Aftowe zapalenie jamy ustnej (aftoza) jest jedną z najczęściej występujących chorób błony śluzowej jamy ustnej, która dotyka ludzi w każdym wieku, w tym również dzieci. Afty często występują w wieku żłobkowym i przedszkolnym. Jedną z możliwych przyczyn tworzenia się aft i aftowego zapalenia jamy ustnej jest niewłaściwa higiena jamy ustnej. Na szczęście zazwyczaj z dolegliwościami wywołanymi przez afty i towarzyszący im stan zapalny łatwo poradzić sobie przy pomocy domowych sposobów1. Zdarza się jednak, że w przebiegu aftozy dodatkowo dochodzi do zakażenia, wtedy warto skonsultować się z lekarzem pediatrą. Dowiedz się, czym jest aftowe zapalenie jamy ustnej u dziecka i jak je leczyć.

Jak rozpoznać aftowe zapalenie jamy ustnej u dziecka?

Afty są to nadżerki lub owrzodzenia błony śluzowej jamy ustnej. W mowie potocznej często nazywa się je też pleśniawkami, jednak określenie to zarezerwowane jest dla grzybicy jamy ustnej. Afty mogą tworzyć się w obrębie całej śluzówki – na błonach śluzowych policzków, języka, okolic podjęzykowych, podniebienia, gardła, dziąseł oraz na wargach. Miejscowe zmiany chorobowe w obrębie jamy ustnej dziecka od początku są silnie bolesne¹.

W początkowej fazie rozwoju dodatkowo występuje pieczenie i mrowienie. Może pojawić się też nieprzyjemny zapach z ust, a także trudności z jedzeniem i piciem, a nawet mówieniem i połykaniem śliny¹. Zmiany w obrębie jamy ustnej u dziecka mogą mieć bardzo różne nasilenie. W cięższych przypadkach może wystąpić ogólne osłabienie organizmu, powiększenie węzłów chłonnych (limfadenopatia) lub gorączka². W takim przypadku wskazana jest konsultacja lekarska z pediatrą.

Jak wyglądają afty? Rodzaje aft

Afty to małe, płytkie ubytki w błonie śluzowej jamy ustnej o okrągłym kształcie z czerwoną otoczką. Po 1–2 dniach pojawia się na nich nalot włóknikowy barwy białej, żółtej lub szarej. W ciągu kolejnych 3–4 dni afty osiągają swój maksymalny rozmiar, następnie po ok. 7–14 dniach ulegają wygojeniu¹.

Wyróżnia się trzy postaci kliniczne aft²:

• małe afty Mikulicza,
• duże afty Suttona (najcięższe, ale rzadkie),
• afty opryszczkopodobne (rzadkie, nie są wywoływane wirusem opryszczki zwykłej).

Najczęstsze przyczyny aftowego zapalenia jamy ustnej u dzieci

Aftowe zapalenie jamy ustnej u dzieci w większości przypadków powoduje niewłaściwa higiena jamy ustnej. U małych dzieci ryzyko rozwoju aft dodatkowo zwiększa wkładanie do buzi brudnych rąk i przedmiotów. Najbardziej narażone na powstanie aft są dzieci¹:

• po niedawno przebytej infekcji wirusowej lub bakteryjnej,
• z zaburzeniami odporności,
• z niedoborami żelaza, kwasu foliowego lub witaminy B12.

Jak leczyć aftowe zapalenie jamy ustnej?

W przypadku pojawienia się aft u dziecka warto sięgnąć po dostępne bez recepty leki o przeciwbólowym i przeciwzapalnym działaniu, które przyspieszają gojenie się zmian i łagodzą dolegliwości bólowe. Preparaty tego typu występują w postaci maści, żeli i aerozoli, przeznaczone są do stosowania miejscowego¹.

Na afty u dziecka zastosować można Sachol Kids. Produkt zawiera m.in. ekstrakt z róży damasceńskiej, sól sodową kwasu hialuronowego oraz pantenol.

Jeśli stan śluzówki jamy ustnej dziecka nie poprawia się pomimo zastosowanego leczenia lub wręcz obserwujemy dalszy rozwój stanu zapalnego, należy niezwłocznie udać się do lekarza pediatry.

Domowe sposoby na afty

Aby przyspieszyć leczenie zapalenia jamy ustnej u dziecka, warto przestrzegać kilku zasad. Wskazane jest¹:

• dbanie o higienę jamy ustnej (regularne mycie smoczków, butelek etc.).
• podawanie (szczególnie na początku) pokarmów w formie płynnej lub półpłynnej o umiarkowanej temperaturze,
• ograniczenie produktów pikantnych oraz kwaśnych (dotyczy głównie starszych dzieci),
• stosowanie płukanek przygotowanych z wody z solą,
• smarowanie zmian w obrębie błony śluzowej naturalnym żelem aloesowym i olejkiem z drzewa herbacianego.

Takie postępowanie powinno łagodzić stan zapalny jamy ustnej. Jeśli jednak objawy zapalenia jamy ustnej u dziecka nie zmniejszają się, wskazana jest konsultacja lekarska.

Bibliografia:

1. Kuźnik M., Afty – przyczyny i leczenie, Medycyna praktyczna dla pacjentów, 2022 (witryna internetowa: https://www.mp.pl/pacjent/stomatologia/choroby-i-leczenie-przyzebia/295854,afty-przyczyny-i-leczenie (dostęp: 2022.12.30.)).
2. Antoniv R., Lipska W., Kęsek B. i in., Afty nawracające – przegląd piśmiennictwa, Nowa Stomatologia, 3, 2014.
3. Witryna internetowa: https://sachol.com.pl/ (dostęp: 2022.12.30.).

