Artykuł partnera.

Strefa treningu — miejsce nie tylko dla sportowca

Strefa treningu w centrach medycznych to miejsce, gdzie pod okiem fizjoterapeuty lub trenera medycznego wykonasz specjalistyczne ćwiczenia zdrowotne. Poprzez indywidualne lub grupowe ćwiczenia, trening funkcjonalny i terapię ruchową, odzyskasz utraconą sprawność fizyczną. Wzmocnisz organizm, poprawisz zdrowie i popracujesz nad sylwetką. 

Strefa treningu jest miejscem nie tylko dla sportowca, ale także dla każdej osoby, która potrzebuje aktywności fizycznej.

Specjaliści tak dobierają ćwiczenia, aby dopasować je do Twojego schorzenia. Najpierw dokonują diagnozy Twojego stanu zdrowia, a potem opracowują odpowiednie kroki, aby pomóc Ci odzyskać utraconą sprawność.

Zalety treningu medycznego

Wiele osób, które przychodzą do strefy treningu, ma nieprawidłowe wzorce ruchowe. Odpowiednio dobrane ćwiczenia eliminują ten problem, ucząc poprawnej postawy treningowej. Jednak korzyści płynących z treningu jest o wiele więcej. Przede wszystkim:

• niweluje dolegliwości bólowe,
• zwiększa siłę, wytrzymałość i poprawia koordynację mięśni,
• odbudowuje funkcje stawów, więzadeł, chrząstek i mięśni,
• poprawia postawę ciała i koryguje wady postawy,
• zwiększa ruchomość stawów,
• poprawia kondycję organizmu,
• przywraca sprawność po urazach, kontuzjach i przeciążeniach,
• zapobiega kontuzjom i urazom,
• przywraca właściwą masę ciała.

Keiser Functional Trainer — umożliwia trening funkcjonalny całego ciała

Urządzenia Keiser Functional Treiner pozwala kompleksowo ćwiczyć całe ciało. Skorzystają z niego sportowcy i osoby, które przeszły urazy oraz złamania, jak również wszyscy ci, którzy chcą odbudować sobie wcześniejszą sprawność. Na Keiser Functional Trainer wykonasz ćwiczenia symetryczne i asymetryczne pod każdym kątem z dowolnym oporem i szybkością. Dzięki temu w krótkim czasie poprawisz wydolność swojego organizmu.

Wszechstronność urządzenia Keiser Functional Trainer sprawia, że trening jest dopasowany do Twoich możliwości fizycznych. 

Rowerek stacjonarny

Dzięki ćwiczeniom w strefie treningu, które wykonasz na rowerku stacjonarnym, możesz wyrzeźbić sylwetkę. Wzmocnisz mięśnie brzucha i nóg, schudniesz, a także poprawisz wydolność płuc i układu krążenia. To jednak nie wszystko — systematycznie ćwicząc, zachowasz dobrą formę przez cały rok. Trening na rowerku stacjonarnym stosuje się w rehabilitacji różnego rodzaju schorzeń. Ćwiczenia eliminują ból, przywracają ruchomość kolanom i stawom, stabilizują i wzmacniają grupy mięśni odpowiedzialnych za staw kolanowy. Trening na rowerku stacjonarnym poleca się osobom po operacji biodra, po odstawieniu szyny ruchu biernego, a także osobom, które zmagają się ze zwyrodnieniami kręgosłupa lub cierpią na dyskopatię lędźwiową.

Bieżnia — urządzenie, które mobilizuje organizm

Bieżnia to urządzenie, które przydaje się podczas rehabilitacji, ale także wtedy, kiedy chcesz popracować nad formą. Korzyści, które odniesiesz, ćwicząc na bieżni, jest wiele. Przede wszystkim:

• zmobilizujesz organizm do tego, aby dawał lepszą odpowiedź immunologiczną,
• wzmocnisz mięśnie, kości i stawy,
• poprawisz kondycję fizyczną,
• poprawisz zdolności umysłowe (podczas biegania wytwarzają się nowe połączenia nerwowe), 
• dotlenisz mózg,
• poprawisz pamięć i koncentrację,
• zmniejszysz ryzyko otyłości,
• obniżysz ciśnienie i stężenie złego cholesterolu we krwi.

