Gładka i zdrowo wyglądająca skóra to cel nie tylko kobiet, ale również coraz częściej mężczyzn. Nic w tym dziwnego, gdyż depilacja zwiększa codzienny komfort, może ułatwić higienę oraz jest coraz częściej oczekiwana przez panie. Wciąż najmniej spopularyzowaną sferą do depilacji męskiej jest depilacja intymna, a więc depilacja jąder, pachwin. Nie należy się jej jednak bać. Z naszego najnowszego artykułu dowiesz się wszystkiego, co musisz wiedzieć zanim zdecydujesz się na usunięcie owłosienia z najbardziej intymnych okolic.

Depilacja jąder, pachwin… Co musisz wiedzieć o męskiej depilacji intymnej?

Depilacja intymna nie jest pierwszym wyborem jeśli chodzi o mężczyzn. Panowie swoją przygodę z usuwaniem niechcianego owłosienia rozpoczynają od pozbycia się włosków z nosa, uszu, aby w dalszej części postawić na depilację pleców czy klatki piersiowej. Najrzadziej wybieranym miejscem depilacji jest właśnie strefa intymna. Jednak gwarantujemy, że nie ma się czego obawiać. Depilacja jąder, pachwin czy okolic odbytu jest również efektywna i zwiększa komfort w codziennym życiu.

Na szczęście istnieje kilka sprawdzonych, ale i bezpiecznych sposobów na depilację sfery intymnej:

• Golenie – jest to najprostsza i najpopularniejsza metoda depilacji intymnej, którą możesz zastosować w domowym zaciszu. Możesz użyć golarki elektrycznej lub żyletki. Przed rozpoczęciem zabiegu  warto skrócić dłuższe włoski nożyczkami. Minusem tej metody jest to, że musisz być bardzo ostrożny, aby się nie skaleczyć. Efekt jest widoczny tylko przez kilka dni. Jeśli masz tendencję do szybkiego wzrostu włosa, drobny meszek może pojawić się nawet następnego dnia po depilacji.
• Depilacja chemiczna – jest to kolejna metoda, którą z łatwością wykonasz w domu. Tego typu forma usuwania owłosienia bazuje na wykorzystaniu specjalistycznych kremów lub żeli, które nakłada się na skórę. Produkt po pewnym czasie, określonym w sposobie użycia, usuwany jest wraz z owłosieniem. Jak to możliwe, że włoski usuwane są bez problemu? Tego typu specyfiki rozpuszczają keratynę, czyli białko w strukturze włosa. Co istotne, przed rozpoczęciem stosowania depilacji chemicznej należy wykonać próbę uczuleniową, a więc na niewielki skrawek ciała nałożyć preparat i postępować z nim zgodnie z instrukcją umieszczoną na opakowaniu. Następnie należy odczekać od 24 do 48 godzin, aby sprawdzić, czy na danym obszarze nie pojawiła się alergia. Na ile wystarcza depilacja chemiczna? Jest to sprawa indywidualna, jednak w przypadku tej formy depilacji możesz się cieszyć gładką skórą nawet przez 5 dni.
• Depilacja woskiem – jest to metoda, którą można zastosować zarówno w domu, jak i wykonać ją w salonie kosmetologicznym. Co jednak ważne, w salonie zostanie ona przeprowadzona przy wykorzystaniu profesjonalnych produktów do depilacji. Proces polega na nałożeniu gorącego lub ciepłego wosku na skórę, a następnie usunięciu go wraz z przywierającymi do niego włoskami przy pomocy specjalnej taśmy lub tkaniny. Ta forma depilacji pozwala na cieszenie się gładką skórą nawet przed 3 do 4 tygodni!

Męska depilacja intymna w domu czy w salonie?

Skoro znasz już różne metody depilacji stref intymnych, z pewnością zastanawiasz się, która z form będzie najbardziej odpowiednia i czy warto zabierać się za depilację w domu. Plusem depilacji domowej, a więc golenia maszynką czy też poprzez specjalny krem, jest to, że możesz ją wykonać w dowolnej chwili, szybko oraz samemu. Niestety w tym przypadku wzrost włosa jest bardzo szybki. Dlaczego? Domowe metody usuwają tylko włoski, pomijają cebulki, które to odpowiadają na wzrost owłosienia.

W przypadku depilacji woskiem, która wykonywana jest w profesjonalnych salonach kosmetycznych mamy gwarancję dokładności usunięcia włosków, ponieważ specjalista wykona depilację bardzo skrupulatnie. Ponadto tego typu forma depilacji sprawia, że skóra jest gładka przez wiele tygodni, ponieważ wosk usuwa prócz włosków także ich cebulki.

Męska depilacja intymna woskiem

Jak widzisz, depilacja woskiem wykonana w profesjonalnym salonie zapewnia efekt gładkiej skóry nawet przez 3 – 4 tygodni. W tym czasie nie musisz obawiać się, że na twojej skórze pojawią się nieatrakcyjne, czarne kropki. Co ważne, z każdą wizytą można zauważyć zmniejszenie się owłosienia, ponieważ niektóre cebulki odrastają bardzo wolno, a nawet nie powracają do swojej wyjściowej formy. Ogromną zaletą wykonania depilacji w salonie jest jest także to, że specjalista wykona je bardzo precyzyjnie, co nie jest tak łatwe, jeśli włoski usuwamy sami.

Dowiedz się więcej o depilacji intymnej u mężczyzn na blogu warszawskiego salonu Bodybar lub umów się już dziś na konsultację lub zabieg w Bodybar na warszawskim Mokotowie. Wystarczy, że zadzwonisz pod nr tel. 22 403 02 02 lub 797 772 228

Artykuł Męska depilacja intymna: kompendium wiedzy pochodzi z serwisu wiadomki.pl.

Założenie domów energooszczędnych skupia się na jak największej oszczędności energii. Jest to zależne nie tylko od częstotliwości użytkowania sprzętów domowych, ale także jakości drzwi i okien. Drzwi do domów energooszczędnych muszą spełniać kilka kluczowych warunków, które pozwalają na ograniczenie emisji energii obiektu mieszkalnego. Na co zwracać uwagę przy wyborze drzwi do domów energooszczędnych?

Współczynnik ciepła drzwi

Przepuszczalność ciepła przez materiały użyte do konstrukcji domu określa się współczynnikiem przenikania ciepła. Jest to parametr obliczany na podstawie grubości materiału, oporu ciepła oraz przepuszczalności ciepła przez materiał. Obecnie przepisy pozwalają na drzwi o maksymalnym współczynniku wynoszącym 1,3W/m ² K . Im mniejsza wartość parametru, tym lepiej. Blokadę cieplną osłabiają przeszklenia często umieszczane w skrzydłach drzwi oraz ich niedostateczna grubość. Bestsellerem wśród drzwi energooszczędnych jest produkt MasterTherm dostępny w katalogu producenta StalProdukt Zamość. Są to drzwi o niespotykanym na rynku współczynniku 0,6 W/m²K. Doskonałe parametry wspomnianych drzwi pozwalają na ochronę domu w zimowych sezonach.

Szczelność drzwi

Każde drzwi zewnętrzne energooszczędne w domach powinny być szczelne. Zdarza się, że wyregulowane drzwi przestają przylegać do ościeżnicy, szczególnie przy dolnej krawędzi drzwi. Wówczas przeciąg jest wyczuwalny dla domowników – powoduje częste przeziębienia i stałe uczucie zimna w pobliżu drzwi. Szczelność elementów takich jak okna lub drzwi zewnętrze wpływa na wysokość rachunków za ogrzewanie. Niepożądane przepuszczanie ciepła poza ściany domu napędza potrzebę dodatkowego ogrzewania oraz zwiększenia kosztów utrzymania mieszkania.

Materiał i grubość drzwi

Materiał i grubość drzwi w dużej mierze wpływają na wcześniej wspomniany współczynnik przenikania ciepła. To właśnie tymi kategoriami powinniśmy kierować się przy kupnie nowych drzwi zewnętrznych. Standardowe grubości drzwi zewnętrznych na rynku budowlanym mieszczą się między 50-70 mm. Jest to optymalna grubość, jednak lepszy efekt energooszczędności osiągniemy przy jeszcze większym wymiarze drzwi. Bestseller MasterTherm dostępny w katalogu StalProdukt Zamość to aż 101 mm! To właśnie dzięki temu parametrowi współczynnik ciepła produktu jest tak korzystny. Drzwi MasterTherm są wykonane ze stali wypełnionej pianą poliuretanową. Pianka to jeden z najlepszych produktów termoizolacyjnych, dlatego warto szukać drzwi, które ją uwzględniają. Więcej informacji o drzwiach energooszczędnych znajdziecie na stronie StalProdukt Zamość.

Artykuł Jakie powinny być drzwi wejściowe do domów energooszczędnych? pochodzi z serwisu wiadomki.pl.

Lasery wysokoenergetyczne – dlaczego warto korzystać z zabiegów, do których wykorzystywany jest tego typu sprzęt?

