Co to właściwie jest giełda?

Giełda to miejsce, gdzie ludzie i instytucje mogą kupować i sprzedawać akcje, obligacje oraz inne instrumenty finansowe. Działa ona trochę jak bazar, z tą różnicą, że zamiast towarów wymieniamy papiery wartościowe.

Różnorodność rynków walutowych

Nie tylko akcje czy obligacje przyciągają uwagę inwestorów. Rynek walutowy, znany również jako Forex, jest jednym z najbardziej dynamicznych i zarazem ryzykownych rynków na świecie. Jednym z najbardziej popularnych i powszechnie obserwowanych wskaźników na tym rynku jest kurs wymiany walut. Jako przykład można tu podać usd to pln, który śledzą zarówno inwestorzy, jak i przeciętni obywatele zainteresowani zakupem waluty lub planujący wyjazd za granicę. 

Jak działa giełda?

Główną ideą giełdy jest zapewnienie platformy, na której inwestorzy mogą nabywać i zbywać papiery wartościowe. Proces ten odbywa się w sposób transparentny, a ceny kształtowane są na podstawie popytu i podaży.

Dlaczego ludzie inwestują na giełdzie?

• Istnieje kilka powodów:
• Poszukiwanie zysku
• Ochrona przed inflacją
• Możliwość dywersyfikacji inwestycji
• Uczestnictwo w zyskach i rozwoju firm

Jak zacząć swoją przygodę z giełdą?

• Edukacja – przed rozpoczęciem inwestowania warto poszerzyć swoją wiedzę na temat rynku kapitałowego.
• Wybór brokera – odpowiedni pośrednik to podstawa.
• Określenie strategii – niezależnie od tego, czy chcemy inwestować krótko, czy długoterminowo, warto mieć plan.
• Monitorowanie inwestycji – regularne śledzenie portfela i dostosowywanie go do aktualnych warunków rynkowych.

Podsumowanie

Giełda jest niewątpliwie jednym z najważniejszych elementów współczesnej gospodarki. Dzięki niej firmy mają dostęp do kapitału, a inwestorzy mogą dążyć do zysku. Chociaż inwestowanie na giełdzie wiąże się z ryzykiem, odpowiednie przygotowanie i wiedza mogą pomóc w osiągnięciu sukcesu. Pamiętajmy jednak, że każda inwestycja powinna być przemyślana, a decyzje podejmowane na podstawie solidnych analiz.

Artykuł Giełda i jej tajemnice – podstawy, które warto znać pochodzi z serwisu Wishly.

Zakup drona nie wymaga inwestowania znacznych ilości funduszów. Przez to wiele osób decyduje się na zakup tego sprzętu ze względów hobbystycznych. Latanie dronem jest przecież spełnieniem wielu dziecięcych marzeń o pilotowaniu własnych statków powietrznych. Warto jednak pamiętać, że drony to również urządzenia wykorzystywane chętnie przez przestępców. Nielegalne działania związane z szpiegowaniem i podglądaniem dronem osób prywatnych to realne zagrożenie dla wielu osób.

Polskie przepisy jasno określają sytuacje, w których wykorzystanie drona jest uzasadnione. Co oznacza dron latający nad prywatną działką? Jakie działania należy podjąć, aby chronić swoją prywatność? Czy zestrzelenie drona jest legalne?

Podglądanie dronem – czy jest się czego obawiać?

Obecność jakiegokolwiek sprzętu latającego w pobliżu domostw przeważnie wzbudza żywe zainteresowanie okolicznych mieszkańców. Warto pamiętać jednak o tym, że obecność drona nad posesją nie zawsze musi być powodem do niepokoju. Oczywiście, ze względu na łatwy dostęp do sprzętu tego rodzaju, na zakup drona może pozwolić sobie większość obywateli. Intencje konkretnych osób mogą być różne. Dlatego dokładne zbadanie sprawy latającego urządzenia pozwoli uchronić się przed przykrymi konsekwencjami takich działań.

Drony są bardzo często wykorzystywane do podglądania zachowań sąsiadów. Jest to oczywistym naruszeniem prawa do prywatności. Okazuje się jednak, że niektóre służby porządkowe również wykorzystują sprzęt tego rodzaju.

Drony policyjne mają za zadanie monitorować dany teren. Zwłaszcza w przypadku przeprowadzania określonych działań terenowych. Widok drona nad posesją nie zawsze musi oznaczać fakt, że w pobliżu znajduje się niebezpieczny przestępca. Najlepszym dowodem na to jest działalność straży miejskiej, która posiadając na wyposażeniu drony, używa ich do kontrolowania składu chemicznego dymu kominowego. Ustawy antysmogowe, obejmujące większość z polskich województw, w sposób klarowny określają rodzaj paliwa opałowego, którego wykorzystanie jest zabronione. Drony miejskie są wyposażone w specjalne czujniki, dzięki którym możliwe jest sprawdzenie składu i jakości węgla opałowego, bez konieczności dokonywania bezpośrednich rewizji.

Z tego powodu widok latającego sprzętu nad posesją prywatną niekoniecznie musi oznaczać to, że mamy miejsce z użyciem drona do podglądania. Uprawnione służby mogą swobodnie korzystać z tego typu urządzeń, dlatego warto pamiętać o tym, aby takich urządzeń nie strącać. W wyniku takich incydentów dochodzi do uszkodzenia wartościowego sprzętu i utrudnienia wykonywania pracy określonej instytucji. Obecność drona nad posesją może wzbudzić czujność domowników, jednak wszystkie wynikające z tego działania należy podejmować rozsądnie.

Czy podglądanie dronem jest legalne? Co grozi za zestrzelenie drona?

Najważniejszym aspektem, związanym z lataniem dronem nad terenami zamieszkanymi, jest legalność takiego działania. Niełatwo znaleźć bezpośrednie zapisy w polskim prawie, które regulują latanie dronami.

Najlepiej obrazuje to jeden z artykułów Kodeksu wykroczeń, który został oznaczony numerem 107. Mówi on o świadomym niepokojeniu swoimi działaniami innych osób, co zgodnie z przepisami podlega karze finansowej. Z kolei fragment innego dokumentu prawnego, jakim jest Kodeks karny, reguluje i określa akty podglądania oraz stalkingu. Według artykułu o numerze „190a” karze pozbawienia wolności podlega każda osoba, która w świadomy sposób narusza prywatność innego obywatela. Dotyczy to również sytuacji, które są związane z pojawieniem się poczucia zagrożenia. W jaki sposób należy rozumieć te zapisy?

Legalność latania dronem nad prywatną posesją wymaga dokładnego zrozumienia i zapoznania się z Ustawą o ochronie danych osobowych. Zgodnie z tym dokumentem bezprawne powielanie, przetwarzanie i wykorzystywanie wizerunku innych osób jest wykroczeniem. Większość z dronów, które znajdują się w rękach prywatnych hobbystów, jest wyposażona w sprzęt nagrywający. Każdy operator drona ma dostęp do podglądu materiału, który został zarejestrowany przez kamerę urządzenia. Brak informacji o intencjach właściciela danego sprzętu, pozwala na wykształcenie w sobie nieufnej postawy odnośnie działań tego typu.

Żadna z osób, która została uchwycona na nagraniu z drona, nie ma wiedzy o sposobie wykorzystania danego materiału. Dotyczy to zwłaszcza takich sytuacji, jak nagłe pojawienie się i ucieczka drona w przypadku zauważenia. Są to podejrzane działania, które dają podstawy do obawy o legalność wykorzystania takiego sprzętu.

Dron latający nad posesją – co zrobić w sytuacji podglądania dronem?

Odpowiedź na pytanie, co zrobić w przypadku zauważenia drona nad swoją posesją, nie jest jednoznaczna. Podglądanie dronem to poważna sytuacja, co do której rzadko istnieje całkowita pewność, dotycząca jej legalności. Dzieje się tak głównie przez fakt, że operator drona znajduje się najczęściej wiele metrów od sprzętu. Jest to niewielkie urządzenie, którego wygląd nie dostarcza informacji o osobie i instytucji, kierującej danym lotem.

Sytuacja staje się mniej skomplikowana w przypadku użycia legalnego sprzętu, który został zarejestrowany w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego. Odpowiednie strony internetowe pozwalają na śledzenie lotów dronami w okolicy. Każdy z operatorów ma obowiązek zgłoszenia danego użycia sprzętu przed startem. Z tego powodu dron, obserwowany na niebie nad posesją, powinien znaleźć się w rejestrze specjalnych aplikacji. Pozwalają one również sprawdzić dokładną specyfikację konkretnego urządzenia. Oznacza to, że jeśli sprzęt latający nad daną posesją okaże się być zarejestrowany, to najprawdopodobniej jego użycie nie będzie wiązało się z ryzykiem podglądania dronem. Inaczej jest w przypadku namierzenia niezidentyfikowanych maszyn – działalność takich dronów powinna wzbudzić czujność mieszkańców danego obszaru.

Podglądanie dronem – czy można latać dronem nad prywatną posesją?

Polskie prawo nie zakazuje przelatywania dronami nad posesją prywatną. Warto jednak rozgraniczyć dwa pojęcia, które pozwalają różnicować konkretne działania. Obecność sprzętu latającego na niebie nie jest zakazana do momentu, kiedy to dany dron nie koncentruje się na rejestrowaniu przy użyciu kamer działań osób prywatnych.

Jeśli operator zgłosił w odpowiednim urzędzie korzystanie z danego sprzętu to sytuacja ta nie upoważnia obywateli do strącenia takiego sprzętu. Inaczej jest w przypadku, kiedy dany dron ewidentnie nagrywa i rejestruje teren określonej działki lub budynku. Takie zachowania są podejrzane i wymagają dokładnego sprawdzenia intencji właściciela sprzętu.

Pamiętaj, nigdy nie strącaj dronów!

Podglądanie dronem to poważne działanie, co do którego należy mieć jednak całkowitą pewność. Strącanie dronów latających nad określoną posesją może skutkować poważnymi konsekwencjami prawnymi i finansowymi. W przypadku celowego uszkodzenia sprzętu, którego działanie było w pełni legalne, operator drona może domagać się pokrycia wyrządzonych szkód. Niezależnie od sposobu poruszania się danego drona, właściciel posesji rzadko ma pewność dotyczącą zamiarów administratora sprzętu. Może okazać się również, że strącony dron należy do policji lub innych służb porządkowych. Co zatem należy robić w takich sytuacjach?

Jakie uprawnienia powinien posiadać operator drona?

Podstawowe działania obywatelskie, dotyczące zaobserwowania podejrzanej aktywności dronów, są związane z dokładnym udokumentowaniem całego zdarzenia. Jeśli sytuacje takie powtarzają się, warto znaleźć świadków, którzy potwierdzą incydent w późniejszym postępowaniu. Każdy operator drona jest zobowiązany do rejestracji sprzętu w Urzędzie Lotnictwa Cywilnego oraz wykupienia ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej.