Sachol Kids to żel na afty i aftowe zapalenie jamy ustnej u dzieci w wieku powyżej 30 miesięcy.

Producent: Farmaceutici Procemsa S.p.A.

Reklama prowadzona przez Bausch & Lomb Poland Sp. z o.o.

To jest wyrób medyczny. Używaj go zgodnie z instrukcją używania lub etykietą.

Artykuł Aftowe zapalenie jamy ustnej u dzieci pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.

Co to jest inhalacja?

Leczenie wziewne, czyli inhalacje, to jeden ze sposobów podawania leków w postaci aerozolu do układu oddechowego. W ten sposób można również dostarczać inne aktywne biologicznie związki chemiczne i pierwiastki lub cząsteczki wody. Podstawową zaletą inhalacji jest łatwość jej wykonania i możliwość wykorzystania u każdego, bez względu na wiek. Poza tym aerozoloterapia jest bezpieczniejsza niż leki doustne. Pacjent jest mniej narażony na działania niepożądane, ponieważ lek nie musi się przedostać przez układ trawienny.

Kiedy stosuje się inhalacje? Wskazania do aerozoloterapii

Inhalacja zajmuje ważne miejsce w leczeniu chorób układu oddechowego zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Popularnie wykorzystuje się ją przy chorobach przewlekłych dróg oddechowych, np. przy astmie oskrzelowej lub przewlekłej obturacyjnej chorobie płuc (POChP).

Inhalacje stosuje się także w leczeniu:

• przewlekłego zapalenia błon śluzowych nosa, gardła i krtani;
• zapalenia zatok przynosowych;
• zapalenia oskrzeli, oskrzelików i płuc;
• rozstrzenia oskrzeli;
• grzybicy płuc lub jamy ustnej, gardła i krtani;
• mukowiscydozy;
• nawracającego i przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• stanów po zapaleniu płuc;
• zapalenia migdałków podniebiennych;
• alergicznego nieżytu nosa;
• stanów przed i po zabiegach operacyjnych dróg oddechowych.

Można ją również wykorzystać do podawania substancji o działaniu systemowym (np. insuliny, leków przeciwbólowych itp.) oraz w zaburzeniach oddychania u noworodków . Wskazaniem do wykonywania inhalacji jest również potrzeba poprawy wentylacji płuc oraz wzmacnianie układu odporności w celu ograniczenia infekcji, stanów zapalnych i reakcji alergicznych.

Jak wykonać inhalacje na kaszel w domu?

Najprostszą metodą podawania leku w formie inhalacji jest wykorzystanie inhalatora osobistego. Dzięki niemu można przyjąć pojedynczą, odmierzoną dawkę substancji leczniczej umieszczonej w inhalatorze w postaci zawiesiny, roztworu lub proszku. Użycie takiego inhalatora jest bardzo proste. Najpopularniejsze są modele ciśnieniowe z dozownikiem, do którego wkłada się pojemnik z lekiem. Po umieszczeniu inhalatora w ustach i naciśnięciu elementu dozującego zostaje uwolniony aerozol z lekiem, który podczas wdechu dociera do dróg oddechowych.

W domu można korzystać również ze specjalnego urządzenia do inhalacji, jakim jest nebulizator przenośny lub stacjonarny. W procesie nebulizacji sprężone powietrze, tlen lub ultradźwięki (w zależności od modelu urządzenia) rozpraszają umieszczony w nebulizatorze roztwór leku do postaci aerozolu. Chory wdycha go przez ustnik lub maskę twarzową [1].

Natomiast najprostszą metodą inhalacji domowej jest wykorzystanie pary wodnej. Do miski lub garnka wystarczy wlać gorącą wodę, delikatnie pochylić się nad nią, nakryć głowę ręcznikiem i oddychać parą. Należy jednak zachować ostrożność i uważać, by nie doszło do poparzenia skóry i dróg oddechowych.

Z czego wykonać inhalacje na kaszel?

Podczas kaszlu u dzieci i dorosłych najprostszym sposobem na domowe inhalacje jest wykorzystanie roztworu soli fizjologicznej, czyli 0,9% roztworu chlorku sodu. Jego zadaniem jest przede wszystkim nawilżenie i oczyszczenie dróg oddechowych. Gdy zalega w nich nadmiar wydzieliny, warto zrobić inhalacje na kaszel mokry z soli hipertonicznej (3-7%), która uczestniczy w zmniejszaniu lepkości plwociny i ułatwia jej usuwanie. W leczeniu kaszlu suchego można wykorzystać inhalacje ziołowe. Do naczynia z parującą wodą wystarczy dodać olejek sosnowy, eukaliptusowy lub miętowy.

Należy pamiętać, że przeciwwskazaniami do wykonywania inhalacji na kaszel są m.in. krwotoki z dróg oddechowych, wysoka gorączka, gruźlica, nowotwory oraz choroby zakaźne i niewydolność krążeniowo-oddechowa.

Artykuł we współpracy z Deflegmin.

Bibliografia:

[1] Bromboszcz J., Inhalacje, 2015 (witryna internetowa: https://www.mp.pl/pacjent/rehabilitacja/fizjoterapia/fizjoterapia-ukladu-oddechowego/122680,inhalacje (dostęp: 09.01.2024)).