Światło lasera wysokoenergetycznego jest intensywne i równoległe. Urządzenia te dają szybkie i długotrwałe efekty leczenia. Dzięki nim możliwe staje się przywrócenie organizmowi naturalnych zdolności do regeneracji. Ze względu na swoje zalety lasery wysokoenergetyczne chętnie wykorzystywane są do leczenia stanów zapalnych i zwyrodnieniowych, ostrych bólów czy też innych schorzeń układu ruchu. Zabiegi z wykorzystaniem laserów wysokoenergetycznych to doskonały sposób na walkę z bólem bez stosowania środków farmakologicznych. Urządzenia te sprawdzają się nawet przy leczeniu głęboko położonych ścięgien, mięśni i więzadeł. Światło lasera, które dociera na odpowiednią głębokość tkanek ulega przekształceniu z energii świetlnej na energię biologiczną. Ponadto warto podkreślić, że laseroterapia wysokoenergetyczna jest terapią nieinwazyjną, można stosować ją zarówno punktowo, jak i w przypadku większych obszarów ciała. Należy również dodać, że pacjenci wysoko cenią sobie efektywność i bezbolesność tej metody leczenia.

Gdzie korzysta się z leczenia za pomocą laseroterapii wysokoenergetycznej?

Z laseroterapii wysokoenergetycznej często korzystają osoby, które borykają się z schorzeniami ortopedycznymi. Z tego typu urządzeniami mogą spotkać się także osoby, które uczęszczają na rehabilitacje i fizjoterapię. Lasery wysokoenergetyczne znajdują swoje zastosowanie także w dermatologii, kosmetologii i medycynie estetycznej. Lasery odnajdziemy, więc w profesjonalnych gabinetach rehabilitacyjnych, fizjoterapeutycznych, kosmetycznych czy też centrach urody. Za pomocą laserów możemy leczyć blizny, przebarwienia, rozstępy i odleżyny. Terapia ta sprawdza się również w przypadku dolegliwości o podłożu zwyrodnieniowym i reumatycznym czy przy przykurczach mięśni. Wskazaniem do laseroterapii są takie schorzenia jak np.: ostrogi piętowe, łokieć golfisty, zespół cieśni nadgarstka. Po zabiegach z użyciem laserów wysokoenergetycznych do pełnej sprawności mogą wrócić nawet osoby, które doświadczyły skręceń, zwichnięć, naderwań czy nadciągnięć. Laseroterapia nie jest obca także takim działom medycyny jak: stomatologia, okulistyka, ginekologia, onkologia czy nawet chirurgia naczyniowa. Jak więc widać ta nowoczesna terapia wykorzystywana jest do wielu celów leczniczych. Do zabiegów laseroterapii nie musimy przygotowywać się w jakiś specjalny sposób, za prawidłowy dobór parametrów lasera odpowiedzialna jest osoba, która przeprowadza tego typu terapię. Ważne, aby dysponowała ona odpowiednim, nowoczesnym sprzętem tego typu.

Artykuł Lasery wysokoenergetyczne – gdzie się je wykorzystuje? pochodzi z serwisu wiadomki.pl.

Korzyści z zastosowania koron pełnoceramicznych

Do zalet korony pełnoceramicznej można zaliczyć przede wszystkim wysoce estetyczną poprawę wyglądu uśmiechu oraz perfekcyjne dopasowanie i niezwykłą trwałość i wytrzymałość. Korona pełnoceramiczna to bez wątpienia najlepsze z możliwych uzupełnień protetycznych. Jest to takie uzupełnienie, które wygląda najbardziej naturalnie oraz najlepiej naśladuje szkliwo zęba. Nie sposób odróżnić jej od pozostałych zębów. Taka korona posiada nawet właściwości odbijania światła. Warto również dodać, że korona pełnoceramiczna nie zawiera metalu i jest w pełni bezpieczna dla ludzkiego organizmu. Inną istotną cechą korony pełnoceramicznej jest jej biokompatybilność. Materiał, z którego wykonana jest taka korona jest obojętny dla tkanek ludzki. Tego rodzaju uzupełnienie protetyczne nie prowadzi, więc do wystąpienia objawów alergicznych czy podrażnień tkanek. Korony pełnoceramiczne ze względu na najlepszy estetyczny i długoterminowy efekt szczególnie często stosowane są w przypadku zębów przednich. Ich potencjał rekonstrukcyjny jest naprawdę duży. Taka korona może zarówno wypełnić część zęba, jak i całkowicie go zastąpić. Przy prawidłowej higienie jamy ustnej korony pełnoceramiczne mogą posłużyć pacjentom przez bardzo długi okres czasu. Należy także zaznaczyć, że choć sama korona pełnoceramiczna nie może zostać uszkodzona na skutek próchnicy to próchnica może wystąpić na krawędzi naturalnego zęba i korony.

Jaki krakowski gabinet stomatologiczny warto wybrać na leczenie protetyczne?

Jeżeli interesuje nas naprawdę dobra protetyka w Krakowie to pamiętajmy o tym, że na estetyczne rekonstrukcje protetyczne możemy liczyć w centrum stomatologicznym Indexmedica. Placówka to oferuje bardzo wysoką jakość leczenia, która ceniona jest nie tylko w Polsce, ale także za granicą. Należy podkreślić, że w Indexmedica dostępny jest nowoczesny sprzęt, dzięki któremu możliwe staje się przeprowadzenie precyzyjnego i szybkiego cyfrowego leczenia protetycznego. W gabinecie tym możemy skorzystać także z indywidualnego doboru koloru korony zębowej. Należy również dodać, że leczenie protetyczne wykonywane w tej placówce objęte jest gwarancją. Korony pełnoceramiczne zakładane są tu z należytą precyzją. Warto, bowiem zaznaczyć, że wielu pacjentów chętnie korzysta z usług Indexmedica także ze względu na doświadczony i wysoce wykwalifikowany personel. W klinice tej wykonywane są również wysokiej klasy licówki i mosty pełnoceramiczne. Pacjenci mogą liczyć tu na profesjonalną pomoc w zakresie wyboru najlepszego dla nich sposobu uzupełnienia protetycznego.

Artykuł Leczenie protetyczne – co warto wiedzieć na ten temat? pochodzi z serwisu wiadomki.pl.

Jakimi objawami charakteryzuje się guz gałki ocznej? Co powinno nas niepokoić? Kiedy udać się do lekarza? W jaki sposób leczona jest ta choroba? Zapraszamy do lektury artykułu.

Czym jest siatkówczak?

Siatkówczak, retinoblastoma — dwie nazwy, jedna choroba. Nowotwór ten należy do najczęstszych przypadków guza gałki ocznej u dzieci. Oszacowano, że retinoblastoma występuje u jednego na ok. 20 tysięcy urodzonych dzieci.

Choroba ta najczęściej dotyczy dzieci do 3 roku życia. Często rozpoznawana jest od razu po przyjściu dziecka na świat. Niestety guz ten może rozwijać się zarówno w jednej, jak i dwóch gałkach ocznych. Postać obuoczna guza może rozwijać się w jednym momencie lub następować po sobie. Siatkówczak niestety należy do nowotworów złośliwych. Oznacza to, że guz w oku stosunkowo szybko rośnie. Co więcej, ten guz oka daje również przeżuty. Za jego występowanie odpowiedzialna jest mutacja genu.

Retinoblastoma – przyczyny występowania

Występowanie siatkówczaka jest uwarunkowane genetycznie. Co oznacza, że za jego występowanie odpowiedzialna jest mutacja genu. Za występowanie siatkówczaka odpowiada mutacja antyonkogenu RB1, znajdującego się na chromosomie 13 ludzkiego genomu. Wadliwa mutacja genu zostaje przekazana dziecku w trakcie zapłodnienia. Ciekawostką jest jednak fakt, że 60% dzieci chorych na siatkówczaka, to postacie sporadyczne. Oznacza to, że chore dziecko nie otrzymało mutacji wadliwego genu od rodziców. Mutacja genu, która doprowadziła do choroby, wystąpiła już po zapłodnieniu.

Postać sporadyczna retinoblastomy dotyczy zazwyczaj jednego oka. W przypadku postaci dziedzicznej 15% stanowią nowotwory jednooczne, a aż 25% rozwija się w obu oczach.

Nowotwór oka – objawy

W wielu przypadkach pierwszym objawem jest występowanie w źrenicy chorego oka szaro-zielonkowatego lub zielonego refleksu. Występowanie go skłania rodziców do wizyty u lekarza. Jeśli w oku znajduje się guz dużych rozmiarów, można zauważyć również występowanie białej źrenicy tzw. leukokoria. Podobne objawy daje jednak także zaćma wrodzona.

Kolejnym istotnym objawem jest zez. Objaw ten występuje jednak nieco rzadziej. Mimo to, z każdym niemowlęciem, u którego występuje zez, należy udać się na konsultację okulistyczną. W celu wykluczenia występowania nowotworu w gałce ocznej. Guz może także doprowadzać do ucisku naczyń wewnątrzgałkowych, skutkując niedotlenieniem siatkówki. Efektem tego może być zmiana koloru oka zajętego przez guz.