Niezbędne jest również przedstawienie odpowiednich kwalifikacji umiejętności, które pozwalają na sterowanie określonym rodzajem sprzętu. Ze względu na masę całkowitą oraz inne specyfikacje, niektóre urządzenia wymagają posiadania dodatkowych pozwoleń. Warto zasięgnąć informacji u sąsiadów, ponieważ okoliczni mieszkańcy bardzo często posiadają wiedzę, dotyczącą właścicieli takich urządzeń w okolicy. Strącenie i uszkodzenie drona to ostateczność – działań takich należy zdecydowanie unikać.

Odpowiednio zebrany materiał dowodowy będzie pomocny w przypadku przeprowadzenia oficjalnego śledztwa. Jeśli doszło do złamania prawa lub popełnienia wykroczenia, wszelkie zdjęcia i nagrania drona będą korzystne dla racji właściciela danej posesji. Warto zachować spokój, ponieważ większość z lotów nie służy podglądaniu dronem, lecz monitorowaniu konkretnych zachowań. Pozostała część przypadków to działalność prywatna, która bardzo często jest związana z hobbystycznym sterowaniem dronem.

Podglądanie dronem – ryzyko

Podglądanie dronem to niebezpieczny proceder, który na szczęście nie jest odnotowywany zbyt często. Ilość dronów, znajdujących się w rękach prywatnych wzrasta każdego roku. Jednak wciąż są one używane najczęściej do celów hobbystycznych. Nie zmienia to faktu, że przestępcy czasami wykorzystują sprzęt tego typu do szczegółowego rekonesansu danego terenu. Drony wyposażone w bomby to oczywiście motyw obecny tylko na ekranach kin. Dlatego pod tym względem obywatele Polski nie muszą się obawiać o swoje bezpieczeństwo.

Mogą być one jednak wykorzystane nie tylko do podglądania dronem, ale też kradzieży wizerunku i danych prywatnych. Maszyny latające tego typu mogą zbliżyć się na niewielką odległość od okien. To w połączeniu z wysoką jakością sprzętu nagrywającego, skutkuje ryzykiem utraty poufnych informacji.

Przepisy nie zabraniają latania dronem nad posesją prywatną. Jednak nielegalne są wszelkie działania służące na naruszeniu poczucia prywatności i bezpieczeństwa osób prywatnych. Warto o tym pamiętać zarówno w przypadku samodzielnego operowania dronem, jak i w sytuacji kiedy to obcy dron lata nad naszą posesją.

Chroń swoją prywatność!

Nie należy niszczyć dronów znajdujących się w obrębie przestrzeni nad prywatną działką. Może okazać się, że sprzęt tego typu należy do wykwalifikowanych funkcjonariuszy służb porządkowych. Policja i straż miejska bardzo często wykorzystują nowoczesne technologie do szczegółowego monitorowania określonych zdarzeń.

Niezależnie od intencji operatora drona, warto zachować czujność, ponieważ są to obce elementy, które ingerują w przestrzeń osobistą każdego obywatela. Strzelanie do dronów, ich celowe uszkadzanie i łapanie może wiązać się z poważnymi konsekwencjami prawnymi.

Z tego powodu warto zapoznać się ze swoimi prawami oraz porozmawiać bezpośrednio z operatorem danego sprzętu. W przypadku gdy jest to niemożliwe, należy zgłosić się z odpowiednim materiałem dowodowym na lokalny komisariat policji. Jeśli istnieje prawdopodobieństwo, że doszło do naruszenia prawa, funkcjonariusze z pewnością pokierują w odpowiedni sposób działaniami danego obywatela.

Artykuł Czy zestrzelenie drona latającego nad naszą posesją jest legalne? pochodzi z serwisu Wishly.

Czym jest gwarancja?

Definicja gwarancji mówi o tym, że jest to zapewnienie przez producenta o dobrej jakości wydanego na sprzedaż towaru. Jest to więc dobrowolne określenie jakości produktu przez producenta. Do każdego urządzenia, którego producent zdecydował się na zawarcie pewnego okresu gwarancyjnego, dołączona jest książeczka. Dokument ten wykazuje wszystkie przypadki, w których gwarancja obejmuje uszkodzenie. W ramach uszkodzenia można zgłosić naprawę. Zazwyczaj okres gwarancji obejmuje dwa lata, lecz bywają firmy, które deklarują dożywotnią gwarancję na swoje towary.

Czy gwarancja jest obowiązkowym dodatkiem do towaru?

Wiele osób uważa, że gwarancja jest obowiązkowym dodatkiem do każdego zakupionego towaru. Otóż jest w błędzie. Przedsiębiorca, sprzedając swój towar, może udzielić gwarancji, lecz nie jest to jego obowiązek. Jeśli natomiast zdecyduje się na objęcie towaru gwarancją, oznacza to, że zgodnie z warunkami gwarancji użytkownik będzie mógł zgłosić ewentualne uszkodzenie towaru.

Przeważnie w gwarancji producenta wymienione mamy wszystkie przypadki, które obejmuje takie wsparcie urządzeń. Dzięki temu właściciele produktów mogą być pewni, że nie otrzymają zgłoszeń od klientów, którzy uszkodzili towar z powodu niepoprawnego wykorzystywania lub serwisowania.

Co o gwarancji mówi prawo?

Pomimo tego, że gwarancja nie jest obowiązkowo nałożoną usługą na towar, o tyle wciąż wspomina się o niej w Kodeksie Cywilnym. Artykuł 577 Kodeksu Cywilnego mówi, że:

§ 1. Udzielenie gwarancji następuje przez złożenie oświadczenia gwarancyjnego, które określa obowiązki gwaranta i uprawnienia kupującego w przypadku, gdy rzecz sprzedana nie ma właściwości określonych w tym oświadczeniu. Oświadczenie gwarancyjne może zostać złożone w reklamie.

§ 2. Obowiązki gwaranta mogą w szczególności polegać na zwrocie zapłaconej ceny, wymianie rzeczy bądź jej naprawie oraz zapewnieniu innych usług.

§ 3. Jeżeli została udzielona gwarancja co do jakości rzeczy sprzedanej, poczytuje się w razie wątpliwości, że gwarant jest obowiązany do usunięcia wady fizycznej rzeczy lub do dostarczenia rzeczy wolnej od wad, o ile wady te ujawnią się w ciągu terminu określonego w oświadczeniu gwarancyjnym

§ 4. Jeżeli nie zastrzeżono innego terminu, termin gwarancji wynosi dwa lata, licząc od dnia, kiedy rzecz została kupującemu wydana

Czym się różni gwarancja od reklamacji czy rękojmi

Odpowiedzialność producenta względem gwarancji nie jest tym samym co składanie reklamacji na wadliwy towar. Nawet jeśli towar został uszkodzony, a nie posiada on gwarancji producenta, klient ma pełne prawo do złożenia reklamacji na wadliwy towar.

Nawet jeśli producent zdecydował, że towar nie będzie posiadać gwarancji producenta, klient może również skorzystać z tak zwanej rękojmi. Jest to odpowiedzialność za wadę fizyczną oraz wadę prawną. Nawet jeśli twórca nie wiedział o ewentualnych wadach swojego towaru, wciąż rękojmia może obowiązywać. W przypadku rękojmi wszystkie wytyczne z nią związane zawarte są w dokumentach prawnych, dokładniej w Kodeksie Cywilnym.

Czym jest wada produktu?

Wspominaliśmy już o sytuacjach wadliwości produktu, względem którego można zgłosić reklamację, rękojmię bądź objąć towar gwarancją. Czym dokładnie jest wada produktu?

Według polskiego prawa jest to sytuacja, kiedy sprzedawany towar nie jest zgodny z zawartą umową. Bardzo łatwo można wychwycić takie błędy w momencie sprzedaży towarów przez Internet lub ogólnych umowach na odległość. Widzimy zdjęcie pewnego urządzenia, lecz w paczce otrzymamy zupełnie inny towar. Wtedy to towar zakupiony przez nas, jako klientów, jest niezgodny z opisem, którego trzymał się sprzedawca.

Za wadę produktu możemy również uznać moment, kiedy urządzenie nie funkcjonuje prawidłowo pomimo poprawnego jego uruchomienia. Jeśli sprzedawca deklaruje nam pewne funkcje, których urządzenie nie jest w stanie spełnić, automatycznie jest to uznawane za wadę produktu. Nawet jeśli nasza świadomość i instrukcja z dokładnymi parametrami potwierdzają naszą tezę.

Prawo do odstąpienia od umowy — alternatywa w sporach o wadę produktu

Jeśli okazuje się, że produkt nie spełnia naszych oczekiwań, wciąż możemy skorzystać z opcji, jaką daje nam odstąpienie od umowy. Robiąc zakupy na odległość my, jako konsumenci, powinniśmy móc skorzystać z tak zwanego „prawa do namysłu”. Dzięki niemu możemy porównać zgodność towaru z przedstawionym opisem oraz zdecydować ostatecznie, czy dane urządzenie jest nam potrzebne.

Przeważnie prawo do odstąpienia od towaru obejmuje okres 14 dni. W tym okresie możemy zwrócić towar bez podawania przyczyny zmiany naszej decyzji. Producent w tym momencie uznaje zawartą umowę za nieważną i zwraca pieniądze poniesione za wykupiony towar. Mogą również istnieć na liście producenta takie produkty, które nie będą uwzględnione w ramach odstąpienia od umowy. Zazwyczaj dotyczy to przedmiotów robionych specjalnie pod zamówienie — o specyficznej, wyjątkowej kolorystyce, kształcie czy rozmiarze.

Co zawiera w sobie gwarancja producenta?

Na podstawie kilku przykładów możemy zauważyć, że gwarancja, niezależnie u jakiego producenta, zawiera w sobie dużo podobnych informacji.

Wśród informacji w gwarancji znajdziemy:

• Informację o produktach objętych gwarancją,
• Zakres obejmującej gwarancji,
• Czy w ramach reklamacji mamy możliwość otrzymania transportu towaru,
• Jakie są wymagania przed oddaniem sprzętu na gwarancję,
• Okres gwarancji,
• Jakie sytuacje i warunki mogą spowodować odrzucenie gwarancji ze względu na błąd użytkownika.

Weźmy dla przykładu producenta skórzanych krzeseł. W jego książeczce gwarancyjnej widnieje informacja o tym, że transport towaru, jak i koszt robocizny nie jest uwzględniony w ramach gwarancji. Obowiązkowe jest również dokładne wyczyszczenie krzesła przed oddaniem go do naprawy.

Nasz przykładowy producent wspomina o tym, że gwarantuje dostarczanie części zamiennych przez okres 10 lat od daty produkcji danego krzesła. Okres 10 lat producent uwzględnia wyłącznie w sytuacji, kiedy zakupione krzesła wykorzystywane są przez nie dłużej niż 9 godzin w ciągu dnia. Dodatkowo, w zależności od modelu krzesła, waga użytkownika nie powinna być większa niż 110-150 kg.

W każdym innym przypadku (głównie ze względu na dłuższe wykorzystywanie produktu w ciągu dnia) gwarancja skrócona jest do okresu 5 lat.

Okres gwarancji — jak to wygląda w rzeczywistości?

