tropicalidad.be

tropicalidad.be http://www.tropicalidad.be/ uw wereldmuziek blog nl Copyright 2026 Thu, 28 May 2026 13:05:12 +0200 30 Aly Keïta Trio - Balafon Evolution http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2787 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2787#comm Wij leerden de Ivoriaanse balafoon-meester Aly Keïta destijds kennen dankzij Contre Jour, maar na Farafinko uit 2011 verloren we hem opnieuw uit het oog (al maakt hij momenteel natuurlijk ook deel uit van Mandé Sila).

In zijn thuishaven Berlijn vormde Keïta ondertussen een eigen trio met de Nederlandse drummer Marcel van Cleef en de Italiaanse bassist Roberto Badoglio, en uit die samenwerking vloeide nu deze Balafon Evolution voort.

In de tracklist vooral jazzy instrumentale nummers, waarin ook Badoglio en van Cleef zich kunnen uitleven, maar steeds met Aly's balafoon in de hoofdrol. De enige uitzondering is Mogo-Sobè, Dioula voor "eerlijk mens", waarvoor Keïta overschakelde op de sanza of duimpiano en waarin ook de stem van de Malinese Mariam Koné - u wellicht bekend van Les Amazones d'Afrique - te horen is.

www.alykeitabalafon.com | www.oneworldsmusic.com | www.xmd.nl ]]> 2787@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Mon, 25 May 2026 14:12:00 +0200 Mama Sissoko - Diamond Fingers http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2786 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2786#comm Mama Sissoko is een veelgevraagde Malinese gitaarvirtuoos en vocalist die in het verleden al samenwerkte met groten als Santana en Herbie Hancock en zijn sporen verdiende bij tot de verbeelding sprekende Malinese formaties als Orchestre National de Bamako en Super Biton de Ségou. Vreemd dus dat een pareltje van een album als deze Diamond Fingers zowat tien jaar lang stof lag te vergaren.

Gelukkig ziet het album nu alsnog het licht dankzij One World Records.

Stilistisch doet de muziek van Sissoko ons wat denken aan het werk van Salif Keita, waarmee Mama al samenwerkte voor diens M'Bemba album uit 2005. Ook met Malinese muziekveteranen als Ali Farka Touré, Afel Bocoum en Kassé Mady Diabaté ging Mama meermaals in zee.

In opener Commissariat hekelt Sissoko op humoristische wijze de Westerse obsessie met grenscontroles en stelt hij onomwonden zich Afrikaan te voelen en dus geen paspoort van één of andere natie nodig te hebben. Nummers als Silami Djama en Massane Cisse zijn dan weer herwerkingen van Malinese traditionals. In Narena klinkt een vleugje Spaanse flamenco door en met de Afro-Cubaanse invloeden in Hommage Au Bitton, krijgen we een eerbetoon aan het al vermelde Super Biton de Ségou. Maar het orgelpunt op Diamond Fingers is toch het zeven minuten durende titelnummer, een instrumental waarin Mama al zijn innerlijke gitaardemonen kan loslaten en dat haast naadloos overvloeit in Mari.

Zeer geslaagd West-Afrikaans gitaaralbum!

www.oneworldsmusic.com | www.xmd.nl ]]> 2786@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Sat, 23 May 2026 17:56:00 +0200 UFO Collective - Out From Outaspace http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2784 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2784#comm Martin De Ronne is al lang geen onbekende meer in het Belgische reggae- en dublandschap. Als Unlisted Fanatic is hij al jaren actief in de soundsystem scene en als producer kan hij zijn ei kwijt op zijn eigen Sir Runnin' label. Toch kunnen wij ons niet van de indruk ontdoen dat alle muzikale puzzelstukjes pas echt op hun plaats vielen met de creatie van UFO Collective, dat met deze Out From Outaspace nu ook een eerste langspeler voorstelt.

De harde kern van dit collectief wordt gevormd door Unlisted Fanatic (productie en mix), Moonshine Horns (Kris Van Hees - trompet/orgel, Jort Verdick - saxofoon/fluit), Spellbreakers-gitarist Kingston Echo en vocalisten als Saimn I en MariJah. Vooral die laatste, te horen in opener Free Your Mind en Work, lijkt zich bij UFO Collective als een vis in het water te voelen.

Op Out From Outaspace maken daarnaast ook gastvocalisten als de Senegalese Saah Karim en de Kameroense Ameh Fashi hun opwachting, en is ook de klarinet van Ruben Valle (Sindicato Sonico) te horen in Art Of Conversation.

Zoals de naam van het collectief - voluit Unlisted Fanatic Outaspace Collective - en de albumtitel en het hoesontwerp van Out From Outaspace al doen vermoeden, legt Unlisted Fanatic zichzelf voor dit project allerminst muzikale limieten op. Afro-funk (het 10 minuten durende Blackman - Tribute To Fela met Saah Karim), Balkan-invloeden (Art Of Conversation), dancehall (Work), Afro-house (Melung Yayo met Ameh Fasi) en ambient-jazz (de heerlijk dromerige afsluiter Neptune's Moon), het krijgt allemaal een plek, maar wel steeds met reggae en dub als fundament. UFO Collective beweegt daarmee in hetzelfde universum waarin ook Dub Colossus en Invisible System terug te vinden zijn.

Zeer warm aanbevolen Belgische release met interstellaire allures!

]]> 2784@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Mon, 18 May 2026 14:47:00 +0200 Fabiano Do Nascimento & Vittor Santos Orchestra - Vila http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2783 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2783#comm Op zoek naar een album om heerlijk bij weg te dromen? Dan kunnen we u zeker deze Vila van Fabiano Do Nascimento & Vittor Santos Orchestra aanbevelen.

Eerstgenoemde is een Braziliaanse gitaarvirtuoos die in het verleden al onder andere samenwerkte met Arthur Verocai, Airto Moreira en Itibere Zwarg en daarnaast zijn sporen verdiende in de jazz- en experimentele muziekscene van Los Angeles. Hij groeide op in Bairro Saavedra, een wat verborgen wijk in Rio de Janeiro bekend om zijn elegante koloniale gebouwen, en dat is meteen ook waarnaar de titel van dit album refereert.