Guz w zaawansowanym stadium może naciekać na nerw wzrokowy oraz głębsze elementy oka. Wówczas można zauważyć u dziecka objawy wzmożonego ciśnienia śródczaszkowego. Zauważyć wtedy można u niego ogólne rozdrażnienie, apatie. Często wymioty i drgawki, a także wodogłowie. Stan ten uznawany jest za bezpośrednie zagrożenie życia.

Retinoblastoma to nowotwór złośliwy. Tak samo, jak inne nowotwory złośliwe może dawać przeżuty do innych narządów. W przypadku siatkówczaka jest to najczęściej wątroba, kości i szpik kostny.

Siatkówczak – diagnostyka

Pierwsze objawy retinoblastomy często zauważane są we wczesnym stadium przez rodziców. Dziecko jest wówczas kierowane przez lekarza rodzinnego na konsultacje u okulisty. W celu potwierdzenia diagnozy lub jej wykluczenia okulista przeprowadza niezbędne badania.

Retinoblastoma diagnozowana jest przez wykonanie badania dna oka. Badanie to u małych dzieci odbywa się przy ogólnym znieczuleniu organizmu. Często wystarczy przeprowadzić tylko to badanie, aby postawić diagnozę. Lekarze w celu potwierdzenia diagnozy decydują się jednak wykonać tomografię komputerową głowy. Badanie to pozwala ustalić, jak bardzo guz się rozrósł. Badanie to pozwala także zlokalizować występowanie ewentualnych przerzutów. Przy podejrzeniu występowania przerzutów zaleca się wykonanie punkcji szpiku kostnego, RTG czaszki i kości długich. Należy poddać analizie także płyn mózgowo-rdzeniowy.

Siatkówczak – przebieg leczenia

Współczesna medycyna leczenia siatkówczaka jest na tyle rozwinięta, że pozwala zachować gałkę oczną. Stosowane leczenie pozwala także na zachowanie widzenia. Obecnie nie istnieje jedna metoda leczenia siatkówczaka. Są jednak ogóle zasady leczenia tego nowotworu.

Wyróżniamy dwie podstawowe metody leczenia: leczenie ogólnoustrojowe i leczenie miejscowe.

Leczenie siatkówczaka, w większości przypadków rozpoczyna się od chemioterapii. Ta ogólnoustrojowa metoda ma za zadanie zmniejszyć masę guza oka.

W sytuacji, gdy badanie dowiodło, że siatkówczak przybrał formę niewielkich guzów. Od razu stosuje się miejscowe metody leczenia.

Do miejscowych metod leczenia siatkówczaka, zaliczamy:

• Krioterapię – metoda ta polega na gwałtownym zamrożeniu guza, co doprowadza do jego rozpadu. Skuteczna tylko na niewielkich przypadkach guza oka,
• Fotokoagulację laserową – metoda ta doprowadza do zniszczenia guza i jego unaczynienia za pomocą lasera.
• Brachyterapię – rodzaj radioterapii polegający na naszyciu na gałkę oczną płytek z radioaktywnym izotopem. Metoda ta wykorzystywana jest przy walce z dużymi guzami. W sytuacji, gdy inne metody nie przynoszą efektów.
• Teleradioterapię — rodzaj radioterapii polegający na naświetlaniu gałki ocznej z pola zewnętrznego. Metoda ta stosowana jest w przypadku dużych guzów lub zlokalizowanych na tylnym biegunie gałki ocznej.

Do najbardziej radykalnej metody leczenia siatkówczaka, czyli guza oka należy całkowite usunięcie gałki ocznej. Metodę tą stosuje się jednak bardzo rzadko i w skrajnych sytuacjach. Usunięcie gałki ocznej wykonuje się, gdy chemioterapia nie zniszczyła dostatecznie guza. Gałkę oczną usuwa się także, gdy siatkówczak jest bardzo zaawansowany. Po usunięciu gałki należy zastosować implant oczodołowy. Implant umożliwia prawidłowy rozwój oczodołu oraz równy rozwój twarzoczaszki u dzieci.

Istnieją przypadki całkowitego wyleczenia guza. Bardziej realne jest doprowadzenie do sytuacji, gdy brakuje czynnych komórek rakowych. Większe guzy pozostawiają po sobie zwapnienia.

Siatkówczak – nowotwór oka dzieci i młodzieży

Siatkówczak najczęściej występuje u dzieci do ukończenia 3 roku życia. Wprawdzie może on rozwijać się w organizmie dziecka jeszcze w momencie jego życia płodowego. Rokowanie w przebiegu tego nowotworu jest dobre. Zastosowanie odpowiedniej metody leczenia, a niekiedy połączenie kilku skutkuje 98% przeżywalnością.

Siatkówczak – rokowanie

Rokowanie w przypadku zdiagnozowanego siatkówczaka jest bardzo wysokie. Dotyczy to pacjentów z jednostronnym lub obustronnym guzem. Wskaźnik wyleczeń wynosi około 95%.

Indywidualne rokowanie pacjentów z nowotworem gałki ocznej uzależnione jest od wielu czynników. Wymienić tu można stopień zaawansowania zmian nowotworowych, ich umiejscowienie, podatność na leczenie oraz występowanie przerzutów.

Posiadanie mutacji RB1 zwiększa ryzyko zachorowania na inne nowotwory. Dlatego po zakończeniu leczenia pacjent powinien pozostać pod ścisłą obserwacją lekarzy.

Siatkówczak to groźny nowotwór. Wnikliwa obserwacja dziecka przez rodziców powoduje jednak, że zazwyczaj rozpoznawany jest we wczesnym stadium. Zazwyczaj rodzice zauważają niepokojący odblasku w oczach dziecka. W szczególności na zdjęciach. W takim przypadku należy jak najszybciej zgłosić się z dzieckiem do lekarza. Lekarz dokładnie zbada dziecko i zleci odpowiednie badania.

Nowotwory złośliwe u dzieci występują zdecydowanie rzadziej niż u dorosłych. Rozwój współczesnej medycyny w ostatnich czasach pozwolił na bardzo intensywny rozwój metod leczenia nowotworów u dzieci.

Siatkówczak a zdjęcie. Czy siatkówczaka widać na każdym zdjęciu?

Znane są historie, gdy rodzice poprzez zdjęcie wykonywane dziecku, zaobserwowali niepokojący wygląd jego oka. Zmieniony wygląd oka na zdjęciu może być objawem występowania siatkówczaka. Zdjęcie musi być jednak wykonywane przy pomocy flesza. Widoczny jest on wtedy jako biały refleks zauważany na źrenicy chorego oka. Przypominamy refleks w zdrowym oku, przyjmuje barwę czerwoną. Nie zawsze na zdjęciu można to dostrzec. Sytuacja ta nie dotyczy więc wszystkich dzieci chorujących na retinoblastomę. Niestety większą szansę na rozpoznanie guza na podstawie odblasku ze zdjęcia mają niestety dzieci w bardziej zaawansowanym stadium choroby.

Artykuł Czym jest siatkówczak? Jakie są jego objawy i formy leczenia? pochodzi z serwisu wiadomki.pl.

Dlaczego włosy siwieją? Jak tego uniknąć? Czy istnieje sposób, aby zahamować ten proces? O czym świadczy występowanie siwych włosów u dzieci? Jeśli szukasz odpowiedzi na powyższe pytania, przeczytaj ten artykuł! Dowiesz się tego, co ważne.

Dlaczego włosy siwieją?

W naszym organizmie występują komórki takie jak melanocyty. Odpowiedzialne są one za wytwarzanie melaniny, czyli barwnika odpowiedzialnego za nasz kolor włosów. Melanocyty dzielimy na eumalanine, która odpowiada za czarnobrązowe odcienie oraz feomelanina odpowiedzialną za odcienie żółtawo-czerwone. Nasz organizm wytwarza oba pigmenty.

To, jaki mamy kolor włosów, uzależnione jest od tego, którego z nich jest więcej, a także, w jakiej proporcji zostały ze sobą zmieszane. Natomiast siwe włosy biorą się wskutek utraty pigmentu. Dochodzi do tego w momencie osłabienia aktywności melanocytów. Prowadzi to do wytwarzania przez organizm mniejszej ilości barwnika. Brak odpowiedniej ilości barwnika powoduje, że włosy stają się szare.

Optymalny czas rozpoczęcia procesu siwienia

Wiemy już, dlaczego włosy siwieją. Zastanówmy się, teraz kiedy proces ten uznawany jest za zjawisko fizjologiczne.

Proces siwienia u osób, które są zdrowe, związany jest bezpośrednio ze starzeniem się organizmu. Na proces starzenia się włosów ma wpływ jednak wiele czynników. Dlatego ciężko jednoznacznie oszacować optymalny czas rozpoczęcia tego procesu. Siwienie można zaobserwować już u osób pomiędzy 30 a 40 rokiem życia. Wtedy uznaje się występowanie tego zjawiska za naturalne.

Co wpływa na szybszy przebieg procesu siwienia włosów?