Przed zmianami Kodeksu Cywilnego okres gwarancji domyślnie trwał rok czasu (jeśli nie był on podany w karcie gwarancyjnej). Obecnie, jeśli producent nie poda innego terminu, gwarancja obejmuje przez okres 2 lat od daty wydania towaru klientowi.

Nie ma nigdzie narzuconej skali okresu obowiązywania gwarancji. Może być również nałożona ona na okres wyłącznie kilku miesięcy, a nawet można zastosować inną miarę. Dla przykładu przy samochodach gwarancja może zostać zlikwidowana po przekroczeniu przez pojazd konkretnej puli przejechanych kilometrów. Jeśli obliczane są oba wskaźniki, gwarancja zakończy się z tym, który nastąpi szybciej.

Może zdarzyć się również, że gwarancja nie obejmuje całości produktu, a wyłącznie jego niektóre części. Również konkretne elementy całości moją posiadać odrębny okres wsparcia przez producenta. Wróćmy tutaj do naszych przykładowych krzeseł. Metalowe części będące szkieletem krzesła mają okres gwarancji 5 lat, ale wszystkie śruby i łączenia otrzymują maksymalny deklarowany okres 10 lat.

Jakie kroki podejmuje producent po złożeniu reklamacji?

W przypadku złożenia przez użytkownika towaru na gwarancję producent ma kilka możliwości na jej realizację. Na samym początku, po otrzymaniu towaru następuje dokładne sprawdzenie przyczyny uszkodzenia oraz ogólne funkcjonowanie sprzętu. Dzięki temu łatwo można ocenić przyczynę uszkodzenia oraz to, czy mogła ona wyniknąć z nieprawidłowego użytkowania przedmiotu. Jeśli okazuje się, że sprzęt jest uszkodzony i klient nie był stanie uszkodzić danej części przypadkowo, następuje proces podjęcia decyzji o dalszym losie towaru.

Gdy zostanie uznane uszkodzenie za wadę fabryczną, może dojść do naprawy urządzenia lub jego wymiany. W niektórych sytuacjach producent proponuje również zwrot części pieniędzy za urządzenie w związku z brakiem możliwości jego naprawienia. Zdarzają się także momenty, w których naprawa urządzenia pomimo gwarancji jest nieopłacalna i klient musiałby i tak dopłacić np. do zupełnie innych sprowadzonych części.

W jakich przypadkach producent nie podejmie się uznania gwarancji?

Jak już wspominaliśmy, zdarza się, że istnieją wady produktu w zakupionym towarze. Są one od razu uprawnione do uznania gwarancji i zwrotu towaru do producenta. Wszystko, co nie jest wymienione w ewentualnych wadach, podchodzi pod niepewność i weryfikację. Mówiliśmy o tym, że głównie gwarancja jest odrzucana w sytuacji, kiedy powodem uszkodzenia jest złe użytkowanie, wypadek lub nieprawidłowe naprawienie urządzenia na własną rękę.

Najczęściej odrzucenie gwarancji spowodowane jest:

• Ingerencją wilgoci lub innych płynów. Jest to bardzo często stosowane przy wszelkiego rodzaju elektronice, głównie w przypadku telefonów komórkowych. Zalanie urządzenia jest wynikiem naszego wypadku, dlatego producent nie ponosi odpowiedzialności za brak pełnej funkcjonalności urządzenia,
• Uszkodzenie mechaniczne na skutek upadku lub uderzenia. Również nie jest to winą producenta. Większość towarów posiada w sobie malutkie elementy, które od uderzenia lub upadku mogą się uszkodzić. Bardzo często ten przykład również wykorzystywany jest w odrzucaniu zgłoszeń na naprawienie telefonów komórkowych czy słuchawek,
• Naprawianie urządzenia przez podmiot do tego nieuprawniony. Jest to sytuacja, do której dochodzi przez nieświadomość klienta. Pomimo tego, że sami nie podjęliśmy się naprawy, skierowaliśmy ją do jakiegoś serwisu. Dopóki nie jest to autoryzowany serwis producenta, każda naprawa uznawana jest za nieautoryzowaną ingerencję w urządzenie i uszkodzenie z powodu braku odpowiedniej wiedzy z zakresu sprzętu.
• Wykorzystywanie oprogramowania i akcesoriów, które nie należą do producenta. Często podłączamy do telewizora, komputera lub telefonu urządzenia zewnętrzne, które mogą doprowadzić do problemów. Tak samo jest z oprogramowaniem. Powoduje to przeważnie zainfekowanie użytkowanego urządzenia, które może doprowadzić do usunięcia nam praw do jakiejkolwiek gwarancji,

Nawet jeśli nie spełniamy żadnego z powyższych punktów, należy pamiętać o innych powodach odrzucenia reklamacji. Najważniejsze jest, by w momencie oddawania sprzętu do naprawy, dołączyć do niego pełną dokumentację urządzenia, wraz z uprawnieniami gwarancyjnymi klienta. Nie jest to tylko książeczka gwarancyjna. To również paragon ze sklepu lub wyciąg z banku, jeśli zakup miał miejsce przez Internet.

Artykuł Co obejmuje gwarancja? pochodzi z serwisu Wishly.

Kim dokładnie jest konsument? Jakie prawa mu przysługują? Czy mamy prawo do zwrotu towaru? Na jakich zasadach powinien się on odbywać? O czym konsumenci powinni wiedzieć i pamiętać ? Czym jest reklamacja? Jakie są prawa konsumencie do reklamacji?

Oto poradnik, który odpowie na te wszystkie pytania, umożliwiając świadome zakupy, zgodnie z przysługującymi prawami.

Kim jest konsument?

Konsument jest osobą fizyczną. To osoba, która dokonuje czynności prawnej. Czynność ta nie jest związana bezpośrednio z działalnością zawodową albo gospodarczą. Konsumentem jest każdy, kto coś kupuje prywatnie. Jeśli kupujemy jakiś towar zawodowo, to nie jesteśmy konsumentami.

W każdej spornej sytuacji to konsument jest uważany za słabszą stronę. Z tego względu to on jest objęty szczególną opieką prawną. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów odpowiada za pilnowania przestrzegania praw konsumenta. Ochrona konsumencka przysługuje osobom, które nie prowadzą działalności gospodarczej. Od 2021 roku nastąpiła jednak zmiana i niektóre osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą mogą być chronione. Z reguły konsumentem jest jednak ta osoba, która jest osobą fizyczną. Osoba, która kupuje towar w celach prywatnych.

Jakie są prawa konsumenta? Prawa konsumenckie i reklamacja

Jednym z najbardziej podstawowych praw konsumenta jest prawo do zwrotu towaru. Reklamacja może dotyczyć zarówno towaru, jak i usługi. Może ona się odbywać na zasadzie gwarancji albo rękojmi. Gwarancja dotyczy tylko tych przypadków, w których została ona udzielona.

Jakie są prawa konsumenckie do reklamacji? Kto decyduje o tym, czy będzie to rękojmia, czy gwarancja?

To konsument jest osobą decydującą o tym, którą formę reklamacji wybierze. Oczywiście dotyczy to sytuacji, w których gwarancja została udzielona. Jeśli gwarancja nie została udzielona, to konsument nie może wybrać tej formy reklamacji. Na jakich zasadach odbywa się reklamacja? Kiedy przysługuje konsumentowi, a kiedy nie? Czy można zwrócić towar do sklepu internetowego? Czym różni się rękojmia od gwarancji? Poznaj swoje prawa, aby móc z nich skorzystać. Musisz wiedzieć, że możesz zareklamować produkt kupiony w sklepie stacjonarnym oraz w sklepie internetowym.

Prawa konsumencie a reklamacja. Rękojmia

Rękojmia jest tą formą reklamacji, z którą konsument zawraca się do sprzedawcy. To właśnie sprzedawca odpowiada za wady towaru. Istnieją dwie grupy wad towaru. Są to wady prawne oraz wady fizyczne. Zarówno na wadę prawną, jak i fizyczną może powołać się konsument.

Warto wiedzieć o tym, że reklamacja nie wymaga pisemnej formy. Choć nie jest to wymagane, to lepiej jest ją zastosować. Forma pisemna jest dowodem na złożenie reklamacji. Można w niej opisać wszystkie szczegóły dotyczące wady towaru oraz określić żądania. Reklamację składa się u sprzedawcy. Jeśli chcemy wysłać ją pocztą, to należy skorzystać z listu poleconego, który ma zwrotne potwierdzenie odbioru. Sprzedawca jest odpowiedzialny za towar, który jest wadliwy przez 2 lata od wydania.

W przypadku nieruchomości sprzedawca jest odpowiedzialny przez 5 lat. Jeśli kwestia dotyczy towaru używanego, to sprzedawca może skrócić okres odpowiedzialności do 1 roku. Musi on jednak o tym poinformować kupującego przed zakupem towaru. Jeśli towar jest wadliwy, to konsument może oczekiwać: wymiany na nowy, naprawy, odstąpienia od umowy (dotyczy istotnej wady), a także obniżenia ceny. Towar jest każdą rzeczą ruchomą, którą się sprzedaje. Od daty złożenia reklamacji konsument powinien dostać odpowiedź w terminie 14 dni.

Wada prawna a wada fizyczna

Towar może mieć wadę fizyczną albo wadę prawną.

Wada fizyczna oznacza, że towar jest niezgodny z umową. Wada prawna oznacza, że towar jest prawnie obciążony. Chodzi o sytuację, gdy towar należy do osoby trzeciej (pochodzi z kradzieży). Dotyczy to również sytuacji, gdy osoba trzecia ma prawo pierwokupu towaru (towar obciążony prawem kogoś innego).

Korzystanie z towaru jest ograniczone ze względy na różne okoliczności. Przykładową okolicznością jest to, że towar jest dowodem w sprawie i nie można go używać. Wada fizyczna to niezgodność produktu z tym, co zostało określone w umowie. Dotyczy to sytuacji, gdy produkt jest niezupełny. W aparacie zgodnie z umową powinien być obiektyw, ale go nie ma. To również sytuacje, w których towarowi brakuje właściwości, które miał posiadać (lodówka, która nie chłodzi).

Dotyczy to również tych sytuacji, w których produkt nie ma właściwości, które zostały wyszczególnione w umowie. Na przykład produkt miał mieć właściwości lecznicze, ale ich nie ma. Chodzi również o sytuacje, w których sprzedający nie poinformuje konsumenta o wszystkich aspektach przedmiotu. Jeśli konsument zakłada, że bateria będzie działała 4 godziny, a sprzedawca wie, że działa tylko przez dwie, to konsument musi o tym wiedzieć.

W sytuacji, gdy sprzedawca nie wyprowadzi konsumenta z błędu, produkt podlega zwrotowi. Poznaj swoje prawa, aby wiedzieć, kiedy należy Ci się reklamacja towaru kupionego.

Prawa konsumencie — reklamacja a gwarancja

Gwarancja jest z kolei oświadczeniem, które składa przedsiębiorca. Jest to oświadczenie dobrowolne. Składane jest przez gwaranta. Może nim być sprzedawca, dystrybutor, a także importer oraz producent. Gwarancja dotyczy jakości oferowanego produktu. Jej forma jest określona. Gwarancja produktów sprzedawanych w Polsce musi być sformowana w języku polskim. Musi być też zrozumiała dla każdego.