Voor de opnames liet Do Nascimento zich bijstaan door trombonist en arrangeur Vittor Santos, die zich omringde met een zestienkoppig orkest. Het resultaat is een wondermooi dromerig en wat filmisch aandoend album zoals ze dat enkel in Brazilië kunnen maken, steeds met Fabiano's gitaar in de centrale rol.

www.fabianomusic.com | www.faroutrecordings.com ]]> 2783@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Sun, 03 May 2026 15:11:00 +0200 Tamikrest - Assikel http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2782 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2782#comm Net nu Mali opgeschrikt wordt door grootschalige aanvallen door Toeareg-rebellen van het Azawad Liberation Front of FLA (gesteund door jihadisten van het aan Al Qaida gelieerde Jama'at Nusrat al-Islam wal-Muslimin of JNIM), verschijnt ook Assikel, de nieuwe langspeler van Tamikrest.

Met de titel, die zich uit het Tamasheq laat vertalen als "reis" of "tocht", wil de band rond Ousmane Ag Mossa en Cheikh ag Tiglia zijn twintigjarige bestaan in de kijker zetten.

Voor de gelegenheid ging Tamikrest samenwerken met Jasper Geluk, de vaste geluidstechnicus van Altin Gün, en die koos voor een volledige analoge aanpak op een vintage 16-sporen bandrecorder uit de late jaren zestig.

Inhoudelijk is er in die twintig jaar echter weinig veranderd aan de songs van Tamikrest; een mening die ook Ousmane deelt: "The subject of the songs hasn't changed much because the situation at home hasn't improved - on the contrary, it's got worse!"

Dat is ook weinig verwonderlijk, want de situatie in Mali blijft bijzonder schrijnend: sinds 2021 is er een militaire junta aan de macht, is politieke oppositie verboden, en worden de media systematisch onderdrukt. Daarnaast wordt de uitgeputte bevolking haast dagelijks getroffen door geweld van jihadisten, Malinese troepen en Russische paramilitairen van het Africa Corps.

Een nummer als Aiytma, geschreven in samenwerking met Mahmoud Ag Ahmouden en door Cheikh Ag Tiglia omschreven als: "a song you would sing in the trenches to motivate your comrades.", mag dan ook niet verbazen, maar Ousmane vult graag aan: "What motivates us today is the same that motivated us at the beginning: the love of music!"

Voor het eerst slaagde Tamikrest er ook in om hun grote idool, Ibrahim Ag Alhabib, de stem en het gezicht van Tinariwen, naar de studio te halen voor Eillal ("luchtspiegeling"). Nog meer verwijzingen naar grote broer Tinariwen krijgen we met afsluiter Adounia, een ode aan Tinariwen-gitarist en -vocalist Mohammed Ag Itlal aka. Japonais, één van de mentoren van Ousmane.

Ondanks de rauwe realiteit, zou Assikel best wel eens kunnen gelden als één van de beste albums uit hun twintigjarige bestaan!

Tamikrest komt 'Assikel' live voorstellen in de Brusselse Ancienne Belgique op dinsdag 12 mei!

www.tamikrest.com | www.glitterbeat.com ]]> 2782@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Mon, 27 Apr 2026 13:26:00 +0200 Fairfield Ethio-Jazz Project - Bath Ketema http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2781 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2781#comm Op 18 oktober 2024 was het precies 70 jaar geleden dat Haile Selassie The Freedom of the City kreeg overhandigd in Bath, het stadje in het zuidwesten van Engeland waar hij zich in de jaren dertig had teruggetrokken na de Italiaanse invasie in Ethiopië. Om deze verjaardag niet ongemerkt voorbij te laten gaan zette Fairfield House, de voormalige residentie van de keizer, een Ethio-jazz project op poten.

Om deze verjaardag niet ongemerkt voorbij te laten gaan zette Fairfield House, de voormalige residentie van de keizer, een Ethio-jazz project op poten.

Onder leiding van multi-instrumentalist en componist Ross Hughes verzamelden een tiental muzikanten, waaronder Portishead-gitarist Adrian Utley, trompettiste Laura Jurd en Goldfrapp-saxofonist Will Gregory, in de Kelston Roundhill Barn bij Bath.

Het resultaat is te horen op Bath Ketema waarbij ketema Amhaars is voor "stad" waarop vooral een aantal klassiekers uit het genre van onder meer Mulatu Astatke en Girma Beyene nieuw leven werd ingeblazen, aangevuld met drie eigen composities van Hughes.

De vinylversie van het album verschijnt precies op 5 mei en markeert zo Ethiopian Victory Day, de dag dat Haile Selassie terugkeerde naar Ethiopië.

Ras Benji van Fairfield House vat het project zelf als volgt samen: "Ethio-jazz is a language of ancestral unity This project honours that legacy and dares to carry it forward!".

De opbrengsten van de verkoop van dit album gaan integraal naar Fairfield House!

www.fairfieldhousebath.co.uk | www.severnsongs.com ]]> 2781@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Tue, 14 Apr 2026 11:38:00 +0200 Kareyce Fotso - Gwà http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2780 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2780#comm Samen met Dobet Gnahore en Manou Gallo is de Kameroense singer-songwriter Kareyce Fotso één van de vrouwelijke sterkmakers op het Contre Jour label. Na Mokte uit 2014 verloren we haar echter uit het oog. Iets meer dan tien jaar later slaat Fotso nu terug met deze Gwà.

De albumtitel verwijst naar een besloten vrouwencirkel in West-Kameroen waar pijn gedeeld werd en vrouwen samen hun kracht hervonden. Met dit album wil Kareyce Fotso dat idee opnieuw tot leven brengen door het te vertalen naar het digitale tijdperk en gebruik te maken van sociale media.

De rode draad doorheen de nummers op Gwà, is de voortdurende realiteit van partnergeweld tegen vrouwen en het taboe dat daar vaak nog rondhangt.

Voor het muzikale gedeelte sloeg Kareyce deze keer de handen ineen met haar landgenoot Blick Bassy en die deed haar enkele keren bijna als Angelique Kidjo klinken (titelnummer Gue Wo, Power), terwijl in afsluiter Pateuh dan weer veeleer de geest van Miriam Makeba rondwaart.