W tym miejscu bezwzględnie należy wspomnieć o genetyce. Proces ten bowiem w głównej mierze uwarunkowany jest genetycznie. U Twoich rodziców siwe pasma włosów pojawiły się szybko? Z dużą dozą prawdopodobieństwa u Ciebie będzie tak samo. Na genetykę nie mamy niestety wpływu. Nikt z nią jeszcze nie wygrał. Pamiętajmy jednak, że nie jest to powód do zmartwień.

Czasem jednak przyczyny mogą być inne. Na przyśpieszenie procesu siwienia bezwzględnie ma wpływ tryb naszego życia. Chroniczne zmęczenie, brak odpowiednio zbilansowanej diety, nieustający stres. Czynniki te sprawiają, że w dość młodym wieku zauważymy u siebie siwe pasma na głowie.

Czy siwienie włosów to objaw choroby? 

Występowanie siwych pasm w młodym wieku powinno nas niepokoić. Zwłaszcza jeśli dotyczy to dzieci. Warto wtedy udać się do lekarza i poszukać winowajcę. Najczęściej przyczyną okazuje się anemia złośliwa oraz choroba Wernera. Wina może jednak leżeć zupełnie gdzieś indziej. Dość często zbyt szybkie siwienie związane jest z nieprawidłowo funkcjonująca tarczycą.

Proces ten można zauważyć także w sytuacji nadmiernego stosowania antybiotykoterapii. Wpływa na niego również występowanie niedoboru witaminy B5 i miedzi. Na proces siwienia ma także wpływ promieniowanie ultrafioletowe, a także dym papierosowy! Organizm osoby uzależnionej od palenia papierosów starzeją się szybciej. Tym samym ich włosy również.

Sposoby na siwe włosy

To pytanie w szczególności zadają sobie kobiety. Traktują one bowiem siwienie włosów, jako objaw upływu lat. A siwizna to dla nich oznaka starości. Szukają więc one sposobów na siwe włosy – przede wszystkim tych skutecznych.

Jakie wiec są najskuteczniejsze sposoby na siwe włosy?

Od wielu lat jednym z najpopularniejszych sposobów na siwe włosy jest farba! Metoda ta ma za zadanie po prostu sprawić, aby siwizna u kobiet była niewidoczna. W tym celu świetnie sprawdzą się także różnego rodzaju szampony koloryzujące. Obecnie na rynku dostępnych jest wiele takich produktów. Każdy więc z łatwością dopasuje odcień do siebie. Farba posiada jednak w swoim składzie tylko chemie. Jeśli zależy nam na naturalnym sposobie pozbycia się siwizny, farbę zamieńmy na naturalne płukanki. Sięgnijmy po te, które w swoim składzie mają wyciąg z czarnej herbaty lub kory dębu. Idealnie sprawdzi się również płukanka z wyciągiem z orzecha włoskiego. 

Pamiętajmy jednak, że produkty takie jak  farba do włosów, zatuszują ich odcień tylko na pewien czas. Farba nie przywróci nam naturalnego koloru na stałe. Produkty te powstały, aby pomóc kobietom zatuszować siwiznę. Czy, aby na pewno jest to potrzebne? Przecież siwe odcienie włosów są takie piękne!

Czy można zatrzymać proces siwienia?

Kobieta, która na swojej głowie znajdzie włos o siwym odcieniu, przeżywa wielki stres. Zastanawia się, czy jest szansa, aby zatrzymać ten postępujący proces. Siwy kolor włosów na głowie to nie wyrok. Jak więc opóźnić proces siwienia? Czy istnieją sposoby na siwe włosy? Czy można zatrzymać proces siwienia? Przez lata udowodniono, że na proces ten ma wpływ stres. W pierwszej kolejności więc przestań stresować się obecnością siwych włosów! Uwierz na słowo, nie ujmują Ci one uroku, można zaryzykować nawet stwierdzenie, że dodają! Wyklucz więc ze swojego życia stres, również ten dotyczący innych sfer Twojego życia. Postaraj się także unikać innych czynników, wpływających na przyśpieszenie siwienia. Zadbaj o sen. Zadbaj o prawidłowo zbilansowaną dietę. Nie zapominaj o suplementacji witamin i minerałów. Oczywiście tylko wtedy, gdy taka potrzeba zachodzi. Profilaktyka to najlepszy sposób na to, aby siwe włosy nie pojawiały się na Twojej głowie! Profilaktyka ta może doprowadzić również do tego, że proces siwienia zostanie zahamowany! Niewątpliwie dla wielu z Was to cudowna wiadomość! A jakie składniki mineralne i witaminy powinny znaleźć się w celu opóźnienia procesu starzenia się włosa?

Jakie witaminy pomagają zahamować proces siwienia włosów? 

• Witamina B12 – to bardzo ważna witamina. Jej odpowiednia ilość w organizmie gwarantuje prawidłowe funkcjonowanie układu nerwowego oraz odpornościowego u człowieka.
• Kwas foliowy – jego niedobór prowadzi do występowania anemii. Często osoby, których dotyczy problem siwych włosów, cierpią na niedobór kwasu foliowego. Warto więc zadbać o jego suplementacje.
• Biotyna – znana również jako witamina B7. Jest odpowiedzialna za opóźnienie i ograniczenie siwienia włosów. Witamina B7 bezpośrednio wpływa bowiem na stymulację mieszków włosowych.
• Cynk oraz selen – niedobór tych minerałów wykazuje negatywne skutki na kondycje cebulek włosów. Warto więc nie dopuścić do występowania ich niedoboru, poprzez zadbanie o ich właściwą ilość w diecie. 

Nigdy jednak nie rozpoczynajmy suplementacji na własną ręką. W tym celu skontaktujmy się z lekarzem lub trychologiem. 

Niestety istnieje jednak sytuacja, gdy nie uda nam się uniknąć siwego koloru na głowie. W momencie, gdy włos jest martwy, wszelkie podjęte przez nas środki nie zahamują procesu siwienia. Zadbajmy więc o to, aby znalazły się u nas kosmetyki, które pobudzą wytwarzanie melaniny. Na rynku dostępnych jest ich mnóstwo! Mogą one pomóc w przywróceniu naturalnego koloru włosów. Przede wszystkim jednak pielęgnacja nimi spowoduje opóźnienie starzenia się włosów. 

Jak pielęgnować siwiznę?

Zanim zaczniemy rozmawiać o pielęgnacji, porozmawiajmy o tym, jaki ten siwy włos właściwie jest. Pozbawiony barwnika włos, staje się pusty w środku. Taki włos jest mało elastyczny, szorstki i matowy. Staje się również niepodatny na układanie. Jak w takim razie zadbać o jego prawidłową pielęgnację? Do codziennej pielęgnacji należy używać kosmetyków, które w swoim składzie mają d’pantenol oraz polimery kationowe. Kosmetyki te poprawiają jakość włosów, hamują ich wypadania, a także stymulują ich porost. Naukowcy udowodnili także, że warto zadbać o obecność w naszej diecie naryngeniny. Jest to antyoksydant, który przedłużą żywotność komórki. Jego obecność opóźnia, więc proces starzenia się włosów. Dzieje się tak, ponieważ powoduje poprawę ukrwienia skóry włosów oraz hamuje utratę zawartych we włosach barwników. Doskonałym źródłem tego związku jest sok z grejpfruta.

Warto więc do codziennej pielęgnacji używać kosmetyki mające w swoim składzie wymienione związki. Świetnie sprawdza się do tego różnego rodzaju szampony, maseczki i odżywki do włosów. Nie popadajmy jednak w paranoje. Siwy kolor włosów w ostatnim czasie stał się modny. Niewątpliwie dodaje on uroku każdemu. Jeśli więc siwizna jest oznaką mijającego czasu, nie wstydźmy się jej. Zaakceptujmy jej obecność i nośmy ją z dumą!

Artykuł Dlaczego włosy siwieją? Poznaj skuteczne sposoby na pielęgnację siwych włosów pochodzi z serwisu wiadomki.pl.

Najważniejsze formalności w budowie domu

Zmiany, jakie zaszły w przepisach prawa odnośnie budowy domu gwarantują uproszczony proces składania niezbędnej dokumentacji budowlanej. Możliwość uzyskania szybszego pozwolenia na budowę domu spowodowała, że dużo osób w końcu zdecydowało się na ten ważny krok w swoim życiu.

Przed rozpoczęciem prac budowlanych konieczne jest uzyskanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Jeżeli decyzja w tej sprawie jest pozytywna i mamy zielone światło, możemy rozpocząć poszukiwania idealnego projektu naszego domu. Dokumentację należy złożyć w starostwie. Składa się na nią przede wszystkim projekt zagospodarowania działki i projekt architektoniczno-budowlany.

Ważne jest również dokonanie wszelkich formalności. Dzięki nim na teren działki zostaną doprowadzone niezbędne przyłącza np. gaz, prąd. W zależności od tego, w jakim regionie Polski chcielibyśmy rozpocząć budowę, dokładnych informacji o potrzebnych dokumentach do jej rozpoczęcia należy szukać na stronie urzędu gminy/miasta, gdzie zaczynamy prawną procedurę.

Projekt domu w stanie surowym zamkniętym

W całym planie budowy szczególną uwagę należy zwrócić na stan surowy zamknięty. Popełnione błędy, niedociągnięcia czy źle rozplanowane prace są po tym etapie najcięższe do usunięcia i najbardziej uciążliwe dla przyszłych domowników.