Gwarancja dotyczy właściwości, które ma produkt. W gwarancji wyszczególnione są także prawa konsumenta oraz obowiązki gwaranta. Dotyczą one sytuacji, w których produkt wskazanych właściwości nie ma. Gwarancja może mieć dowolną formą. Jest to każde oświadczenie gwaranta dotyczące produktu. Gwarancją może być również reklama.

Co powinna mieć gwarancja? Poznaj swoje prawa

Gwarancja powinna zawierać kilka informacji. W gwarancji muszą znaleźć się dane gwaranta. To przede wszystkim nazwa gwaranta oraz jego adres. Czasem dotyczy to przedstawiciela, którego gwarant ma w Polsce.

Ważny jest również czas trwania ochrony gwarancyjnej, a także jej zasięg. Chodzi o informację o tym, gdzie towar podlega gwarancja oraz jak długo. W gwarancji powinna się też znaleźć informacja o tym, jakie prawa ma konsument, jeśli produkt będzie wadliwy. Czas gwarancji zawsze określa gwarant. Jeśli gwarant nie określi czasu gwarancji, to trwa on standardowe 2 lata od wydania produktu.

W sytuacji, gdy towar zostaje wymieniony, to podlega on nowej gwarancji. Jeśli wymienimy buty po ponad roku gwarancji na nowe, to nowe buty będą miały znów dwa lata gwarancji.  Jeśli wymienimy tylko część towaru, to nowa gwarancja dotyczy tylko tej części. Z kolei jeśli wymienimy po ponad roku baterię w laptopie, to gwarancja baterii ma znów dwa lata, ale gwarancja laptopa już nie.

Prawa konsumenckie reklamacja usługi

Czy można złożyć reklamację usługi? Jakie są prawa konsumencie do reklamacji usługi?

Konsument może złożyć reklamację usługi. Dotyczy to usług wykonanych nieprawidłowo. Nie można złożyć reklamacji usług socjalnych, związanych z hazardem. A także tych, które są wykonywane w zautomatyzowanych miejscach sprzedaży. Reklamacji nie podlega usługa dostarczania produktów spożywczych do określonego miejsca. Usługi związane z opieką zdrowotną nie podlegają reklamacji, a także te związane z imprezami turystycznymi. Nie można zareklamować usług deweloperskich.

Artykuł Prawa konsumenckie a reklamacja pochodzi z serwisu Wishly.

W przeciwieństwie do umowy dystrybucyjnej, relacje między stronami umowy brokerskiej nie są formalnie współzależne. Koncepcja agenta sprzedaży jest szczególnie przydatna dla firm, które dopiero rozpoczynają działalność eksportową. Umożliwia ona nawet mniejszym firmom dostęp do rynków zagranicznych bez konieczności ponoszenia dużych inwestycji czy posiadania doświadczenia w biznesie międzynarodowym. To agent zajmuje się wszystkim. Ten rodzaj umowy pośrednictwa jest powszechnie znany jako umowa sprzedaży komisowej.

Dowiedz się więcej o umowie brokerskiej!

Umowy pośrednictwa kupującego

Umowy pośrednictwa kupującego są powszechne wśród nabywców domów. Korzystają z usług pośrednika w obrocie nieruchomościami, aby znaleźć im odpowiednią nieruchomość. Istnieją dwa główne rodzaje umów pośrednictwa kupującego.

Umowa niewyłączna

W tym typie umowy kupujący może swobodnie wyszukiwać nieruchomości za pośrednictwem więcej niż jednego pośrednika. Umowa określa zakres obowiązków brokera i obowiązki kupującego. Kupujący nie jest jednak zobowiązany do zapłaty wynagrodzenia pośrednikowi. Umowa zwalnia również kupującego z odpowiedzialności za zapłatę prowizji, jeżeli inna strona (np. sprzedający) zapłaci prowizję pośrednikowi.

Umowa na wyłączność

W ramach tej umowy kupujący współpracuje z jednym pośrednikiem. Nie może zatrudniać innych agentów do reprezentowania go. Wynajęty pośrednik pracuje sumiennie w imieniu kupującego. Jest uprawniony do otrzymania prowizji, jeśli kupujący zdecyduje się na zakup nieruchomości, którą przedstawił mu pośrednik. Wyłączna umowa pośrednictwa zwykle działa na okres od jednego do 12 miesięcy. Z kolei niewyłączne umowy są najczęściej wykonane na jeden lub dwa miesiące.

Istota Umowy Pośrednictwa

Dobrowolne porozumienie umowne może istnieć pomiędzy dwiema stronami, w tym kupującym lub sprzedającym z jednej strony a brokerem z drugiej. Pośrednik ułatwia transakcje między kupującym lub sprzedającym a osobą trzecią, którą może być linia lotnicza, firma ubezpieczeniowa, fundusz kapitałowy, hurtownik, firma komunikacyjna lub jakakolwiek inna strona prowadząca działalność gospodarczą. Umowy maklerskie mają pewne wspólne zasady.

Określają one sposób realizacji transakcji i dążą do zdefiniowania relacji poprzez wskazanie obowiązków każdej ze stron oraz granic tych obowiązków. Zazwyczaj opisują kroki niezbędne do sfinalizowania planowanej transakcji, nagrody za jej przeprowadzenie – płatności i prowizje – oraz kary za nieprzestrzeganie postanowień umowy.

Umowa maklerska

Umowy pomiędzy klientem detalicznym a biurem maklerskim mogą różnić się w szczegółach. Jednak mają ważne cechy wspólne. Pierwszą z nich jest część wstępna określająca procedury, wymagania klienta i obowiązki powiernicze maklera dotyczące otwarcia i prowadzenia rachunku. Inne rozdziały definiują i ograniczają zobowiązania brokera wobec klienta. Wskazują na ryzyko inwestycyjne, wyszczególniają umowę depozytu zabezpieczającego, pozwalającą klientowi na zakup akcji na kredyt, oraz umowę opcji, niezbędną do tego, aby klient mógł handlować opcjami – popularną formą instrumentu pochodnego, który lewaruje zyski z inwestycji. W końcowych rozdziałach tych umów podsumowuje się informacje ujawniane przez regulatorów. Co ważne także prawo domu maklerskiego do rozstrzygania sporów na drodze arbitrażu.

Umowy pośrednictwa w obrocie nieruchomościami

Sprzedający, który angażuje pośrednika do sprzedaży swojej nieruchomości, podpisuje umowę. Określa ona zadania i obowiązki pośrednika, które mogą obejmować powiernicze zobowiązanie pośrednika do działania w najlepszym interesie sprzedającego. Inne sekcje określają wysokość prowizji pośrednika, obowiązki wynikające z przepisów prawa oraz procedury, których obie strony zobowiązują się przestrzegać w przypadku sporu. Także szczegółowe procedury rozwiązania umowy.

Umowa pośrednictwa między pośrednikiem w obrocie nieruchomościami a kupującym określa zadania, które pośrednik zgadza się podjąć, aby pomóc kupującemu w znalezieniu odpowiedniej nieruchomości. Ale może lub nie może wezwać do brokera kupującego, aby być kompensowane poza udział w prowizji za sprzedaż zapłaconej przez sprzedającego. Może również zawierać część definiującą podwójną agencję, w której sprzedający i kupujący zgadzają się, że pośrednik może działać w imieniu obu stron.

Umowa z producentem ubezpieczeniowym

Producent ubezpieczeniowy, zwany potocznie brokerem ubezpieczeniowym, musi podpisać umowę z każdym towarzystwem ubezpieczeniowym, którego produkty zamierza sprzedawać. Umowa ta określa obowiązki producenta, który może działać jako agent firmy ubezpieczeniowej lub jako broker w imieniu klienta.

Umowy z producentami ubezpieczeniowymi zazwyczaj określają producenta jako niezależnego wykonawcę. Wymagają zgody producenta w zakresie księgowości, płatności i prowizji, dostawy produktów i poufności. Także zobowiązania producenta do przestrzegania wszystkich obowiązujących przepisów i regulacji dotyczących ubezpieczeń oraz zawierają klauzulę o rozwiązaniu umowy.

Umowa brokerska – ważne informacje

Kupno i sprzedaż nieruchomości jest zazwyczaj obsługiwane za pomocą agentów, którzy są powszechnie znani jako brokerzy nieruchomości. Brokerzy są osoby, które albo pomóc innym osobom znaleźć nieruchomości do zakupu, lub w alternatywie, pomóc właścicielom nieruchomości ze sprzedaży swoich nieruchomości.

Czym jeszcze zajmują się brokerzy?

Brokerzy również zarządzają wszystkimi formalnościami związanymi z transakcją nieruchomości.

Ujawnianie informacji

Kiedy osoba sprzedaje swój dom, muszą mieć pewność, aby ujawnić wszystkie wady z nieruchomości. Muszą wykazać, że są świadomi, co obejmuje takie rzeczy, jak strukturalne lub problemy elektryczne. Ten obowiązek ujawnienia nazywany jest ujawnieniem istotnych wad lub, w niektórych przypadkach, po prostu ujawnieniem.

Umowa brokerska – obowiązki kupującego

Zazwyczaj potencjalny nabywca nieruchomości ma prawo do sprawdzenia nieruchomości przed jej zamknięciem pod kątem ewentualnych wad lub problemów z zagospodarowaniem przestrzennym. Ponadto kupujący powinien sprawdzić, czy na nieruchomości nie ciążą jakieś hipoteki lub zastawy. Informacje te kupujący może sprawdzić w lokalnym biurze rejestratorskim.

Jeśli dana osoba wynajmuje lokal lub miejsce zamieszkania, powinna również wiedzieć, że wynajmujący jest winien swoim najemcom kilka ważnych obowiązków.

Możliwość zamieszkania

Obowiązek ten stanowi, że wynajmujący gwarantuje, że lokal nadaje się do zamieszkania lub do utrzymania. Dodatkowo, że wynajmujący regularnie konserwuje lokal i utrzymuje go w dobrym stanie. Część tego obowiązku polega na tym, że wynajmujący musi naprawiać wszelkie problemy, które się pojawią. Choćby problemy z ogrzewaniem lub hydrauliką. Nazywa się to również dorozumianą gwarancją przydatności do zamieszkania;

Umowa brokerska – przepisy porządkowe

Wynajmujący gwarantuje, że lokal jest zgodny z prawem miejskim i stanowym;

Obowiązek przekazania posiadania

Chociaż szczegóły tego obowiązku zależą od jurysdykcji, wynajmujący na ogół mają obowiązek przekazania lokalu najemcy, np. wręczenia mu kluczy i upewnienia się, że nikt inny nie mieszka w lokalu.

Umowa brokerska a dorozumiane przymierze spokojnego korzystania z lokalu

Obowiązek ten odnosi się do praw najemcy do powstrzymania wynajmującego od zakłócania korzystania przez niego z lokalu, np. poprzez uczynienie lokalu niezdatnym do zamieszkania lub bezprawną eksmisję najemcy.

