwsze należy wybrać odpowiednie stanowisko uprawy. Nada się do tego balkon lub taras. Najlepiej po wschodniej lub zachodniej stronie. Należy unikać zbyt dużej ilości słońca, ale dobrze jeśli kwiat znajduje się w jasnym miejscu. Warto zwrócić uwagę, że kurkuma może być uprawiana na balkonie i tarasie. Nawet w łazience w domu, jeżeli jest tam odpowiedni dostęp do światła. Jej kwiatostan idealnie wpasuje się w nowoczesne wnętrza. Przy sadzeniu kurkumy w doniczce w domu albo na balkonie warto zwrócić uwagę na typ ziemi. Kurkuma lubi żyzne, bogate w składniki odżywcze podłoże o kwaśnym pH.

Kwiat kurkumy – jak często podlewać?

Ze względu na pochodzenie warto pamiętać, że kurkuma potrzebuje odpowiedniej wilgotności powietrza oraz wilgotnego podłoża. Przy suchym powietrzu w domu można postawić pod doniczką podstawkę z wodą. Najlepiej zrobić to w taki sposób, aby na podstawce położyć kamienie i wlać wodę. Następnie na kamieniach ustawić doniczkę z kwiatem. W ten sposób liście zawsze będą odpowiednio nawilżone. Od czasu do czasu warto zraszać roślinę. Przy uprawie kurkumy warto pamiętać o nawożeniu rośliny. Można kupić w sklepie odpowiedni nawóz do roślin kwitnących lub przygotować własny ze skórki po bananie.

Kurkuma zimą

Kurkuma może być narażona na żółknięcie liści przy zbyt suchym powietrzu. Warto wtedy zadbać o odpowiednią wilgotność i dobre podlanie oraz zroszenie rośliny. Niekiedy kurkuma zasycha, co po okresie kwitnienia jest normalnym objawem. W tym okresie należy na bieżąco usuwać uschnięte kwiaty, a podlewanie ograniczyć do minimum. Warto wtedy nawozić i oczyszczać liście, które zostają. Gdy kurkuma straci wszystkie liście należy postawić ją w chłodnym i jasnym miejscu, a na wiosnę ponownie zacząć podlewać i nawozić, co spowoduje wypuszczenie nowych pędów.

Kurkuma – kiedy warto rozmnażać roślinę?

Najlepiej zabrać się do rozmnażania rośliny w okolicy połowy okresu wiosennego. Zarówno przy przesadzaniu, jak i rozmnażaniu kurkumy warto zwrócić uwagę na podstawowe aspekty zadbania o roślinę, aby sadzonki dobrze zakwitły. Przy tym należy pamiętać o drenażu rośliny, co zapewni odpowiednią wilgotność podłoża.

Kurkuma – przyprawa

Kurkuma znana jest głównie w postaci żółto-pomarańczowego proszku, który jest silnie barwiący i często pojawia się w kuchni azjatyckiej. Proszek ten powstaje poprzez wysuszenie bulwy, a następnie jej zmielenie. Kurkuma pojawia się też w innych azjatyckich przyprawach. Jest składnikiem m.in. indyjskiego żółtego curry. To właśnie kurkuma nadaje mu tego koloru.

Artykuł Kurkuma kwiat – sposoby na udaną uprawę i pielęgnację pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.

Hortensja dębolistna – opis rośliny

Roślina swoją nazwę zawdzięcza liściom, które kształtem przypominają liście dębu. Blaszka liściowa hortensji dębolistnej ma charakterystyczne wcięcia, które dodają roślinie uroku. Liście niesamowicie się komponują z okazałymi kwiatostanami, które u hortensji mogą wyglądać naprawdę imponująco.

Hortensja dębolistna dorasta do ok. 1,5 m wysokości, ma nieco rozłożysty pokrój. Kwiaty zaczynają pojawiać się już w połowie lata (lipiec-sierpień) i zostają aż do zimy. Kształt i kolor kwiatów zależy od odmiany hortensji dębolistnej.

Hortensje dębolistne – wymagania w ogrodzie

Hortensja nie ma dużych wymagań wobec stanowiska w ogrodzie, dlatego może rosnąć praktycznie wszędzie. Należy zapewnić jej słoneczne i zaciszne stanowisko. Wówczas odwdzięczy się pięknymi liśćmi i okazałymi kwiatostanami. Hydrangea quercifolia jest gatunkiem, który dobrze radzi sobie z chwilowym brakiem wody. Jednak krzewy lepiej rosną na glebach żyznych, które dobrze utrzymują wilgoć. Odrobina pielęgnacji zaowocuje pięknymi kwiatami.

Zimą rośliny należy chronić przed mrozem. Można otulić ją gałązkami świerkowymi, a u podstawy pnia zrobić niewielki kopczyk. W ogrodzie lepiej sadzić hortensje w miejscu nienarażonym na silne wiatry, które mogą uszkadzać krzewy.

Cięcie i rozmnażanie hortensji dębolistnej

Krzewy hortensji są niezbyt wymagające uwagi, bo w przeciwieństwie do hortensji ogrodowej – nie trzeba ich corocznie przycinać.

Cięcie powinno odbywać się raz na kilka lat, a jego cel to zachowanie pokroju rośliny i usunięcie suchych gałęzi. Podczas przycinania roślin należy zwrócić uwagę na to, aby nie wycinać pędów, na których tworzą się kwiaty.

Roślinę można rozmnażać za pomocą sadzonek pędowych. Wystarczy odciąć fragmenty gałązek, usunąć z nich dolne liście i włożyć pędy do mieszanki piasku i torfu. Dobrym rozwiązaniem są również odkłady, które robi się poprzez przysypywanie pędów dolnych ziemią. Po paru miesiącach sadzonka wytworzy korzenie, wtedy można ją obciąć i wsadzić do gruntu.

ABC pielęgnacji – jak uprawiać hortensję w ogrodzie?

Hortensja dębolistna jest łatwa w uprawie, jeśli zadba się o regularne podlewanie oraz dokarmienie krzewów. Pielęgnacja powinna obejmować również ochronę przed szkodnikami oraz usuwanie uszkodzonych i przeschniętych liści.