Rozmieszczenie pomieszczeń może ulec ostatecznie zmianie jeszcze na tym etapie, później będzie to znacznie kosztowniejsze. W niektórych przypadkach nawet niemożliwe. Koniecznie zatem trzeba przed ukończeniem stanu surowego zamkniętego zastanowić się, czy na pewno to jest to, czego oczekiwaliśmy. Dom, w większości przypadków budujemy na całe życie. Prace, które na etapie SSZ wykonamy, stanowią już nieodwracalną podstawę do dalszych działań.

Dodatkowo warto podkreślić, że nie na wszystkim należy szukać oszczędności. Dotyczy to również budowy domu. Cięcie kosztów przy powstawaniu fundamentów domu, może doprowadzić do skutku odwrotnego niż zamierzony i w konsekwencji więcej pieniędzy będziemy musieli wydać na dalszym etapie budowy (aby naprawić wcześniejsze błędy).

Stan surowy zamknięty – charakterystyka

Stan surowy zamknięty uważany jest za półmetek budowy domu. Wyróżnia się go zaraz po stanie surowym, ale nie umożliwia jeszcze przeprowadzki do wymarzonych m² . Jeżeli posiadamy wystarczające środki finansowe na pokrycie wszystkich związanych z tym wydatków, dojście do tego stanu zajmuje około 3-4 miesiące.

Prawo budowlane i przepisy prawa budowlanego mające za zadanie normować m.in. sprawy projektowania i budowania obiektów budowlanych nie precyzują, czym dokładnie jest stan surowy zamknięty. Tym samym nie jest możliwe zgodnie z prawem, wskazanie co powinno być wykonane, aby można było mówić, że budynek go osiągnął. Powszechnie jednak przyjęte są pewne elementy, które na niego wskazują.

Wśród nich wyróżnia się:

• Ławy fundamentowe;
• Ściany fundamentowe i na parterze oraz piętrze; 
• Strop nad parterem; 
• Dach- więźba dachowa oraz jego pokrycie; 
• Stolarka okienna- montaż okien pionowych, drzwi balkonowych oraz parapetów wewnętrznych; 
• Drzwi zewnętrzne; 
• Jeżeli posiadamy garaż w bryle budynku – brama garażowa; 
• Posadzi na parterze i piętrze – w tym m.in. izolacja przeciwwilgociowa.

O ile budujemy dom samodzielnie, to przyjmujemy powszechnie przyjęte zakończone elementy jako stan surowy zamknięty. Jeżeli jednak dokonujemy zakupu już postawionego budynku od np. dewelopera, warto zapoznać się, co według niego oznacza ten etap budowy domu i co wchodzi w jego zakres. Czasami zdarza się nawet, że elewacja również jest w tych ramach już zrobiona. Nie mniej jednak wewnątrz budynku nadal widzimy goły beton.

Po ukończeniu etapu stanu surowego zamkniętego zaczynają się dalsze prace tym razem mające zakończyć się stanem deweloperskim.

Jakie są koszty doprowadzenia budowy do stanu surowego zamkniętego?

Stan surowy zamknięty w rzeczywistości oznacza połowę prac budowlanych. W związku z tym można przyjąć, że doprowadzenie do niego nieruchomości również będzie wynosić około 50% koniecznych do poniesienia kosztów. Trudno jest dokładnie wskazać, jak dużą ilość gotówki należy przygotować. Jeszcze w 2020 r. mówiło się o kwotach rzędu 150 000 – 200 000 zł. Jednak w ciągu ostatniego roku ceny materiałów budowlanych znacznie wzrosły, co jednocześnie przekłada się na ostateczny koszt doprowadzenie budynku do stanu surowego zamkniętego. Dodatkowo trzeba wziąć pod uwagę:

• Miejsce, w którym powstaje dom (ceny materiałów budowlanych uzależnione są także od województwa, czy jest to miasto czy wieś);
• Powierzchnia budynku;
• Czy jest to dom parterowy czy piętrowy;
• Ceny usług ekip budowlanych (bardzo często przy otrzymaniu kosztorysu i ceny usług ekipy budowlanej dużo osób decyduje się na budowę domu systemem gospodarczym);
• Wybraną stolarkę.

Planując prace związane ze stanem surowym zamkniętym, nie mamy zbyt dużo możliwości szukania oszczędności. Tak na prawdę najwięcej możemy ograniczyć kosztów poprzez budowę systemem gospodarczym. Im więcej będziemy w stanie zrobić samemu, tym mniej będziemy musieli zapłacić ekipie budowlanej.

Jaki mamy czas na ukończenie stanu surowego zamkniętego?

Stan surowy zamknięty, w skrócie SSZ powinien zostać ukończony przed rozpoczęciem zimy. Tak jak zostało to wskazane powyżej, pierwszym etapem prac jest stan surowy otwarty. O zakończeniu tego etapu i przejścia do stanu zamkniętego decyduje montaż okien oraz drzwi. Prace już od początku budowy powinny być tak zaplanowane, aby stan ten mógł zostać osiągnięty przed rozpoczęciem okresu zimowego. Dzięki temu możliwe jest odpowiednie zabezpieczenie całej konstrukcji nieruchomości. Ponadto uzyskanie SSZ chroni wnętrze przed niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi oraz wilgocią.

Specjaliści z dziedziny budowy domu rekomendują uzyskanie stanu surowego zamkniętego przed zimą. Dodatkowym atutem jest możliwość prowadzenia dalszych prac wykończeniowych, nawet w tym chłodniejszym okresie. Jest to szczególnie ważne dla osób, którym zależy na czasie i jak najszybciej chcieliby zakończyć prace.

Koniec prac w stanie surowym zamkniętym – co dalej?

Zakończenie prac w stanie surowym zamkniętym jest już dla wielu osób znacznym sukcesem. Teraz należy zrobić kolejny krok, czyli dążenie do stanu deweloperskiego. Mimo, że widzimy już budynek z oknami i dachem, to jednak aby móc się do niego wprowadzić jeszcze daleka droga. SSZ nie obejmuje wielu elementów, które są niezbędne do zaspokojenia podstawowym potrzeb człowieka. Zazwyczaj budynek nie posiada jeszcze części instalacji elektrycznej, wodnej czy kanalizacyjnej, nie są położone tynki ani wykończone podłogi. To wszystko i wiele więcej dopiero przed nami.

Stan surowy zamknięty a stan deweloperski – różnice

W przypadku stanu deweloperskiego możemy spotkać się z dodatkowym rozróżnieniem w jego ramach. Często mówi się o stanie deweloperskim i stanie deweloperskim podwyższonym. Przyjmuje się, że w jego ramach zawiera się to, co w stanie surowym zamkniętym dodatkowo powiększone o rozciągnięcie wszystkich instalacji po całym budynku. Aby można było powiedzieć, że nasz dom jest w stanie deweloperskim ściany muszą być pokryte tynkami. Ważne są również grzejniki i wentylacje.

Stan deweloperski jest już przedostatnim krokiem do wprowadzenia się. Następnie nasze „cztery kąty” wykańczamy. Stan pod klucz uznawany jest za najbardziej kosztowny. Samo urządzenie kuchni i łazienki wymaga kilkutysięcznych pokładów finansowych. Jeżeli jednak zmierzymy się z nim, z pozytywnym skutkiem będziemy cieszyć się własną przestrzenią.

Podsumowanie

Stan surowy zamknięty jest połówkowym etapem budowy domu. Aby jego osiągnięcie było możliwe potrzebne jest około 50% wszystkich finansów, niezbędnych do ukończenia budowy i wprowadzenia się. Przeglądając strony internetowe architektów, można znaleźć wiele projektów domów, które zawierają również informacje ile wstępnie kosztuje ukończenie poszczególnych etapów budowy. Warto jednak zauważyć, że jeżeli już doprowadzimy naszą budową do SSZ możemy spokojnie wstrzymać się z dalszymi pracami, do momentu nazbierania odpowiedniej gotówki, niezbędnej do przeprowadzenia dalszych prac.

Artykuł Co oznacza stan surowy zamknięty? pochodzi z serwisu wiadomki.pl.

Zabudowa — charakterystyka

Kiedyś bardzo często stosowało się meblościanki. Postawiony był na nich odbiornik telewizyjny. W dzisiejszych czasach zostały one niemal całkowicie zapomniane. Obecnie na rynku sprzedają się bardziej minimalistyczne rozwiązania. Posiadające otwarte półki i delikatną zabudowę. Telewizor możemy postawić na szafce rtv, komodzie, czy powiesić na ścianie. Najlepiej zaplanować to dużo wcześniej, na etapie wykańczania mieszkania czy nawet budowy domu.

Takie rozwiązanie pozwoli nam ukryć wszelkiego rodzaju kable, gniazdka oraz dekodery. Nie są wtedy widoczne i nie szpecą wyglądu naszego pokoju dziennego. Bardzo ważne jest, aby meble i dekoracje wpasowały się w stylistykę całego pomieszczenia, jak i współgrały z nim. 