Artykuł Umowa brokerska – co to jest, rodzaje, co zawiera pochodzi z serwisu Wishly.

Kiedy obowiązują zakazy jazdy? Czy dotyczą wszystkich dużych samochodów? Wszystko wyjaśni się po przeczytaniu tego tekstu! Warto się z nim zapoznać!

Zakaz jazdy samochodów ciężarowych w Polsce – dlaczego został wprowadzony?

W Polsce jazda samochodami ciężarowymi w poszczególnych terminach nie została zabroniona bez powodu. Głównym założeniem było przede wszystkim to, aby zmniejszyć ruch na drogach. Nie można zaprzeczyć, że ciężarówki stojące w korkach, to zmora każdego kierowcy. Ponadto zakaz ma ograniczyć potencjalne szkody następujące na skutek przejazdu przeładowanych samochodów. Z reguły zakaz dotyczy jazdy samochodów ciężarowych ważących więcej niż 3,5 tony.

Kiedy w Polsce obowiązuje zakaz poruszania dla ciężarówek?

Ograniczenie ruchu ciężarówek w Polsce dotyczy przede wszystkim dni wolnych od pracy oraz świąt. Samochody, których waga jest wyższa niż 12 ton, nie mogą się poruszać pomiędzy 8 rano, a 22:00 w dni wolne od pracy. Zakaz obowiązuje również w dzień, który poprzedza święto. Z tą różnicą, że niedozwolony jest przejazd między 18 a 22. Do takich dni należą m.in.:

• Okres Wielkiejnocy.
• 1 i 3 maja.
• Boże Ciało.
• Zielone Świątki.
• 11 listopada.
• Boże Narodzenie tj. 25 i 26 grudnia.

Zakazy wakacyjne w Polsce – dlaczego w letnie dni wprowadzono ograniczenia w ruchu?

Ograniczenia ruchu ciężarówek w Polsce dotyczą także w najcieplejsze dni roku. W wyniku działania promieni słonecznych czarny asfalt robi się zbyt miękki, przez co ciężkie pojazdy mogą stanowić przyczynę uszkodzeń w postaci wyżłobień. Koszty naprawy są bardzo wysokie. Poza tym wyżłobienia stanowią zagrożenie dla innych kierowców. Dlatego zostały wprowadzone zakazy wakacyjne. Obowiązują one od 25 czerwca do 29 sierpnia. Co ciekawe, dotyczą tylko 3 dni kończących tydzień.

• W piątki nie można jeździć pomiędzy 18 a 22.
• W soboty pomiędzy 8 a 14.
• a w niedziele pomiędzy 8 a 22.

Jak widać powyżej, zakazy wakacyjne są dość specyficzne, a zwłaszcza te, które obowiązują w piątki. Przecież w późnych popołudniowych godzinach słońce jest już stosunkowo nisko. Zupełnie inaczej to wygląda w weekend, gdzie zakaz jazdy samochodów ciężarowych ma znacznie większy sens.

Letnie zakazy ruchu poza granicami Polski

Letnie zakazy ruchu ciężarówek obowiązują nie tylko w Polsce. W wielu krajach Europy panują podobne zasady. Chociaż w każdym z nich nieco się różnią. Dlatego przed wjazdem do konkretnego państwa warto zapoznać się z dokładnymi wytycznymi, aby uniknąć kary. Dla przykładu w Niemczech od 3 lipca do 28 sierpnia od godziny 7:00 do 22:00 letnie zakazy dotyczą pojazdów ważących więcej niż 7,5 tony. Natomiast w Czechach ograniczenia rozpoczynają się 1 lipca i kończą 31 sierpnia. Z tym że wyłącznie w przez dni w tygodniu, tj. od piątku do niedzieli w godzinach odpowiednio:

• 17:00-21:00.
• 7:00-13:00.
• 13:00-21:00.

Ostatni punkt dotyczy nie tylko niedziel, ale też świąt. Letnie zakazy ruchu zostały nałożone również, chociażby na Węgrzech, we Włoszech, Francji, czy we Włoszech.

Czy zakaz ruchu ciężarówek w Polsce dotyczy wszystkich?

Jak się okazuje, nie każdy kierowca ciężarówki musi martwić się wcześniej wspomnianymi zakazami. Niektóre z dużych pojazdów mogą swobodnie poruszać się po drogach nawet w godzinach, które nakazują tego nie robić. Pierwszy wyjątek stanowią oczywiście autobusy. Dużą niedogodnością dla pasażerów byłby brak możliwości poruszania się w określonym czasie. Przecież obecnie nie każdy jest zmotoryzowany. Kolejnym odstępstwem od reguły są samochody, które przewożą produkty mogące szybko się zepsuć. Zresztą tak samo jest z żywymi zwierzętami oraz lekami. Ograniczenia nie dotyczą też pojazdów przewożących paliwo, które jest niezbędne do funkcjonowania każdego miasta.

Nie tylko terminy ograniczają kierowców ciężarówek

Kierowcy ciężarówek muszą zwracać uwagę nie tylko na dni i godziny, kiedy nie można poruszać się po drogach, ale też na ograniczenia prędkości. Duże pojazdy bowiem nie mogą jeździć z większą prędkością niż 80 km/h. Głównie dlatego, że stanowią większe, potencjalne zagrożenie. W razie wypadku siła uderzenia może być naprawdę ogromna. Zwłaszcza jeśli zostanie przekroczona dozwolona prędkość.

Tak więc widać, że nie jest to kolejna próba uprzykrzania życia kierowców. Chodzi tu o dbałość i płynność w ruchu drogowym oraz bezpieczeństwo innych uczestników jezdni.

Ministerstwo spraw zagranicznych zmieniło procedury przewozu towarów w czasie pandemii

Pandemia Covid-19 miała wpływ na życie wszystkich ludzi. Ministerstwa spraw zagranicznych wielu państw musiało zmienić zasady dotyczące poruszania się pojazdami ciężarowymi. Takie działanie miało zmniejszyć rozprzestrzenianie się wirusa. Przykładowo rumuński minister spraw zagranicznych zdecydował, że większość granic zostanie zamknięta. Zabroniono również wywozu niektórych produktów spożywczych. Praktycznie w tym samym czasie Turcja postanowiła przeprowadzać testy na Covid-19 u kierowców chcących wjechać do kraju. W Bułgarii minister spraw zagranicznych udostępnił mapę zielonych korytarzy, po których mogli przemieszczać się kierowcy. Na szczęście z biegiem czasu sytuacja się unormowała i duże pojazdy z większą swobodą mogły przejeżdżać przez granice.

Zakaz poruszania się ciężarówką – co jeszcze warto wiedzieć?

Od każdej reguły zawsze są jakieś wyjątki. Również w tym przypadku nie każdego kierowcę będą obowiązywać zakazy. Przede wszystkim pojazd, który wjechał do Polski w godzinach zakazu. Jeszcze przez 50 kilometrów może poruszać się po drodze, bez obaw o mandat. Także kierowcy, którzy kończą przewóz drogowy lub chcący dojechać do odbiorcy mającego siedzibę na terenie, kraju nie muszą przestrzegać zakazu. Jednak warunkiem jest posiadanie ważnej rocznej karty za przejazd na drogach krajowych. Wyłączone od zakazu są też pojazdy lub zespoły pojazdów używane do transportu przesyłek pocztowych.

Co ciekawe, pojazdy uprzywilejowane, przeznaczone do usuwania awarii, klęsk żywiołowych, biorące udział w akcjach humanitarnych bądź ratowniczych również nie są objęte zakazem.

Przedsiębiorca, czy kierowca? Kto dostanie karę za nie przestrzeganie zakazu?

Duże firmy transportowe mogą zatrudniać naprawdę wielu kierowców. Dlatego zasadniczo nasuwa się pytanie, kto w razie złamania przepisów poniesie odpowiedzialność. Większość osób jest przekonana, że kierowca. Nie do końca jednak tak jest. Otóż przedsiębiorca zatrudniający kierowcę także może być narażony na nieprzyjemności. W pewnym sensie jest przecież odpowiedzialny za to, w jaki sposób jego pracownicy wypełniają swoje obowiązki. Dlatego też powinien przestrzegać ich przed obowiązującymi zasadami.

Kara niestety może być bolesna, ponieważ na przedsiębiorcę i kierowcę może zostać nałożony mandat, nawet w wysokości kilku tysięcy złotych. Takie koszty raczej nikomu nie są potrzebne!

Artykuł Na czym polega zakaz jazdy dla ciężarówek? pochodzi z serwisu Wishly.

Czym właściwie jest rękojmia? Jakie wady obejmuje? W jakich sytuacjach możliwe jest wyłączenie rękojmi za wady? A kiedy nie można wprowadzić modyfikacji odpowiedzialności z tytułu rękojmi? Zapraszamy do lektury!

Pojęcie rękojmi. Czym jest wyłączenie rękojmi?

Jak już wspominaliśmy, rękojmia za wady rzeczy sprzedanej, to odpowiedzialność sprzedawcy względem kupującego. Jej przedmiotem jest wada towaru, który klient nabył od danego sprzedawcy. W praktyce oznacza to, że nawet jeśli sprzedawca bądź producent nie udzielił gwarancji na zakupiony produkt, klient może dochodzić swoich praw, składając reklamację na podstawie rękojmi.

Warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden ważny aspekt. Kupujący może dochodzić swoich praw z tytułu rękojmi wyłącznie wówczas, kiedy w trakcie zakupu towaru nie wiedział o istniejącej wadzie. Odpowiedzialność z tytułu rękojmi jest zatem wyłączona w przypadku, gdy sprzedawca poinformuje nas podczas zakupu o występujących wadach produktu.

Przepisy dotyczące rękojmi w sprzedaży

Znajdziemy je w art. 556 par. 1 Kodeksu Cywilnego. Zgodnie z jego zapisami, kupujący może dochodzić swoich praw z tytułu rękojmi w sytuacji, gdy:

• wady te zmniejszają jej wartość bądź użyteczność;
• zakupiony towar nie ma właściwości, o których zapewniał sprzedawca;
• rzecz została wydana w stanie niekompletnym.

Rękojmia za wady rzeczy sprzedanej obejmuje dwie kategorie wad produktu: wady fizyczne oraz wady prawne.

Rękojmia za wady fizyczne

Wada fizyczna to sytuacja, w której sprzedana rzecz jest uszkodzona, lub nie ma określonych właściwości, wynikających z jej przeznaczenia. Dodatkowym warunkiem jest to, że stwierdzona wada musi obniżać wartość lub użyteczność danego towaru. Do wad fizycznych zalicza się również produkt, który został wydany w stanie niekompletnym.

Rękojmia za wady prawne

Wady prawne dotyczą z kolei, jak sama nazwa wskazuje, stanu prawnego rzeczy sprzedanej. Mowa tutaj przede wszystkim o kwestiach związanych z nieuregulowanym prawem własności przedmiotu sprzedaży, czy ewentualnymi roszczeniami osób trzecich. W przeciwieństwie do wad fizycznych, wady prawne w większości przypadków nie są możliwe do usunięcia. Roszczenia z tytułu rękojmi za wady prawne sprowadzają się zatem na ogół do rozwiązania umowy kupna-sprzedaży i zwrotu nabytej rzeczy.