Ergometr rowerowy

Same ćwiczenia to nie wszystko. Warto podczas ich wykonywania, zbadać pracę swojego ciała. Do tego właśnie służy ergometr rowerowy. Dzięki niemu zmierzysz puls, skontrolujesz pracę serca i dowiesz się, ile kalorii spalasz podczas treningu. Ćwicząc na ergometrze rowerowym, poprawiasz pracę serca, obniżasz tętno spoczynkowe, zwiększasz wydolność układu oddechowego, zmniejszasz poziom stresu, a także redukujesz masę ciała. 

Trening funkcjonalny

Trening funkcjonalny to nic innego jak zestaw ćwiczeń mających na celu usprawnić codzienne funkcjonowanie. Ćwiczenia imitują naturalne ruchy ciała. Możesz je wykonać z dodatkowym obciążeniem, choć najczęściej jest nim Twoja własna masa ciała. Regularny trening funkcjonalny rozbudowuje masę mięśniową, poprawia również ogólną sprawność i koordynację. Poleca się go pacjentom cierpiącym na schorzenia neurologiczne i ortopedyczne.

Ćwiczenie indywidualne i grupowe

W strefie treningu wykonasz ćwiczenia pod okiem doświadczonego instruktora. Możesz zdecydować się na ćwiczenia indywidualne, jak również grupowe. Trenując indywidualnie, zyskujesz gwarancję, że ćwiczenia są idealnie dopasowane do możliwości Twojego organizmu — nie istnieje zatem ryzyko przeciążenia.

Z kolei trening grupowy doskonale motywuje do dalszej pracy, zwłaszcza jeśli znajdziesz się w gronie pozytywnie nastawionych osób. 

Trenuj pod okiem specjalistów i poprawiaj swoje zdrowie! Ćwiczenia na różnych urządzeniach sprawią, że wzmocnisz organizm, dotlenisz mózg i wspomożesz funkcjonowanie mięśni, stawów oraz więzadeł.

Skorzystaj ze strefy treningu https://betamed.pl/rehabilitacja/strefa-treningu /

Artykuł Ćwiczenia dla zdrowia i dobrej formy? W strefie treningu wykonasz je na różnych urządzeniach! pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.

Artykuł partnera.

Osteopatia stosuje różne techniki, aby lepiej zrozumieć i leczyć problemy pacjentów. Techniki te mogą obejmować masaż, terapię manualną, mobilizację, manipulację, terapię wibracyjną, laseroterapię i wiele innych. Ci, którzy szukają skutecznego leczenia, powinni przyjrzeć się tym technikom, aby zobaczyć, jak mogą one pomóc pacjentom w leczeniu ich dolegliwości.

Masaż jako podstawa osteopatii

Masaż jest jedną z najczęściej stosowanych technik w osteopatii, a jego celem jest pomóc pacjentom w łagodzeniu bólu i stresu. Może być stosowany w celu poprawy ruchomości stawów, zmniejszenia sztywności mięśni i przywrócenia prawidłowej funkcji narządów wewnętrznych. Istnieje wiele technik stosowanych w masażu, w tym masaż głaskanie, drapanie, ugniatanie i inne. Osteopaci używają tych technik, aby pomóc pacjentom w leczeniu ich bólu i innych dolegliwości.