Hydrangea quercifolia lubi towarzystwo innych roślin. Doskonale wygląda w zestawieniu z hortensją ogrodową lub z hortensją bukietową. Zwłaszcza jeśli wybierze się odmiany o pięknych, imponujących kwiatach.

Jak sadzić hortensje w ogrodzie?

Hortensje w ogrodzie można sadzić praktycznie przez cały rok, jeśli posiada się sadzonki w doniczkach. W przypadku zakupu rośliny z gołą bryłą korzeniową – warto wsadzić ją wiosną lub jesienią.

To idealny czas, aby hortensja dębolistna zadomowiła się w ogrodzie i stworzyła silny system korzeniowy. Przed posadzeniem krzewów, ziemię należy przygotować – trzeba wykopać dołek, uzupełnić kompostem. Do tak przygotowanego miejsca można wysadzać gatunki z rodzaju Hydrangea. Po umieszczeniu rośliny w dołku – ziemię należy delikatnie uklepać, a roślinę obficie podlać wodą.

Zastosowanie hortensji dębolistnej

Hortensja dębolistna świetnie prezentuje się praktycznie w każdym ogrodzie. Często sadzona jest w towarzystwie innych roślin, ale równie dobrze wygląda jako soliter. Pędy hortensji dębolistnej rozrastają się na boki. Dlatego należy zapewnić roślinie optymalną ilość miejsca, aby wyglądała atrakcyjnie.

Krzewy dobrze wyglądają w ogrodach naturalistycznych oraz angielskich, gdzie stawia się na naturalność. Mniejsze odmiany hortensji dębolistnej mogą być sadzone w dużych pojemnikach. Warto wtedy regularnie przycinać pędy, aby utrzymać zwarty pokrój rośliny. Donica z hortensją pięknie wygląda przy domu, np. na słonecznym tarasie.

Hortensja dębolistna – kwiaty zimą

Niektóre gatunki hortensji są atrakcyjne również zimą. Kwiatostany hortensji bukietowej, ogrodowej oraz dębolistnej długo pozostają na roślinach. Przesuszone kwiaty mogą mieć brunatny, bordowy lub beżowy kolor. Kwiaty doskonale komponują się ze śniegiem, przez co wprowadzają element dekoracyjny do zimowego ogrodu.

Hortensja dębolistna jest również dekoracyjna jesienią. Krzewy roślin przebarwiają się na bordowo. Liście następnie opadają i pozostają same kwiaty.

Kwiatostany są także wykorzystywane do robienia suszonych, ozdobnych bukietów do domu. Pięknie wyglądają w towarzystwie traw oraz owoców. Można je zasuszyć i wyeksponować za szkłem. Podobne zastosowanie mają kwiaty hortensji bukietowej i ogrodowej.

Najpiękniejsze odmiany hortensji

Hortensja dębolistna ma liczne odmiany, które mogą różnić się od siebie kolorem oraz wielkością kwiatów, a także barwą liści. Najpiękniejsze odmiany tworzą duże i okazałe kwiaty, które są prawdziwą ozdobą w ogrodzie. Hortensja dębolistna może tworzyć kwiatostany w kolorze żółtym, białym, różowym, a nawet zielonkawym.

Odmiany o kwiatach białych to np. 'Snowflake’. Liście tej odmiany jesienią przebarwiają się na czerwono. Kolejną ciekawą odmianą jest 'Harmony’ – krzewy tworzą duże, białe kwiaty, które następnie stają się delikatnie różowe.

Hydrangea 'Burgundy’ cechuje się czerwieniejącymi kwiatami, to prawdziwy rarytas, który przyciąga wszystkie spojrzenia. Ta odmiana świetnie wygląda w towarzystwie hortensji bukietowej o zielonkawych kwiatach.

Artykuł Hortensja dębolistna – opis, uprawa, wymagania pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.

Kwiat irysa – bylina ozdabiająca ogród. Irysy – charakterystyka

Irys to bylina należąca do rodziny kosaćcowatych. Na świecie występuje około 200 gatunków rośliny. Naturalnie kosaciec występuje na półkuli północnej, ogrodowa wersja hodowana jest zaś na całym świecie. Irysy są dość proste w uprawie. Jednak wymagania różnią się nieco w zależności od odmiany. W Polsce najczęściej uprawiany jest kosaciec syberyjski, irys holenderski oraz irys bródkowy.

Irysy – wygląd

Irysy osiągają zazwyczaj wysokość od 50 do 70 centymetrów. Niekiedy zdarzają się jednak odmiany wyższe niż 100 centymetrów. Ich cechą charakterystyczną są piękne kielichowate, trzyczęściowe kwiaty. W zależności od odmiany mogą pojawiać się na pędach już w lutym, jednak większość kwitnie na przełomie maja i czerwca. Górne płatki kwiatów tworzą kopułę, dolne natomiast swobodnie opadają. Przybierają one różne kolory, między innymi biel, żółć, róż czy fiolet. Bez problemu spotkać można również niebieskie irysy. Liście rośliny są długie i wąskie. Organy spichrzowe to bulwy i kłącza lub cebulki.

Uprawa irysów w ogrodzie – stanowisko i podłoże

Niezależnie od odmiany irysy potrzebują dość dużo słońca. Kosaćce są bylinami łąkowymi, dobrze więc odnajdują się na stanowiskach wilgotnych. Jednak należy pamiętać, że gleba musi być żyzna i przepuszczalna (najlepiej zapewnić roślinom warstwę drenażu). Ważne jest również odpowiednie pH gleby. Dobrze by miała odczyn lekko kwaśny. Irysy nie powinny być sadzone w dużych skupiskach dużych roślin, ponieważ potrzebują sporo miejsca. Zbytnia bliskość korzeni drzew czy krzewów, które pobierają składniki pokarmowe i wodę z podłoża może spowodować, że kosaćce będą gorzej się rozwijać.

