Taki stan rzeczy nie jest do zaakceptowania. Internetu nie da się skutecznie używać, jeśli nie ma się dodatku do przeglądarki, który blokuje wyświetlanie reklam.

Dzisiaj przedstawimy, jak zainstalować taki dodatek, o nazwie AdBlock, w przeglądarce Google Chrome.

Instalowanie i ustawianie AdBlocka

Polecamy wersję oryginalną AdBlocka, która jest najpopularniejsza i raczej najlepsza. AdBlock Plus ma domyślnie włączone pokazywanie niektórych reklam, a AdBlock for YouTube działa tylko na jednym serwisie.

Po wejściu na powyższą stronę wtyczki w prawym górnym rogu powinien być zielony przycisk, oznajmiający, że wtyczka jest zainstalowana. Jeśli nie jest, pojawi się w tym miejscu przycisk instalacji, który należy kliknąć, a następnie wyrazić zgodę na zainstalowanie.

Po zakończeniu instalacji pojawi się prośba o dotacje – to okienko zamknij.

Będąc na tej stronie (Wydajny Komputer), kliknij prawym klawiszem myszy na czerwoną ikonę znaku stop z ręką w środku, która to ikona jest w prawym górnym rogu przeglądarki. Wybierz Opcje.

W pierwszej zakładce General (Ogólne) zaznacz trzy pierwsze opcje:

• „I like the text ads on Google search results; show me those” („Lubię reklamy tekstowe w wynikach wyszukiwania Google, pokazuj je”),
• „Add items to the right click menu” („Dodaj pozycje do menu prawego przycisku myszy”),
• „I’m an advanced user, show me advanced options” („Jestem zaawansowanym użytkownikiem, pokaż mi zaawansowane opcje”).

Innych opcji nie zaznaczaj. W zakładce Filtry upewnij się, że masz zaznaczone:

• AdBlock custom filters,
• EasyList,
• Polish (jeśli nie masz takiej opcji, wybierz ją z rozwijanego menu),
• EasyPrivacy,
• Fanboy’s Annoyances
• Malware protection.

Wreszcie, w zakładce Customize (Dostosuj) kliknij przycisk Edit (Edytuj). Do białego pola tekstowego wprowadź następujący tekst:

@@||tvnplayer.pl/$document

Najlepiej skopiuj go i wklej do tego pola. Wyłącza on blokowanie reklam na stronach TVN Playera (oglądanie seriali TVN przez Internet), ponieważ inaczej nie da się oglądać filmików z serwisów tej telewizji. Koniecznie kliknij przycisk Save (Zapisz).

Następnie możesz zamknąć okienko ustawień i używać Internetu standardowo – reklamy będą blokowane.

Jak odblokować reklamy na danej stronie?

Gdyby coś kiedyś nie działało na jakiejś stronie, warto spróbować wyłączyć blokowanie reklam (sporadycznie blokuje się nie to, co trzeba). W tym celu kliknij lewym przyciskiem myszy ikonę czerwonego znaku stop w prawym górnym rogu przeglądarki i wybierz pozycję „Don’t run on pages on this domain” („Nie używaj dla stron w tej domenie”), a następnie kliknij przycisk Exclude („Wyłącz”).

Najlepiej przetestuj to na tej witrynie (Wydajny Komputer) – reklamy tu są łagodne i uzupełniają treść o wartościowe odnośniki. Przy okazji przećwiczysz ten proceder.

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

Powodem jest wersja 32 przeglądarki Google Chrome, która zepsuła obsługę Flasha. Naprawa wprawdzie jest w planach na środek roku 2014, ale do tego czasu musielibyśmy oglądać reklamy.

Co gorsza, przeglądarka Google Chrome ma w planach pozbycie się obsługi szybkiej, oryginalnej wersji Flasha (zwanej NPAPI) i zostawienie tylko obsługi powolniejszej, wbudowanej do przeglądarki wersji, zwanej PPAPI.

Problemy te zgrały się w czasie z wypuszczeniem wersji 12.0.0.38, 12.0.0.41 i 12.0.0.43 Flasha, które również zawierają sporo błędów.

Tyle tytułem wstępu. A teraz zajmijmy się blokowaniem reklam na YouTubie.

AdBlock nie blokuje reklam na YouTube?

Najpierw upewnimy się, że widzisz reklamy na YouTube, bowiem problem może Cię nie dotyczyć (dotyczy tylko tych, którzy mają włączoną obsługę szybszej wersji Flasha - NPAPI).

Udaj się na stronę przykładowego filmu z reklamą.

Reklama powinna wyświetlić się natychmiast na całym ekranie lub na pasku postępu odtwarzania filmu powinien być widoczny żółty prostokąt. Gdy odtwarzanie filmu do niego dotrze, wyświetli się mała reklama, jak widać na obrazku powyżej.

Jeśli nie widzisz tych oznak, problem Ciebie nie dotyczy i możesz przejść do innego artykułu w tym serwisie. Jeśli natomiast pokazały Ci się reklamy, trzeba będzie to naprawić.

Jak naprawić blokowanie reklam w filmach YouTube

Otwórz nową kartę w przeglądarce Google Chrome - tak, jakbyś chciał otworzyć nową witrynę bez zamykania tej strony.

Jako adres wpisz: chrome://plugins/ i naciśnij klawisz Enter.

Po prawej stronie kliknij na napis "Details" ("Szczegóły"). Rozwinie się lista różnych dodatków, obecnych w przeglądarce Google Chrome.

U góry będzie dodatek o nazwie Shockwave Flash. Najczęściej będą widoczne dwie wersje, jedna o Typie ("Type") PPAPI, a druga o typie NPAPI.

Klikając niebieski napis "Enable" ("Włącz") lub "Disable" ("Wyłącz"), włącz Flasha w wersji NPAPI (tło prostokąta będzie wtedy białe) i wyłącz w wersji PPAPI (tło będzie wtedy szare). Wprawdzie wszystko powinno działać poprawnie również, jeśli obydwie wtyczki są włączone (mają białe tło), ale na wszelki wypadek wyłącz NPAPI.

Następnie otwórz ponownie stronę przykładowego filmu z reklamą - powinna się już nie wyświetlać.

To nie wszystko! Przesuń film kawałek dalej i sprawdź, czy odtwarzanie jest w pełni płynne (takie, jak zazwyczaj). Jeśli filmik nie idzie płynnie, kliknij na niego prawym klawiszem myszy i wybierz "Settings" ("Ustawienia"). Upewnij sie, że po lewej od przycisku Close (Zamknij) jest aktywna pierwsza zakładka z ikoną monitora. Odznacz opcję "Enable hardware acceleration" ("Włącz sprzętowe przyspieszanie") i zamknij małe okienko. Następnie sprawdź, czy sytuacja się poprawiła. Jeśli nie, ponów kroki i tym razem zaznacz powyższą opcję.

Generalnie odznaczenie tej opcji pomaga jednak w płynniejszym odtwarzaniu filmu.

W przypadku tragicznie tnących się filmików można włączyć eksperymentalną obsługę wyświetlania filmów przy użyciu języka HTML5 zamiast Flasha, jednak działać to będzie tylko dla niektórych filmów.

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

Przeprowadzisz ją samodzielnie, bez problemów, w ciągu kilkunastu minut.

Dzięki poniższemu opisowi instalacji Windowsa 7 wgrasz system tylko klikając odpowiednie przyciski. Żadna wiedza techniczna nie jest wymagana.

Do dzieła!

Windows 7 - wymagania minimalne i optymalne

Firma Microsoft - producent Windowsów - w wymaganiach systemowych podaje kilka informacji, z których ważne są tylko:

• procesor 1 GHz lub szybszy (czyli mający więcej GHz),
• 1 GB pamięci RAM (lepiej mieć przynajmniej 2 GB - inaczej komputer może chodzić powoli),
• 20 GB wolnego miejsca na dysku twardym (na system dobrze przewidzieć 50 GB - szybko się rozrasta, wraz z pobieraniem aktualizacji oprogramowania).