Integer, gevarieerd en zeer geslaagd conceptalbum.

www.kareycefotso.org | www.contrejour.com ]]> 2780@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Tue, 07 Apr 2026 14:45:00 +0200 Dub Colossus - Dub Will Keep Us Together + Invisible System - DUB http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2779 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2779#comm

Op 11 mei 2021 verloor Nick Page aka. Count Dubulah, de drijvende kracht achter Dub Colossus, de strijd tegen kanker, maar dankzij zijn levenspartner Cristina Moran aka. Dubulette en bassist en percussionist Toby Mills volgt er met deze Dub Will Keep Us Together nog een laatste, verdiend, eerbetoon.

Cristina Moran: "We were remembering the good times touring with Dub Colossus and how Nick was an easy and open-minded band leader... as Nick used to say for the love of music. We all miss him in different ways and intensities, and this is dedicated to his life, our lives shared with him."

Toby Mills voegt daar graag aan toe: "This is an eclectic album with some new members alongside some of the old ones. Mimi from Ethiopia is back, and like her country, it's a compendium of different rhythms and influences, showing the path the band has taken since its beginnings in 2008. 'Dub Will Keep Us Together' talks of the understanding of the collective as the counteraction to international events which are shaping our societies and minds, a fight for justice. Love will keep us together. Of course, there is playfulness and puns, but there is a reflection on the times we live in: the world seems to be spinning out of control, and those with evil intent are on the rise. But we mustnt give up hope. Humanity is not doomed, but we must stand up and fight for what is right. Corruption is rife, and capitalism seems to be failing us. Wars are on the rise. Climate change. Inequality rising exponentially. It can feel overwhelming, that we are on a bad path, but it can be turned around. In a fast-changing world, we need more dub!"

Ik hoop dat we het er over eens kunnen zijn dat dat een boodschap is die gezien de evenementen van de laatste maanden, weken en dagen geen moment te vroeg komt!

Het Ethiopische element was één van de dingen die wij zelf zo fascinerend vonden aan Dub Colossus en zoals Toby al opmerkte is vocaliste Mimi Zenebe ook deze keer weer van de partij. Check zeker een de Ethio-jazz meets dub van Ebo, meteen een hoogtepunt uit de tracklist! Ook in het titelnummer (met een baslijn die duidelijk knipoogt naar Burning Spear's Slavery Days), Consequences en opener Dub Conquers All is haar stem nog te horen, maar elders duiken ook nieuwe stemmen op.

In het soulvolle We Stand, dat de uitbuiting van muzikanten in het digitale tijdperk aanklaagt, deelt ze de vocalen met Mykaell en George Riley, in Do We Have A Right, een vrolijk klinkend maar doodserieus ska-nummer, vraagt Holly Holden zich terecht af of wij wel het recht hebben zorgeloos te leven terwijl de wereld brandt, en in afsluiter And The Gods Made Dub is het Dubulette die samen met Ollie en Amana Mills, de kinderen van Toby, de vocalen voor haar rekening neemt. Helemaal aan het eind van dat nummer horen we Dubulette dan nog net fluisteren: "Tu es toujours ici!"

Nog steeds niet voldaan? Check dan zeker eens DUB van Invisible System. Invisible System is al jaren de muzikale speeltuin van de Engelse producer Dan Harper, die aanvankelijk bekendheid verwierf met Ethio-fusion albums als Punt (Made In Ethiopia) (2009) en Street Clan (2011), maar verlegde zijn aandacht later ook naar Mali (Bamako Sessions, Dance To The Full Moon, Bamako Moon).

Dit album is een compilatie van dubgetinte tracks of dubby herwerkingen van nummers uit die oudere Invisible System-releases. Zonder Harper had ook Dub Colossus waarschijnlijk het licht nooit gezien en dus duikt vocaliste Mimi Zenebe ook hier op in Giba Wedebet Dub, als Giba Wedebet/Come Inside eerder al terug te vinden op Punt. Nog meer Ethiopische klanken krijgen we met Melkam Dub, een dubversie van If That Is What You Want (Melkam Kehonelish), ook al uit Punt en met de Ethiopische legende Mahmoud Ahmed op vocalen. Ethiopische reggae krijgen we met Mama Yey Dub, als Mama Yey terug te vinden op Dubs N Roots uit 2016 en met de naar Ethiopië uitgeweken Sidney Salmon op vocalen. Ook de originele versies van Hode Baba In Dub en Nati Dub waren op Punt en Dubs N Roots terug te vinden.

In de tweede helft van de 16 nummers tellende tracklist trekken we dan naar Mali, met nummers als Sambou Dub en Penzy Dub, waarvan de originelen beiden op Bamako Moon waren terug te vinden, of nog Samé Dub, de dubversie van een nummer uit Bamako Sessions.

Besluiten doen we met het stevige meer dan 8 minuten durende Terror System Dub, een samenwerking met Zion Train die in zijn originele versie terug te vinden was op Tiga Tej Tibs uit 2013, en de punk meets dub van het vooralsnog onuitgegeven Sky High Dub, met Dick Lucas, frontman bij de Britse punkrock-formatie Subhumans en de anarcho-ska-, punk- en reggaeband Culture Shock, op vocalen.

Dub Colossus en Invisible System bewijzen dat dub, zelfs in een wereld die steeds sneller lijkt te ontsporen, nog altijd een krachtig tegengif kan zijn.

www.dubcolossus.org | www.realworldrecords.com ]]> 2779@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Mon, 09 Mar 2026 18:53:00 +0200 Music For A Revolution Vol 1 & 2: Guinea's Syliphone Recording Label 1967-1980 http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2778 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2778#comm

Het Gentse Radio Martiko levert wederom een sterk stukje archiefwerk af met Music For A Revolution Vol 1 & 2: Guinea's Syliphone Recording Label 1967-1980, een dubbele compilatie rond de output van het Guinese Editions Syliphone Conakry label. Alleen al het verhaal achter het label is voer voor een betere muziekdocumentaire en dan heeft u nog niet eens de muziek gehoord!