Uprawa irysów w ogrodzie – sadzenie

Najlepszy czas na sadzenie irysów bez względu na odmianę to sierpień i wrzesień (im bardziej upalne lato, tym później). Kosaciec może być sadzony w towarzystwie innych bylin. Przed posadzeniem irysów, należy dokładnie przekopać rabaty. Możliwe jest również użycie nawozów mineralnych. Kłącza irysów należy ułożyć poziomo, dość płytko pod powierzchnią gleby, a następnie przysypać podłożem. Niezbędne jest zachowanie około 50 centymetrów pomiędzy irysami. Aby zachować lepszą przepuszczalność, warto zmieszać glebę z piaskiem.

Uprawa irysów w ogrodzie – pielęgnacja i zimowanie

Zabiegi pielęgnacyjne irysów polegają na usuwaniu przekwitłych łodyg i kwiatów u podstawy, aby nie dopuścić do zawiązywania się nasion. Liści nie należy przycinać, tylko usuwać po zwiędnięciu. Po zimie trzeba również pozbyć się znajdujących się w pobliżu chwastów oraz zasilić kosaciec nawozem mineralnym.

Wiele gatunków irysów wykazuje silną odporność na mróz, mogą więc zimować w gruncie. Niektóre odmiany warto jednak przykryć warstwą liści czy słomy. Należy osłonić je również przed deszczem, aby nie dopuścić do gnicia korzeni rośliny.

Przesadzanie irysów w ogrodzie

Po kilku latach z jednego kłącza irysów wyrastają dwa, a nawet więcej kłączy bocznych. Roślina ma coraz mniej miejsca, a pojawiające się w maju kwiaty są słabsze i mniej okazałe od tych z poprzednich lat. Taka sytuacja jest sygnałem do tego, by przesadzić irysy. Najlepiej zrobić to w sierpniu, po kwitnieniu. Jak powinno wyglądać przesadzanie? Należy wykopać karpę i dobrze otrząsnąć z ziemi, a następnie oddzielić najzdrowsze kłącze. Liście oraz korzenie trzeba skrócić.

Irysy bródkowe – piękno w ogrodzie

Kosaciec to kwiat, który niezwykle pięknie prezentuje się w ogrodzie. Mnogość kolorów sprawia, że każdy może zdecydować się na uprawę odmiany pasującej do jego ogrodu. Dużą popularnością cieszą się kłączowe irysy bródkowe. Jest to gatunek o bardzo dużych kwiatach. Jego płatki mogą przyjmować najróżniejsze barwy (mogą być jedno lub wielokolorowe). Wiele irysów bródkowych ma pofalowane brzegi płatków (często są one ciemniejsze od środka). Irys bródkowy wybierany jest głównie ze względu na swoją ozdobną wartość, w zależności od odmiany kwitnie od kwietnia aż do lipca. Dodatkowy atut to łatwość w uprawie i pielęgnacji.

Kosaciec syberyjski – gatunek warty uwagi

Obok irysów bródkowych często wybierany jest również kosaciec syberyjski. Gatunek ten może dorastać do 70 centymetrów wysokości. Jego cechą charakterystyczną są długie, cienkie liście, które przybierają niebieski kolor. Kosaciec syberyjski kwitnie dość krótko, bo tylko od okolic czerwca do lipca. Jego kwiaty występują w białym, niebieskim i fioletowym kolorze. Podobnie jak inne odmiany irysów kosaciec syberyjski preferuje słoneczne stanowiska, jednak dobrze poradzi sobie również w półcieniu, jeśli tylko będzie regularnie podlewany. Ponadto ta odmiana irysów jest całkowicie mrozoodporna.

Irys holenderski – doskonały jako kwiat cięty

Jednym z ciekawszych gatunków jest również irys holenderski. Jest to kosaciec cebulowy. Wytwarza on wysokie pędy, na których pojawiają się pojedyncze kwiaty. Mogą mieć one jeden kolor lub posiadać żółte plamki na środku płatków. Występujące barwy to najczęściej: żółty, ciemno-fioletowy, niebieski, biały. Irys holenderski doskonale sprawdza się jako kwiat cięty, pięknie wygląda w każdym pomieszczeniu.

Irys japoński – kosaciec o nietypowym wyglądzie

Gatunkiem, który przez lata może rozwijać się w polskim ogrodzie, jest również irys japoński. Jego uprawa nie jest trudna. Preferuje słoneczne stanowiska. Jednak poradzi sobie również w lekkim cieniu. Gleba powinna być umiarkowanie wilgotna. Irys japoński pięknie prezentuje się w dużej ilości na rabatach lub w otoczeniu innych bylin w pobliżu oczek wodnych. Odmiana ta różni się wyglądem kwiatów od innych irysów. Kosaciec japoński ma mniejsze i bardziej spłaszczone oraz zwisające płatki występujące w białych, fioletowych i bordowych kombinacjach.

Irysy to niezwykle piękna ozdoba ogrodów i pomieszczeń. Ich sadzenie oraz uprawa nie są wcale trudne. Warto więc zainteresować się bogatą ofertą odmian i wybrać kwiaty, które będą stanowić prawdziwą dekorację naszych rabat.

Artykuł Jak sadzić, uprawiać i pielęgnować irysy w ogrodzie? pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.

Kilka słów o magnoliach

Magnolie to krzewy i drzewa, które należą do rodziny magnoliowatych. Wyróżnić można nawet około 250 odmian magnolii. Naturalnie występują w Azji Wschodniej oraz Północnej i Południowej Ameryce. Najprawdopodobniej były pierwszymi kwitnącymi krzewami na świecie. W Polsce ich uprawa może być trudna, że względu na mroźne zimy, jednak nie jest niemożliwa, ponieważ istnieje kilka gatunków, odpornych na mróz. Najchętniej wybierane odmiany magnolii to te, które zakwitają przed wypuszczeniem liści. Należą do nich takie gatunki jak:

• Magnolia gwiaździsta
• Magnolia gwiaździsta odmiana Rosea
• Magnolia Susan
• Magnolia Betty
• Magnolia pośrednia
• Magnolia pośrednia odmiana Alexandrina
• Magnolia pośrednia odmiana Amabilis
• Magnolia pośrednia odmiana Lennei
• Magnolia pośrednia odmiana speciosa
• Magnolia japońska

Występują także odmiany, które kwitną po wypuszczeniu liści, są to:

• Magnolia Siebolda
• Magnolia szerokolistna
• Magnolia parasolowata
  

Magnolia purpurowa odmiana Nigra, to odmiana, która kwitnie wraz z rozwojem liści.