Jest też wzmianka tym, że procesor musi być wykonany w technologii 32-bitowej lub 64-bitowej, ale tylko takie są sprzedawane od wielu lat, więc to wymaganie spełnia każdy komputer (zwłaszcza z procesorem 1 GHz).

Oprócz tego jako wymagana podana jest karta graficzna, która obsługuje technologię DirectX 9 lub nowszą, ale to także jest w zasadzie gwarantowane, jeśli komputer jest na tyle nowy, że ma procesor 1 GHz lub nowszy.

Uruchamianie płyty instalacyjnej Windows 7

Włączamy komputer i nie zważąjąc na to, co jest na ekranie, wkładamy do niego CD (w zasadzie DVD) instalacyjny Windows 7. W tym artykule instalowałem wersję Windows 7 Home Premium SP (Service Pack) 1 64-bit, ale procedura jest taka sama dla każdej innej wersji Windows 7 (Professional i Ultimate).

Jeśli na komputerze jest już zainstalowany jakiś system, to czekamy aż się załaduje i wyłączamy komputer. Następnie włączamy go i od razu wciskamy szybko, pulsacyjnie klawisz F12, by przejść do menu wyboru, z którego nośnika danych ma uruchomić się komputer (może to być dysk twardy, napęd CD-ROM, USB itp.). Jeśli klawisz F12 nie wchodzi do menu wyboru, poszukaj w szybko znikającym tekście, który jako pierwszy pojawia się po uruchomieniu komputera, który klawisz wcisnąć, by przejść do "boot sequence" lub "boot options" (będzie to pewnie jeden z klawiszów F1 - F12 lub klawisz Delete). W menu wybierz przy pomocy strzałek na klawiaturze pozycję CD-ROM i naciśnij klawisz Enter. Komputer zrestartuje się, uruchamiając włożoną płytę instalacyjną.

Jeżeli komputer nie ma jeszcze zainstalowanego systemu operacyjnego, to zazwyczaj wystarczy go uruchomić, włożyć płytę instalacyjną, wyłączyć i włączyć ponownie, by uruchomił się instalator Windows. Jeśli tak się nie dzieje, użyj menu wyboru, opisanego w powyższym akapicie.

Własnoręczna instalacja Windowsa 7 krok po kroku

Miej na uwadze, że przy instalowaniu Windowsa 7 jest klikania na kilka minut, ale samo wgrywanie systemu może trwać nawet 30 minut - tak długo komputer będzie musiał być włączony, ale nie musisz przy nim bez przerwy przebywać. Po odpaleniu instalatora z CD zgodnie z powyższym opisem pojawi się napis "Windows is loading files...", który będzie widoczny kilka minut (nawet, gdy pasek postępu dojdzie do końca), a następnie "Starting Windows". Trzeba czekać cierpliwie.

W pierwszym kroku instalacji wybieramy język systemu. W tym celu klikamy "Mój język to polski" lub "My language is English" (jeśli chcemy mieć wersję angielską). Jeśli niechcący kliknąłeś inny język, niż chciałeś, po prostu zrestartuj komputer i powtórz wszystkie kroki, aż do tego momentu.

W następnym kroku nic nie zmieniamy, czyli zostają ustawienia domyślne:

• "Język, który chcesz zainstalować" - Polski
• "Format godziny i waluty" - Polski (Polska)
• "Klawiatura lub metoda wprowadzania" - Polski (programisty)

Kliknij przycisk Dalej, a następnie Zainstaluj teraz.

Jeśli wersja Twojego instalatora Windowsa zawiera dodatek od firmy Microsoft zwany "Service Pack" (w skrócie SP), który naprawia pewne błędy w systemie, to zostaniesz zapytany, czy zgadzasz się na jego licencję. W takim przypadku kliknij napis "Akceptuję postanowienia licencyjne", a następnie naciśnij przycisk Dalej.

Jeżeli instalator nie ma w sobie dodatku Service Pack, to powyższe zapytanie nie pojawi się, a dodatek zostanie automatycznie pobrany i zainstalowany z Internetu w ciągu kilku dni.

W kolejnym kroku jesteśmy pytani, "Jakiego typu instalację chcesz wykonać?". Pierwsza możliwość to Uaktualnienie. Kliknięcie Uaktualnienia spowodowałoby zastąpienie wgranego i używanego już na tym komputerze systemu Windows XP lub Vista przez instalowany właśnie Windows 7, ale nawet jeśli masz już któryś z tych systemów, lepiej nie mieszać i zainstalować Windows 7 osobno.

Klikamy na drugą możliwość, czyli "Niestandardowa (zaawansowane)", która służy do instalacji nowego systemu Windows 7.

Partycje podczas instalacji Windows Seven (Siedem)

W kolejnym kroku jesteśmy pytani: "Gdzie chcesz zainstalować system Windows?". Poniżej wyświetlana jest tabela z tzw. partycjami. Chodzi o to, że cała przestrzeń dysku twardego (pamięci komputera) może być podzielona na kilka odrębnych części, zwanych partycjami (czasami w uproszczeniu partycje zwie się dyskami, ale faktycznie dysk jest jeden i jest on podzielony na partycje). Każdy wiersz w tej tabelce oznacza odrębną partycję. W tabelce tej zastosowano właśnie uproszczoną nazwę "dysk" zamiast partycja.

Jeśli masz już wgrany jakiś system, to pojawi się więcej, niż jeden wiersz - każdy będzie odpowiadał partycji, którą miałeś (np. "System C"). Jeśli nie miałeś dotychczas innego systemu, to widoczny będzie tylko jeden wiersz.

Absolutnie polecam utworzenie dwóch lub trzech partycji. Jeśli coś się stanie z jedną, to druga prawdopodobnie wciąż będzie dostępna po podpięciu dysku do innego komputera.

Kliknij na napis "Opcje dysku (zaawansowane)". Masz teraz trzy możliwości - zastosuj odpowiednią dla siebie, a jeśli pojawi się napis "Aby zapewnić poprawne działanie wszystkich funkcji, system Windows może utworzyć dodatkowe partycje na pliki systemowe", to kliknij OK. Oto Twoje możliwości instalacji Windows 7 (wybierz jedną z trzech, odpowiednią dla siebie):