Op 2 oktober 1958 stemden de Guineanen, na meer dan 60 jaar koloniale overheersing, massaal voor hun onafhankelijkheid, en werd Guinee uitgeroepen tot een republiek met Sékou Touré als president. Touré wilde de koloniale erfenis achter zich laten en het nationale zelfvertrouwen herstellen door de Guineanen trots te maken op hun cultuur en geschiedenis, en gaf daarvoor de regering de opdracht de inheemse cultuur te revitaliseren.

In 1961 lanceerde president Touré authenticité, zijn nieuwe culturele beleid voor Guinee. Een van de eerste maatregelen was het samenbrengen van de beste Guinese muzikanten in een nieuw door de staat gesponsord orkest, het Syli Orchestre National, dat de opdracht kreeg om traditionele Guinese muziek op een nieuwe, moderne manier te presenteren. Het Syli Orchestre National vormde het voorbeeld waarop latere Guinese orkesten werden gebaseerd. Ze hadden een bezetting die sterk leek op die van de destijds populaire Cubaanse orkesten, met een blazerssectie met saxofoons, trompetten en trombones; een elektrische gitaarsectie met lead, ritme en bas; percussie bestaande uit drumstel, conga's, timbales, claves en guiro; en zowel mannelijke als vrouwelijke vocalisten.

Tegen 1963 was het Syli Orchestre National aanzienlijk gegroeid, wat leidde tot de opsplitsing in meerdere kleinere groepen. Hieruit ontstonden onder andere de vroege formaties van Keletigui et ses Tambourinis en Balla et ses Balladins. Halverwege de jaren zestig was het authenticité-programma van Guinee uitgebreid buiten de hoofdstad en omvatte nu alle 34 regio's van het land. Elke regio had zijn eigen orkest, waarvan de muzikanten werden opgeleid door leden van het Syli Orchestre National.

In 1968 verklaarde president Touré dat de eerste fase van Guinee's culturele transformatie voltooid was en lanceerde de volgende en laatste fase: de Culturele Revolutie, waarbij de Parti Démocratique de Guinée zijn invloed uitbreidde naar vrijwel alle aspecten van het Guinese leven. Het symbool van de partij was de olifant, lokaal bekend als "syli", en de Culturele Revolutie stelde de partij in staat filmproductie te monopoliseren via Syli-Cinema, fotografie via Syli-Photo en literatuur via Syliart. De nationale munteenheid werd hernoemd tot Syli en de bevolking rookte Syli-sigaretten.

Op het hoogtepunt van de Culturele Revolutie telde Guinee meer dan 60 orkesten, waaronder 6 nationale, 34 regionale, vele orkesten voor subdistricten binnen de regio's, en orkesten voor specifieke categorieën, zoals het Orchestre de Handicapés, een orkest voor muzikanten met een beperking.

In 1961 lanceerde de Guinese regering de nieuwe 100 kilowatt La Voix de la Révolution-radiotransmitters, die de programma's van Radio Guinée door het hele land en ver daarbuiten uitzonden. De vroegste opnames van Guinese muziek onder authenticité dateren ook uit datzelfde jaar, toen Leo Sarkisian, een opname-scout voor het in de VS gevestigde platenlabel Tempo International, toestemming kreeg om door Guinee te reizen en muzikanten op te nemen.

In 1966 kondigde Guinee de nieuwe Voix de la Révolution-opnamestudio's aan, die waren uitgerust met de nieuwste audiotechnologie en 1.000 hoogwaardige BASF ¼"-opnametapes, allemaal geschonken door de West-Duitse regering. Tussen 1967 en 1983 bracht het door de staat gesponsorde Guinese platenlabel Syliphone meer dan 750 nummers uit, waarmee traditionele Afrikaanse muziek en griot-liederen in een orkestsetting werden gepresenteerd en authenticité concreet werd vormgegeven.

In 1984 leidde de plotselinge dood van president Sékou Touré tot een militaire coup waarbij zijn Parti Démocratique de Guinée werd afgezet. Het nieuwe militaire regime had weinig interesse in muziek en cultuur, waardoor authenticité werd opgegeven. De financiering van Guinese orkesten en ensembles werd stopgezet en zij moesten voortaan op eigen kracht verder. Het platenlabel Syliphone stopte met produceren, hoewel de muziek ervan vele Guinese presidenten en regeringen heeft overleefd.

Het eerste, 15 tracks tellende deel van deze dubbele compilatie verscheen vorig jaar al, en wordt nu aangevuld met een tweede dubbele vinylrelease met nog eens 12 nummers, waarin Guinese muzikale tradities worden gecombineerd met invloeden van Cubaanse muziek, jazz en funk.

Tenslotte nog een compliment voor het werk van grafisch designer Lieven Haneca, die met zijn modernistische interpretatie van de Afrikaanse kunst ook nog eens voor twee juweeltjes van albumhoezen zorgde.

Beter dan dit wordt West-Afrikaanse muziek niet! Zeer warm aanbevolen!

www.radiomartiko.be ]]> 2778@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Mon, 09 Mar 2026 12:42:00 +0200 Ranil Y Su Conjunto Tropical - Galaxia Tropical http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2777 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2777#comm Het verhaal achter deze Galaxia Tropical, een compilatie van het werk van de Peruviaanse muzikant, vocalist, journalist en politicus Ranil, begint op de achterbank van een taxi in Iquitos.

Analog Africa-opperhoofd Samy Ben Redjeb was in 2019 afgereisd naar Peru om op zoek te gaan naar Ranil. De sterren stonden blijkbaar juist, want hij hoefde maar een lokale taxi in te stappen of de chauffeur vroeg al: "You mean Ranil the singer? I know where he lives! He has a radio station I'll take you there!".

Ranil en Samy konden het meteen goed met elkaar vinden en de samenwerking leverde in 2020 al het titelloze album Ranil Y Su Conjunto Tropical op, verschenen in de Limited Dance Edition-reeks van Analog Africa. Het plan was om vervolgens naar Lima te vliegen en daar een stevige release-party te geven, maar daar stak de COVID-19 pandemie een stokje voor.

Ranil zelf overleed nog datzelfde jaar aan de gevolgen van een hartaanval en daar leek het verhaal dan ook te eindigen, maar nu verschijnt dus alsnog deze compilatie.