Meble pod telewizor są bardzo funkcjonalne i pomagają nam zachować porządek w naszym wnętrzu oraz możemy pomieścić w nim więcej rzeczy. Zabudowa pod tv pojawić się może nie tylko w salonie, ale także w każdym innym pomieszczeniu, w którym umieszczony został owy sprzęt elektroniczny na przykład w sypialni.

Zabudowa – pomysły i inspiracje

1. Zabudowa pod telewizor – szafka RTV na nóżkach

Jest z pewnością nawiązaniem do dawnych czasów. W żadnym stopniu jednak nie oznacza czegoś nieaktualnego. Wręcz przeciwnie. Ta moda powraca. Co prawda robi to w udoskonalony i zmodyfikowany sposób, ale i tak cieszy się dużym zainteresowaniem na rynku.

Warto zadbać by szafka ta wpasowała się w nasze wnętrze kolorystycznie. Zabudowa tego typu jest prosta i lekka. Jej dużym plusem jest również łatwość w sprzątaniu. Gdy chcemy odkurzyć czy umyć podłogi w naszym pomieszczeniu nie musimy się dużo przy tym trudzić. Z łatwością wjedziemy pod szafkę odkurzaczem czy mopem.

2. Drewniana, czarna szafka RTV

Nie ma wątpliwości, że drewno znajdzie swoje miejsce w nowoczesnym salonie. Przede wszystkim szafka RTV jest niewielka i minimalistyczna w stylu. Gwarantuje to skupienie się na tym, na czym nam zależy, czyli na telewizorze. W tym projekcie regał stanowi podstawę telewizora. Z eleganckim schowkiem na płyty CD lub akcesoria, zapewniającym szybki dostęp do telewizora. W rzeczywistości drewno i czerń będą idealnie komponować się z resztą mebli do salonu.

3. Zabudowa pod telewizor – biała półka z szufladami

Biel połączona z drewnem jest jednym z najpopularniejszych wnętrz od wielu lat. Na taką ścianę zwrócimy uwagę, nie ze względu na obraz w telewizorze, ale swobodę i delikatność kolorów. W białej szafce RTV dominuje oświetlenie wewnętrzne. Jasno świecące w naturalnym świetle z dużych okien, napawające optymizmem. Unikalne płatki po lewej stronie w atrakcyjny sposób kamuflują drzwi szafki. Mnóstwo otwartych półek tworzy ambitny i imponujący projekt salonu.

4. Zabudowa pod telewizor – Podwieszana szafka RTV

Jest to zdecydowanie najbardziej wymyślne rozwiązanie, które zachwyci każdego. Jednocześnie to dowód na bogatą wyobraźnię człowieka. Na pierwszy rzut oka główną częścią salonu jest szara ściana. Okazuje się jednak, że są to bardzo efektowne i symetryczne szafki, które tworzą ładny kamuflaż.

Po pierwsze, otaczające meble są zaaranżowane tak, aby obraz oglądanego filmu wyłaniał się ze ściany. Kolejnym plusem jest stworzenie mistycznych płatków dekoracyjnych. Ponieważ całość jest zawieszona, mamy wrażenie, że ściany unoszą się w powietrzu.

5. Zabudowa pod telewizor – szafka RTV pod telewizor z drzwiami przesuwnymi

Pięknie zaprojektowana szafka z drzwiami przesuwnymi to ucieleśnienie elegancji, nowoczesności, jak i pomysłowości. Drzwi przesuwne to gadżet, dzięki czemu klasyczna półka staje się niecodzienna. Przedstawione drzwi powinny nawiązywać do podłogi, co świadczy przede wszystkim o przemyślanym doborze i harmonijnym wyposażeniu. Same drzwi mogą zmienić atrakcyjność wnętrza oraz dodać do niego nutkę nowoczesności.

6. Zabudowa pod telewizor – szeroka szafka RTV pod telewizor

Główną cechą szerokiej szafki RTV jest przede wszystkim wydzielenie odpowiedniej przestrzeni na akcesoria TV, płyty CD, jak i inne nośniki danych. Dlatego najczęściej spotykane ściany wyglądają na zwarte i dopracowane. Przede wszystkim duży regał pomieści i schowa wiele niezbędnych przedmiotów codziennego użytku, co czyni go bardzo praktycznym.

Całe pomieszczenie nie przytłacza salonu, a świeże kolory idealnie komponują się z czarnymi ścianami. Dobranie odpowiednio dużej szafki może również zaoszczędzić nam miejsca w przypadku, gdy zakup dodatkowego miejsca okaże się zbędny przez ilość miejsca w niej zawartej.

7.  Zabudowa pod telewizor – uchwyty frezowane w szafce pod telewizor

Uchwyty do obrzeży nie tylko świetnie prezentują się w kuchni, ale również doskonale wpasowują się w inne pomieszczenia, na przykład salon. Taka zabudowa pod telewizor jest nie tylko praktyczna, ale przede wszystkim rozjaśnia strefę relaksu bielą i naturalnym drewnem. Minusem jest częste palcowanie się nawierzchni, dlatego ważne jest, by wybrać taką, która nie będzie brudziła się aż tak często.

Zabudowa pod telewizor – jaką wybrać?

Podstawową rzeczą, o której trzeba pamiętać, jest to, że rodzaj zabudowy musi być nie tylko estetyczny, ale również praktyczny. Jeżeli dopiero planujemy urządzanie naszego salonu, należy zastanowić się na tym, jaki efekt chcemy uzyskać. Oczywiście można wzorować się na gotowych projektach dostępnych w internecie lub zatrudnić osobę, która się na tym zna i nam doradzi.

W ostatnich latach najpopularniejsze są jednak style skandynawskie, industrialne oraz minimalistyczne. Natomiast jeśli chcemy tylko wymienić lub zamontować samą zabudowę pod telewizor to najlepszą opcją będzie dobór takiego fasonu, który wpasuje się w pozostałe elementy naszego pomieszczenia.

Warto również rozważyć ciężar naszego umeblowania, ponieważ ciężkie i masywne wyposażenie meblowe może być za bardzo przytłaczające, jeśli nasze pomieszczenie nie jest za duże.

Rodzaje popularnych stylów

• Styl skandynawski – wywodzi się on z Europy Północnej, a dzikość i chłód tego klimatu inspiruje entuzjastów wnętrz od kilku sezonów. Główną cechą stylu skandynawskiego jest jego bliski związek z naturą. Wnętrza urządzone w stylu skandynawskim charakteryzują się minimalizmem i prostymi formami. Jasne ściany, drewno i funkcjonalne meble podkreślają jego naturalność. Prosty i wygodny styl skandynawski doskonale sprawdzi się w małych mieszkaniach i domach. Jej jasna barwa optycznie powiększa wnętrze, a kłoda je ociepla. Pastelowe kolory geometrycznych wzorów i dodatków dodają energii całemu skandynawskiemu stylowi.
• Styl industrialny – narodził się on w latach pięćdziesiątych dwudziestego wieku w Stanach Zjednoczonych. W czasie dekoniunktury na rynku nieruchomości opróżniano fabryki, magazyny i domy towarowe. Opuszczone przestrzenie szybko znalazły nowych najemców, a lokalni artyści przekształcili je w mieszkania lub kawalerki. Przywieźli im przypadkowo znalezione meble i krzesła, a także używane, znalezione w fabryce. W naszym kraju moda na ten styl narodziła się dopiero pod koniec lat dziewięćdziesiątych, jest bardzo często wykorzystywana, najczęściej w aranżacjach niewielkich mieszkań.
• Styl minimalistyczny – zrodził się w latach sześćdziesiątych, jest on związany z popularnym cytatem projektanta oraz architekta Miesa van der Rohe, „Mniej znaczy więcej”. Akcent w tym trendzie pada na prostotę linii oraz czystość kształtów, przez co jest uznawany za surowy. Styl ten cechuje się przede wszystkim skromną ilością mebli, znajduje się tam tylko podstawowe meble, a ich fronty są lakierowane. Uchwyty, jeżeli w ogóle występują, to przybierają formę relingów. Jeśli pojawiają się otwarte półki, to jest ich niewiele, lecz zazwyczaj wszystko jest pozamykane frontami. Najczęściej meble te są modułowe bądź robione na wymiar, by były jak najbardziej funkcjonalne. Nie występują tutaj zbędne dekoracje. Wypełnieniem są oczywiście gładkie ściany, które powinny być tak proste, jak fronty lakierowane na meblach.

Artykuł Zabudowa pod telewizor – pomysły i inspiracje pochodzi z serwisu wiadomki.pl.

Co to jest farma emulsyjna?

Farba emulsyjna ma neutralny i naturalny zapach. Spowodowane jest to brakiem organicznych rozpuszczalników w składzie. To jeden z wielu powodów jej popularności. W pomieszczeniach pomalowanych farbą emulsyjną bez problemu mogą przybywać dzieci. Dokładnie tak samo jest z kobietami w ciąży. To odpowiednie farby dla alergików.