Magnolia Susan – opis odmiany

Odmiana magnolii Susan cieszy się ogromną popularnością. Jest bardzo łatwa w uprawie, a do tego niesamowicie efektowna. Jej kwitnienie przypada na końcówkę kwietnia, co zmniejsza ryzyko ekspozycji kwiatów na przymrozki, dzięki temu można cieszyć oko jej pięknymi kwiatami. Świetnie sprawdza się w przydomowych ogrodach.

Odmiana ta powstała w latach 50. ubiegłego stulecia w USA. Jest gatunkiem mieszanym dwóch odmian: magnolii purpurowej ‘Nigra’ oraz magnolii gwiaździstej ‘Rosea’. Stworzył ją Francis de Vos. Krzewy Susan rosną na wysokość 2.5-3 metrów, ale mogą osiągać nawet wysokość pięciu metrów, są regularne i zwarte. Kwitnienie rozpoczyna się na przełomie kwietnia i maja, jednak pąki kwiatowe zawiązują się już latem. Kwiat tworzy sześć smukłych płatków, mają bardzo intensywną barwę i piękny, delikatny zapach. Kwiaty utrzymują się bardzo długo. Zdarza się, ze roślina zakwita ponownie końcem lata. Gdy wiosną kończy się okres kwitnienia, pojawiają się liście, które na początku są jasnozielone, lecz z czasem ciemnieją. Są bardzo efektowne i dekoracyjne. Gdy przychodzi jesień liście ciemnieją i opadają.

Jak uprawiać magnolie Susan?

Magnolia Susan jest rośliną, która przyjmuje się w naszym klimacie bez większych problemów. Jednak, aby cieszyła pięknym wyglądem, warto dostosować się do kilku zasad dotyczących hodowli i pielęgnacji tej odmiany. Dobrze, gdy zasadzona jest na żyznej glebie o kwaśnym odczynie. Najlepiej, gdy gleba jest wilgotną i lekko przepuszczalna. Stanowisko powinno być słoneczne i osłonięte od wiatru, co zmniejszy również ryzyko odmrożenia przy delikatnych wiosennych przymrozkach.

Magnolia posiada delikatny system korzeniowy, więc przy sądzeniu należy uważać, aby go nie uszkodzić i nie udeptywać ziemi dookoła nasadzenia. Zwiększy to szanse na przyjęcie się rośliny. Warto stosować ściółkowanie gleby wokół roślin. Do tego celu najlepiej użyć przekompostowaną korę sosnową. Dzięki temu zabiegowi zostanie utrzymane kwaśne pH podłoża. Dodatkowo zostanie zabezpieczony płytki system korzeniowy przez mrozem, ograniczony porost chwastów, a także zapobiegnie szybkiemu wysychaniu gleby.

Pielęgnacja magnolii Susan

Pędy magnolii należy przycinać jedynie w ostateczności, gdy wymaga tego sytuacja, czyli wówczas, gdy są one uszkodzone lub martwe. Mimo wysokiej mrozoodporności odmiany Susan, młode krzewy warto na zimę zabezpieczać przed niskimi temperaturami. Gdy będą starsze ten zabieg nie będzie już wymagany. Ich odporność na mróz zwiększa się z roku na rok. Nawozić roślinę powinno się dwukrotnie w ciągu roku: końcem kwietnia oraz początkiem lipca. Jako nawóz do magnolii świetnie sprawdza się siarczan amonu lub dedykowane dla nich mieszanki.

Choroby, które mogą dotknąć magnolię Susan

Odmiana magnolii Susan ma jeszcze jedną zaletę, która wpływa na jej popularność, a mianowicie jest to wysoka odporność na choroby i szkodniki. Jedna zdarzają się sytuację, gdy krzewy zostaną zaatakowane przez grzyby czy bakterie. Częstą chorobą jest plamistość liści, która występuje szczególnie po intensywnych opadach deszczu. Narażone są na nią uszkodzone i słabe egzemplarze. Na tą przypadłość skuteczne są opryski preparatem z miedzią. Wśród chorób spowodowanych grzybami występuje antraknoza.

Jej objawem są pojawiające się na liściach plamy o brunatnym kolorze oraz ciemne i owalne przebarwienia na pędach. Zdarzają się także przypadki występowania szarej pleśni na liściach, która z czasem podrażnia kwiaty i pąki, czego skutkiem jest szybkie więdnięcie kwiatów. Aby zapobiegać tym chorobą należy stosować preparaty przeciwgrzybowe, przeznaczone do roślin ozdobnych.

Artykuł Susan magnolia – charakterystyka, zasady uprawy pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.

Łąka kwietna – występowanie i opis

Łąki kwietne występują zazwyczaj w Europie, choć zdarzają się również w Ameryce Północnej i Azji. Z reguły występują na obszarach o umiarkowanym klimacie i z dużą ilością opadów. Łąka kwietna to jeden z najbardziej popularnych typów łąk w Polsce. Jest to łąka porośnięta kwiatami, które kwitną od wczesnej wiosny do późnej jesieni.

Gleba na łące kwiatowej jest bardzo bogata w składniki odżywcze. Dlatego jest to siedlisko tak różnorodne biologicznie. Rośliny na łące kwietnej to głównie trawy. Jednak z kilkoma innymi roślinami, takimi jak koniczyna, stokrotki, mak, rumianek, dzwonki, krwawnik, nagietek, róża polna, żywokost lekarski, kukułka, złocienie, łubin, lwia paszcza, jasnota biała.