Ranil werd in 1935 geboren als Jorge Raul Llerena Vasquez in Iquitos, een afgelegen stadje in het Peruviaanse Amazonewoud, op de grens met Colombia, Brazilië en Ecuador. Nadat hij al op jonge leeftijd verschillende lokale zangwedstrijden won, besefte Ranil echter al snel dat doorbreken in de Peruviaanse muziekindustrie niet gemakkelijk zou worden. Hij focuste zich dan ook op zijn studies en vond uiteindelijk een baantje als leraar.

De doorbraak volgde echter alsnog toen Ranil begin jaren zeventig door Johnny Quinteros, bandleider van de psychedelische cumbiaformatie Los Silvers, werd gevraagd om hun nieuwe vocalist te worden. Na het uiteenvallen van die band, nam Ranil met Los Silvers-gitarist Limber Zumba een demo op waarmee hij probeerde een platencontract los te weken in de hoofdstad Lima, maar dat leverde uiteindelijk niets op.

Teleurgesteld besloot Ranil dan maar zijn eigen label, Producciones Llerena, op te richten. Samen met muzikanten als Luis Nigro, Emilio Piña en Betto Gaviria, ontwikkelde Ranil een eigen stijl die lokaal bekendstond als "ilullampeo", maar tegenwoordig eerder omschreven wordt als cumbia amazonica.

Toen dat genre in het begin van de jaren aan populariteit begon in te boeten, vond Ranil zichzelf heruit als radiomaker en richtte in Belén zijn eigen Radio Llerena op. Zijn radiouitzendingen maakten van Ranil algauw een bekende stem in Iquitos, en, verontwaardigd over het onrecht in de streek, stelde Ranil zich meermaals, maar zonder succes, kandidaat voor het burgemeesterschap.

Ultieme hommage aan de man die de cumbia amazonica eigenhandig populair maakte!

www.analogafrica.com ]]> 2777@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Sun, 08 Mar 2026 14:02:00 +0200 Altin Gün - Garip http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2776 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2776#comm Altin Gün-vocaliste Merve Daşdemir ging ondertussen haar eigen weg, en dus valt het vocale gedeelte op deze Garip, ondertussen alweer het zesde album van de Nederlands-Turkse formatie, volledig voor rekening van Erdinç Eçevit.

Garip, dat zich uit het Turks laat vertalen als "vreemd", is integraal opgevat als een eerbetoon aan het oeuvre van Neşet Ertaş, een Turkse volkszanger, tekstschrijver en bağlamaspeler, en de moderne belichaming van de eeuwenoude aşık-traditie.

Voor bağlamaspeler, toetsenist en vocalist Erdinç Eçevit was het vooral een kans om zijn muzikale wortels eens te verkennen: "Both of my parents are from Turkey, from the same area he is from, It's the music that I grew up with. When I was five, six years old, my grandfather always had cassettes by Neşet Ertaş and I used to listen to it all day long. Then I was too young to really understand the lyrics and the meaning, but I really liked the melodies.".

Eçevit omschrijft de muziek van Ertaş als: "the blues of the Turkish people.", en een perfect voorbeeld daarvan is het op Garip terug te vinden Gönul Daği ("berg van het hart" of "berg van de ziel"), één van Neşet's bekendste nummers. Erdinç Eçevit: "Gönul Daği is about the pain of love, the storms of the heart and the loneliness of longing. He's expressing what rural Anatolia has always felt: that love is both sacred and sorrowful, a force of nature.". In de versie van Altın Gün wordt het nummer een trage, slepende funkrocktrip, aangevuld met strijkarrangementen van het Stockholm Studio Orchestra, dat ook in andere nummers op het album te horen is.

Persoonlijke hoogtepunten zijn Öldürme Beni ("dood me niet"), het volledig instrumentale Benim Yarim ("mijn geliefde"), en Niğde Bağları ("de wijngaarden van Niğde"), waarin respectievelijk de psychedelische synth en bağlama van Erdinç Eçevit een hoofdrol spelen, en nog het jazzy Suçum Nedir (vrij vertaald: "wat heb ik verkeerd gedaan?"), waarin de saxofoon van Janfie Van Strien met alle aandacht gaat lopen.

Het album besluit met Bir Nazar Eyeldim, een beklijvende, zes minuten durende ballade, waarin de synthklanken van Eçevit herinneringen oproepen aan het werk van Giorgio Moroder voor de soundtrack van Midnight Express.

Bassist Jasper Verhulst vat Garip als volgt samen: "It's our most eclectic album. There's a little bit of everything. The songs are harder to label. We wanted to do something different than what we've done before. Less in your face, less poppy, less obviously psych-rock. More just vibing.". Missie meer dan geslaagd!

Altin Gün komt Garip live voorstellen in de Antwerpse Roma op zaterdag 28 februari, maar dat concert is ondertussen volledig uitverkocht!

www.altingunband.com | www.glitterbeat.com ]]> 2776@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Tue, 10 Feb 2026 16:23:00 +0200 Cheikh Lô - Maame http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2775 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2775#comm Tien jaar was het ondertussen alweer geleden dat de Senegalese bard Cheikh Lô zijn fans nog eens op een nieuwe langspeler trakteerde. De man is ondertussen de zeventig gepasseerd, dus wij vreesden al even het ergste, maar die vrees bleek ongegrond.

Tijdens de COVID-19 pandemie bouwde Cheikh Lô zijn eigen homestudio, waar hij samen met zijn zoon Massamba aan de opnames van Maame begon. Die demo's belandden uiteindelijk bij World Circuit-opperhoofd Nick Gold, die er meteen mee aan de slag ging en nog bijdragen van een resem internationale muzikanten toevoegde.

De titel van het album is, samen met het gelijknamige nummer, een eerbetoon aan de in 2014 overleden Mame Massambe Ndiaye, de spirituele gids van Cheikh Lô en net als hij een volgeling van Cheikh Ibrahima Fall, oprichter van de Baye Fall beweging.