Wyłączenie rękojmi – podstawa prawna

Wiemy już, że rękojmia za wady jest prawem konsumenta, które obowiązuje w każdym przypadku. Istnieją jednak sytuacje, w których odpowiedzialność z tytułu rękojmi nie będzie obowiązywała. Zgodnie z art. 558 Kodeksu Cywilnego za zgodą obu stron umowy kupna-sprzedaży, możliwe jest rozszerzenie, ograniczenie, a nawet całkowite wyłączenie odpowiedzialności z tytułu rękojmi.

Wyjątek od tej sytuacji stanowią przypadki, w których kupujący ma status konsumenta, w rozumieniu przepisów ustawy o prawach konsumenta. W takim przypadku możliwe jest jedynie rozszerzenie odpowiedzialności z tytułu rękojmi. Ograniczenie lub całkowite jej wyłączenie można zastosować wyłącznie w sytuacjach wymienionych w przepisach szczególnych.

Innymi słowy, odpowiedzialność z tytułu rękojmi możemy wyłączyć stosownym zapisem w umowie kupna-sprzedaży. Ponieważ przy zwykłych, codziennych zakupach rzadko sporządzamy taki dokument, skupmy się na dwóch przypadkach, w których najczęściej będziemy mieli do czynienia z zapisem wyłączającym rękojmię za wady. Mowa tutaj o umowach sporządzanych przy sprzedaży nieruchomości oraz samochodów używanych.

Wyłączenie rękojmi przy sprzedaży nieruchomości

Przy sprzedaży nieruchomości, tak jak w przypadku każdej innej umowy kupna-sprzedaży, sprzedawca ponosi odpowiedzialność za wady fizyczne i prawne przedmiotu sprzedaży. Warto podkreślić, że zakres uprawnień z tytułu rękojmi jest taki sam, zarówno w przypadku nieruchomości z rynku pierwotnego, jak i z rynku wtórnego.

Jakie wady fizyczne i prawne może mieć nabywana nieruchomość?

Do wad fizycznych należą wszelkiego rodzaju ubytki i awarie dotyczące np. mediów czy też stanu technicznego budynku. Z kolei do wad prawnych należy np. obciążenie hipoteką, czy nabycie nieruchomość od osoby, która nie jest właścicielem. Pamiętajmy jednak, że rękojmi podlegają jedynie te wady, o których sprzedający nie poinformował nas w momencie zakupu.

Nie każdy zdaje sobie sprawę z uprawnień z tytułu rękojmi wynikających z umowy kupna-sprzedaży nieruchomości. Zwłaszcza sprzedający są często bardzo zdziwieni, gdy po pewnym czasie od transakcji kupujący zgłasza się do nich z roszczeniem. Niestety, niewiedza ta występuje także po stronie kupujących. To oraz niedokładne czytanie podpisywanych umów skutkuje tym, że nabywca bardzo często podpisuje umowę, w której treści znajduje się klauzula wyłączająca rękojmię.

Jak możemy się więc domyśleć, sposobem na wyłączenie odpowiedzialności sprzedawcy z tytułu rękojmi przy sprzedaży nieruchomości, jest zawarcie stosownego zapisu w umowie kupna-sprzedaży. Warto jednak podkreślić, że nie w każdym przypadku będzie to możliwe.

Pierwszą sytuacją, w której ograniczenie uprawnień z tytułu rękojmi przy sprzedaży nieruchomości będzie trudniejsze, jest zawarcie umowy pomiędzy przedsiębiorcą a konsumentem. Mówiąc prościej, jest to sytuacja, gdy nabywamy nieruchomość od podmiotu gospodarczego. Jak już wiemy, w przypadku, gdy nabywcą jest konsument, wyłączenie rękojmi jest możliwe jedynie w sytuacjach przewidzianych w przepisach szczególnych.

Zapis wyłączający odpowiedzialność z tytułu rękojmi w umowie sprzedaży nieruchomości nie obowiązuje także nieuczciwych sprzedawców. W skrócie – jeżeli sprzedający celowo zatai wadę nieruchomości, klauzula wyłączająca rękojmię jest bezskuteczna. Warto jednak pamiętać o konieczności wykazania, że sprzedający wiedział o zaistniałej wadzie.

Trzecim aspektem, o którym należy pamiętać, jest to, że wyłączenie rękojmi następuje wyłącznie za zgodną wolą obu stron umowy. Niedopuszczalne są zatem wszelkiego rodzaju dopiski umieszczane przez sprzedających pod podpisami obu stron.

Zawarcie klauzuli wyłączającej rękojmię przy sprzedaży samochodu

Podobnie jak w przypadku umowy kupna-sprzedaży nieruchomości, z uprawnień wynikających z rękojmi mogą skorzystać także nabywcy samochodów. Również w tym przypadku nie ma znaczenia, czy sprzedaż dotyczy nowego, czy też używanego samochodu. Rękojmia obejmuje zarówno wady fizyczne, jak i wady prawne.

Oczywiście także w przypadku sprzedaży samochodu możliwe jest wyłączenie rękojmi za wady. W przypadku używanego samochodu podstawą wyłączenia odpowiedzialności sprzedawcy będzie stosowny zapis w umowie kupna-sprzedaży. Tak jak w przypadku sprzedaży nieruchomości, zapis ten nie będzie skuteczny, jeżeli sprzedawca wiedział o wadzie w momencie zakupu, lub jeżeli dodał taką klauzulę bez wiedzy kupującego. Wyłączenie odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest również utrudnione w sytuacji, gdy sprzedawcą jest przedsiębiorca.

A co z nowymi autami?

Co do zasady nowe samochody kupujemy w autoryzowanych salonach, a więc od sprzedawców, będących przedsiębiorcami. Posiadamy zatem wówczas status konsumenta. Wyłączenie odpowiedzialności z tytułu rękojmi jest wówczas możliwe jedynie w przypadkach uregulowanych w przepisach szczególnych.

Nabywając auto z salonu, warto natomiast pamiętać o innej, bardzo ważnej rzeczy. Nie otrzymujemy wówczas bowiem umowy kupna-sprzedaży, jak to ma miejsce w przypadku nabycia używanego samochodu, a fakturę VAT. Aby móc bez problemu skorzystać z przysługującego prawa do rękojmi należy dopilnować, aby na fakturze znalazły się podpisy obu stron umowy. Tylko tak podpisana faktura VAT będzie podstawą dochodzenia ewentualnych roszczeń.

Wyłączenie rękojmi w relacjach B2B

Nieco inaczej sytuacja dotycząca rękojmi przedstawia się w relacjach B2B, czyli w przypadku, gdy obiema stronami umowy są przedsiębiorcy. W przeciwieństwie do relacji przedsiębiorca-konsument, w której wyłączenie odpowiedzialności sprzedawcy z tytułu rękojmi możliwe jest jedynie w pewnych warunkach określonych w przepisach szczególnych, w przypadku relacji B2B taki zapis jest dopuszczalny w każdym przypadku.

Jako przedsiębiorca musimy zatem zwracać szczególną uwagę na zapisy umów i regulaminów sklepów. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, w których kupujemy produkt na portalu aukcyjnym. Wielu sprzedawców ukrywa w swoich regulaminach zapisy o wyłączeniu odpowiedzialności z tytułu rękojmi. Warto zatem szczegółowo zapoznać się z treścią tego dokumentu przed dokonaniem zakupu. Może się bowiem okazać, że późniejsze dochodzenie swoich praw będzie niemożliwe.

Artykuł Na czym polega wyłączenie rękojmi i kiedy jest stosowane? pochodzi z serwisu Wishly.

Jeżeli jednak chcielibyśmy wziąć udział w wyborach, ale w ich dniu przebywamy poza miejscem zameldowania, jakie mamy na to szanse? Czy istnieją prawne uregulowania dające taką możliwość swoim obywatelom? Jak głosować w innym mieście? Poniższy artykuł przedstawia rozwiązania, zaproponowane i zagwarantowane przez państwo w takich przypadkach.

Zasady głosowania poza miejscem zameldowania. Jak głosować w innym mieście?

Regulacje prawne

Podstawę prawną w zakresie głosowania w wyborach, jak i całej organizacji wyborów, stanowi Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy. Co do zasady w głosowaniu bierzemy udział w miejscu naszego zameldowania. To właśnie tam powinniśmy być wpisani do stałego rejestru wyborców. Zgodnie z art. 18 § 3 Kodeksu wyborczego można być ujętym tylko w jednym stałym rejestrze wyborców. Jak więc można rozwiązać ten problem, aby zgodnie z prawem wziąć udział w wyborach, jeżeli danego dnia przebywamy poza miejscem naszego zameldowania?

Czym jest rejestr wyborców?

Rejestr wyborców, o którym mowa w Kodeksie wyborczym, to nic innego jak rejestr (lista) osób, którym przysługuje prawo do głosowania w wyborach lub w referendum. Rejestr wyborców dzieli się na dwie części:

• część A, w której ujęci są obywatele Rzeczpospolitej Polskiej,
• część B, w której wpisani są obywatele Unii Europejskiej pochodzący spoza Polski (lecz zamieszkujący na stałe w Polsce).

Wyborcy będący obywatelami polskimi i stale zamieszkujący w Polsce są wpisywani na te listy z urzędu.

Jak głosować w innym mieście? – Wniosek o wpisanie do rejestru wyborców

Jeżeli nie przebywamy w miejscu naszego zameldowania, lecz chcemy być dopisani do listy wyborców, o której mowa powyżej, konieczne jest złożenie odpowiedniego wniosku.

Wzór wniosku o wpisanie do rejestru wyborców możemy znaleźć w Internecie lub w formie papierowej w urzędzie. Należy go złożyć wtedy, gdy chcemy głosować w gminie, w której:

1. Mieszkamy na stałe, lecz nie jesteśmy w niej zameldowani na pobyt stały;
2. Mieszkamy lub przebywamy na stałe, ale nigdy wcześniej nie byliśmy zameldowani na terenie Polski.

Dokumenty potrzebne do złożenia wniosku o wpisanie do rejestru wyborców są następujące:

1. Kserokopia dokumentu potwierdzającego tożsamość wnioskodawcy (np. kserokopia dowodu osobistego lub paszportu);
2. Pisemna deklaracja, w której wnioskodawca wskazuje swoje obywatelstwo oraz adres stałego miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Dotyczy to również wyborców, którzy nie mają miejsca stałego zamieszkania.

Jeżeli powyższe dokumenty nie są sporządzone w języku polskim, konieczne jest ich złożenie wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.

Decyzja w sprawie wpisania do rejestru wyborców

Decyzję w przedmiocie wpisania lub o odmownie wpisania do rejestru wyborców wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta. Co do zasady termin na rozpatrzenie wniosku wynosi 5 dni od dnia jego złożenia. Przed wydaniem decyzji, organ ją wydający, zobowiązany jest sprawdzić, czy dana osoba faktycznie zamieszkuje na pobyt stały we wskazanym przez siebie miejscu.