Kwiaty na łące są zwykle jaskrawo kolorowe i przyciągają wiele owadów, takich jak pszczoły i motyle. Jest to jeden z powodów, dla których łąki kwietne są tak ważne dla środowiska. Stanowią one ważne źródło pożywienia dla wielu różnych gatunków zwierząt.

Łąki kwietne są również ważne dla ludzi. Są świetnym miejscem do odpoczynku i podziwiania piękna przyrody. Stanowią również cenne źródło pożywienia dla wielu różnych gatunków zwierząt, w tym ludzi.

Jak stworzyć własną łąkę kwietną w ogrodzie?

Jeśli jesteś zainteresowany stworzeniem łąki kwiatowej, jest kilka rzeczy, które musisz zrobić. Po pierwsze, warto wybrać odpowiednią lokalizację. Łąki kwiatowe potrzebują dużo światła słonecznego i umiarkowanego klimatu. Potrzebują również bogatej, dobrze zdrenowanej gleby.

Po znalezieniu idealnego miejsca należy przygotować ziemię. Polega to na dodaniu do gleby substancji organicznych, takich jak kompost. Pomoże to poprawić drenaż i sprawi, że gleba będzie bardziej żyzna.

Po przygotowaniu gleby należy wybrać odpowiednie rośliny. Jak już wspomnieliśmy, większość roślin na łące kwiatowej powinny stanowić trawy. Można jednak dodać kilka innych roślin, takich jak koniczyna i stokrotki, aby dodać trochę koloru i różnorodności.

Po wybraniu roślin należy je zasadzić. Najlepiej zrobić to wiosną, kiedy pogoda jest łagodna i jest dużo opadów.

Gdy rośliny znajdą się w ziemi, należy je regularnie podlewać. Jest to szczególnie ważne w pierwszych tygodniach, aż rośliny się zadomowią.

Pielęgnacja łąki kwietnej

Łąki są jednym z najbardziej wszechstronnych i pięknych elementów każdego krajobrazu. Mogą stanowić cenne siedlisko dla dzikich zwierząt, pomagać w kontroli erozji i działać jako naturalny filtr dla odpływu wody deszczowej. Przy odrobinie troski, łąki mogą być łatwym w utrzymaniu sposobem na dodanie koloru i zainteresowania do Twojej posiadłości.

Oto kilka wskazówek, jak dbać o łąkę kwietną

Koszenie raz w roku

Koszenie jest kluczem do utrzymania jak najlepszego wyglądu łąki. Raz w roku, zazwyczaj późną wiosną lub wczesnym latem, ścinaj trawy i kwiaty do wysokości 6-12 cali. Pomoże to zapobiec nadmiernemu zarastaniu łąki i zachęci do wzrostu nowych roślin.

Nawożenie

Łąki nie potrzebują dużej ilości nawozu, ale lekkie zastosowanie zbilansowanego dodatku może wspomóc wzrost i zachęcić do kwitnienia. Nawóz należy stosować wczesną wiosną, przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego.

Podlewanie

Łąki są przystosowane do przetrwania w suchych warunkach, ale podczas dłuższych okresów suszy mogą wymagać dodatkowego podlewania. Podlewaj głęboko i rzadziej, aby pobudzić wzrost głębokich korzeni.

Kontrola przed szkodnikami

Rośliny inwazyjne mogą szybko opanować łąkę, wypierając rośliny rodzime i zmieniając charakter ekosystemu. Jeśli zauważysz rośliny inwazyjne na swojej łące, wyrwij je za korzenie i usuń.

Przy odrobinie troski łąka będzie piękną i wartościową częścią krajobrazu przez wiele lat!

Wartość łąk kwietnych dla zdrowia i dobrego samopoczucia człowieka

Łąki kwietne są ważne dla zdrowia i dobrego samopoczucia człowieka z wielu powodów. Zapewniają nam miejsce do odpoczynku i relaksu.

Łąki kwiatowe mogą pomóc w zmniejszeniu stresu i niepokoju, a także zapewnić nam poczucie spokoju i wyciszenia. Mogą również pomóc w poprawieniu naszego nastroju i zwiększeniu poczucia dobrobytu.

Ponadto, łąki kwiatowe mogą pomóc wzmocnić nasz system odpornościowy i zmniejszyć ryzyko rozwoju niektórych chorób zdrowotnych, takich jak choroby serca.

Łąki kwietne, jako źródło pokarmu dla zapylaczy

Łąki kwietne są doskonałym źródłem pokarmu dla zapylaczy. Dostarczają im różnorodnych źródeł nektaru i pyłku przez cały sezon. To z kolei może pomóc w zwiększeniu populacji tych ważnych stworzeń, które są niezbędne do zapylania upraw i dzikich kwiatów.

Historia łąk kwietnych

Pierwsze łąki kwietne zostały prawdopodobnie stworzone, jako sposób na przyciągnięcie zapylaczy do swoich upraw. Łąki te były mieszanką roślin rodzimych i udomowionych. Z czasem popularność łąk kwietnych wzrosła i stały się one podstawą wielu ogrodów i parków. Dziś łąki kwietne są nadal popularne i często tworzone są z mieszanki roślin rodzimych i nierodzimych.

Artykuł Łąka kwietna w ogrodzie – charakterystyka pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.

Jakie właściwości ma owoc maliny?

Większość osób wie, że jedną z właściwości malin jest ich działanie przeciwzapalne oraz napotne. Przez to maliny są chętnie wykorzystywane w leczeniu przeziębień. Warto w okresie jesienno – zimowym zaopatrzyć się w sok z malin.

Maliny pozytywnie wpływają na pracę serca. Mogą łagodzić bóle miesiączkowe, a także wspomagać leczenie biegunki.

Zawierają wiele ważnych dla prawidłowego działania naszego organizmu witamin i makroelementów, na przykład żelazo, niezbędne przy leczeniu anemii.

Warto zaznaczyć, że właściwości lecznicze posiadają nie tylko owoce malin, ale również ich liście. Liście malin działają rozkurczowo, przeciwzapalnie. Oczyszczają organizm z toksyn. Często zaleca się spożywanie naparu z liści malin kobietom w ciąży, aby ułatwić poród.