Het album opent met Baba Moussa BP 120, heerlijk traditionele rumba en een cover van een nummer dat Cheikh Lô lang geleden al eens opnam toen hij in Bobo Dioulasso nog bij Volta Jazz speelde. Maar we zouden natuurlijk niet in Senegal zitten zonder wat mbalax, zoals in het aanstekelijke Bamba Moofi Djouli Guedj, Koura of Doylou ("waardigheid"), en de reggaetoer gaan we op met African Development, een nummer in het Frans, waarin Lô oproept tot eenheid en vooruitgang op het Afrikaanse continent.

In het jazzy Carte d'Identité, met een hoofdrol voor de trompet van Mildah Miambanzila, wil Cheikh Lô, tevens ambassadeur van UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de Verenigde Naties, het bewustzijn rond staatloosheid vergroten. Een streepje Afro-blues krijgen we met Ndiguel Dieufe, een oproep op om niet bij de pakken te blijven zitten en actie te ondernemen, en besluiten doet Lô met de Afro-son van het rustig voortkabbelende Nilelefe (vrij vertaald: "het leven neemt zijn eigen weg").

Rijk geschakeerd album dat moeiteloos laveert tussen traditie en engagement, en vooral bewijst dat Cheikh Lô nog lang niet is uitgezongen!

www.worldcircuit.co.uk ]]> 2775@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Wed, 31 Dec 2025 21:04:00 +0200 Nyron Higor - Nyron Higor http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2774 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2774#comm Het is alweer een hele poos geleden dat we nog eens gefocust hebben op een release van Far Out Recordings, maar dat maken we graag goed met deze Nyron Higor, het tweede album van de gelijknamige Braziliaanse singer-songwriter uit Maceió, de hoofdstad van de staat Alagoas in het uiterste oosten van het land. Net als op voorganger Fio de Lâmina, zijn op dit album opnieuw vooral dromerige, naar jazzy bossa nova nijgende composities terug te vinden. Voor het vocale gedeelte werkte Higor deze keer echter ook samen met stadsgenoten als Bruno Berle en Batata Boy, de naar New York uitgeweken vocaliste Alici Sol of Nathalia Grilo.

Nyron Higor: "This album is a test of resistance and a big event in my life as a young black man from the northeast and coming from a humble background, financially speaking, its context is political. Above all, I value making music that brings me genuine satisfaction. I'm always looking for depth in the things I create."

www.faroutrecordings.com ]]> 2774@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Wed, 31 Dec 2025 21:03:00 +0200 Nusantara Beat - Nusantara Beat http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2773 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2773#comm Nusantara Beat is een Amsterdams collectief, bestaande uit muzikanten die eerder al hun sporen verdienden bij bands als EUT, Jungle By Night en Altin Gün, en focussend op een volledig Indonesisch repertoire.

Bassist Michael Joshua werd geboren in de Indonesische provincie West-Java en vestigde zich op 15-jarige leeftijd permanent in Nederland. De overige groepsleden zangeres Megan, gitarist Jordy Sanger, gitarist/keyboardspeler Rouzy Portier, drummer Sonny Groeneveld en percussionist Gino Groeneveld zijn allemaal in Nederland geboren en opgegroeid, maar hebben Indonesische roots.

Percussionist Gino Groeneveld: "The band came together via our shared Indonesian roots and curiosity to discover these roots further through music. For years, Sonny and Jordy had entertained the idea of one day starting a krontjong band and playing music for elderly people just for fun. Rouzy and Michael, who were studying together at the time, were also fantasizing about starting an Indonesian band for a while. Eventually, in 2021, these two worlds combined when Rouzy and Jordy were hanging out a lot, discussing these ideas."

Voor extra percussie haalde Sonny zijn jongere broer Gino erbij, die net was gestopt bij Altın Gün. Daarmee resteerde nog één cruciale schakel: een zangeres. Met Megan (EUT) als zangeres viel alles echter meteen op zijn plaats.

De eerste drie singles van de band verschenen bij het Zwitserse label Les Disques Bongo Joe en waren stuk voor stuk covers van bekende nummers uit de Indonesische Sunda-pop, Indonesische pop die vanaf de jaren zestig traditionele Soendanese muziek vermengde met eigentijdse popinvloeden als psychedelica, surfmuziek en funk.

Gitarist en toetsenist Rouzy Portier legt uit: "Bands and artists from that time were heavily influenced by the western pop music scene, explains Rouzy. They wanted to sound like their heroes and bought equipment similar to them like guitars and effects. These styles and blends still sound awesome to us as a band."

Nusantara, uit de naam van de band, betekent "archipel" in het Indonesisch en is ook de naam van de toekomstige nieuwe hoofdstad van het land. Megan de Klerk: "Nusantara means all the islands that make up Indonesia. Its an old word from when the kings wanted to unite the whole archipelago. Today, it still means unity, many cultures coming together as one. So, when we say Nusantara Beat, we mean the rhythm and music from the Indonesian archipelago, mixed into one sound."

Voor dit titelloze langspelerdebuut pakte Nusantara Beat de zaken toch iets anders aan. Ze schreven elf eigen nummers die diep in de traditie wortelen, maar met een sound die duidelijk verder reikt dan die traditie alleen. De teksten van de nummers - in het Engels geschreven door Megan en vertaald naar het Indonesisch door Michael - gaan veelal over de complexiteit van de moderne liefde. Een opvallende uitzondering is echter 'Kalankang', dat met een griezelig verhaal over een persoon die wordt achtervolgd door een spookachtige figuur die alleen hij kan zien knipoogt naar de Indonesische mythologie.

Nusantara Beat laat horen dat Indonesische muziek meer is dan gamelan en The Blue Diamonds!

Nusantara Beat komt dit albumdebuut live voorstellen in de Brusselse Ancienne Belgique op dinsdag 27 januari!

www.nusantarabeat.com | www.glitterbeat.com | www.xmd.nl ]]> 2773@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Wed, 31 Dec 2025 15:45:00 +0200 Şatellites - Aylar http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2772 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2772#comm Tussen de release van hun titelloze langspelerdebuut in 2022 en deze Aylar (Turks voor: "maanden" of "manen") heeft het Israëlische Şatellites een stevige gedaantewissel ondergaan. De groep evolueerde niet alleen van een studioproject naar een volwaardige live-act, maar, zoals op de hoesfoto van Aylar te zien is, groeide zij ook van een kwartet naar een sextet.