[2] Radlak K., Aerozoloterapia (inhalacje), 2019 (witryna internetowa: https://fizjoterapeuty.pl/fizjoterapia/aerozoloterapia-inhalacje.html (dostęp: 09.01.2024)).

[3] Pirożyński M., Aerozoloterapia chorób obturacyjnych płuc, Alergoprofil 2012, Vol. 8, Nr 1, 19-24.

[4] Jakimik P., Inhalacje z soli fizjologicznej na kaszel – czy to skuteczne?, 2018 (witryna internetowa: https://www.nowafarmacja.pl/blog/inhalacje-z-soli-fizjologicznej-na-kaszel-czy-to-skuteczne (dostęp: 09.01.2024)).

[5] Krenke K. i in., Zalecenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w kaszlu u dzieci – aktualizacja, Lekarz POZ 3/2022: 173-192.

Artykuł Domowe sposoby na inhalacje na kaszel pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.

Wachlarz możliwości na UWr

Uniwersytet Wrocławski słynie z szerokiej gamy kierunków studiów, które odpowiadają na potrzeby dynamicznie zmieniającego się rynku pracy. Od nauk humanistycznych, przez ścisłe, aż po nowoczesne technologie, UWr oferuje programy nauczania, które łączą teorię z praktyką. Z pewnością każdy znajdzie tutaj coś dla siebie.

Dodatkowo, uczelnia ta stawia na interdyscyplinarność, umożliwiając studentom łączenie różnych dziedzin wiedzy. Współpraca z przedsiębiorstwami i instytucjami pozaakademickimi zapewnia praktyczne doświadczenie, a międzynarodowe programy wymiany otwierają drzwi do globalnych perspektyw.

UWr nieustannie dostosowuje swoje programy edukacyjne, aby odpowiadały aktualnym trendom i innowacjom, co czyni go idealnym miejscem dla osób poszukujących wszechstronnego rozwoju.

Nowoczesne technologie w edukacji

USOS UWR, czyli Uniwersytecki System Obsługi Studiów, jest kluczowym narzędziem, które ułatwia życie studentów. USOS UWR umożliwia nie tylko sprawne zarządzanie własnym planem zajęć, ale także dostęp do materiałów dydaktycznych i wyników egzaminów.

Ciekawe kierunki studiów na UWr

• Psychologia. Zrozumienie ludzkiego umysłu i zachowań.
• Biotechnologia. Innowacje w dziedzinie nauk biologicznych.
• Prawo. Studia dla przyszłych prawników i ekspertów prawa. Niezwykle zresztą dziś popularne.
• Informatyka. Rozwój umiejętności w technologiach cyfrowych, potrzebnych w każdej firmie.
• Filologia angielska. Głębokie zanurzenie w języku i kulturze angielskiej.
• Zarządzanie. Kształcenie przyszłych liderów biznesu.
• Nauki o ziemi. Badanie i zrozumienie naszej planety.
• Historia sztuki. Odkrywanie i interpretacja dzieł sztuki.
• Kulturoznawstwo. Analiza i zrozumienie różnorodności kulturowej.
• Fizyka. Eksploracja fundamentalnych praw natury.

USOS UWR – Twoje okno na swiat akademicki

Dzięki USOS UWR logowanie staje się bramą do świata akademickiego. System ten pozwala na łatwe śledzenie postępów w nauce oraz zapewnia dostęp do wszelkich niezbędnych informacji, co jest nieocenione w czasie studiów.

Co załatwisz przez platformę USOS UWR?

• Sprawdzanie wyników egzaminów. Szybki dostęp do ocen i wyników, na przykład z ostatniego egzaminu.
• Zapisy na zajęcia. USOS UWR daje możliwość wyboru kursów i planowania harmonogramu, a także zapisów na zajęcia dodatkowe czy ogólnouczelniane.
• Kontakt z wykładowcami. Ułatwiona komunikacja z kadra dydaktyczną.
• Dostęp do materiałów dydaktycznych. Pobieranie skryptów i zasobów edukacyjnych.
• Zarządzanie danymi osobowymi. Aktualizacja danych kontaktowych i adresowych.
• Informacje o terminach. Śledzenie dat egzaminów i ważnych wydarzeń akademickich.
• Podgląd postępów w nauce. Monitorowanie własnego rozwoju akademickiego.
• Składanie wniosków. Elektroniczne załatwianie spraw administracyjnych, co pozwala oszczędzić ogrom czasu.

Uniwersytet Wrocławski, dzięki zastosowaniu systemu USOS UWR, oferuje studentom nie tylko bogatą ofertę edukacyjną, ale także nowoczesne narzędzia wspierające proces nauki. Wybór kierunku studiów na tej uczelni to decyzja, która otwiera drzwi do świata pełnego możliwości akademickich i zawodowych.

Artykuł Uniwersytet Wrocławski – wybór kierunku z perspektywy systemu USOS UWR pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.

Uczucie zatkanego nosa, rozpieranie i ból głowy, nasilające się zwłaszcza przy pochylaniu, to charakterystyczne objawy zapalenia zatok. Może towarzyszyć im przewlekły katar, a dolegliwości mogą zaostrzać się pod wpływem zimnego powietrza po wyjściu na zewnątrz. Jak oczyścić zatoki domowym sposobem? Co przyniesie ulgę przy tym schorzeniu i jak je leczyć? Podpowiadamy.

Co powoduje zapalenie zatok i jak się ono objawia?