Jakie gatunki malin warto uprawiać w swoim ogrodzie?

Maliny można podzielić na odmiany letnie i jesienne. Poszczególnie odmiany mogą różnić się od siebie smakiem, kolorem czy wielkością owocu.

Odmiany letnie malin

• Beskid – krzew osiąga wysokość do 1,5 m. Owoce są smaczne i aromatyczne, o stożkowatym kształcie.
• Bristol – niewielkie krzewy, o wysokości do 40 cm. Odmiana bristol wydaje czarne, smaczne owoce o kulistym kształcie. Owocują od połowy lipca do września.
• Canby – krzewy są wysokie. Owoce mają lekko kwaśny smak, ale są aromatyczne i dobre. Owocują w lipcu.
• Fallgold – krzewy malin osiągają do 150 cm wysokości. Owoce malin Fallgold są żółte, bardzo smaczne i nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i na przetwory. Owocują latem i jesienią.
• Laszka – polska odmiana, krzewy osiągają nawet 180 cm. Owoce tej odmiany są wyjątkowo smaczne, zbiory odbywają się na przełomie czerwca i lipca.
• Malling Promise – krzewy osiągają wysokość 1-2 m, owoce są czerwone, o kulisto-stożkowym kształcie. Są bardzo smaczne i aromatyczne, owocują w lipcu.
• Norna – odmiana norweska, owoce są średniej wielkości, lekko wydłużone. Charakteryzują się kwaskowatym, delikatnym smakiem.
• Sokolica – jest polską, licencjonowaną odmianą. Krzewy osiągają średni wzrost. Owoce posiadają dużo walorów smakowych, ich kształt jest stożkowy. Dojrzewają na koniec czerwca.
• Tulameen  – krzewy osiągają wysokość do 2 metrów wysokości, owoce mają intensywny czerwony kolor i słodki smak. Owocują w drugiej połowie lipca.
• Veten – krzewy osiągają wysokość ok 2 metrów. Owoce są o intensywnie czerwonej barwie. Charakteryzuje je doskonały winny smak oraz mocny aromat. Owocują w lipcu i sierpniu.

Odmiany zimowe malin

• Octavia – owoce o jasnoczerwonym kolorze. Charakteryzują się słodko-kwaśnym smakiem, są odporne na mróz do -30 stopni. Mają długi okres owocowania, zaczynają wydawać owoce na przełomie lipca i sierpnia.
• Poemat – polska deserowa odmiana, zaczyna owocować pod koniec sierpnia aż do końca listopada.
• Polana – krzewy osiągają do 1,5 metra, wydaje bardzo smaczne owoce, jaskrawo czerwone. Owocuje od sierpnia do listopada.
• Polesie – wydaje ciemnoczerwone owoce o bardzo słodkim smaku, owocuje od lipca do października.
• Polka- krzewy osiągają 1,5 m wzrostu. Wydaje soczyste, lekko winne i słodkie owoce, o intensywnym aromacie. Wydaje owoce już początkiem lata, zbiory mogą trwać do pierwszych przymrozków.
• Polonez – bardzo smaczne owoce o jasno-czerwonej barwie, zaczynają owocować w drugiej dekadzie sierpnia.
• Poranna Rosa – krzew osiąga około 1,5 metra wysokości. Wydaje żółte lub pomarańczowe owoce, bardzo smaczne. Zaczyna owocować początkiem września.

Jak uprawiać maliny w ogrodzie?

Sposób uprawy malin na ogół jest zależny od danej odmiany. Niemniej jednak istnieją ogólnie zasady, których można się trzymać, niezależnie od tego, na jaki gatunek malin się zdecydujemy.

Do uprawy malin warto wybrać nasłonecznione i szybko nagrzewające się stanowisko. Dobrze, gdy wybrane miejsce jest również odsłonięte od wiatru. Jest to istotne przy odmianach mało odpornych na mróz. Gleba powinna być lekko kwaśna, gdy jest inaczej, warto pod sadzonki dać kompost bądź nawóz wieloskładnikowy. Dzięki temu sadzonki lepiej się przyjmą. Podłoże powinno być lekkie, przewiewne i przepuszczalne, ale nie wysychać zbyt szybko. Sadzonki przed posadzeniem warto dokładnie obejrzeć, aby sprawdzić, czy nie występują zmiany chorobowe.

Krzewy malin należy sadzić w rzędach, w odległości około 40 cm. Natomiast pomiędzy rzędami pozostawić około 150 cm wolnej przestrzeni. Krzewy malin należy odpowiednio przycinać, w przypadku odmian letnich można to zrobić po zakończeniu owocowania, przycinając pędy na wysokość 5 cm. Jesienne odmiany przycina się również po zakończeniu zbiorów, jednak ze względu na ryzyko wystąpienia mrozu jesienią, można ten zabieg wykonać wiosną, gdy dni stają się cieplejsze.

Nawożenie malin

Nawożenie malin nie jest czynnością obowiązkową. Jednak warto ją wykonywać, ponieważ z roku na rok krzewy będą wydawać mniej owoców, a walory smakowe mogą się pogarszać. Przy dawkowaniu nawozu należy być ostrożnym, aby nie podać go za dużo, ponieważ przyniesie to odwrotny skutek od zamierzonego. Jako nawozu można użyć obornik, naturalny nawóz, saletrę amonowa czy nawozy mineralne. Warto dostosować środek do posiadanej odmiany roślin.

Artykuł Malina – gatunki, uprawa, nawożenie pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.

Marzy Ci się biała kuchnia w stylu skandynawskim? Użyj naturalnych materiałów takich jak drewno lub kamień

Styl skandynawski jest inspirowany czystymi liniami i naturalnym pięknem skandynawskich wnętrz. Jeśli chcesz odtworzyć ten wygląd w swojej kuchni, jest kilka aspektów, na których możesz się skupić. Jedną z rzeczy, o których należy pamiętać, jest to, że skandynawski design nie polega na pieczołowitym dobieraniu dekoracyjnych akcentów. Skupia się on na eleganckiej prostocie, którą można osiągnąć, wybierając aranżacje i akcesoria o czystych liniach lub takie, które wprowadzają naturę do obrazu.