1. Nie miałeś na tym komputerze systemu, czyli widoczny jest jeden wiersz z napisem "Dysk 0 - Nieprzydzielone miejsce". Jeśli byś teraz kliknął przycisk "Dalej", to system stworzyłby jedną partycję i na niej się zainstalował. My jednak chcemy dwie partycje (opcjonalnie trzy). Kliknij więc napis "Nowy". W polu Rozmiar ustalamy ilość miejsca, którą ma zająć tworzona właśnie zapasowa partycja (na której nie będzie systemu, tylko Twoje osobiste pliki). Ilość miejsca określamy liczbami podawanymi w MB (megabajtach), przy czym 1 GB to mniej więcej 1000 MB. Najprościej podzielić dostępny obszar na mniej więcej pół, czyli zamienić pierwszą cyfrę na dwa razy mniejszą. Np. dysk o pojemości 465 GB po kliknięciu przycisku "Nowy" pokazuje Rozmiar 476940. Zamieniamy pierwszą cyfrę tej liczby na dwa razy mniejszą, czyli w polu Rozmiar będziemy w tym przykładzie mieć liczbę 276940. Następnie klikamy przycisk Zastosuj. Czekamy chwilkę i oprócz wiersza "Dysk 0 - Nieprzydzielone miejsce" (na którym zainstalujemy system Windows - to będzie partycja "System C") pojawiają się dwa wiersze: "Dysk 0 Partycja 1: Zastrzeżone przez system" (to jest partycja podręczna Windowsa, nam nic do niej) oraz "Dysk 0 Partycja 2", czyli partycja na pliki osobiste i przydatna w przypadku awarii systemu, widoczna potem w "Moim komputerze" jako "Dysk D". W podobny sposób można utworzyć następną partycję - trzeba zaznaczyć wiersz "Dysk 0 - Nieprzydzielone miejsce" i kliknąć "Nowy", ale jedna dodatkowa partycja, którą właśnie utworzyliśmy, nam wystarczy. Aby zainstalować system na wolnej przestrzeni (instalator stworzy sam partycję dla Windowsa i nazwie ją System C), zaznaczamy wiersz "Dysk 0 - Nieprzydzielone miejsce" i klikamy przycisk Dalej.
2. Miałeś na tym komputerze system i chcesz zachować ten system. W takim przypadku w wierszu "Nieprzydzielone miejsce" musi być wystarczająca ilość "Wolnego miejsca", by zmieścić nowy system Windows 7, czyli minimum 20 GB. Jeśli tak jest, zaznacz wiersz "Nieprzydzielone miejsce" i kliknij przycisk Dalej, a instalator sam stworzy partycję w ramach tego wolnego miejsca i zainstaluje Windows 7 bez ruszania innych zainstalowanych systemów lub plików na innych partycjach (takich jak "Dysk D"). Jeśli jednak nie masz wystarczająco miejsca, musisz usunąć jedną z obecnych już partycji, zaznaczając jej wiersz i klikając Formatuj. UWAGA: kliknięcie pozycji Formatuj bezpowrotnie usunie wszystkie pliki z zaznaczonej partycji. Przed kliknięciem go upewnij się, że nie masz tam żadnych ważnych plików osobistych. Sformatowana partycja zostanie włączona do wiersza "Nieprzydzielone miejsce". Nie klikaj przycisku "Formatuj", jeśli masz już minimum 20 GB wolnego miejsca w wierszu "Nieprzydzielone miejsce". Jeśli chcesz utworzyć nową partycję z dostępnego wolnego miejsca, postępuj według instrukcji z punktu pierwszego, a jeśli chcesz po prostu zainstalować system (tworzy to automatycznie nową partycję dla Windows 7), zaznacz wiersz "Nieprzydzielone miejsce" i kliknij przycisk Dalej.
3. Miałeś na tym komputerze system, ale nie chcesz go zachować, lecz skasować ten system i wszystkie dane, znajdujące się na jego partycji (np. pliki na pulpicie, w Moich dokumentach, Ulubione, zainstalowane gry i programy). W takim przypadku postępuj zgodnie z instrukcjami z punktu drugiego i sformatuj partycję, na której jest system, którego chcesz się pozbyć.

Kończenie instalacji systemu

Po kliknięciu przycisku Dalej pojawi się napis "Trwa instalowanie systemu Widnows...". Może to potrwać nawet do 30 minut, a komputer w tym czasie może się sam kilka razy uruchomić podobnie. Możesz odejść od komputera (jeśli jest to laptop, podłącz zasilanie, by nie wyłączył się w trakcie instalacji systemu).

W kolejnym kroku musisz wymyślić i wpisać swoją nazwę użytkownika (np. swoje imię). Nazwę komputera możesz pozostawić bez zmian (jest widoczna, gdy podłącza się do niego inny komputer) lub wymyślić inną (musi być inna, niż nazwa użytkownika). Kliknij przycisk Dalej.

Teraz możesz ustawić hasło, które trzeba będzie wpisać, by wejść na Twoje konto w komputerze (po jego włączeniu lub otworzeniu klapy, jeśli jest to laptop). Jeśli tylko Ty korzystasz z komputera lub nie chcesz mieć osobnego konta dla każdego użytkownika komputera, możesz pominąć ten krok i kliknąć przycisk Dalej. Na następnej stronie naciśnij napis "Użyj ustawień zalecanych", co zagwarantuje automatyczne pobieranie i instalowanie aktualizacji bezpieczeństwa przez Microsoft Windows 7. Na następnej stronie ustala się aktualną datę i czas (zazwyczaj są dobrze ustawione). Kliknij Dalej.

To prawie wszystko. Teraz uruchomi się Windows. Jeśli stworzyłeś nową, czystą partycję, jak radziłem, to kliknij na przycisk Start w lewym dolnym rogu ekranu i naciśnij na napis Komputer, a następnie dwukrotnie kliknij myszą na "Dysk lokalny D" (i każdy inny kolejno, jeśli masz więcej partycji). Jeśli zostaniesz zapytany, czy sformatować dysk i będzie to faktycznie dysk, który jest czysty, to kliknij przycisk "Formatuj dysk" i w okienku, które się otworzy - przycisk "Rozpocznij", a potem "OK" i ponownie "OK". Po tym zabiegu będziesz mógł używać partycji zapasowej, którą stworzyliśmy.

To tyle - instalacja Windows 7 zakończona!

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

Przydaje się to, jeśli hasła nie pamiętamy, a chcemy np. zalogować się do serwisu na innym komputerze.

Można też w ten sposób odczytać czyjeś hasło, jeśli wcześniej zaloguje się na Twoim komputerze, a włączone masz zapamiętywanie haseł w przeglądarce.

Odkryj zakryte hasło - Program SnadBoy's Revelation

Aby odczytać hasło, pobierz program SnadBoy's Revelation.

Następnie otwórz pobrany plik i kliknij Next cztery razy, aż w końcu Finish, by zainstalować aplikację do podglądania haseł.

Otwórz program, klikając przycisk Start (lewy dolny róg ekranu) → Wszystkie programy → SnadBoy's Revelation 2 → Revelation. Program pojawi się w pasku na dole ekranu.

Zobaczysz mniej więcej taki widok:

Kliknij lewym przyciskiem myszy na celownik i trzymając ten lewy klawisz myszy, najedź celownikiem na zakryte gwiazdkami lub kropkami hasło (np. to poniżej). Puść przycisk myszy, gdy najedziesz na pole hasła. Odkodowane hasło pokaże się w programie w widocznym pod celownikiem polu tekstowym.

Większość haseł da się w ten sposób odczytać. Jeśli się nie da, to znaczy, że gwiazdki są po prostu gwiazdkami, a nie ma pod nimi ukrytego hasła.

Program ten nie łamie haseł - jedynie je odkrywa.

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

Jeśli masz inny system, przeczytaj artykuł Czyszczenie Windows XP.

Pozbywając się niepotrzebnych śmieci zwolnisz nawet do kilku gigabajtów miejsca na dysku.

Kurs skierowany jest dla osób niezbyt obytych z komputerem.

Do dzieła!

Objaśnienia i przyjęte konwencje w oczyszczaniu Visty

Niektóre otwarte okna w Windowsie nie są widoczne w pasku koło przycisku Start, w szczególności okna ustawień. Jeśli więc otworzymy takie okno i klikniemy na okno przeglądarki (lub inne), to okno ustawień "schowa się" za nie. Można się do niego spowrotem dostać minimalizując bieżące okno (np. przeglądarki), czyli klikając na przycisk ze znakiem podkreślenia _ w jego prawym górnym rogu.

Klikanie kolejno na odpowiednie napisy jest połączone strzałką, np. "Start → Uruchom..." należy rozumieć jako "naciśnij przycisk Start (lewy dolny róg ekranu) i kliknij pozycję Uruchom...".

Przejście do kolejnych podkatalogów jest połączone znakiem "/", np. "C:/Windows/System" należy rozumieć jako "w Mój komputer kliknij dwukrotnie na dysk C, następnie dwukrotnie na katalog Windows, a później na katalog System". Jeśli ścieżka dotyczy dysku C, chodzi o dysk, na którym zainstalowany jest system Windows (a więc najczęściej właśnie C).

Usuwanie zbędnych plików i katalogów - przygotowania

By wprowadzać dalej opisane zmiany, potrzebujemy zmienić kilka ustawień.

Będąc w dowolnym katalogu, klikamy na napis Narzędzia → Opcje folderów → zakładka Widok. Odznaczamy opcję "Ukryj chronione pliki systemu operacyjnego (zalecane)" - pojawi się zapytanie, na które odpowiadamy klikając Tak. Zaznaczamy opcje: "Pokaż ukryte pliki i foldery", "Wyświetl zawartość folderów systemowych". Zmiany zatwierdzamy przyciskiem OK.