Vocaliste Yuli Shafriri werd vervangen door Rotem Bahar, op toetsen hoort u nu Tsuf Mishali en de taken van drummer en percussionist Raz Man worden nu ingevuld door Tal Eyal en Lotan Yaish.

Op Aylar klinken Şatellites vooral een stuk rauwer, donkerder en meer experimenteel dan op hun debuut.

In de tracklist ook deze keer weer een mix van eigen composities en covers van nummers uit de Turkse folk en Anatolische rock. Zo is opener Tisladi Mehmet Emmi een herinterpretatie van een traditional van de Turkse saz-speler en poëet Aşik Ali Doğan, waarin twee mannen zich beklagen over de staat van de wereld. Yok Yok is dan weer een stevige naar punk en progrock nijgende versie van het gelijknamige nummer van de Anatolische rocker Erkin Koray uit 1989, en met Ikmiz Bir Fideniz namen Şatellites een ambitieuze cover op van wat origineel een ballade van Hakki Bulut, één van de grondleggers van de Turkse arabesquemuziek, was.

Wat het eigen werk op Aylar betreft, onthouden wij vooral de donkere disco-rock van Midnight Sweat, de instrumentale funkjazz van Hot Jazz, en tenslotte het bezwerende Beş Kardeş ("vijf broers"), opnieuw een instrumental waarin de bağlama van Itamar Kluger centraal staat.

Şatellites komt Aylar live voorstellen in de Brusselse Botanique op 7 maart 2026!

www.batovrecords.com ]]> 2772@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Tue, 18 Nov 2025 18:11:00 +0200 Zig-Zag Band - Chigiyo Music Kings 1987-1998 http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2771 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2771#comm Zimbabwaanse reggae? Niet helemaal, want zoals de titel van deze compilatie op het Analog Africa-label al aangeeft gaat het hier eigenlijk om chigiyo, een genre met zowel wortels in de Jamaicaanse reggae als de Zimbabwaanse mbira. Het genre ontstond na de passage van Bob Marley & The Wailers, die in 1980 ten dans mochten spelen ter gelegenheid van de onafhankelijkheid van het land. Het concert had een dermate grote impact dat vanaf dan van muziekacts verwacht werd dat ze minstens enkele reggaenummers in hun live-sets verwerkten.

In plaats van gewoon de Jamaicaanse reggaesound te imiteren besloten de leden van Zig-Zag Band echter om reggae te combineren met authentieke Zimbabwaanse elementen en werd zo de grondslag gelegd voor het chigiyo-genre (vernoemd naar een traditionele dans uit de Chimanimani-regio).

De band werd begin jaren tachtig opgericht door mentor Robson Kadenhe en gitarist en bandleider Gilbert Zvamaida in Kwekwe, een stad in het centrum van Zimbabwe. In hun begindagen fungeerde de band nog als backingband voor Oliver Mtukudzi, waarmee ze nog zijn Wavona album opnamen.

De doorbraak kwam er voor Zig-Zag Band in 1987 met de single Gomo Ramasare, nog steeds hun signature tune. In 1989 volgde dan debuutalbum Child Survival/Chigamba, en in 1991 Mudzimu Mukuru, waarvan het titelnummer ondertussen uitgroeide tot één van de meest gecoverde nummers in de muziekgeschiedenis van Zimbabwe.

Behalve Gilbert Zvamaida, die naar de Verenigde Staten verhuisde waar hij nog af en toe het podium deelt met Thomas Mapfumo, zijn alle overige leden van de band ondertussen helaas overleden. Op een comeback hoeft u dus niet te rekenen, maar het maakt van Chigiyo Music Kings 1987-1998 wel een absolute ontdekking!

www.analogafrica.com ]]> 2771@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Sun, 02 Nov 2025 13:30:00 +0200 Farewell in stijl: Mulatu Astatke neemt afscheid in een zinderende AB http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2769 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2769#comm

Mulatu Astatke is ondertussen de tachtig gepasseerd en dus is hij momenteel aan zijn Farewell Tour bezig. Nog een allerlaatste keer stond hij afgelopen zondag op een Belgisch podium en daar wilden wij natuurlijk absoluut bij zijn! Bitterzoet weerzien met de grootmeester van de Ethio-jazz

Als wij net voor negenen arriveren is de ganse Ancienne Belgique al tot de nok toe gevuld. Zelf kunnen we nog net een staanplaatsje op het balkon met prima zicht op het podium veroveren.

Het gebeurt natuurlijk niet elke avond dat een levende muzieklegende afscheid komt nemen en dus komt AB-opperhoofd Kurt Overbergh Mulatu nog even netjes aankondigen. Hij herinnert ons er nog even aan dat driemaal scheepsrecht is, want Astake stond hier ook al in 2012 en 2017.

Tijdens zijn Farewell Tour laat Mulatu zich omringen door niet minder dan zeven topmuzikanten, waarvan we u voor de gelegenheid toch even de namen van willen meegeven:

James Arben (saxofoon en dwarsfluit)
Byron Wallen (trompet)
Alexander Hawkins (piano en keyboard)
John Edwards (contrabas)
Danny Keane (cello)
Richard Olatunde Baker (percussie)
Jon Scott (drums)

Het zijn dezelfde waarmee Mulatu ook zijn net verschenen afscheidsalbum Mulatu Sings Mulatu opnam, en ook de setlist die we vanavond geserveerd krijgen komt in grote lijnen overeen met de tracklist van datzelfde album. Diegenen die geen ticket voor het uitverkochte concert konden bemachtigen weten dus wat gedaan!

Fijn publiek ook trouwens, want het viel ons op dat we de hele avond weinig tot soms zelfs geen smartphoneschermen zagen oplichten. Kudos!

Mulatu wandelt het podium op in een veelkleurig hemdje waarin wij onmiddellijk één van de ontwerpen die de Ethiopische kunstenaar Afewerk Tekle maakte voor zijn glas-in-lood-triptiek in de Africa Hall in Addis Abeba, een werk getiteld The Total Liberation Of Africa. Het is een detail dat velen wellicht ontgaan zal zijn, maar waarmee Mulatu dus toch een subtiel statement maakte.