Zapalenie zatok przynosowych to jedno z najczęściej występujących zakażeń górnych dróg oddechowych. Może być spowodowane infekcją wirusową lub bakteryjną, rzadziej grzybiczą. Ryzyko stanu zapalnego w zatokach wzrasta w okresie zwiększonej podatności na infekcje sezonowe, a czynnikiem zwiększającym prawdopodobieństwo rozwoju zapalenia zatok są również alergie wziewne i powodowany przez nie przewlekły katar. Zatkany nos sprawia, że wydzielina produkowana naturalnie w zatokach nie ma drogi ujścia i gromadzi się w nich, co sprzyja rozwojowi chorobotwórczych drobnoustrojów. Stan zapalny w zatokach powoduje zwiększoną produkcję wydzieliny, a gdy nos jest niedrożny, dochodzi do zatkania zatok. Skutkiem tego jest charakterystyczne uczucie rozpierania w czaszce, ból głowy i u nasady nosa, ogólny dyskomfort, a nawet ból zębów. Do zapalenia zatok nosowych mogą też przyczynić się problemy stomatologiczne, takie jak stany zapalne korzeni zębowych, jednak ból w górnej części głowy i w okolicy policzków oraz dziąseł może być odczuwany, nawet gdy zęby są zdrowe. Dolegliwości bólowe i uczucie zatkanego nosa nasila się zazwyczaj rano, w pozycji leżącej i przy pochylaniu się.

Jak oczyścić zatoki domowym sposobem?

Jak skutecznie oczyścić zatoki? Jest na to kilka sposobów, które z powodzeniem można zastosować w domu. Warto to zrobić, ponieważ usunięcie nagromadzonej w zatokach wydzieliny przyniesie natychmiastową ulgę, zniweluje również stan zapalny. Najczęściej stosowane w celu oczyszczenia zatok są inhalacje. Można dodać do nich kilka kropli olejku sosnowego, eukaliptusowego lub miętowego, co dodatkowo pomoże udrożnić przewody nosowe. Wdychanie pary wodnej z dodatkiem soli morskiej, ziół i olejków eterycznych rozrzedza wydzielinę i ułatwia jej usuwanie. Pamiętajmy jednak, by wydmuchiwać każdą jamę nosową osobno, zatykając palcem drugą. W ten sposób minimalizujemy ryzyko zwiększonego ciśnienia i wtłoczenia chorobotwórczych drobnoustrojów głębiej do zatok.

Kolejny sposób to irygacje, czyli płukanie jam nosowych roztworem soli fizjologicznej. Ta metoda również pomaga rozrzedzić wydzielinę i udrożnić przewody nosowe, co ułatwia odprowadzanie wydzieliny nagromadzonej w zatokach.

Pomocne są również ciepłe okłady – wystarczy ręcznik zmoczony bardzo ciepłą wodą, można też położyć go dodatkowo na kaloryferze. Kompres kładziemy na czoło, tak by dotykał nasady nosa. Przy chorych zatokach bardzo ważne jest też odpowiednie nawodnienie i nawilżenie powietrza w mieszkaniu. Poprawia to kondycję błony śluzowej nosa i ułatwia oddychanie.

Jak skutecznie oczyścić zatoki za pomocą inhalacji i irygacji?

Do inhalacji na oczyszczenie zatok potrzebujemy miseczkę gorącej wody, 2–3 łyżki soli, rumianek i/lub olejki eteryczne oraz ręcznik, którym osłonimy głowę podczas wdychania pary. Sól rozpuszczamy w wodzie, dodajemy rumianek lub olejek eteryczny, nakrywamy głowę ręcznikiem i przez kilkanaście minut wdychamy parę wodną nosem, a wydech robimy ustami.

Roztwór do irygacji przygotowujemy, rozpuszczając łyżeczkę soli w szklance letniej wody. Kolejno wprowadzamy płyn do nozdrzy strzykawką lub pipetką, a następnie wydmuchujemy nos.

Jak leczy się zapalenie zatok przynosowych?

O sposobie leczenia zapalenia zatok decyduje lekarz. Przy infekcji bakteryjnej może być konieczne podanie antybiotyków, natomiast wirusowe zapalenie zatok leczy się głównie objawowo. Jeśli przyczyną nawracającego zapalenia zatok jest alergia, wskazane jest przeprowadzenie testów i odpowiednie leczenie. Przy alergiach wziewnych stosuje się leki antyhistaminowe i spray do nosa z kortykosteroidami. Dla osób dorosłych dobrym wyborem będzie spray donosowy Nasometin Control*, który błyskawicznie przynosi ulgę przy uczuciu zatkanego nosa i katarze. Wystarczy jedna aplikacja dziennie. Przy przewlekłym zapaleniu zatok konieczna jest poszerzona diagnostyka. Lekarz może podjąć decyzję o leczeniu operacyjnym.

Przypisy:

1. Anna Wachnicka-Bąk, Agnieszka Lipińska-Opałka, Agata Będzichowska, Bolesław Kalicki, Anna Jung, Zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych – jedno z najczęstszych zakażeń górnych dróg oddechowych, Pediatr Med Rodz 2014, 10 (1), p. 25–31.

3. Monika Świerczyńska- Kępa, Alergiczny nieżyt nosa, „mp.pl” [online], https://www.mp.pl/pacjent/alergie/chorobyalergiczne/choroby/57586,alergiczny-niezyt-nosa, data dostępu 11.03.2022.