Bez obaw, nic złego się nie stanie ;) Jeśli jednak wolisz dmuchać na zimne, zamiast usuwać pliki, przenoś je do jakiegoś innego katalogu - po zrestartowaniu komputera będzie można je usunąć, jeśli nie pojawią się żadne błędy. Podkreślam jednak, że poniższe zabiegi nie powinny w żaden sposób wpłynąć na funkcjonowanie komputera - jest to usuwanie zbędnych plików. Osobiście robię je automatycznie od lat i nigdy nie miałem żadnego problemu.

C:/Windows/SoftwareDistribution oraz C:/9470bb12e8a4f3447657236478e41c5 itp.

Katalog C:/Windows/SoftwareDistribution także lubi zajmować kilkaset MB. Zawiera pliki wykorzystywane przy instalacji łatki Service Pack 2 i Service Pack 3. Jego zawartość można bezpiecznie usunąć (samego katalogu SoftwareDistribution nie da się usunąć - jedynie jego zawartość).

Foldery o nazwach typu 9470bb12e8a4f3447657236478e41c5 czasem występują na różnych dyskach, np. C:/9470bb12e8a4f3447657236478e41c5. Są to pozostałości po instalacji łatek - do usunięcia. Ich nazwy składają się z różnych liter i cyfr (jest ich dużo), ale ogólnie są podobne do tej przykładowej.

Pliki tymczasowe, np. w C:/Windows/Temp

Mając otwarty dowolny katalog, kliknij na pasek adresu (na obrazku obok jest to białe tło po prawej od napisu Computer, za czarną strzałeczką). Jego treść zmieni się i podświetli na niebiesko.

Zamiast tej niebieskiej treści, wpisz %temp% (wraz ze znakami procentów) i naciśnij Enter. Przejdziesz do katalogu Temp z plikami, które możesz bez problemu usunąć - są to pliki tymczasowe różnych aplikacji. Zawartość tego folderu zajmuje często kilka, a nawet kilkanaście GB. Jeśli któregoś pliku nie da się usunąć, bo jest w użyciu, nie przejmuj się - zaznacz pozostałe i usuń, co się da. Czasami pojawi się pytanie, czy jesteś pewien usunięcia pliku, bo niby jest systemowy - nie bój się i śmiało kliknij Tak. Pojawi się też pewnie jakaś informacja o plikach będących w użyciu, których z tego powodu nie można usunąć - w takim przypadku kliknij Opuść.

Jeśli tak jak pisałem, chcesz dmuchać na zimne, to po prostu przenieś gdzieś zawartość folderu Temp, zresetuj komputer i - jeśli wszystko będzie działać - usuń przeniesioną zawartość.

Tak samo usuń zawartość katalogu C:/Windows/Temp - jest tam zazwyczaj kilkaset MB.

W katalogu C:/Windows bywają też foldery o nazwie zaczynającej się na "Temp", np. "Temp043E19E5-F724-31D5-0321-474014D438B4-Signatures". Foldery te także można usunąć.

Czy można usunąć C:/Windows/WinSXS?

Nie. Zawartość katalogu C:/Windows/WinSXS jest wykorzystywana przy naprawianiu plików systemowych. Lepiej nie usuwaj tego folderu.

Wyłączanie hibernacji w Windows Vista - plik hiberfil.sys

Hibernacja pozwala na zapisywanie stanu systemu (wraz z pamięcią RAM) na dysku i wyłączenie komputera. Po jego włączeniu wszystko wygląda jak wcześniej (otwarte są te same okna itp.) w przeciwieństwie do zwykłego wyłączenia komputera, które przy okazji zamyka wszystkie otwarte programy. W praktyce hibernacja ma sens tylko dla laptopów. Jeśli masz laptopa - przejdź do kolejnego nagłówka.

Przy włączonej hibernacji na dysku C znajduje się plik hiberfil.sys o rozmiarze kilku GB. By się go pozbyć, należy wyłączyć możliwość hibernacji. Jest to operacja w pełni bezpieczna i odwracalna - zawsze możemy spowrotem włączyć hibernację.

Klikamy Start i w polu tuż nad przyciskiem Start wpisujemy trzy litery: "cmd", a następnie myszą najeżdżamy na napis "cmd.exe", który się pokaże u samej góry menu start, klikamy go prawym klawiszem i wybieramy "Uruchom jako administrator". Pokaże się czarne okienko. Wpisujemy w nim następujący tekst: "powercfg -h off" (bez cudzysłowiu, ale z minusem przed literą h i spacjami przed i po -h). Następnie naciskamy klawisz Enter. Hibernacja jest już wyłączona. Aby usunąć plik hiberfil.sys, przejdź do sekcji Oczyszczanie dysku tego artykułu.

Podobnie można włączyć hibernację - wystarczy powtórzyć powyższą procedurę, tylko zamiast "powercfg -h off" wpisać "powercfg -h on".

Jak wyłączyć przywracanie systemu w Windowsie Vista?

Windows Vista domyślnie ma włączoną funkcję Przywracania systemu, która w umożliwia przywrócenie systemu do stanu z danego dnia w razie awarii. Jeśli bardziej zależy Ci na wolnym miejscu, możesz wyłączyć Przywracanie systemu, dzięki czemu zaoszczędzisz przynajmniej kilka GB na każdym dysku.

Aby wyłączyć Przywracanie systemu, naciskamy klawisz z logo Windows i trzymając go, jednokrotnie klawisz Pause/Break (u samej góry klawiatury, nad strzałkami). W otwartym oknie w lewej kolumnie klikamy na "Zaawansowane ustawienia systemu", a następnie przechodzimy do zakładki "Ochrona systemu" i odhaczamy zaznaczenie przy każdym dysku. Na pytanie, czy jesteśmy pewni, odpowiadamy naciskając przycisk "Wyłącz Przywracanie systemu". Zatwierdzamy zmiany przyciskiem OK.

Warto teraz upewnić się, że pliki związane z tą funckją zostały usunięte - patrz sekcja "Oczyszczanie dysku".

Kosz - czyszczenie i rozmiar zawartości

Nawet jeśli usuniemy pliki lub foldery, trafiają one do kosza (jeśli się w nim nie mieszczą, są usuwane całkowicie). Oznacza to, że wciąż zajmują miejsce, tyle, że w Koszu. Należy więc pamiętać o regularnym czyszczeniu kosza, klikając na jego ikonę prawym klawiszem myszy i wybierając Opróżnij kosz.

Aby w Koszu nie znajdowało się za dużo śmieci, warto obniżyć procent miejsca na dysku, jaki mogą zajmować będące w nim dane. Klikamy prawym klawiszem myszy na Kosz, wybieramy Właściwości i klikamy na dysk C, a następnie wprowadzamy maksymalny rozmiar kosza dla tego dysku (np. 2 GB - wpiszemy wtedy liczbę 2000 MB). Następnie, jeśli mamy inne dyski (np. D), to wybieramy je z listy i podobnie zmieniamy rozmiar. Zatwierdzamy zmiany przyciskiem OK.

Teraz w koszu będzie mniej więcej zawartość trzech płyt CD, czyli jednego np. jeden film.

Jeśli zmniejszysz limit jeszcze bardziej, w koszu będą tylko pliki tekstowe i dokumenty, które zajmują mało miejsca. Usuwając większe pliki zostaniemy zapytani, czy usunąć je trwale, bowiem w Koszu się nie zmieszczą.

Oczyszczanie dysku i odchudzanie hibernacji

System Windows Vista posiada także podstawowe narzędzie do bezpiecznego usuwania niektórych zbędnych plików. Tę operację należy wykonać dla każdego z dysków w Mój komputer: klikamy na dany dysk prawym klawiszem myszy, wybieramy Właściwości → Oczyszczanie dysku. Pojawi się okienko podobne do poniższego:

W zależności od wielkości dysku i poprawności pewnych zaawansowanych ustawień, proces obliczania zakończy się po chwili lub po kilku minutach.

Możemy teraz zaznaczyć wszystkie opcje. Uwaga: jeśli masz laptopa i używasz hibernacji, nie zaznaczaj "Usuwanie pliku hibernacji". Pozostałe opcje zaznacz i kliknij OK. W wyskakującym okienku potwierdź, że jesteś pewien usunięcia tych plików (jest to bezpieczne). Kolejne okienko (Właściwości dysku C) możesz także zamknąć, klikając przycisk OK.