Terapia manualna w osteopatii

Terapia manualna jest techniką stosowaną przez osteopatów, która wykorzystuje różne techniki dotykowe, aby pomóc pacjentom w leczeniu ich bólu i dysfunkcji. Techniki te obejmują mobilizację, manipulację i techniki rozciągania. Osteopaci mogą używać tych technik, aby poprawić ruchomość stawów, zmniejszyć sztywność mięśni i przywrócić prawidłową funkcję narządów wewnętrznych.

Terapia wibracyjna

Terapia wibracyjna to inna technika stosowana przez osteopatów, która wykorzystuje wibracje, aby pomóc pacjentom w leczeniu ich bólu i dysfunkcji. Osteopata we Wrocławiu może używać specjalnych urządzeń, które emitują wibracje o różnych częstotliwościach, aby pomóc pacjentom w łagodzeniu bólu i stresu. Urządzenia te mogą być stosowane do leczenia mięśni, stawów, narządów wewnętrznych i skóry.

Laseroterapia

Laseroterapia to kolejna technika stosowana przez osteopatów, która wykorzystuje działanie promieni lasera, aby pomóc pacjentom w leczeniu ich dolegliwości. Osteopaci używają specjalnych urządzeń laserowych do leczenia tkanek miękkich, stawów, narządów wewnętrznych i skóry. Laseroterapia może być stosowana do zmniejszania bólu, zmniejszania sztywności mięśni i przywracania prawidłowej funkcji narządów wewnętrznych.

Podsumowując, osteopatia jest starą dziedziną medycyny, która stosuje różne techniki i narzędzia do leczenia dolegliwości pacjentów. Osteopaci stosują techniki takie jak masaż, terapia manualna, terapia wibracyjna i laseroterapia, aby pomóc pacjentom w leczeniu ich bólu i dysfunkcji.

Artykuł Jakie są najnowsze techniki i narzędzia stosowane przez osteopatów? pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.

Artykuł partnera.

Czym jest POChP?

Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc to choroba wywołana stanem zapalnym w układzie oddechowym. Jest konsekwencją długotrwałej ekspozycji na szkodliwe czynniki środowiskowe, przede wszystkim pyły, gazy oraz dym tytoniowy. Choroba prowadzi do nieodwracalnego zwężenia dróg oddechowych, w efekcie czego dochodzi do przewlekłego niedotlenienia organizmu i trudności z oddychaniem.

POChP to choroba ogólnoustrojowa, rzutująca na wszystkie kluczowe funkcje życiowe. Ma negatywny wpływ na działanie układu oddechowego, sercowo-naczyniowego, nerwowego czy immunologicznego.

Ponieważ POChP może prowadzić do inwalidztwa i życiowej niesamodzielności, to u wielu chorych obserwuje się stany depresyjne, będące konsekwencją zamknięcia w domu, unikania kontaktów towarzyskich i zaprzestania aktywności zawodowej.

Dodajmy, że POChP może współwystępować z innymi chorobami, w tym osteoporozą, cukrzycą, rakiem płuca, nadciśnieniem tętniczym, chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych, zaburzeniami rytmu serca, zespołem metabolicznym, rozstrzeniem oskrzeli czy refluksem żołądkowo-przełykowym.

To może wskazywać na POChP

Specyfiką Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc jest to, że może się ona przez długi czas rozwijać bezobjawowo lub dawać tylko skąpe, nieswoiste objawy. Dlatego wiele osób zaczyna mieć podejrzenie POChP dopiero wtedy, gdy choroba jest już w mocno zaawansowanym stadium.