4. Antoni Krzeski, Zapalenie zatok przynosowych, Magazyn Otorynolaryngologiczny, wydanie specjalne, wrzesień 2003.

5. Samoliński B., Arcimowicz M. (red.): Polskie Standardy Leczenia Nieżytów Nosa (PoSLeNN). Alergologia Polska 2013.

6. Charakterystyka Produktu Leczniczego Nasometin Control.

* Nasometin Control, 50 mikrogramów/dawkę, aerozol do nosa, zawiesina. Skład: Każde rozpylenie zawiera odmierzoną dawkę 50 mikrogramów [µg] mometazonu furoinianu (w postaci mometazonu furoinianu jednowodnego). Lek zawiera 0,02 mg/dawkę chlorku benzalkoniowego. Wskazania: leczenie objawów zdiagnozowanego przez lekarza sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u dorosłych w wieku od 18 lat. Przeciwwskazania: nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą; nieleczone miejscowe zakażenie błony śluzowej nosa (tj. opryszczka); niedawno przebyta operacja nosa lub uraz nosa (do czasu wyleczenia, gdyż kortykosteroidy hamują gojenie się ran). Podmiot odpowiedzialny: Sandoz GmbH, Biochemiestrasse 10, A-6250 Kundl, Austria. Podmiot promujący: Sandoz Polska Sp. z o.o., ul. Domaniewska 50C, 02-672 Warszawa, tel. 22 209 70 00, www.sandoz.pl.

Artykuł Skuteczne sposoby czyszczenia zatok w domu pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.

Wiosna to fantastyczna pora roku. Na okolicznych straganach, a także w ofercie sklepów spożywczych pojawia się istna feeria barw. W palecie przeważają wprawdzie wszelkie możliwe odcienie zieleni, jednak w miarę, jak dni stają się coraz cieplejsze, również kolory warzyw i owoców nabierają intensywności. Wybierając się do osiedlowego warzywniaka wracamy z prawdziwą ucztą dla wszystkich naszych zmysłów. Czy jednak wśród naszych zakupów mamy wystarczająco dużo produktów, by zapewnić sobie odpowiednią podaż kwasów tłuszczowych omega-3? Jak o tę kwestię zadbać wiosną?

Kwasy omega-3 – źródła kluczem do sukcesu

Wszyscy doskonale znamy zalety pilnowania tego, by każdego dnia dostarczać naszemu organizmowi odpowiednio wyważonych porcji kwasów tłuszczowych omega-3. Źródła tych substancji powinny znajdować się na stałe w naszym codziennym jadłospisie. Jednak samo zadbanie o ich obecność to nie wszystko – wybierajmy te, które są najbardziej efektywne.

W tym miejscu mamy już pierwszą kluczową wskazówkę dla każdego, kto chce zadbać o odpowiednią podaż omega-3 wiosną – diabeł tkwi w szczegółach, czyli w tym przypadku: w jakości wybieranych przez nas źródeł.

Na co warto zwrócić uwagę w trakcie codziennych zakupów spożywczych, jeżeli szukamy w produktach spożywczych przede wszystkim kwasów omega-3? Źródłami tych substancji są m.in.:

• morskie, tłuste ryby,
• owoce morza,
• oleje roślinne,
• orzechy i nasiona.

Wielonienasycone kwasy omega-3 to m.in. kwas eikozapentaenowy (EPA) oraz dokozaheksaenowy (DHA). Te dwie substancje znajdziemy głównie w:

• łososiach, makrelach, sardynkach, halibutach, śledziach, szprotach,
• algach, kawiorze, małżach, ostrygach,
• oleju rzepakowym i lnianym,
• oliwie z oliwek,
• orzechach włoskich,
• nasionach chia,
• soi i wyrobach sojowych.

W przypadku kwasów tłuszczowych omega-3, źródła, jakie możemy wymienić, zawierają także kwas alfa-linolenowy (ALA), który w największych ilościach występuje w:

• zielonych warzywach liściastych,
• rzepaku,
• orzechach,
• siemieniu lnianym.

Warto upewnić się, że nasz jadłospis skomponowany jest w taki sposób, aby zapewniał nam odpowiednią podać zarówno EPA i DHA, jak też ALA. 

Omega-3 – źródło dobrego samopoczucia!

Wiemy już, jak ważne jest to, aby w naszej diecie nie zabrakło produktów bogatych w kwasy źródłowe omega-3. Źródła – zarówno zwierzęce, jak i roślinne – wskazaliśmy w poprzednim akapicie. Jednak wspomnieliśmy również o jeszcze jednej, bardzo ważnej kwestii… a mianowicie o zwracaniu szczególnej uwagi na jakość tych źródeł.

Co to oznacza w praktyce? Oczywiście, to, jak szybko nasze samopoczucie się poprawi, będzie naszym miernikiem tego, czy wybierane przez nas produkty spożywcze są efektywnym źródłem kwasów tłuszczowych omega-3.

Zanim jednak nasz organizm podpowie nam, czy podejmujemy lepsze, czy nieco gorsze decyzje zakupowe – minie nieco czasu. Zatem, nim zweryfikujemy, jak poszczególne produkty spożywcze działają na nas w praktyce, warto zapamiętać kilka zagadnień z zakresu wiedzy teoretycznej.

Jakie źródła kwasów tłuszczowych omega-3 są dla nas najlepsze? Oczywiście te, które wchłaniają się w jak największym stopniu. Wprawdzie wiele produktów roślinnych zawiera wielonienasycone kwasy tłuszczowe, jednak należy pamiętać o tym, że żadne spośród nich nigdy nie będzie tak wydajne i znakomicie przyswajalne, jak źródła pochodzenia zwierzęcego – zaś, mówiąc precyzyjniej, organizmy morskie.