Teraz możesz powtórzyć procedurę dla innych dysków, które masz (np. D).

Jest jeszcze jedna ważna opcja, która może przynieść kilkanaście GB wolnego miejsca na dysku - usunięcie starych punktów przywracania systemu. Gdy to zrobisz, będziesz miał możliwość przywrócenia systemu tylko do ostatniego zapisanego punktu przywracania, więc w razie awarii ta możliwość wciąż będzie dostępna.

Aby usunąć wszystkie punkty przywracania systemu z wyjątkiem ostatniego, powtórz powyższą procedurę, aż do pokazania się okna wyboru, które rzeczy usunąć z komputera. Następnie kliknij na zakładkę "Więcej opcji" i pod nagłówkiem "Przywracanie systemu i kopie w tle" naciśnij przycisk "Oczyść...". Zatwierdź decyzję, klikając przycisk Usuń. Komputer przez chwilę będzie działał wolno (zwalnia miejsce). Następnie zamknij dwa otwarte okienka, klikając w nich przyciski Anuluj.

Procedurę usuwania punktów przywracania powtórz dla każdego dysku, jaki posiadasz (np. D).

Czego nie polecam w zakresie czyszczenia dysku

Nie polecam włączać opcji "Kompresuj dysk, aby zaoszczędzić miejsce na dysku" dostępnej po kliknięciu prawym klawiszem myszy na dowolnym dysku w Mój komputer i wybraniu Właściwości.

Odradzam to, ponieważ zdarzyło mi się, że system po takim zabiegu padł i już nie wstał.

Ponad to kompresja oznacza, że przy każdym użyciu plików musi następować dekompresja - komputer będzie więc działał wolniej. Chociaż nazwa kusi, to lepiej zostawić tę opcję odznaczoną.

Duplikaty plików i folderów

Powielone pliki i katalogi mogą zajmować mnóstwo miejsca. Przeczytaj instrukcję wyszukiwania i usuwania duplikatów przy użyciu darmowego programu, który oferuje między innymi przywracanie wcześniej usuniętych kopii danych.

Co zajmuje miejsce na dysku?

Jeśli wciąż nie wiemy, co nam zajmuje większość miejsca na dysku, możemy posłużyć się specjalnym programem do analizy zajętej przestrzeni. Dokładną instrukcję dla darmowego narzędzia Folder Size znajdziesz w artykule Co zajmuje miejsce na dysku?

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

Na szczęście można to bardzo prosto naprawić - wystarczy minuta i problem zniknie!

Ten sposób na wyłączenie powiadomień o braku pamięci działa na Windows 7 i Vista.

Jak wyłączyć powiadamiania o braku miejsca na dysku

Aby pozbyć się wyskakującego okienka raz na zawsze, kliknij przycisk Start (lewy dolny róg ekranu) i wpisz "regedit" (bez cudzysłowiu), a następnie naciśnij klawisz Enter.

W rozwijanym menu po lewej otwórz kolejno foldery (strzałką oddzielone są dalsze podfoldery): HKEY_CURRENT_USER → Software → Microsoft → Windows → CurrentVersion → Policies → Explore.

Następnie otwórz ostatni folder (Explore), klikając jego nazwę dwukrotnie. W prawej kolumnie pojawi się jego zawartość. Kliknij na pustą, białą przestrzeń prawym klawiszem myszy i wybierz Nowy → Wartość DWORD (ang. New → DWORD Value). Pojawi się podświetlony na niebiesko tekst. Napisz na klawiaturze "NoLowDiskSpaceChecks" (bez cudzysłowiu, z wielkimi znakami - nie pomyl się) i zaakceptuj zmiany wciskając klawisz Enter.

Jeśli źle wprowadzisz nazwę, możesz ją zmienić, klikając ją prawym wklawiszem myszy i wybierając Zmień nazwę (ang. Rename).

Następnie kliknij dwukrotnie lewym klawiszem myszy na napis, który właśnie stworzyłeś i w jedynym możliwym polu do wprowadzania tekstu wpisz cyfrę 1 i naciśnij klawisz OK.

To tyle! Zamknij okno Edytora rejestru - nie będzie już potrzebne. Nie musisz restartować komputera - "balonik" z powiadomieniem o małej ilości miejsca na dysku już nie wyskoczy.

Irytujący komunikat "Mało miejsca na dysku"

W artykule chodziło o następujący komunikat:

"Wyczerpuje się miejsce na dysku Dysk lokalny (C:). Aby zwolnić miejsce na dysku poprzez usunięcie starych lub nieważnych plików, kliknij tutaj..."

Natomiast w angielskich systemach Windows 7 i Vista wyskakujące powiadomienie brzmi:

"Low Disk Space"

"You are running out of disk space on System (C:). To free space on this drive by deleting old or unnecessary files, click here..."

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

• za darmo
• bez instalacji oprogramowania (wszystko odbywa się przez stronę internetową)
• bez dodawania do wynikowych plików reklam

Przeczytaj instrukcję krok po kroku, jak bezpłatnie i szybko skonwertować pliki.

Jak przekonwertować plik do innego formatu?

Przejdź na stronę konwertera online i wybierz rodzaj konwersji z jednego z rozwijanych menu. Na kolejnej stronie wciśnij przycisk Choose File i wybierz plik źródłowy do konwersji.

Możesz ewentualnie podać adres internetowy pliku, który ma być konwertowany, a nawet adres filmu YouTube do konwersji.

Wybierz opcje (dokładnie opisane poniżej) i kliknij przycisk na samym dole strony - Convert file.

Pod spodem pokaże się informacja o wysyłaniu pliku z Twojego komputera do konwersji - pasek postępu, całkowity rozmiar pliku do konwersji, prędkość jego przesyłania oraz spodziewany czas, który jeszcze upłynie do końca procesu. Czekaj cierpliwie.

Gdy wrzucanie pliku zakończy się, strona zmieni się na kolejną, na której zobaczysz postęp konwersji, a następnie włączy się pobieranie pliku. Gdyby okienko pobierania skonwertowanego pliku nie otworzyło się samoczynnie, kliknij na zielony odnośnik "direct download link" lub "download the converted image file again".

To tyle! Poniżej znajduje się lista formatów różnych rodzajów plików, które obsługuje konwerter internetowy.

Konwerter filmów wideo online

Narzędzie pozwala na konwersję filmów między formatami: 3G2, 3GP, AVI, FLV, MKV, MOV, MP4, MPEG-1, MPEG-2, OGG, WEBM, WMV, format na telefony Android, format na telefony iPhone, format na telefony Blackberry, format na iPada, format obsługiwany przez iPoda, format dla Nintendo DS, format dla konsoli PlayStation 3, format dla PSP, format filmów do konsoli Wii oraz do XBOX 360.

Konwerter obsługuje także pobieranie i konwersję plików z YouTube.

Darmowa konwersja plików muzycznych (audio)

Wspomniana strona oferuje także konwersję między formatami muzycznymi plików: FLAC, MP3, AAC, AIFF, M4A, OGG, WAV, WMA (Windows Media Audio).

Przy okazji konwertowania plików dźwiękowych można ustawić jakość wynikowego dźwięku, tym samym oszczędzając miejsce (np. można ustawić jakość plików MP3 na 128 kbit, jeśli chcemy je wgrać na komórkę).

Konwersja dokumentów z programów pakietów biurowych Office

Możliwa jest również zamiana formatów (rozszerzeń) plików dokumentów biurowych, czyli utworzonych np. w Microsoft Office lub Open Office.

Obsługiwane formaty konwersji to: DOC (format Worda), DOCX (format Worda w nowszych wersjach), Flash, HTML (strona internetowa), ODT (format pakietu Open Office), PDF, TXT.

Konwersja ebooków na urządzenia przenośne

Przy pomocy omówionego narzędzia można także zamienić plik tekstowy na dokument, który można odczytać na komórce, Kindle, Kindlu Fire i innych przenośnych czytnikach ebooków, a także urządzeniach Palm.

Konwersja możliwa jest między formatami: ePub, AZW, MOBI, LIT, FB2, PDF, TCR, PDB oraz LRF.