Aranżacja kuchni skandynawskiej

Warto również zauważyć, że Skandynawowie kochają naturalne materiały. Możesz zatem rozważyć dodanie drewnianych elementów wystroju wnętrz do swojej kuchni, jeśli jeszcze ich nie ma. Możesz to osiągnąć poprzez użycie stołu wykonanego z drewna lub wyspy wykonanej z innego rodzaju kamienia. Skandynawscy projektanci lubią używać różnych materiałów do rozmaitych celów, co sprawia, że przestrzeń jest bardziej interesująca.

Utrzymuj przestrzenie domu czyste od bałaganu

Skandynawowie wolą swoje małe narzędzia kuchenne trzymać na stojaku niż luzem na blacie. W tym celu wybierz akcesoria w stylu skandynawskim, które będą nie tylko praktyczne, ale także estetyczne.

Poza tym, najlepszym sposobem, w jaki kuchnia w stylu skandynawskim może być stworzona, jest utrzymanie otwartej i niezagraconej przestrzeni. Oznacza to utrzymywanie urządzeń i przyborów kuchennych poza zasięgiem wzroku i skupienie się na mniejszych dekoracjach, takich jak świeże kwiaty w wazonach.

Kuchnia skandynawska połączona z salonem!

Skandynawski design znany jest z prostoty i naturalności wnętrz, charakteryzującej się czystymi liniami i dużą ilością białej przestrzeni. Kuchnie nie są tu wyjątkiem. Skandynawskie kuchnie opierają się na funkcjonalności. Utrzymuj więc układ tak otwarty i przejrzysty, jak to tylko możliwe.

Nie zapominaj o kolorze akcesoriów kuchennych!

Ziemiste odcienie, które przywykliśmy kojarzyć ze Skandynawią, można osiągnąć w kuchni za pomocą ziemistych materiałów – stal nierdzewna, drewno i kamień sprawdzają się doskonale. Odrobina koloru dodana tu lub ówdzie nad blatem może dodać pikanterii, ale nie zdominuje ogólnej atmosfery pomieszczenia. Jeśli masz dużo szafek, spróbuj je mieszać i dopasowywać. Stworzy to eklektyczny wygląd, a jednocześnie da poczucie jedności.

Dekoruj roślinami i kwiatami – skandynawskie ogrody są pełne pięknej flory

Jeśli Twoja kuchnia skandynawska ma wyspę, spróbuj dodać tam coś nieoczekiwanego. Roślina doniczkowa lub ogród sukulentów to świetny sposób na dodanie koloru, tekstury i wizualnego zainteresowania do skądinąd nudnego obszaru. Mały stolik lub półka również spełnią swoją funkcję.

Skandynawski wystrój nie musi oznaczać bieli i drewna, choć często zawiera oba te elementy. Skandynawski design charakteryzuje się prostotą, czystymi liniami i naturalnymi materiałami, takimi jak drewno i metal. Pokoje są często skąpe i niezagracone, więc meble stają się w centrum uwagi; przedmioty, które wybierasz, aby włączyć do swojego pokoju, powinny być piękne i funkcjonalne. Nie wszystkie skandynawskie projekty są minimalistyczne lub białe, ale często zawierają dużo otwartej przestrzeni i naturalnego światła. Skandynawski design jest mniej o stylu mebli niż o pewnych zasadach projektowania. To rodzaj modernizmu, który podkreśla funkcjonalność i piękno nad ozdobami.

Jak powinna prezentować się kuchnia w stylu skandynawskim?

Styl skandynawski to termin, który jest często rzucany, ale co on właściwie oznacza?

Estetyka stylu skandynawskiego definiowana jest przez prostotę i funkcjonalność. Jednym z głównych czynników przyczyniających się do tego jest wykorzystanie naturalnych materiałów. Drewno, kamień i odcienie ziemi to jedne z najczęstszych materiałów używanych w skandynawskich kuchniach. Styl ten charakteryzuje się również powszechnie otwartymi planami podłogi, gdzie kuchnia służy jako przestrzeń jadalna i pokój rodzinny, a także jako miejsce pracy.

Najlepszym sposobem na stworzenie kuchni w stylu skandynawskim jest wybór naturalnych materiałów, które odzwierciedlają pożądany wygląd. Na przykład, jeśli szafki kuchenne są wykonane z drewna, wybierz lżejsze drewno niż w przypadku tradycyjnych szafek. Dla kamiennych blatów, wybierz jasne kamienie lub odcienie ziemi. Z kolei dla drewnianych podłóg, pomyśl o uzyskaniu niedokończonego drewna, które można zabarwić lub pomalować na dowolny kolor. Jeśli używasz tych materiałów, rozważ użycie ich w całej kuchni, aby wszystko płynęło razem.

Meble w kolorze naturalnego drewna w stylu skandynawskim

Kuchnia w stylu skandynawskim z otwartym planem piętra musi tworzyć dobry przepływ między przestrzeniami. Oznacza to, że należy wybrać meble, które będą pasowały do obu pomieszczeń w domu (zarówno kuchennych, jak i salonowych) z osobna.

W ciągu ostatnich kilku lat styl skandynawski stał się coraz bardziej popularny w wielu krajach na całym świecie. Skandynawski wygląd jest świeży, romantyczny i prosty. Z dużą ilością otwartej przestrzeni. To świetny wybór dla małych kuchni.

Skandynawowie mają zazwyczaj mniejsze kuchnie niż Amerykanie, co oznacza, że wykorzystują każdy cal przestrzeni. Ich kuchnie często mają narożnik w kształcie litery L lub wyspę, aby zwiększyć przestrzeń roboczą i stworzyć więcej miejsca do przechowywania.

Artykuł 3 cenne porady, aby urządzić kuchnię skandynawską pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.