Wśród nich należy wymienić przede wszystkim wspomniane już tłuste ryby morskie, zawierające duże ilości kwasów omega-3. Źródłem tych substancji, które jest równie efektywne, są także inne morskie organizmy – m.in. algi oraz widłonogi arktyczne (Calanus finmarchicus). Dlaczego? Odpowiedź jest prosta. Stanowią one źródło wszelkich dobroczynnych substancji w codziennej diecie ryb. Dlaczegóżby zatem nie spróbować pominąć jednego ogniwa w tym łańcuchu pokarmowym i nie spróbować sięgnąć bezpośrednio do samego źródła?

Oczywiście, na samą myśl, że nasza dieta miałaby zawierać małe skorupiaki, takie jak wspomniane już widłonogi arktyczne, nie każdy z nas tryska optymizmem. Na szczęście są inne sposoby na skorzystanie z wszelkiego dobra, jakie w sobie kryją!

Przełom na rynku suplementów diety

Norwescy naukowcy opracowali skuteczny sposób na to, aby człowiek zyskał raz na zawsze dostęp do najczystszego źródła kwasów tłuszczowych omega-3 w ich najlepszej postaci oraz wysokiej bioaktywności i najwyższej znanej dotąd wchłanialności. Opatentowali sposób na pozyskiwanie czystej esencji w postaci oleju morskiego wytłaczanego z widłonogów arktycznych – a następnie zamknęli go w niewielkich kapsułkach suplementu CalanOil®.

Dzięki temu, każdy może sięgnąć po pomoc do natury, by móc nasycić swój organizm kwasami tłuszczowymi omega-3 – źródłem znakomitego samopoczucia, dobrej kondycji oraz zdrowia.

Czy jeszcze jakieś sekrety skrywa w sobie preparat CalanOil®? Omega-3, źródła których stanowią inne organizmy morskie, mogą przybierać różną postać chemiczną. Natomiast te zawarte w oleju morskim z widłonoga arktycznego to estry woskowe – najefektywniejsza spośród wszystkich dotąd poznanych form chemicznych omega-3. Dzięki temu, pozytywny wpływ preparatu na organizm zauważymy już w krótkim czasie!

Artykuł Jak zadbać o odpowiednią podaż kwasów omega-3 wiosną? pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.

Z czym kojarzy Ci się nazwa: Rooibos? Czyż to nie brzmi jak gra na bębnach w rytm szamańskiego śpiewu, spękana pod wpływem surowego słońca afrykańska ziemia i biegnące po niej… stado słoni? Tak, skojarzenia te są całkowicie słuszne. Herbata Rooibos to nic innego, jak napój przygotowywany z suszonych liści afrykańskiego czerwonokrzewu. Zabieramy Was dzisiaj w podróż do słonecznej Afryki. Proszę wsiadać, drzwi zamykać – odjazd!

Lato przez cały rok – herbata Rooibos

Czerwonokrzew to roślina rosnąca w Republice Południowej Afryki, a dokładnie w górach Cederberg. Podłużne liście podobne do igieł są ostrożnie zbierane a następnie rozdrabniane i namaczane. Gdy dojdzie do fermentacji, rozpoczyna się suszenie. W taki oto sposób herbata Rooibos ląduje w opakowaniach, które możemy zakupić w sklepach z herbatą.

Mając w swoim kubku odrobinę Afryki, możemy poczuć słoneczny klimat w środku nawet zimowego dnia! Wystarczy tylko zamknąć oczy i nasycić nasze zmysły tym niesamowitym smakiem oraz aromatem.

Jak smakuje herbata Rooibos? W napoju wyczuwalne są delikatne nuty kojarzące się nieco z miodem. Nie jest przy tym ani słodki, ani mdły – wręcz przeciwnie! Najwięksi smakosze tej herbaty niezwykle cenią sobie jej delikatność, a przy tym specyficzny wręcz charakter. Czy to posmak afrykańskiego popołudnia? Kto wie…

Czy herbata Rooibos jest zdrowa?

Urzekający smak i zapach to nie wszystko. Herbata Rooibos posiada również właściwości korzystnie wpływające na organizm człowieka.

• • Wysoka zawartość przeciwutleniaczy wspomaga zapobieganie chorobom nowotworowym.
  • Kwasy fenolowe zwiększają odporność.
  • Herbata Rooibos nie zawiera kofeiny, jest zatem idealnym napojem dla wysokociśnieniowców.
  • FIliżanka napoju przed snem koi nerwy i ułatwia zasypianie.
  • Mogą ją pić dzieci i osoby starsze.

Kluczem do uzyskania jak największej ilości korzyści z picia herbaty Rooibos jest zakup suszu wysokiej jakości. W sklepie internetowym DMG Herbaty i Kawy herbata rooibos jest jedną z najczęściej kupowanych herbat.

Artykuł Herbata Rooibos – co to za gatunek? pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.

Tak wygląda opis przebiegu mojej choroby:
Treść karty informacyjnej uzyskanej ze szpitala wraz z badaniem MR:
„Badanie MR – stwierdzono przepuklinę tylną, centralno-lewoboczną tarczy międzykręgowej L5\S1, powodującą modelowanie worka oponowego i ucisk na lewy korzonek nerwowy. Wypuklinę tylną centralną widać na wysokości krążka międzykręgowego L4/L5. Cechy dehydratacji w/wym. tarcz międzykręgowych”. Leczenie: operacyjne L5\S1.