Konwerter plików graficznych - za darmo, nie jako program

Wreszcie - możemy konwertować zdjęcia i inne grafiki między mnóstwem rozszerzeń: BMP, GIF, EPS, TIFF, HDR, EXR, ICO, JPG, JPEG, JPEG 2000, PNG, SVG, TGA, WBMP, a nawet WebP od Google.

Przy okazji przetwarzania plików graficznych można zmienić ich wielkość, jakość, rozmiar (optymalizować je) itp...

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

Choroby powstałe w wyniku uzależnienia od komputera lub Internetu nazywamy skrótem RSI, który rozwijamy po angielsku jako Repetitive Strain Injury, czyli urazy powstałe przez wielokrotne powtarzanie tych samych czynności (np. ruszanie myszą, czy pisanie na klawiaturze). Zazwyczaj towarzyszą im bóle pleców, kręgosłupa, czy szyi.

Na szczęście poświęcając 10 minut możesz zainstalować darmowy program pomagający wyleczyć uzależnienie od komputera i Internetu.

Program ten będzie przypominał lub wymuszał przerwy w pracy z komputerem i sugerował skuteczne ćwiczenia rozciągające i odciążające wzrok.

Sugerowane ćwiczenia faktycznie pomagają!

Jak wyleczymy uzależnienie od Internetu?

Program, którego użyjemy, będzie przypominał nam lub wymuszał od nas przerwy w pracy przy komputerze co konkretną liczbę minut. Powiadomi także o przekroczeniu dziennego limitu godzin, przeznaczonego na korzystanie z komputera.

Jeśli odejdziemy od stanowiska, program zauważy to i weźmie pod uwagę wykonaną przez nas przerwę.

Z kolei każdy odpoczynek sugerowany przez program będziemy mogli jednym kliknięciem odłożyć na później, więc nie będziemy nękani przypomnieniami, jeśli będziemy zajęci czymś, czego nie możemy przerwać.

Instalacja programu do leczenia uzależnienia od komputera

Omawiany program WorkRave jest darmowy (także dla firm) i działa na Windows 7, XP i Vista, jak również na systemach Linux. Polską wersję WorkRave możesz pobrać ze strony producenta lub bezpośrednio z Wydajnego Komputera: WorkRave w wersji 1.9.4.

Po pobraniu powyższego pliku uruchom go i kliknij: Next, następnie zaznacz "I accept the agreement" i wciśnij Next, drugi raz Next, odznacz opcję "Create a desktop icon", wciśnij ostatni raz Next, a wreszcie - Install i Finish.

Ustawienia programu pomagające zwalczyć nałóg komputerowy

W trakcie czytania poniższych informacji pewnie zobaczysz migające okienko przypomnienia o przerwie z odliczanym czasem do jej uaktywnienia. Możesz zaprzestać ruszania myszką, a przerwa uaktywni się lub poczekać do końca odmierzanego czasu na jej aktywację.

Po zainstalowaniu WorkRave obok zegara pojawi się ikonka owcy. Naciśnij ją prawym klawiszem myszy i wybierz Preferencje. U góry okienka zobaczysz trzy zakładki, w których możesz zdefiniować przypomnienia.

Według badań naukowych nie ma uniwersalnych ustawień najlepszych dla każdego - trzeba je dobrać indywidualnie. Ja polecam następujące ustawienia, skutecznie ograniczające uzależnienie od Internetu i komputera:

• Zakładka Mikroprzerwy: z Czasem między przerwami wynoszącym 10 minut, Czasem trwania 30 sekund, z Opóźnieniem 2min. 30sek. z zaznaczonymi opcjami: Pokaż zegary, Pokaż przyciski 'Opóźnij' i 'Pomiń', oraz wyłączoną opcją Zachęty przed przerwą.
• Zakładka Odpoczynek: z Czasem między przerwami wynoszącym 30 minut, Czasem trwania 5 minut, z Opóźnieniem 3 minut, z zaznaczonymi opcjami: Pokaż zegary, Pokaż przyciski 'Opóźnij' i 'Pomiń', "Start natural restbreak when screen is locked" oraz wyłączoną opcją Zachęty przed przerwą.
• Zakładka Dzienny limit: z Czasem do końca wynoszącym 8 godzin i Opóźnieniem 20 minut z zaznaczonymi opcjami: Pokaż zegary, Pokaż przyciski 'Opóźnij' i 'Pomiń', oraz włączoną opcją zachęty przed przerwą z maksymalną liczbą zachęt wynoszącą 3. Pozostawiamy odznaczoną opcję Uważaj mikroprzerwy za aktywność.

Po prawej stronie okna Preferencji wejdź do pozycji Interfejs użytkownika. Możesz tam ustawić Tryb blokowania jako:

• Nic nie blokuj
• Zablokuj możliwość wprowadzania (klawiatura nie działa na czas przerwy)
• Blokuj wszystko (komputer nie działa na czas przerwy)

Polecam zaznaczyć opcję "Nic nie blokuj". Przejdź jeszcze do zakładki Dźwięki u góry okna i z rozwijanej listy Dźwięk wybierz "Bez dźwięku". Następnie otwórz zakładkę "Okno statusu" i odznacz opcję "Pokaż okno statusu", zaś w zakładce Aplet odznacz "Uaktywnij aplet".

Po lewej jest jeszcze pozycja dla zaawansowanych użytkowników - Sieć - która służy do liczenia łącznego czasu, jeśli używamy kilku komputerów na zmianę.

Skończyliśmy ustawianie. Klikamy Zamknij w prawym dolnym rogu okna Preferencji.

W ciągu kilku minut pojawi się okienko z powiadomieniem o przerwie. Możesz kliknąć "Postpone" (przełożyć przerwę na później) lub "Skip" (całkiem opuścić daną przerwę).

Jeśli chcesz np. obejrzeć film i nie widzieć powiadomień, kliknij prawym przyciskiem myszy na ikonę owcy i wybierz Tryb → Cichy. Możesz też całkiem zatrzymać liczenie czasu, wybierając Tryb → Zawieszony. Pamiętaj jednak, by potem wybrać Tryb → Normalny. Ikona owcy zmienia się przy każdym ustawieniu, więc łatwo ocenić, czy program nie jest wyciszony lub zawieszony (zapauzowany).

Po kilku dniach powinniśmy zauważyć, jak bardzo program pomaga w ograniczaniu uzależnienia od Internetu.

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

Wystarczy ściągnąć specjalny, darmowy program, przyspieszający odtwarzanie filmów. Nie zepsuje on jakości odtwarzania - wszystko będzie doskonale zrozumiałe.

Przyspieszanie odtwarzania filmów

Aplikację VLC Media Player, działającą pod Windowsem XP, 7 i Vista możesz pobrać ze strony producenta lub w wersji 1.1.9 bezpośrednio z Wydajnego Komputera.

Podczas instalacji wybierz język polski i klikaj: Dalej, Dalej. Z widocznych opcji zostaw zaznaczone tylko: "Skrót w menu start", "Odtwarzanie płyt", "flv" (widoczne po kliknięciu plusa obok "Pliki wideo" oraz "Menu kontekstowe". Pozostałe opcje odznacz (zaznaczone na szaro pozostaną "Skojarzenia typu pliku" i "Pliki wideo"). Kliknij Dalej i Zainstaluj, a następnie Zakończ.

W przyszłości możesz otworzyć program VLC np. klikając Start (lewy dolny róg ekranu) → "Wszystkie programy" i wybierając "VLC Media Player" lub wpisując "VLC" do pola wyszukiwania menu Start w Windowsie 7 i Vista. Następnie przeciągnij do okna programu plik filmowy, by go odtworzyć. Możesz przyspieszyć film, klikając na "Odtwarzanie" (lewy górny róg) → "Szybciej (delikatnie)". Powtórz tę czynność tyle razy, ile można, z zachowaniem zrozumienia filmu (zazwyczaj 3-5 razy).