Można wyróżnić cztery podstawowe objawy choroby POChP, na które należy zwrócić uwagę. Ich występowanie, szczególnie przez dłuższy czas, powinno skłonić do jak najszybszego skonsultowania się z lekarzem:

1. Przewlekły kaszel– jeśli jest to kaszel niemający związku z infekcją, o mniej więcej stałym stopniu nasilenia, występujący zarówno rano i wieczorem, jak i w ciągu dnia, to może być to jeden z objawów sugerujących podejrzenie POChP.
2. Duszność– osoba chora na POChP może mieć wyraźne trudności z oddychaniem, szczególnie w trakcie i po wysiłku fizycznym. W zaawansowanym stadium choroby duszność może się pojawiać również w fazie spoczynkowej, w tym w czasie snu.
3. Obniżona tolerancja wysiłku– w wyniku niedotlenienia osoba chora na POChP może mieć coraz większe problemy nie tylko z zachowaniem aktywności fizycznej, ale także z wykonywaniem podstawowych czynności dnia codziennego, jak ubranie się, umycie, przyrządzenie posiłku, przyniesienie zakupów etc.
4. Odkrztuszanie plwociny– plwocina to wydzielina z płuc, czasami o ropnym charakterze, której częste odkrztuszanie również może być jednym z objawów POChP. Dodatkowo, jeśli wydzielina zawiera ślady krwi, to jest to sygnał, że trzeba pilnie zgłosić się do lekarza. Może to wskazywać na chorobę nowotworową.

Podkreślmy przy tym, że na opisane objawy szczególną uwagę powinny zwrócić osoby znajdujące się w grupie ryzyka Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc. Tworzy ją każda osoba po 40. roku życia, która pali lub paliła wyroby tytoniowe (w tym biernie), żyje w regionie charakteryzującym się bardzo niską jakością powietrza lub jest narażona na wdychanie pyłów i gazów w związku z wykonywaną pracą zarobkową (m.in. górnicy, hutnicy, operatorzy maszyn, budowlańcy, rolnicy, sprzątaczki czy kosmetyczki i fryzjerki).

Więcej o objawach POChP czytaj na stronie internetowej https://oddychajmy.pl/podstawowe-objawy/.

Do kogo się zgłosić w przypadku podejrzenia POChP?

Osoby z grupy ryzyka POChP, obserwujące u siebie omówione objawy, powinny niezwłocznie skonsultować się z lekarzem POZ. Lekarz, na podstawie zebranego wywiadu środowiskowego i podstawowego badania osłuchowego, podejmie decyzję, czy pacjent kwalifikuje się do pogłębionej diagnostyki w kierunku POChP, która będzie już prowadzona w poradni pulmonologicznej.

Diagnostyka POChP bazuje na badaniu spirometrycznym i może zostać uzupełniona dodatkowymi badaniami, w tym RTG klatki piersiowej, echo serca, EKG, badaniem czynnościowym układu oddechowego, gazometrią z pulsoksymetrią czy ergospirometrią.

Leczenie

Przewlekła Obturacyjna Choroba Płuc powoduje trwałe zmiany w drogach oddechowych, dlatego nie można jej wyleczyć. Pacjentowi ze zdiagnozowaną POChP zostanie natomiast zaproponowane odpowiednie leczenie, które ma na celu złagodzenie objawów choroby i tym samym umożliwienie zachowania samodzielności i utrzymania relatywnie dobrego komfortu życia.

Artykuł Podejrzenie POChP. Czy jesteś w grupie ryzyka tej choroby? Do kogo się zgłosić? pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.

Artego

Marka Artego we współpracy z Fundacją Rak’n’Roll podejmują inicjatywę Stylista Zdrowia. Wspólnie będą zachęcać środowisko fryzjerskie do otwartości na zauważanie zmian skórnych i rozwijania umiejętności powiedzenia o nich swoim klientkom. Dzięki wspólnie podjętym działaniom Artego może wesprzeć podopiecznych Fundacji oraz edukować społeczność o ryzyku związanym z czerniakiem skóry. Patronat nad akcją objęła Akademia Czerniaka, sekcja naukowa Polskiego Towarzystwa Chirurgii Onkologicznej, której głównym celem jest upowszechnianie wiedzy na temat czerniaka, raków skóry i ochrony skóry.