Opwarmen doet hij achter de vibrafoon en de rest van het concert zal hij voortdurend afwisselen tussen dat instrument, timbalen, conga's en bongo's en zijn Wurlitzer-piano. Het valt ons daarbij toch op dat de meester ondertussen wat moeilijker te been is en het grote werk eigenlijk overlaat aan zijn muzikanten, die hij stuk voor stuk uitgebreid laat soleren.

Hoewel Mulatu zich zelf al jaren inzet voor de herwaardering van de Ethiopische krar, maar op het podium hebben we bij Astatke echter nooit Ethiopische instrumenten als de washint, masenqo of krar kunnen spotten (al komen de cello van Danny Keane en de dwarsfluit van James Arben soms aardig in de buurt).

Het publiek smult natuurlijk opnieuw van nummers als Yekermo Sew en Yegelle Tezeta, maar als persoonlijke hoogtepunten willen we toch de zinderende Afro-Cubaanse percussiesolo van Richard Olatunde Baker in The Way To Nice en de als een waanzinnige op zijn contrabas tekeergaande John Edwards in Kulun, Astatke's interpretatie van een traditioneel Ethiopisch huwelijkslied, aanstippen.

Besluiten doet Astatke met het naar zichzelf vernoemde Mulatu, en met de woorden: "See you next time!", een toch wat cryptische boodschap bij een Farewell Tour, verdwijnt hij van het podium.

Wat volgt is natuurlijk een welverdiende staande ovatie en een oorverdovend applaus. Het publiek heeft er duidelijk nog lang niet genoeg van en krijgt uiteindelijk waar het om vraagt. Mulatu en zijn band komen nog even terug het podium op voor Yekatit, meteen ook de afsluiter op Mulatu Plays Mulatu'.

Na zowat anderhalf uur moeten we nu echt afscheid nemen van de grootmeester. We zullen je missen Mulatu. Ameseginalehu ato Astatke! ]]> 2769@http://www.tropicalidad.be Frontstage Tue, 23 Sep 2025 21:00:00 +0200 Samba Touré - Baarakelaw http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2770 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2770#comm De opnames voor Baarakelaw, opvolger voor Samba Touré's bejubelde Binga album uit 2021, vonden niet bepaald onder ideale omstandigheden plaats. Mali had af te rekenen met frequente blackouts en opnemen in een traditionele studio was dus geen optie, want die beschikten niet over generatoren.

Daarom werden de muzikanten, die constant paraat moesten staan, telkens wanneer er weer even elektriciteit was, naar de woning van Samba's manager Philippe Sanmiguel gesommeerd. Daarna werden de opnames toevertrouwd aan Mark Mulholland (Kankou Kouyaté, Tamikrest, Afro-Haitian Experimental Orchestra...), die er in Frankrijk nog gitaren, banjo, harmonica, drums en synths aan toevoegde.

De titel van het album laat zich uit het Bambara vertalen als "de arbeiders" of "de werkende mensen", en met nummers als Paasekaw ("de chauffeurs"), Wotoro Pousselaw ("de kar- of vrachtduwers") of afsluiter Yerkomahine ("de landbouwers"), lopen de uitdagingen en ontberingen van de werkende mens in een stoffige, levendige West-Afrikaanse stad als Bamako als een rode draad door de tracklist.

Voor de hoes van het album werd tenslotte geopteerd voor een passend werk van de hand van de Malinese kunstenaar Daouda Traoré.

www.sambatoure.com | www.glitterbeat.com ]]> 2770@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Tue, 23 Sep 2025 16:11:00 +0200 Hawa & Kassé Mady Diabaté - Toumaro http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2768 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2768#comm Toumaro, Bambara voor "morgen", is het muzikale testament van de in 2018 overleden Malinese zanger, muzikant en griot Kassé Mady Diabaté. Het onafgewerkte album werd na Kassé's overlijden afgewerkt door zijn dochter Hawa. Maar omdat Hawa ook deel uitmaakt van Trio Da Kali en hun album Bagola - eveneens verschenen bij One World Records - ook de nodige aandacht verdiende, werd de release van Toumaro uitgesteld tot dit jaar.

Naast Hawa werkten aan dit project ook een aantal vooraanstaande muzikanten mee, waaronder de Guinese balafonmeester Lassana Diabaté, ngoni-basvirtuoos Madou Kouyaté, die ook instond voor de arrangementen en mastering van het album, en de Malinese gitaristen Lassine Kouyaté en Gausou Kouyaté.

Hoewel Kassé de reputatie had "lastig" te zijn en zijn naam daarom wellicht minder een belletje zal doen rinkelen dan die van generatiegenoten als Salif Keita of Toumani Diabaté (zijn neef), hoef je maar enkele nummers op Toumaro te beluisteren om te beseffen dat hij zijn bijnaam "the golden voice of Mali" niet gestolen had.

Pareltje in de beste West-Afrikaanse traditie!

www.oneworldsmusic.com | www.xmd.nl ]]> 2768@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Mon, 15 Sep 2025 13:48:00 +0200 Al Bilali Soudan - Chez Aballou http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2767 tim http://www.tropicalidad.be/pivot/entry.php?id=2767#comm Het Malinese Al Bilali Soudan kruiste voor het eerst ons pad met de release van Babi uit 2023.

Zoals de titel van deze nieuwe langspeler al aangeeft vonden de opnamesessies voor Chez Aballou plaats bij bandleider en tehardent-meester Aballou Yattara thuis.

In de tracklist deze keer slechts vier nieuwe composities, die nog een stuk ruwer en minder gepolijst klinken dan de nummers op voorganger Babi. Het meest tot onze verbeelding sprak de meer dan veertien minuten durende opener Sibo Adare Niba, waarin gesteld wordt dat wie in de woestijn rondwaart geen sporen achterlaat.

Woestijnblues waarbij het zand net niet tussen je tanden knarst!

www.clermontmusic.com | www.xmd.nl ]]> 2767@http://www.tropicalidad.be Plaatjes Wed, 03 Sep 2025 14:44:00 +0200