Napisy w VLC Media Player

VLC odtwarza także niektóre napisy (niestety nie te w formacie txt, dlatego do reszty filmów warto używać BestPlayera). Możesz je załadować, klikając w Obraz (górna część programu) → Ścieżka napisów → Otwórz napisy. Jeśli nie widzisz pliku napisów, to znaczy, że VLC ich nie obsługuje. Możesz pobrać je w formacie SRT z Internetu lub użyc wspomnianego BestPlayera, który odtwarza filmy w normalnym tempie.

Jak przyspieszyć odtwarzanie filmów z YouTube?

Aby oglądać filmy z YouTube w VLC, musisz pobrać je na dysk. W tym celu udaj się na stronę e-youtube.pl i wpisz adres strony z filmem na YouTube, np. https://www.youtube.com/watch?v=owGykVbfgUE i kliknij Download, a następnie "download" przy wersji FLV z jakością wysoką (High Quality) lub średnią (Medium Quality). Plik ten po pobraniu można otworzyć w VLC i przyspieszyć jego odtwarzanie.

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

Z odrobiną chęci wyczyścimy autostart i przyspieszymy pracę systemu.

Opisane metody czyszczenia autostartu działają na każdym Windowsie. Jeśli używasz Windowsa XP, przeczytaj poradnik specjalnie dla niego: Optymalizacja XP.

Z założenia optymalizację przeprowadzamy dopiero, gdy wydaje się niezbędna. Nie będziemy się jednak męczyć w takich warunkach: najpierw tymczasowo wyłączymy wszystkie startujące wraz z systemem aplikacje, a następnie zrewidujemy ich niezbędność.

Przygotowania do czyszczenia autostartu

Aby uruchomić system Windows XP w trybie selektywnym, wybieramy Start - Uruchom, wpisujemy "msconfig" i klikamy OK. W przypadku Windowsa Vista i 7 "msconfig" wystarczy wpisać w pole wyszukiwania po kliknięciu przycisku Start. W otwartym oknie zaznaczamy "Uruchamianie selektywne", a następnie czyścimy pole przy "Załaduj elementy startowe". Teraz przechodzimy do zakładki "Uruchamianie". Powinniśmy włączyć jedynie aplikacje, które służą do łączenia się z Internetem (o ile takie mamy).

Po zatwierdzeniu zmian ujrzymy propozycję restartu, z której powinniśmy skorzystać. Przy kolejnym uruchomieniu komputera pojawi się ostrzeżenie o uruchamianiu selektywnym, przy którym zaznaczamy, by nie pokazywało się w przyszłości. System powinien działać wyraźnie szybciej (jeśli tak nie jest, zamiast uruchamiania selektywnego powinniśmy zaznaczyć uruchamianie diagnostyczne), jednak nie powinniśmy zostawiać go w tym stadium - część aplikacji będzie nam faktycznie potrzebna przy każdorazowym ładowaniu systemu.

Wreszcie możemy przystąpić do czyszczenia autostartu. Pomoże nam w tym darmowy program System Explorer, działający pod Windowsem 7, XP i Vistą. Na stronie domowej mamy do wyboru wersję przenośną (portable) oraz instalacyjną, odpowiednio oznaczone odnośnikami "Download Portable Version" i "Download Portable Version". Nie różnią się one niczym poza faktem, że wersja przenośna składa się z jednego pliku i katalogu, które możemy wgrać na pendrive lub CD/DVD i używać na innych komputerach bez potrzeby instalowania aplikacji.

Autostart - Usuwanie zbędnych elementów

Po pobraniu i uruchomieniu programu, otworzy się jego okno (jeśli nie, jest on dostępny przez Start - Wszystkie programy - System Explorer - System Explorer. Jeśli język nie jest ustawiony na polski, klikamy Options - Language - Polski. Przechodzimy do zakładki Autostart. Jako podzakładkę mamy Startowe.

Widoczna lista przedstawia aplikacje automatycznie uruchamiane wraz z systemem. Większość z nich jest zbędna. Po kliknięciu na danym wierszu prawym przyciskiem myszy zobaczymy menu, z którego interesują nas zwłaszcza pozycje "Wyłącz element startowy" i "Usuń element startowy". Dla bezpieczeństwa lepiej najpierw wyłączyć dany element. Dopiero po stwierdzeniu, że komputer działa należycie, usuwamy dany wpis.

Aby przekonać się, czy pozycja na liście jest zbędna, klikamy na niej prawym klawiszem myszy i wybieramy "Szukaj informacji o pliku" - Google.com lub ProcessLibrary.com. W przypadku wybrania wyszukiwarki, włączy się angielska strona Google. Kopiujemy zapytanie z pola wyszukiwarki do tego samego pola, ale pod adresem http://google.pl, aby otrzymać wyniki w języku polskim. Z kolei strona ProcessLibrary.com specjalizuje się w opisywaniu właśnie takich elementów startowych i analizowaniu ich przydatności w systemie.

Warta odnotowania jest także strona Sysinfo.org, która ma bazę 20 tysięcy programów z dokładnymi wytycznymi autouruchamiania - każdy rekord jest opisany jako wymagany, polecany, niezalecany, wg potrzeb użytkownika lub zdecydowanie odradzany. Ostatni zapis często stosowany jest do wirusów.

Jeśli mamy podejrzenie, że dany proces jest niebezpieczny, z menu dostępnego pod prawym przyciskiem myszy w System Explorerze powinniśmy wybrać "Sprawdzenie pliku" i wysłać go do jednej z proponowanych witryn do natychmiastowej analizy.

Powinniśmy wyłączyć także wszystko to, co możemy uruchomić ręcznie, czyli np. Skype, Gadu-Gadu, Google Talk, Tlen, NeroCheck, rzeczy związane z nVidią i ATI.

Szczególne przypadki i wyjątki w autostarcie

Istnieją dwa procesy, które zapewne mamy, a po ich usunięciu pojawią się ponownie. Są to CTF Loader oraz Java Platform. Pierwszy z nich odpowiada w systemie Windows za wielojęzyczne klawiatury, rozpoznawanie mowy, pisma odręcznego itp... W znakomitej większości przypadków niepotrzebnie pochłania on zasoby. Wyłączyć (lub włączyć) możemy ten proces w Start - Panel Sterowania - Opcje regionalne i językowe - zakładka Języki - Szczegóły. Zaznaczamy "Wyłącz zaawansowane usługi tekstowe".

Java Platform to proces przyspieszający ładowanie innych programów napisanych w języku Java. Dla przeładowanego systemu bardziej opłaca się dłużej jednorazowo czekać na uruchomienie aplikacji, niż trzymać takiego pomocnika cały czas w pamięci. Klikamy kolejno: Start - Panel sterowania - Java - zakładka Advanced. Naciskamy plus przy "Java console" i zaznaczamy "Hide console". Podobnie rozwijamy Miscellaneous i odznaczamy "Place Java icon in system tray" oraz "Java Quick Starter". Naciskamy przycisk OK.

Pamiętajmy także, by nie wyłączać antywirusów.

Wyłączanie automatycznie uruchamianych usług

Usługi to odpowiedniki automatycznie uruchamianych programów, działające na trochę innym poziomie w strukturze systemu. Większość z nich jest przydatna, chociaż nie wszystkie (np. związane z Adobe Readerem). Ich lista zaprezentowana jest w System Explorerze w zakładce Autostart - Usługi. Do dyspozycji mamy przedstawione już narzędzia analityczne. Zmieniły się tylko sposoby dezaktywowania wpisów. Do wyboru mamy tryby: wyłączony, ręczny i automatyczny. Automatyczny oznacza uruchamianie przy ładowaniu systemu, natomiast ręczny wyklucza element z autostartu, ale pozwala na jego zainicjowanie przez wybranie "Uruchom usługę" lub wykonanie odpowiedniej operacji przez inną aplikację. W praktyce szczególnie przydatna jest opcja uruchamiania ręcznego (np. dla wszelkich aktualizatorów) - niezbędna usługa zostanie włączona tylko w przypadku użycia przez nas związanego z nią programu.

Przy zmianie stanów usług trzeba być jednak uważnym - nie każda aplikacja potrafi uruchomić swoją usługę, zaś niektóre usługi mogą być włączane tylko w trakcie ładowania się systemu. Z tego względu nowicjuszom nie polecamy wyłączania usług firmy Microsoft.