Jeżeli otrzymamy decyzję odmową, wówczas przysługuje nam prawo do wniesienia skargi do sądu rejonowego. Nie wniesienie skargi (za pośrednictwem organu wydającego decyzję), mamy 3 dni od dnia otrzymania decyzji w przedmiocie odmowy wpisania do rejestru wyborców. Sąd rozpoznaje sprawę w postępowaniu nieprocesowym w terminie 3 dni od dnia otrzymania skargi.

Termin na wniesienie wniosku o wpis do rejestru wyborców

Przepisy prawa nie wskazują wprost, w jakim terminie należy złożyć wniosek o wpis do rejestru wyborców. Rejestr wyborców jest stały, więc wniosek taki można złożyć w każdym momencie. Wpisanie do listy wyborców jest możliwe również wtedy, gdy w najbliższym czasie żadne wybory nie są planowane. Jeżeli jednak składamy wniosek zbyt późno, na przykład w ostatni dzień przed wyborami, pamiętajmy o tym, że może on nie zostać rozpatrzony w terminie.

Jakie są skutki złożenia wniosku o wpis do rejestru wyborców?

Co bardzo istotne, taki wniosek wywołuje skutki nie tylko w odniesieniu do najbliższych wyborów, lecz również w odniesieniu do wyborów organizowanych w przyszłości. Złożenie wniosku o wpisanie do rejestru wyborców skutkuje tym, że automatycznie będziemy wpisani na listę wyborców przy okazji wszystkich kolejnych wyborów. Oczywiście oznacza to, że zostaniemy również automatycznie wykreśleni z rejestru wyborców, w którym byliśmy dotychczas wpisani na listę.

Nie jest to jednak zmiana nieodwracalna, ponieważ liczba wniosków, które możemy składać, jest nieograniczona. Oznacza to więc, że przy kolejnej zmianie miejsca stałego pobytu, ponownie możemy go złożyć i znaleźć się na innej liście wyborców.

Jak głosować w innym mieście? Wniosek o dopisanie do spisu wyborców

Spis wyborców to lista wyborców uprawnionych do głosowania na wybranych przez siebie kandydatów podczas wyborów, które zostały zarządzone. Spisem wyborców jest więc listą osób, które mają prawo do głosowania w konkretnych wyborach – tych już zarządzonych. Spis wyborców jest tworzony i aktualizowany przez gminę na podstawie rejestru wyborców. Sporządza się go w dwóch egzemplarzach, oddzielnie dla każdego obwodu głosowania, według miejsca zamieszkania wyborców. Tworzy się go najpóźniej w terminie 21 dni przed dniem wyborów. Jeden egzemplarz spisu wyborców jest przekazywany na jeden dzień przed wyborami przewodniczącemu właściwej obwodowej komisji wyborczej ds. przeprowadzania głosowania w obwodzie.

Wniosek o dopisanie do spisu wyborców składamy wtedy, gdy jednorazowo chcemy zagłosować poza miejscem naszego zameldowania (tj. w innymi miejscu niż to, w którym jesteśmy wpisani do rejestru wyborców). Składamy go w urzędzie gminy, w której planujemy głosować. Do wniosku nie jest konieczne przedkładanie dodatkowych dokumentów,

Możliwe jest znajdowanie się tylko w jednym spisie wyborców. Oznacza to, że składając taki wniosek, zostaniemy wykreśleni ze spisu wyborców sporządzanego w miejscu, w którym jesteśmy zameldowani. W związku z tym, w najbliższych wyborach, nie będziemy mogli tam zagłosować.

Pamiętajmy jednak, że skutek dopisania do spisu wyborców jest jednorazowy i dotyczy tylko najbliższych wyborów. Wynika to z faktu, że przed każdymi wyborami spis wyborców jest tworzony na nowo. Jeśli w pierwszej turze wyborów dopisano cię na twój wniosek do spisu wyborców w jednym miejscu, to w drugiej turze zagłosujesz w tym samym miejscu, co w pierwszej.

Głosowanie za granicą

Jeżeli w czasie trwania wyborów przebywamy za granicą, możliwe jest dopisanie się do spisu wyborców za granicą lub głosowanie korespondencyjne. Spis wyborców za granicą jest tworzony przez konsula dla danego obwodu głosowania. Wyborcy przebywający za granicą jedynie czasowo, uprawnieni są do głosowania wyłącznie osobiście.

Dodatkowe informacje

Wszelkie dodatkowe informacje dotyczące głosowania poza miejscem stałego zamieszkania oraz dotyczące innych form głosowania (np. przez pełnomocnika), są publikowane przez Państwową Komisję Wyborczą. Przed każdymi wyborami, Państwowa Komisja Wyborcza oraz odpowiednie obwodowe komisje wyborcze publikują informacje i terminy dotyczące danych wyborów.

Należy pamiętać, że z powyższych sposobów na dopisanie się do listy wyborców poza miejscem stałego zamieszkania, może skorzystać jedynie osoba, która spełnia standardowe wymogi, aby móc głosować. Jest to oczywiście wymóg pełnoletniości. Również pozostałe wymogi, takie jak posiadanie pełni praw wyborczych, pełna zdolność prawna, czy też posiadanie pełni praw publicznych.

Artykuł Jak zgodnie z prawem głosować w innym mieście? pochodzi z serwisu Wishly.

Akty prawne regulujące prawa konsumenta

Główny akt prawny regulujący prawa konsumenta to Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta

Przedmiotowa ustawa reguluje przede wszystkim prawa przysługujące konsumentowi oraz obowiązki przedsiębiorców zawierających z konsumentami umowy, tj. głównie sprzedawców. Ponadto w ustawie tej znajdziemy szereg przepisów dotyczących zawierania umów na odległość i poza lokalem przedsiębiorstwa. Także umów na odległość dotyczących usług finansowych.

Po co nam ustawa o prawach konsumenta?

Nie tylko wskazana wyżej ustawa jest potrzebna, aby rozwikłać problematykę prawną praw konsumenta. Również inne polskie akty prawne są przydatne w tym zakresie. W pierwszej kolejności bowiem należy odpowiedzieć na pytanie, kim właściwie jest konsument?

Kim jest Konsument? Czy ustawa o prawach konsumenta wyjaśnia tę definicję?

Otóż, aby uzyskać odpowiedź na to pytanie, należy sięgnąć do art. 22¹ Kodeksu cywilnego, który to zawiera definicję legalną konsumenta. Zgodnie z tym przepisem za konsumenta uznaje się osobę fizyczną, która dokonuje z przedsiębiorcą czynność prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową. Innymi słowy jest to po prostu osoba, która nabywa towary lub usługi na własny użytek poprzez czynność prawną dokonywaną z przedsiębiorcą.

Kim zaś w świetle prawa jest przedsiębiorca?

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 Ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo Przedsiębiorców, jest to osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną, wykonująca działalność gospodarczą. Ponadto przedsiębiorcami są również wspólnicy spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Przenosząc powyższe definicje na język codzienny, możemy powiedzieć, iż przedsiębiorca to na przykład firma, która jest częścią profesjonalnego obrotu gospodarczego (np. sprzedawca). Zaś konsument to osoba fizyczna, która zawiera z taką firmą umowę.

Co ważne, prowadząc własną firmę, możemy występować zarówno jako konsument, jak i jako przedsiębiorca – w zależności od danej sytuacji. Jeżeli zawieramy umowę, która jest związana z prowadzoną przez nas działalnością – wtedy działamy jako przedsiębiorca. Natomiast jeżeli zawieramy umowę, która z naszą działalnością związana nie jest – wówczas występujemy jako konsument. To ważne rozróżnienie, bowiem jeżeli przysługuje nam status konsumenta, zyskujemy dodatkowe prawa, zaś na przedsiębiorcę nałożone są dodatkowe obowiązki.

Warto pamiętać, że wszystkie polskie akty prawne, nie tylko te regulujące prawa konsumenta, są dostępne za darmo w Internecie. Jeżeli jednak przepisy te nie są jasne, a potrzebna jest nam porada prawa w zakresie sporu konsumenta z przedsiębiorcą, warto rozważyć zasięgnięcie rady w kancelarii prawnej.

Prawa przysługujące konsumentom

Zgodnie z postanowieniami Ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta, konsumentom przysługują szczególne prawa w zakresie odstąpienia od zawartej umowy.

Zgodnie z art. 27 ustawy, konsument, który zawarł umowę na odległość lub poza lokalem przedsiębiorstwa, może w terminie 14 dni odstąpić od niej bez podawania przyczyny i bez ponoszenia z tego tytułu dodatkowych kosztów. Jako umowę zawartą na odległość rozumie się umowę zawartą bez fizycznej obecności stron, z wykorzystaniem środków porozumiewania się na odległość. Za takie umowy uznaje się więc umowy zawierane przez Internet, za pomocą listów, e-maili, telefonu czy katalogu.

Umowa zawarta poza lokalem

Umowa zawarta poza lokalem przedsiębiorstwa to umowa zawarta:

1. Przy jednoczesnej fizycznej obecności stron w miejscu, które nie jest lokalem przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy,
2. w wyniku przyjęcia oferty złożonej przez konsumenta w okolicznościach wskazanych powyżej,
3. w lokalu przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy lub za pomocą środków porozumiewania się na odległość bezpośrednio po tym, jak nawiązano indywidualny i osobisty kontakt z konsumentem w miejscu, które jest lokalem przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy, przy jednoczesnej fizycznej obecności stron,
4. podczas wycieczki zorganizowanej przez przedsiębiorcę, której celem lub skutkiem jest promocja oraz zawieranie umów z konsumentami.

Przełóżmy teraz powyższą definicję na prostszy język. Za takie umowy uznaje się te, które nie zostały zawarte w siedzibie danej firmy (np. zawarte w domu konsumenta) lub zostały zawarte w tej siedzibie, ale jako następstwo kontaktu nawiązanego poza nią (np. na skutek pokazu ulicznego), ewentualnie podczas wycieczki organizowanej przed przedsiębiorcę (np. wycieczka, w trakcie której oferuje się uczestnikom produkty medyczne).

W przypadku zawarcia tego rodzaju umów, konsument może od nich odstąpić w ciągu 14 dni (od dnia zawarcia), bez podawania przyczyny i bez ponoszenia kosztów. Co istotne jednak, jeżeli konsument wybrał sposób dostarczenia rzeczy inny niż najtańszy dostępny (np. ekspresowa przesyłka kurierska), to przedsiębiorca nie jest zobowiązany do zwrotu tych dodatkowych kosztów.  Ponadto, konsument ponosi bezpośrednie koszty zwrotu rzeczy, chyba że sprzedawca zgodził się je ponieść lub nie poinformował wcześniej konsumenta o konieczności ich poniesienia. Warto również zwrócić uwagę na to, iż konsument ma obowiązek zapłaty za świadczenia spełnione do chwili odstąpienia od umowy, jeżeli wykonuje prawo odstąpienia w odniesieniu do umów, które dotyczyły wykonania usługi, dostarczania energii cieplnej, wody, gazu lub energii elektrycznej. Szczegółowe zasady rozliczania tych kosztów reguluje ustawa.