Ostatni wynik badania radiologicznego:
„Na wykonanym zdjęciu bocznym odcinka szyjnego kręgosłupa stwierdza się zniesienie lordozy fizjologicznej”.
Karta informacyjna po przebytej rehabilitacji:
„Przy przyjęciu stwierdzono: ból w okolicy lędżwiowo-krzyżowym promieniujący do kończyny dolnej lewej, występujący zwłaszcza po wysiłku fizycznym; zniesienie odruchów głębokich w kończynie dolnej lewej, dodatni lewostronnie, objaw Laseqeu’a.”
Leczenie: ćwiczenia w grupie pacjentów z bólami krzyża, rotor kończyn dolnych.
Zastosowałem się do zaleceń kupiłem poduszkę ortopedyczną drętwienie rąk i bóle ustąpiły. Wykonuję także ćwiczenia dostępne na stronie.

Pytanie

Czy wszystkie ćwiczenia dostępne na stronie pasują do mojego schorzenia? Czy uprawianie łucznictwa mogłoby mi zaszkodzić? Jakie można wykonywać ćwiczenia na odcinek szyjny? Czy jazda na rowerze jest możliwa?
Za odpowiedź dziękuję.

Odpowiedź

Ćwiczenia zamieszczone na naszej stronie internetowej to przykłady pozycji i elementów gimnastyki leczniczej powszechnie uznane za bezpieczne i wskazane w profilaktyce przeciążeń kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Oczywiście nie są to wszystkie dostępne i polecane pozcycje ćwiczebne. Ćwiczenia te powinny również spełniać oczekiwania w przypadku zaawansowanych zmian (przebyta operacja dysku), chociaż w takiej sytuacji program gimnastyki leczniczej powinien być ustalany indywidualnie, to znaczy ściśle dostosowany do potrzeb chorego.
Podobnie wygląda problem ćwiczeń wzmacniających mięśnie stabilizujące szyjny odcinek kręgosłupa. Ćwiczenia te są trudniejsze niż ćwiczenia typowe dla odcinka lędźwiowego i jeśli chcemy mieć gwarancję, że bardziej pomogą niż zaszkodzą, instrukcji ich wykonywania udziela doświadczony fizjoterapeuta. Uprawiania łucznictwa nie polecam.

Artykuł Przepuklina tylna pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.

Pytanie
Mam 31 lat. Od kilku lat cierpię na silne bóle pleców. Wykonano u mnie badanie rezonansem magnetycznym i stwierdzono na wysokośći tarczki Th7-Th9 przepuklinę jądra miażdżystego paracentralną uciskającą worek oponowy, rdzeń kęgowy, wchodzącą w konflikt z korzeniem rdzeniowym po tej stronie. Do tej pory stosowano u mnie tylko leczenie farmakologiczne, które przynosiło krótkotrwałą ulgę. W moim przypadku mam wrażenie wbitego kołka pod prawą łopatką wywołującą bóle międzyżebrowe aż do mostka. Uczucie bólu powoduje niesamowity dyskomfort psychiczny i fizyczny. Lekarz zaproponował operacje. Czy rzeczywiście przy dobrej sprawnośći ruchowej nie ma innego rozwiązania? Pragnę zaznaczyć, że mam siedzącą pracę, która dodatkowo wzmaga ból. Proszę o szybką odpowiedź.

Odpowiedź:
Przedstawione przez Panią dolegliwości – skrót opisu badania rezonansem magnetycznym oraz opinia lekarza – nie stanowią podstaw do udzielenia wyczerpującej odpowiedzi. Nie wiem, jaki jest charakter Pani dolegliwości. Być może cierpi Pani z powodu bólów mięśniowych i zwyczajnej przeciążeniowej reakcji organizmu na niefizjologiczny wysiłek związany z siedzącą pracą, a być może, że podstawowym problemem jest nerwoból międzyżebrowy. Rozróżnienie tych dolegliwości (a także wykrycie innych cech choroby dysku w odcinku piersiowym) możliwe jest dopiero po przeprowadzeniu szczegółowego badania lekarskiego.

Uważam, że bardzo ważne jest w Pani przypadku prowadzenie odpowiedniego stylu życia, który zagwarantuje prawidłową ilość rozsądnie dozowanego ruchu, unikanie statycznych i dynamicznych przeciążeń kręgosłupa, jak również uchroni Panią od stresu, który zwykle pogarsza przewlekłe dolegliwości kręgosłupowe. Nawet w przypadku zdecydowania się na leczenie operacyjne należy pamiętać, że jednym z najważniejszych warunków prawidłowego funkcjonowania kręgosłupa i uniknięcia nawrotu choroby jest odpowiednia siła i wytrzymałość mięśni odpowiedzialnych za prawidłową postawę ciała oraz przyzwyczajenie utrzymywania jej w spoczynku i w ruchu.

Artykuł Propozycja operacji pleców pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.

Pytanie

Mam 30 lat. Po weekendzie na biegówkach w poniedziałek wykonałam malutki ruch i zabolało mnie w kręgosłupie poniżej talii, bardziej po lewej stronie i tak boli od tego czasu. Usztywniło mnie. Najgorzej jest po długim bezruchu (po nocy), boli przy dłuższym siedzeniu. Przy zginaniu się do przodu jest punkt, którego nie mogę przekroczyć; ból jest ciągły, dość uciążliwy i pochodzi z jednego punktu – co mam robić?
Zażywam Olfen 50 2x dziennie i gimnastykuję się (na ile pozwala) wg szkoły pleców dr Kampfa. Co powinnam uczynić, aby przestał? 7 lat temu miałam podobny objawy – ból trwał 1/2 roku – czy dałoby się szybciej wrócić do zdrowia?