Czyszczenie zasobnika systemowego

Elementy znajdujące się obok zegara (w tzw. trayu) w postaci ikonek zaraz po uruchomieniu systemu także zabierają trochę zasobów. Większość z nich usuniemy przez powyższe zabiegi. Pozostałe najczęściej możemy wyłączyć w opcjach danego programu. Jeśli nie używamy ikony regulacji głośności, możemy ją wyłączyć wchodząc w Start - Panel sterowania - Dźwięki i urządzenia audio. Odznaczamy "Umieść ikonę na pasku zadań". Przy okazji w zakładce Dźwięki możemy wyłączyć dźwięk odgrywany przy uruchomieniu systemu, co na wolniejszych komputerach odpowiada mniej więcej dwóm sekundom.

Zupełnie zbędna jest także ikona myszy. Klikamy ją dwukrotnie i odznaczamy "Umieść ikonę w zasobniku systemowym". Obok zegara może także widnieć ikona z napisem PL, służąca do zmiany klawiatury na inny język. Cały pasek wyłączymy, klikając na ikonie prawym klawiszem myszy, wybierając Ustawienia, a następnie Pasek języka i odznaczając pierwszą pozycję od góry.

Ukryte programy i funkcje spowalniające system

Program System Explorer analizuje wiele miejsc w poszukiwaniu elementów autostartu. Mimo to, niektóre aplikacje zdołają się przed nim ukryć. Nie pokazuje też pewnych funkcji dodawanych do systemu np. przez wirusy.

Końcowym zabiegiem, zapewniającym odnalezienie wszystkich automatycznie uruchamianych programów jest analiza dzienników (logów) programów HijackThis i SilentRunners. Pierwszy z nich pozwala na usunięcie uciążliwych wpisów, natomiast drugi jest jedynie narzędziem diagnostycznym. Interpretacja generowanych przez nie dzienników wymaga przeczytania instrukcji, jednak jest tego warta.

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

A może podczas próby zapisania jakiegoś dokumentu tekstowego albo arkusza kalkulacyjnego zawiesił się program i wszystkie zmiany przepadły?

Przed takimi przykrymi niespodziankami można się bardzo łatwo i szybko ustrzec, nie instalując żadnego dodatkowego oprogramowania - wystarczy wcisnąć trzy klawisze!

Przed wysłaniem formularza lub zapisaniem pliku zaznacz całą jego treść, klikając w którymś jego miejscu i wciskając klawisz Ctrl i (trzymając go) wciśnij jeden raz klawisz A (dalej będziemy pisać skrótowo: Ctrl + A). Teraz zaznaczoną treść zapisz do tzw. schowka (pamięci podręcznej), wciskając Ctrl + C. Klawisz Ctrl możesz trzymać cały czas wciśnięty, czyli będziesz wciskał Ctrl i kolejno A, a potem C. Proces ten jest całkowicie bezpieczny.

Teraz możesz bez obaw wysłać formularz lub zapisać plik. Jeśli coś się nie powiedzie, wystarczy, że w przypadku formularza klikniesz w pole, którego treść wcześniej skopiowałeś i wciśniesz Ctrl + V, zaś w przypadku pliku otworzysz go ponownie, wciśniesz Ctrl + A i wciśniesz Ctrl + V, tym samym zastępując starą treść - nową, ze schowka.

Jeśli omyłkowo po zaznaczeniu całego tekstu przy użyciu Ctrl + A wciśniesz jakiś inny klawisz i tekst zmaże się, przywróć go, wciskając Ctrl + Z. Te skróty klawiaturowe są odpowiednikami kliknięcia prawym przyciskiem myszy i wybrania: Zaznacz wszystko (Ctrl + A), Kopiuj (Ctrl + C), Wklej (Ctrl + V), Cofnij (Ctrl + Z).

Podsumowując, zanim wyślesz formularz lub zapiszesz plik, wciśnij Ctrl + A, Ctrl + C. W razie problemów przywrócisz dane wciskając Ctrl + V. Potrwa to sekundę, a może oszczędzić Ci pisania wszystkiego od nowa.

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.

Niestety większość laptopów nie ma przycisku, który pozwala na wygaszenie ekranu. Można ustawić, by był on wyłączany automatycznie po pewnym czasie nie ruszania myszką, ale przeszkadza to podczas oglądania filmów. Z kolei włączenie czarnego wygaszacza ekranu wciąż pobiera dużo prądu, bo monitor jest podświetlany (tyle, że na czarno).

Na szczęście istnieje darmowy program do wyłączania monitora, który działa np. w oparciu o jednoczesne wciśnięcie kilku klawiszy.

Instalacja i konfiguracja programu do wyłączania monitora

Monitor Off Utility dla Windowsa XP, Vista i 7 możesz pobrać w wersji 1.0 z Wydajnego Komputera lub ze strony producenta. Uruchom ściągnięty plik i klikaj: Next, Next, Next. Odznacz "Create a desktop icon", kliknij ponownie Next i Install, a następnie Finish. Jeśli teraz zobaczysz jakiś błąd, pobierz i zainstaluj .NET Framework 2.0. Jeśli błędu nie będzie, zaakceptuj warunki darmowej licencji, zaznaczając "I agree to the terms of this license agreement" i kliknij Accept.

Prawdopodobnie zostaniesz zapytany, czy pobrać nową wersję 1.01. Kliknij Yes, potem Ok, Ok, zaakceptuj ponownie warunki licencji i wciśnij Accept.

Uwaga: możliwe, że teraz zobaczysz błąd o treści "Unhandled exception...". Nie przejmuj się nim (zgłosiłem go autorowi) i kliknij Continue, a następnie Cancel. Odznacz "Automatically check for updates", dzięki czemu nie zobaczysz już tego błędu (za jakiś czas możesz ręcznie zaktualizować aplikację, klikając Help → Check for updates). Zaznacz "Run program in system tray", "Start with Windows" (automatyczne uruchamianie wraz z Windowsem), "Open configuration screen", "Close to tray" i "Minimize to tray on startup". Ustaw opóźnienie wyłączenia monitora na 0 sekund.

Jeśli chcesz, by po ruszeniu myszką (i tym samym aktywowaniu wygaszonego monitora) pokazywał się ekran logowania do Windowsa, zaznacz "Lock Workstation".

Wyłączanie monitora w laptopie skrótem klawiaturowym

Kliknij na przycisk "Setup HotKey", znajdujący się bezpośrednio pod napisem "Turn Off Monitor" i ustaw (zostawiając zaznaczone "Enable HotKey to turn off monitor"), które klawisze (wciśnięte jednocześnie) wyłączą monitor. Ja używam Shift + Alt + S, ponieważ mogę je obsłużyć jedną ręką. Ta kombinacja klawiszy nie jest także wykorzystywana w praktycznie żadnym innym programie. Używany jest lewy Alt, zaś prawy wciąż służy do pisania polskich znaków. Zaakceptuj zmiany, klikając Set.

Jeśli chcesz skrótem klawiaturowym włączać wygaszacz ekranu, kliknij "Setup HotKey" i postąp jak powyżej. Mnie jednak wystarcza wygaszenie monitora, więc polecam kliknięcie rzeczonego przycisku i odznaczenie "Enable HotKey to activate screen saver", a następnie kliknięcie Set.

Możesz zamknąć program - schowa się on obok zegara, w prawym dolnym rogu ekranu. Sprawdź, jak działa skrót, wciskając jednocześnie ustalone przed chwilą klawisze. Wyrób sobie nawyk wciskania ich, gdy odchodzisz od komputera. Porusz myszką, by ponownie uruchomić ekran.

Możesz także wyłączyć ekran, klikając prawym klawiszem myszy na ikonę monitora obok zegara i wybierając "Turn Off Monitor". "Lock Workstation" służy do pokazania ekranu logowania do Windowsa, zaś "Start Screensaver" - do uruchomienia wygaszacza ekranu.

Ten artykuł pochodzi ze strony https://wydajnykomputer.pl.