Kolejną zaletą farb emulsyjnych jest łatwa i szybka aplikacja. Mają właściwą gęstość. Dzięki temu nałożone na pędzel nie spływają i nie brudzą pomieszczenia. Sprzątanie po remoncie nie stanowi problemu. Łatwa aplikacja jest związana z kolejną cechą, wynikającą z konsystencji farby oraz dobrej przyczepności. Po nałożeniu na ścianę nie pozostawiają one zacieków. Farba dokładnie pokrywa całą ścianę, wypełnia wszystkie zakamarki i dziury. Bardzo często zdarza się tak, że wystarczy jej użyć jednokrotnie. Nie trzeba malować ścian wielokrotnie. Jakie jeszcze zalety ma farba tego typu?

Jakie są zalety farby emulsyjnej?

Farby emulsyjne schną bardzo szybko. Już po dwóch godzinach można się cieszyć rezultatem. Kolejną zaletą farb emulsyjnych jest odporność na zabrudzenia oraz na czyszczenie. Ścianę pokrytą taką farbą można myć bez obaw o utratę koloru. W zależności od rodzaj farby oraz ilości tworzyw dyspersyjnych mają inną odporność. Mogą one być odporne na wycieranie albo szorowanie.

Warto zwrócić uwagę na klasę ścieralności. Im wyższa klasa ścieralności, tym lepsza jakość farby. Najwyższa klasa ścieralności to jeden. Bez wahania do mycia ściany można używać nie tylko wody, ale też detergentu.

Farby wewnętrzne i zewnętrzne. Właściwości i zastosowanie

Farby wewnętrzne i zewnętrzne nieco się od siebie różnią. Inne są ich właściwości i zastosowanie. Farb wewnętrznych używa się wewnątrz, a zewnętrznych na zewnątrz pomieszczenia. Rynek farb oferuje produkty o szerokim spektrum zastosowania. Szukając farby zewnętrznej należy zwrócić uwagę na jej właściwości i zastosowanie. Ważna jest paroprzepuszczalność. Farba emulsyjna o tej właściwości umożliwia swobodne odprowadzanie ciepłego i wilgotnego powietrza. Farby zewnętrzne muszą mieć odpowiedni poziom odporności na wilgoć, zmiany temperatur, różne warunki atmosferyczne. A także uszkodzenia mechaniczne. Im większe właściwości i zastosowanie farb emulsyjnych, tym większa cena. 

Rodzaje i zastosowanie farb emulsyjnych

Rynek obfituje w różne rodzaje farb emulsyjnych. Różnią się one od siebie parametrami. Pierwszym czynnikiem różnicującym jest skład, czyli odmienność składników oraz ich różne proporcje. Odmienne są też ich ceny.

Jedną z najtańszych farb jest farba akrylowa.

Jakie jest zastosowanie farb emulsyjnych akrylowych?

Wykorzystuje się je w pomieszczeniach wewnętrznych. Nie mają one dobrej odporności na czynniki zewnętrzne i uszkodzenia. Sprawdzą się w pokoju, salonie. Są odpowiednie do malowania sufitów. Raczej nie zaleca się ich do kuchni i łazienki. Kolejnym typem są farby lateksowe. Mają większą trwałość i odporność na czynniki zewnętrzne. Można je szorować, czyścić, używać detergentów. Z tego względu mogą być stosowane w kuchni, a także w łazience. Dostępne są też farby ceramiczne. Mają one dużą odporność na zabrudzenia. Powłoka nie wchłania zabrudzeń. nawet najgorsze plamy są łatwe w usunięciu. Przez wiele lat cechują się dobrą jakością, trwałością, a kolory pozostają intensywne.

Inne rodzaje farb

Rynek farb oferuje również emulsje winylowe. Są one mniej wytrzymałe od farb ceramicznych i lateksowych. Ich największą zaletą jest bardzo szybki czas schnięcia. Nie są odporne na szorowanie. Nie można ich stosować zewnętrznie. Mają bardzo niski stopień paroprzepuszczalności.

Innym typem jest farba satynowa. Cechuje się ona specyficznym wyglądem. Oświetlona światłem sztucznym albo naturalnym, połyskuje. Jest też odporna na czynniki zewnętrzne oraz intensywne czyszczenie. Za pomocą farb dyspersyjnych można również gruntować ściany. Do gruntowania warto wykorzystać farbę lateksową. Biała farba będzie najlepszym wyborem. Położenie na ścianie białej farby zwiększy krycie drugiej warstwy. To zwiększa również wydajność farby. 

Zastosowanie farb emulsyjnych do konkretnych pomieszczeń

Innej farby użyjemy do pomalowania ściany w kuchni, innej do łazienki, a innej na zewnątrz budynku. Do kuchni można wykorzystać farbę, która będzie odporna na zabrudzenia i intensywne czyszczenie. Może to być farba lateksowa albo ceramiczna. Musi ona mieć odpowiednie właściwości hydrofobowe. Zarówno farba do łazienki, jak i kuchni musi być odporna na działanie wilgoci i zachlapania. Dostępne są też farby o właściwościach bakteriobójczych. Są to przede wszystkim produkty, które w swoim składzie mają jony srebra. Wykorzystywane są w miejscach użyteczności publicznych. Przede wszystkim są to szpitale, sale lekcyjne. Można ich użyć do pomalowania pokoju dziecięcego. Ze względu na wysoką odporność na działanie środków czyszczących oraz na kontakt z wodą, zaleca się je do łazienek. Na zewnątrz można wykorzystać farbę fasadową. Jej cechy to wysoka paroprzepuszczalność, odporność na działanie promieni słonecznych. A także odporność na wilgoć, opady atmosferyczne, uszkodzenia mechaniczne i zabrudzenia.

Malowanie

Używanie farby tego typu do malowania jest proste i szybkie. Najczęściej nie wymaga pomocy fachowców. Możemy to zrobić samodzielnie. Pierwszy etap obejmuje przygotowanie podłoża. Wiele zależy od tego, czy ściana jest świeża, czy była wcześniej malowana. Świeżą ścianę należy dokładnie oczyścić i zagruntować. Można użyć emulsji do gruntowania. Należy odczekać, aż grunt wyschnie.

Następnie należy nałożyć warstwę farby. Wiele zależy od tego, jakiej jakości emulsję wybierzemy. Lepsze farby wystarczy nałożyć tylko raz. Farby gorszej jakości czasem trzeba nałożyć dwa albo trzy razy. Jeśli ściana jest biała i malujemy ją białą farbą, to jedno nałożenie powinno wystarczyć. Jeśli ściana ma intensywnie czerwony kolor, a my pokrywamy ją jasnym beżem, to jedna warstwa może nie wystarczyć.

Dla farb dyspersyjnych najbardziej optymalne są dwie warstwy. W takim wypadku nie tylko na ścianie nie ma smug, ale również kolor ma odpowiednią intensywność. Farba jest odporna i wytrzymała. Jeśli malujemy ścianę po raz pierwszy, to lepiej zainwestować w produkt lepszej jakości. Po kilku latach farba nie będzie odchodziła od podłoża. Dzięki temu unikniemy trudnych i żmudnych remontów.

Malowanie sufitów

Jeśli malujemy sufity, to musimy najpierw dokonać wstępnej obdukcji. Należy dokładnie sprawdzić, czy w suficie nie pojawiły się pęknięcia, odspojony tynk albo wybrzuszenia. Jeśli tak jest, to najpierw należy usunąć niedoskonałości. Dziury należy załatać, szczeliny uzupełnić. Miejsca, w których sufit pękł należy wyszlifować. Najlepiej przed malowaniem sufit zagruntować. Podczas malowania sufitów warto używać produktów wysokiej jakości. Farba powinna mieć odpowiednią gęstość i przyczepność do podłoża. Dzięki temu nie będzie się odklejała od wałka. Pomieszczenie pozostanie czyste, a na suficie nie pojawią się zacieki i puste plamy. Do malowania sufitów niezbędne jest użycie odpowiednich akcesoriów. Można użyć wałka na długim kiju. Lepszym rozwianiem jest drabina.

Wielokrotne malowanie ścian o intensywnych kolorach

Znacznie łatwiej pokryć białą ścianę farbą o intensywnym kolorze. Nieco trudniejsze jest pokrycie kolorowej ściany jasną barwą. Przed przystąpieniem do remontu należy to wziąć pod uwagę. Można umyć ściany, pokryć je gruntem, a dopiero farbą. Innym rozwiązaniem jest pokrycie ściany kilkoma warstwami farby. Warto jednak pamiętać, że warstw nie może być nieskończenie wiele. Wtedy farba zacznie odpryskiwać i w ścianie pojawią się dziury. Jeśli ściana jest pomalowana farbą złej jakości, to przed malowaniem należy ją dokładne umyć.

Artykuł Co wyróżnia farby emulsyjne i jak dobrać je do malowania wnętrz? pochodzi z serwisu wiadomki.pl.

Wylewki podłogowe – co to jest?

Rodzaj wylewki powinno się dobierać indywidualnie, ponieważ często ukryte w niej są elementy instalacji kanalizacyjnej, jak i grzewczej. Wylewka, która inaczej nazywana jest również jastrychem, to warstwa, której zadaniem jest wyrównanie powierzchni, zanim położy się na nią materiał wykończeniowy. Występuje ona w postaci mokrej mieszanki zapraw budowlanych albo prefabrykowanych płyt.