Jak wygląda kwestia odstąpienia od umowy w przypadku pozostałych umów?

Co do zasady przedsiębiorca nie ma obowiązku umożliwienia konsumentowi odstąpienia od umowy. Jeżeli więc zakupiliśmy jakiś towar w sklepie stacjonarnym, to sprzedawca nie jest zobowiązany do przyjęcia zwrotu. Wiele sklepów jednak wprowadza takie udogodnienie dla swoich klientów, więc warto każdorazowo przed dokonaniem zakupu, zasięgnąć informacji o tym, jak wygląda procedura zwrotu towaru.

Zgodnie z przepisami Ustawy, przedsiębiorca ma również szczególne obowiązki informacyjne w stosunku do konsumentów. Są to głównie obowiązki informacyjne, które np. sprzedawca obowiązany jest przedstawić konsumentowi – we właściwej formie, w odpowiednim czasie (najczęściej przed zawarciem umowy) oraz w należyty sposób. Poza informacjami m.in. o głównych cechach przedmiotu umowy, danymi identyfikującymi przedsiębiorstwie itp., warto szczególną uwagę zwrócić na informacje o łącznej cenie za przedmiot oraz o postanowieniach gwarancyjnych.

Co ciekawe, wkrótce prawo konsumentów ulegnie pewnym zmianom. W toku prac legislacyjnych Rady Ministrów powstał projekt ustawy o zmianie ustawy o prawach konsumenta oraz ustawy – Kodeks cywilny z dnia 5 stycznia 2022 r. Zmiany przewidziane w tym projekcie dotyczą zarówno klientów, jak i sprzedawców. Projekt przedstawiony przez Prezesa Rady Ministrów ma na celu zwiększenie poziomu ochrony konsumentów. Status projektu Rady Ministrów jest na ten moment otwarty, a wykaz prac legislacyjnych wskazuje na to, iż obecnie znajduje się on na etapie konsultacji. Projekt ustawy o zmianie ustawy znajduje się w Internecie, natomiast w projekcie ustawy najważniejsze planowane zmiany dotyczą zmiany i przemieszczenia przepisów dotyczących rękojmi i gwarancji z Kodeksu cywilnego do Ustawy o prawach konsumenta.

Artykuł Ustawa o prawach konsumenta – co określa i o czym mówi? pochodzi z serwisu Wishly.

Czy zwolnienie lekarskie na pobyt w sanatorium z ZUS nam przysługuje?

Zagadnienie jest dość skomplikowane. Dlatego warto wiedzieć, jak możemy uzyskać zwolnienie lekarskie tak, aby nie tracić niepotrzebnie swoich dni wolnych. Co więcej, w jaki sposób możemy uzyskać zwolnienie od pracy. Korzystne jest także zorientowanie się, w jakich sytuacjach i jakim sposobem powinniśmy ubiegać się o świadczenia chorobowe za okres pobytu w sanatorium celem odbycia rehabilitacji leczniczej.

Szpital uzdrowiskowy a sanatorium

Na początek należy rozróżnić dwa pojęcia: szpital uzdrowiskowy i sanatorium nie są tym samym. Pomimo tego, że nierzadko obie te placówki znajdują się w tym samym budynku. Kluczowym celem obu jest przede wszystkim  zapewnienie pacjentom rehabilitacji leczniczej. Łączy je też to, że skierowanie na kurację wystawia Zakład Ubezpieczeń Społecznych lub Narodowy Fundusz Zdrowia. Instytucje te pełnią jednak inną funkcję. Założenia leczenia sanatoryjnego są, wbrew pozorom, czymś zupełnie innym od leczenia uzdrowiskowego w szpitalu. Także status oraz prawa osoby skierowanej do każdego z tych miejsc będą zauważalnie odmienne.

Szpital uzdrowiskowy na ZUS.  Czy mogę otrzymać zwolnienie lekarskie na pobyt w sanatorium z ZUS?

Szpital uzdrowiskowy jest placówką dedykowaną osobom, które już odbyły leczenie poważnych schorzeń w klinice bądź innej poradni specjalistycznej i są czasowo niezdolne do pracy. Wówczas na podstawie wciąż budzącego zastrzeżenia stanu zdrowia pacjenta, ordynator bądź kierownik kliniki czy poradni, gdzie ów pacjent odbywał leczenie, może wystawić mu zwolnienie od pracy i skierować do szpitala uzdrowiskowego.

Taki pobyt odbywany celem rehabilitacji leczniczej. Jest refundowany w całości przez Narodowy Fundusz Zdrowia i pacjentowi przysługuje świadczenie chorobowe wynoszące 70% jego regularnej pensji. Jeżeli jednak pacjentką jest kobieta spodziewająca się dziecka, wówczas świadczenie chorobowe wyniesie aż 100% regularnej pensji.

Kuracja w szpitalu uzdrowiskowym ma za zadanie przywrócić pracownikowi zdrowie, aby ten mógł jak najszybciej wrócić do czynności zawodowych. W trakcie pobytu w szpitalu uzdrowiskowym chorzy są objęci kompleksową, całodobową opieką medyczną. Przeprowadza się regularnie badania oraz poddaje się ich większej ilości zabiegów rehabilitacyjnych i leczniczych.

UWAGA! Należy także pamiętać, że pracodawca nie ma prawa zwolnić pracownika odbywającego kurację w szpitalu uzdrowiskowym czy nawet przebywającemu na zwykłym, regularnym zwolnieniu lekarskim!

Sanatorium a praca

W przypadku osób, dotkniętych chorobą bądź chorobami o charakterze przewlekłym, praca zarobkowa jest często uniemożliwiona. Istnieje dla nich możliwość, aby zostać skierowanym przez lekarza POZ na leczenie sanatoryjne. Jednakże o swoim zamiarze powinny wcześniej poinformować pracodawcę, choćby dlatego, aby ten miał szansę znaleźć kogoś, kto mógłby pełnić tymczasowe zastępstwo za chorego lub dostosować organizację pracy do nowej sytuacji.

Narodowy Fundusz Zdrowia ma obowiązek poinformować o dacie wyjazdu do placówki najpóźniej 2 tygodnie przed datą rozpoczęcia terapii. Z reguły jednak odpowiednie pismo trafia do pacjenta nawet kilka czy kilkanaście tygodni wcześniej. Wyjazd, którego koszta pokrywa NFZ trwa 21 dni i niestety (co wynika z chęci prawnej ochrony pracodawcy) zazwyczaj konieczne jest, aby na czas przebywania w placówce pracownik wykorzystał swój urlop wypoczynkowy lub urlop bezpłatny.

Może to stanowić dużą przeszkodę dla osób, które jeszcze nie przepracowały wystarczająco dużo czasu. Może być to także problem dla osób, które znaczną część dni wolnych już wykorzystały np. wskutek niespodziewanych okoliczności np. na tle rodzinnym.

Sanatorium a dochody

Także odcięcie od dochodów stanowi zazwyczaj ogromny problem i bywa, że właśnie z tego powodu wielu ludzi, kwalifikujących się na leczenie, ostatecznie się na nie nie decyduje. Również w przypadku opieki nad chorującym (nawet poważnie i przewlekle) dzieckiem kurującym się w sanatorium jego rodzic bądź opiekun prawny nie otrzyma lekarskiego zwolnienia od pracy.

Naturalnie przy dobrej sytuacji finansowej jak najbardziej możliwe jest udanie się do sanatorium prywatnie. Osoba chętna na taką kurację powinna skierować wniosek do odpowiedniego oddziału NFZ i poczekać na przyznanie terminu wyjazdu. I w tym przypadku poinformowanie o terminie dzieje się z pewnym wyprzedzeniem, aby przyszły pacjent miał możliwość rezerwacji urlopu w pracy na czas wyjazdu. Taka forma nie jest też oczywiście bezpłatna, więc zobowiązani jesteśmy ponieść część kosztów. Ich wysokość uzależniona jest od sezonu i wewnętrznych przepisów placówki.

Jak wyjechać do sanatorium bez wykorzystania urlopu wypoczynkowego od pracy i jaki zasiłek można uzyskać?

Istnieje możliwość pobytu w sanatorium ze zwolnieniem z pracy na czas pobytu w nim. Dzieje się tak w przypadku, gdy na rehabilitację zostaliśmy skierowani przez ZUS w ramach prewencji rentowej. Jest to uzasadnione: takie podreperowanie zdrowia chroni przed trwałą utratą zdolności do pracy.

W czasie tej konkretnej kuracji, za okres pobytu w sanatorium pracownik ma prawo pobierać zasiłek. Konkretnie świadczenia chorobowe wynoszące 70% jego normalnego wynagrodzenia. Takiej osobie przysługuje prawo do zwykłego zwolnienia lekarskiego L4. Nie trzeba zatem martwić się o to, że tracimy dni z cennej puli urlopu wypoczynkowego. Aby jednak tak się stało, trzeba spełniać określone warunki.

Zwolnienie lekarskie na pobyt w sanatorium z ZUS – jakie warunki trzeba spełnić?

Należą do nich: bycie ubezpieczonym w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych oraz pobieranie zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego czy też pobieranie renty okresowej z tytułu niezdolności do pracy.

Jeśli pacjent zostanie skierowany do szpitala uzdrowiskowego wskutek urazów odniesionych w miejscu pracy albo w czasie dojazdu do niej przysługuje mu 100% regularnego wynagrodzenia oraz zwolnienie lekarskie L4 na cały okres pobytu w placówce.

Pobyt w sanatorium a praca na stanowisku nauczyciela

Wyjątek stanowi zawód nauczyciela, którego dni wolne od pracy są państwowo ustalone. O długim urlopie nauczycielskim przeważnie opowiada się w superlatywach. Jednakże w przypadku, gdy nauczyciel planuje wyjazd do sanatorium, ma to swoje poważne wady.

Jeżeli bowiem zachoruje on w trakcie trwania roku szkolnego, nie może skorzystać z urlopu wypoczynkowego, by udać się na kurację sanatoryjną. W przypadku wystąpienia nagłych, poważnych problemów zdrowotnych nauczyciel zmuszony jest do ubiegania się o urlop bezpłatny lub specjalną formę urlopu na poratowanie życia. Przysługuje ona jednorazowo na rok, chyba że nie zostanie wykorzystana w całości, wtedy o kolejną można starać się po roku od zakończenia wcześniejszego urlopu.

Paradoksalnie w nieco lepszej sytuacji są nauczyciele, chorujący przewlekle lub poszkodowani zdrowotnie wskutek swojej pracy. Wówczas, podobnie jak w każdym innym przypadku, o ile przeszli leczenie w specjalistycznej klinice bądź poradni i nie przyniosło ono oczekiwanych rezultatów, lekarz prowadzący terapię może wystawić skierowanie na leczenie do szpitala uzdrowiskowego. Takiej osobie przysługiwać będzie zwolnienie lekarskie na pobyt w sanatorium z ZUS.

Artykuł Czy można dostać zwolnienie lekarskie z ZUS na pobyt w sanatorium? pochodzi z serwisu Wishly.