Dracena Sandera, powszechnie znana jako Szczęśliwy Bambus

Dracena, na pierwszy rzut oka przypominająca bambusa. Ma smukłe, wyprostowane łodygi oraz wąskie liście o długości około 15-20 centymetrów. Roślina ta rośnie powoli, osiągając wysokość około 90 centymetrów.

Pochodzenie nazwy

Lucky Bamboo, pomimo swojej nazwy oraz podobieństwa, niestety nie jest bambusem. Właściwa nazwa rośliny to Dracena Sandera, inaczej nazywana smokowcem. Nazwa rośliny wywodzi się z języka chińskiego i oznacza bogactwo, energię, bambus.

Fascynujący kształt łodyg Lucky Bamboo

Fantazyjnie powykręcane łodygi szczęśliwych bambusów wynikają ze specjalnej uprawy roślin w szklarni.

W celu uzyskania ciekawych kształtów łodyg, roślinom wycina się pędy oraz usuwa z nich liście po całej ich długości. Następnie bambusy układane są na stołach lub ustawianie w specjalnych platformach pod ukosem. Dzięki temu pędy zakrzywiają się. Po osiągnięciu przez nie kilku centymetrów, rośliny przekręca się ponownie, aby pęd rósł w innym kierunku.

Uprawa tego rodzaju roślin wymaga bardzo dużej cierpliwości oraz dokładnego sterowania dopływem światła.

Uprawa i pielęgnacja Lucky Bamboo

Lucky Bamboo – uprawa w ziemi

Najlepszą podstawą do uprawy Draceny Sandery jest podłoże przeznaczone dla juk i dracen. Aczkolwiek uprawa w tradycyjnej ziemi dla kwiatów też jest dobrym rozwiązaniem. Dracena Sandera jest rośliną, której pędy sadzi się w ziemi na głębokości około 10 centymetrów. W przypadku gdy bambus posiada już korzenie, należy być szczególnie ostrożnym, aby ich nie połamać.

Doniczkę z kwiatem powinno ustawić się na oknie, lecz nie w pełnym słońcu. Jedynie w porze zimowej zalecane jest wystawienie rośliny na dobrze osłoneczniony parapet.

Najniższą temperaturą, jaką jest w stanie znieść Dracena Sandera to 15 stopni Celsjusza. Najbardziej sprzyjającą temperaturą jest 18 stopni w porze zimowej oraz 24 stopnie Celsjusza latem.

Warto także pamiętać, iż szczęśliwy bambus jest rośliną wymagającą dużej wilgotności powietrza. Dlatego też zaleca się spryskiwanie go wodą.

W przypadku podlewania, robi się to umiarkowanie, w taki sposób aby utrzymać wilgotne podłoże w doniczce. W okresie wegetacji rośliny powinno stosować się nawóz płynny przeznaczony do juk oraz dracen lub nawóz do roślin zielonych.

Uprawa w wodzie – hydroponika

Bardzo popularną opcją jest uprawa szczęśliwego bambusa w wodzie. Rośliny te można zauważyć w długich fiolkach z wodą lub w płaskich pojemnikach.

W przypadku uprawy roślin w wodzie, ich pędy powinny być zanurzone w wodzie na głębokość około 4 centymetrów. Aby zapewnić dracenie odpowiednie warunki do wzrostu, powinno się wymieniać jej wodę co 2 tygodnie. W okresie od wiosny do początku jesieni, raz w miesiącu trzeba podawać jej nawóz dla roślin zielonych o stężeniu dziesięciokrotnie mniejszym niż jest to zalecane przez producenta. Albowiem zbyt stężony roztwór szybko zniszczy, spali korzenie roślin. Możliwe jest także zastosowanie specjalistycznego nawozu do hydroponicznej uprawy roślin.

Możliwe jest także zastąpienie wody hydrożelem. Posiada on wszystkie substancje odżywcze, niezbędne do prawidłowego wzrostu łodyg.

Lucky Bamboo pielęgnacja

Pielęgnacja pędów Szczęśliwego Bambusa nie jest wymagająca. Dlatego też jest to idealna roślina dla początkujących ogrodników lub osób zabieganych. Szczęśliwy Bambus najlepiej rośnie postawiony w rozproszonym świetle. Ustawienie go w zbyt intensywnym lub zbyt słabym oświetleniu może powodować żółknienie liści. Lucky Bamboo jest rośliną wrażliwą na przeciągi, a także źle rośnie w pobliżu grzejnika, ze względu na zbyt suche powietrze.

Do pielęgnacji rośliny niestety nie można używać wody pochodzącej bezpośrednio z kranu, gdyż zawiera ona chlor powodujący żółknięcie liści. Do podlewania najlepiej jest używać wody wcześniej przegotowanej. Można też używać do tego wody źródlanej. Zaleca się, aby pędy rosnące w doniczkach były spryskiwane wodą.

Możliwe jest także rozmnażanie Lucky Bamboo. W przypadku gdy pęd główny jest zbyt długi, można odciąć jego dolną część. Następnie podzielić ją na kilkucentymetrowe odcinki. Po umieszczeniu łodyżki w wodzie, powinna ona wypuścić korzenie oraz z nowymi odrostami.

Symbolika rośliny wykorzystywana w Feng Shui

Według chińskiej tradycji, liczba łodyg Szczęśliwych Bambusów ma symboliczne znaczenie. Jeżeli Lucky Bamboo ma 3 łodygi, to daje szczęście. W przypadku gdy ma 5 łodyg, przynosi bogactwo, 7 łodyg gwarantuje zdrowie. Z kolei 21 jest połączeniem wszystkich wcześniej wymienionych dobrodziejstw.

Dodatkowo, przewiązanie pędów Lucky Bamboo czerwoną wstążką zwiększa przepływ dobrej energii w domu.

Należy pamiętać, aby unikać wystawiania 4 łodyg, ze względu na podobne brzmienie słów „cztery” oraz „śmierć” w języku chińskim.

Artykuł Lucky bamboo – dowiedz się wszystkiego o uprawie szczęśliwego bambusa pochodzi z serwisu SposobNaDom.pl.