Skóra jest jednym z największych organów człowieka, a jednym z trudniej dostępnych dla oka miejsc jest skóra głowy. Przez to łatwo zapominamy, że skalp również wymaga szczególnej uwagi. Dlaczego? Ponieważ zdrowa głowa, to nie tylko piękne włosy, ale przede wszystkim zdrowe ciało. Inicjatywa Stylista Zdrowia idealnie określa nową rolę fryzjerów,
a także buduje świadomość, jak istotna jest uważność w profilaktyce. Jak mówi Dorota Sielużycka, Brand Manager Artego: Podjęliśmy się połączenia możliwości fryzjerów
z wiedzą na temat profilaktyki, w celu zwiększenia świadomości roli fryzjera w dzisiejszym świecie.

Ruch zainspirowała historia jednej z klientek Artego, Anny, u której fryzjer zauważył nietypową zmianę skórną z tyłu głowy. Dzięki uważności fryzjera oraz umiejętności powiedzenia o zmianie klientce, możliwe było rozpoznanie choroby i rozpoczęcie leczenia. Wizyta w salonie w realny sposób wpłynęła na dalsze życie Ani.

Artego oraz Fundację Rak’n’Roll łączy wspólny cel – zadbanie o zdrowie osób, z którymi współpracują. Jak mówi Joanna Rokoszewska-Łojko z Fundacji: Fryzjerki i fryzjerzy mają kontakt ze skórą głowy, której sam klient nie widzi. A że są ludźmi biegłymi w rozmowie, mogą też wskazać klientowi właściwe działanie. Ten projekt ma na celu uświadamianie fryzjerom, jak ważna jest otwartość na zauważanie zmian skórnych u klientek i klientów, rozwijanie umiejętności powiedzenia o nich oraz zachęcanie do wizyty u lekarza.

Artego pragnie stworzyć nowy trend w branży beauty, a także zaangażować do projektu nie tylko własne salony oraz fryzjerów, ale również innych stylistów.

2 października 2022 roku w Cukrowni Żnin odbędzie się event wprowadzający ideę Stylista zdrowia – Care for beauty, care for health, a połowa dochodu ze sprzedaży biletów zostanie przekazana Fundacji Rak’n’Roll. Fryzjerzy biorący udział w wydarzeniu dowiedzą się, jak dołączyć do akcji, a także otrzymają specjalny certyfikat poświadczający nowe kompetencje. „Podczas szkoleń, kiedy mam styczność z fryzjerami, przez odpowiedni przekaz, jesteśmy w stanie rozpowszechnić ten trend na całą Polskę”.Wojtek Zieliński (Dyrektor Artystyczny Artego).

W jaki sposób stylista może pomóc? Poprzez obserwację skóry, zwrócenie uwagi klientki na zmianę i zachęcenie do wizyty u dermatologa. Te trzy proste kroki mają wielką moc
w trosce o zdrowie. Bardzo ważna jest edukacja osób pracujących z ciałem, tak naprawdę nie tylko fryzjerów: Niezwykle istotna jest stała edukacja, zarówno społeczeństwa, jak
i środowiska medycznego, przede wszystkim dermatologów, chirurgów onkologów, a także lekarzy rodzinnych, którzy często jako pierwsi konsultują pacjentów zgłaszających się
z podejrzanymi znamionami. Szczególnie warto zwrócić też uwagę na zawody, których przedstawiciele pracują bezpośrednio z ciałem pacjenta. Mam tu na myśli fizjoterapeutów

i masażystów oraz właśnie fryzjerów czy kosmetyczki, którzy mają szansę zauważyć niepokojące zmiany, np. na skórze głowy czy plecach, i zasugerować wizytę u specjalisty. Najlepiej, aby budowanie właściwych postaw i zdrowych nawyków w tym obszarze rozpoczynało się już na etapie szkolnym, wśród dzieci i młodzieży, jednak nigdy nie jest
za późno, aby zacząć dbać o zdrowie swoje i otoczenia – mówi prof. dr hab. n. med. Piotr Rutkowski, Przewodniczący Rady Naukowej Akademii Czerniaka.