Odpowiedź

Można przypuszczać, że Pani kręgosłup jest wrażliwy na przeciążenia. Przyczyna tego stanu rzeczy nie jest mi znana. Podłożem może być wrodzona lub nabyta niedoskonałość budowy kręgu osłabiająca wytrzymałość mechaniczną kręgosłupa lub rozpoczynający się proces zwyrodnieniowy, powodujący np. deformację krążka międzykręgowego. Za tą ostatnią możliwością przemawiałoby uczucie ograniczenia ruchomości kręgosłupa, które jest niczym innym jak odruchem obronnym przed przyjmowaniem niebezpiecznych lub uciążliwych dla kręgosłupa ułożeń ciała.

W stanie, w którym pojawiają się bóle krzyża lub obronny skurcz mięśni, do ćwiczeń należy podchodzić z wielką ostrożnością. Powinno się unikać wszelkich sytuacji powodujących ból. Przez pierwszych parę dni po wystąpieniu pogorszenia zalecamy spoczynek, przyjmowanie pozycji i leków rozluźniających mięśnie. Niektóre osoby dobrze reagują na miejscowe stosowanie ciepła. Gdy dolegliwości zaczną ustępować, można podjąć tak zwane izometryczne ćwiczenia mięśni brzucha, najlepiej w pozycji leżącej. W tym momencie warto skontaktować się z doświadczonym fizjoterapeutą, który poinstruuje, jaki rodzaj ćwiczeń wskazany jest w Pani stanie.

W miarę zmniejszania się nasilenia bólu stopniowo można wracać do uprzedniej aktywności ruchowej, wzbogacając ją o regularną gimnastykę wzmacniającą mięśnie odpowiedzialne za utrzymanie prawidłowej postawy i zwracając uwagę na unikanie sytuacji, które grożą przeciążeniami. Jeśli mimo stosowania leku przeciwzapalnego i spoczynku dolegliwości nie wykażą tendencji do wycofywania się, należy poddać się badaniu lekarskiemu.

Artykuł Pytanie o usztywniający ból pleców pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.

Pytanie

Dzień dobry,
Mam 23 lata, 1,70 wzrostu i ważę 58 kg. Od kilku lat cierpię na bóle kręgosłupa w odcinku szyjnym i lędźwiowym, często też drętwieje mi szyja. Boli mnie, kiedy dłużej chodzę, siedzę lub stoję. Cierpię też z powodu duszności, to znaczy nie mogę złapać odechu w pozycji leżącej. Dobiero kiedy wstanę i mocno się wyprostuję, jest lepiej (wykluczono astmę, alergię itp.) Odczuwam też ostatnio bardzo często niezwykle silny ból, trwający od jednej do paru minut, zaczynąjący się od krzyża aż do uda. Nie mogę nawet wtedy postawić kroku (lekarz wykluczył choroby nerek, jak i choroby kobiece).

Wynik RTG kręgosłupa brzmi: Kręgosłup szyjny: zmiejszenie łuku fizjologicznej lordozy, nieznaczne skrzywienie zwrócone wypukłością w stronę prawą, krążki międzykręgowe C5/6 i C 6/7 miernie niższe. Kręgosłup piersiowy: nieznaczne skrzywienie esowate, trzony kręgowe Th7 i Th8 minimalnie klinowe, drobne zaostrzenia krawędzi trzonów Th4 do Th8, guzek Schormola dolnej płytki granicznej Th8 i Th12, krążki międzykręgowe Th6/7, Th8/9 i Th9/10 niższe – obraz rtg przemawia za przebytą chorobą Scheuermana.

Kręgosłup lędźwiowy: zniesienie fizjologicznej lordozy: wyprost, guzek schormola dolnej płytki granicznej trzonu L1, krążki międzykręgowe Th12/L1 i L1/2 niższe. Bardzo długo chodziłam na fizykoterapię, ćwiczę w domu, chodzę na basen korekcyjny, ale to wcale mi nie pomaga, bo wciąż muszę brać środki przeciwbólowe. Co mam dalej robić?

Odpowiedź

Przedstawione opisy klisz rentgenowskich sugerują przebytą chorobę Scheuermanna. Nie ma w nich dowodów na istnienie innych patologii kręgosłupa. Przebyta choroba Scheuermanna może być przyczyną zwiększonej podatności kręgosłupa na zmęczenie. Bóle zmęczeniowe kręgosłupa mogą objawiać się w różny sposób.

Niekiedy są długotrwałe i nękające, mogą powodować emocjonalne wyczerpanie, zaburzenia nastroju i poczucie bezsilności związene z upośledzeniem sprawności. Istnieje możliwość, że duszności pojawiają się u Pani w takim właśnie mechanizmie. Nie potrafię odpowiedzieć na pytanie dotyczące braku efektów podjętego leczenia. Być może warto zmienić charakter wykonywanych ćwiczeń i aktywności ruchowej (wskazany kontakt z fizjoterpeutą) lub powtórnie poddać się badaniu lekarskiemu zwłaszcza, że ból w obrębie uda nie jest typowym objawem dla choroby Scheuermanna.

Artykuł Gdy ćwiczenia na kręgosłup nie pomagają pochodzi z serwisu TheLifeStyle.pl.