Aby dobrać odpowiednią wylewkę, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim wilgotność danego pomieszczenia. Jeśli decydujemy się na zakup gotowej mieszanki, to konieczne jest zapoznanie się z zaleceniami producenta. Na rynku można natknąć się na mieszanki szybko schnące na ogrzewanie podłogowe, gdzie pole bez dylatacji może wynosić zaledwie dziesięć metrów kwadratowych. Znajdą się także takie, które są cementowe bezskurczowe, jak i anhydrytowe, które pozwalają wykonać wylewkę o powierzchni nawet trzystu metrów kwadratowych bez wykonywania żadnych nacięć.

Rodzaje wylewek

Wylewka podłogowa betonowa

Tworzona one jest ze zmieszanych ze sobą kruszyw, cementu oraz specjalnych dodatków, które pełnią funkcję modyfikujące. Ich kruszywo stanowi bardzo często piasek, ale może go zastąpić na przykład grys lub żwir. Podkłady tego rodzaju mogą być dostarczane w formie gotowej zaprawy bądź wykonywane bezpośrednio na placu budowy.

Popularność tych wylewek od wielu lat nie maleje. Obecnie wykorzystuje się je nie tylko jako podkład pod późniejsze wykończenie podłogi, ale również jako samodzielna posadzka. W obecnych czasach to rozwiązanie stało się bardzo modne. Wylewki te doskonale sprawdzą się także jako posadzki przemysłowe, stosowane na sporych powierzchniach fabryk, zakładów, jak i pomieszczeń gospodarczych, często używa się jej w przydomowych garażach. Zalecana grubość tej wylewki wynosi od siedmiu do ośmiu centymetrów. Jest to alternatywa dla tej cementowej w przypadku, gdy potrzebujemy, aby warstwa była grubsza oraz bardziej nośna.

Niewątpliwym atutem tego produktu jest także wytrzymałość, ponieważ jest ona odporna na uszkodzenia. Kolejnym plusem jest również bardzo dobre przewodzenie ciepła. Konsystencja tej wylewki to gęstoplastyczna bądź półsucha masa. Wyroby betonowe odznaczają się wysoką wytrzymałością na ściskanie sięgającą 35 MPa.

Zaprawa podłogowa anhydrytowa

Jastrych anhydrytowy to zaprawa wykonana z bezwodnego siarczanu wapnia. Wylewka anhydrytowa ma płynną i elastyczną konsystencję – jest wylewką samopoziomującą. Dzięki temu możesz go użyć, aby łatwo usunąć wszelkie krzywizny. Ważną zaletą tego jastrychu jest to, że nie są wymagane dylatacje pomiędzy nim a ścianą.

Zauważyliśmy również, że ten rodzaj podłoża jest lżejszy od betonu i cementu. Doskonale nadaje się do ogrzewania podłogowego. Jest on nie tylko odporny na zmiany temperatury, ale ma również wytrzymałość na ściskanie do czterdziestu MPa. Ten rodzaj wylewki nie nadaje się do stosowania na zewnątrz budynków oraz w pomieszczeniach narażonych na działanie wilgoci, ponieważ nie jest mrozoodporny i wodoodporny. Zaleca się wykonanie jastrychu anhydrytowego o grubości od pięciu do ośmiu centymetrów.

Wylewka podłogowa cementowa

Zaprawę cementową wytwarza się przez zmieszanie cementu portlandzkiego z piaskiem. Możesz kupić gotową zaprawę cementową lub wykonać ją na budowie – wystarczy wymieszać z wodą. Zaprawę cementową można wykonywać wewnątrz i na zewnątrz budynków. Ze względu na wysoką jakość wylewek można z nich wykonać posadzki w pomieszczeniach gospodarczych czy garażach. Zaleca się wykonanie zaprawy cementowej o grubości od sześciu do ośmiu centymetrów. Wytrzymałość zaprawy cementowej na ściskanie może sięgać nawet trzydziestu MPa. Zwracamy jednak uwagę, że zaprawa cementowa ma czas wiązania do dwudziestu ośmiu dni – dopiero po tym czasie osiągnie określone parametry. Oczywiście można zastosować jastrych błyskawiczny, który wiąże znacznie szybciej niż tradycyjna zaprawa.

Wylewka podłogowa samopoziomująca

Zaprawy samopoziomujące wykonuje się przy użyciu zaprawy cementowej, jak i dodatków upłynniających. Dzięki płynnej konsystencji można uzyskać idealnie gładką oraz równą powierzchnię bez wzmacniania tego jastrychu. Aby osiągnąć ten efekt, nałóż substancję za pomocą kielni i odgazuj. Za jego pomocą można wykonać nawet najcieńszy podkład, zwykle zaledwie dwa milimetry.

Wadą jest to, że koszt zakupu gotowej zaprawy jest bardzo wysoki. Mieszanka ta jest trudna do wdrożenia na budowie. Z tego powodu jastrychy te rzadko są właściwie zagruntowane. Są najczęściej używane do wyrównywania lub zwiększania grubości istniejących posadzek cementowych, jak i betonowych.

Wykonanie wylewki podłogowej

Przy montowaniu jastrychu temperatura podłoża powinna wynosić od pięciu do dwudziestu pięciu stopni Celsjusza, a powierzchnia, na której ma być ułożony, musi być sucha i czysta. Składniki gotowej już mieszanki rozrabia się z wodą w specjalnej maszynie. Właśnie z niej wężem podawana jest ona na strop. Taki sposób wykonania konieczny jest przy jastrychu cementowym o półsuchej konsystencji. Natomiast jeśli chcemy przygotować podkład w tradycyjny sposób, to użyjemy do tego wiadra bądź betoniarki, gdzie gotową suchą mieszankę rozrobimy z wodą.

Można również wykonać jastrychy mokre z gęstoplastycznego betonu bądź płynnej masy anhydrytowej. Kolejnym rozwiązaniem jest zamówienie gotowej już, płynnej zaprawy z masy anhydrytowej, która zostaje przywieziona na plac budowy w ciężarówce-silosie. Ich podawanie występuje mechanicznie, co przyśpiesza czas ułożenia tego jastrychu, należy ją również przemieszać sztangą na przemian w dwóch kierunkach (wzdłuż i w poprzek), aby odpowietrzyć masę w czasie wiązania.

Dylatowanie wylewki podłogowej

Wylewki podłogowe wymagają koniecznie szczelin dylatacyjnych, co spowodowane jest przez spoiwo, które zawarte jest w mieszance i wywołuje tym samym jej skurcz, zwiększając ryzyko pękania. Głębokość nacięć powinna wynosić od jednej trzeciej do jednej drugiej grubości jastrychu. Dylatacje zawsze wykonuje się nad szczelinami konstrukcyjnymi, które wykonywane są w podłoży, jak i dylatacje obwodowe. Te ostatnie znajdują się przy wszystkich elementach pionowych, na przykład ściany, kolumny, słupy, pośrednie, które mają na celu podzielenie duże płaszczyzny tej wylewki na znacznie mniejsze pola. Wykonuje się to by zapobiec niekontrolowanemu pękaniu, które występuje w podkładach na ogrzewaniu podłogowym w miejscach gdzie łączą się dwie powierzchnie, ta nieogrzewana, jak i ta ogrzewana. Wylewki podłogowe cementowe nacina się także w każdym przejściu pomiędzy pomieszczeniami, a maksymalna powierzchnia tego jastrychu bez nacięć pośrednich to zaledwie pięć na pięć metra. Natomiast w wylewkach anhydrytowych koniecznie powinny występować dylatacje obwodowe, jak i rozdzielcze, gdyż mają one doskonały skurcz. Nacięcia wykonuje się pośrednio, w przypadku, gdy wielkość pomieszczenia nie przekracza pięćdziesięciu metrów kwadratowych bądź gdy przekątna pomieszczenia wynosi więcej niż dziesięć metrów.

Pielęgnacja wylewki podłogowej

Wylewki trzeba pielęgnować po ich ułożeniu. Robi się to zraszając je wodą, co jest szczególnie ważne w wysokiej temperaturze występującej w środku pomieszczenia. Świeży podkład można również przykryć folią, która zatrzymywałaby parującą wodę. Zabronione jest w tym czasie otwieranie okien, aby nie przyspieszać odparowywaniu się wody z zaprawy.

Po upłynięciu siedmiu dni zaleca się wietrzenia pomieszczenia, tak aby jastrych po około czterech lub sześciu tygodniach osiągnął wilgotność, która wymagana jest przed ułożeniem posadzek. Natomiast pielęgnacja wylewek anhydrytowych polega zaledwie na wietrzeniu pomieszczeń po dwóch dniach od jej wylania. Czas schnięcia wynosi od siedmiu do dziesięciu dni na jeden centymetr.

Artykuł Wylewki podłogowe – charakterystyka, rodzaje, wykonanie, dylatowanie, pielęgnacja pochodzi z serwisu wiadomki.pl.