Hasłem Artego jest Care for beauty. Pielęgnacja w rozumieniu włoskiej marki ma na celu opiekę oraz troskę o głowy klientów, co rozpoczyna się już w procesie tworzenia kosmetyków. Połączenie naturalnych składników, bogatej oferty i znakomicie wyszkolonych ekspertów sprawia, że możemy mieć pewność – i spokojną głowę – że jesteśmy w najlepszych rękach. Marka dostrzega, jak zmienia się rola fryzjera na przestrzeni lat.
Od RZEMIEŚLNIKA skracającego włosy, przez STYLISTĘ FRYZUR kreującego wizerunek, do uważnego STYLISTY ZDROWIA mającego wpływ na zdrowie, a niejednokrotnie na życie swoich klientów. Poprzez połączenie sił z Fundacją Rak’n’Roll oraz Akademią Czerniaka idea Artego rozwija się jeszcze dalej, a care for beauty dopełnia care for health. Akcja Stylista zdrowia zachęca fryzjerów wraz z ich społecznościami do wspólnej pielęgnacji oraz profilaktyki, podczas której razem możemy zatroszczyć się o nasze zdrowie.

Artykuł Care for beauty, care for health. pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.

Co to jest gluten?

Białka te w połączeniu z wodą tworzą lepką sieć. To gluten sprawia, że ciasta są elastyczne i miękkie. Nazwa gluten pochodzi od angielskiego słowa glue czyli klej.

Termin gluten obejmuje dwa rodzaje białek: gluteniny i gliadyny.

W jakich produktach występuje gluten?

Występowanie glutenu:

• ziarna pszenicy i jej odmian, czyli: durum, orkisz, płaskurka, kamut, kasza jęczmienna, kasza manna, kuskus, kasza mazurska,
• otręby i kiełki zbóż z glutenem,
• pszenżyto,
• jęczmień,
• żyto,
• kostki bulionowe,
• czekolada,
• kawa zbożowa,
• wyroby cukiernicze (ciasta i ciastka),
• makarony,
• pieczywo,
• wędliny,
• chipsy,
• musztarda,
• majonez,
• i wiele innej przetworzonej żywności.

Wpływ glutenu na organizm człowieka

Większość ludzi toleruje gluten. Jest jednak duża grupa ludzi cierpiących, albo na nietolerancję glutenu albo będących uczulonych na gluten. U tych osób spożywanie produktów zawierających gluten może doprowadzić do choroby. Najczęściej występującymi schorzeniami są: celiakia, nieceliakalna wrażliwość na gluten i alergia na gluten.

Badania wskazują na to, że na celakie choruje ok 1% ludzi w Europie. Głównie objawy choroby występują u rasy białej. Choroba ta dotyka częściej kobiet.

Nadwrażliwość na gluten stwierdzono u 6% populacji ludzi w Europie.

Alergia i uczulenie na gluten

Objawy alergii na gluten:

• świąd skóry,
• duszności,
• pokrzywka,
• wzdęcia,
• biegunki,
• obrzęk dróg oddechowych.

Bardzo często alergia na gluten długo pozostaje nie zdiagnozowana. Objawy alergii i uczulenia na gluten mylone są z innymi alergiami np. na laktozę. Czasem objawy alergii pokrywają się z objawami innej choroby.

Nadwrażliwość na gluten

O ile alergia na gluten spowodowana jest immunologiczną odpowiedzią organizmu, to nadwrażliwość na gluten najczęściej spowodowana jest nieszczelnością w bariery jelitowej. Nadwrażliwość na gluten może być uwarunkowane czynnikami genetycznymi.

Objawy nadwrażliwości na gluten:

• gazy,
• wzdęcia,
• bóle brzucha,
• wymioty,
• zmiany skórne.

Celiakia ( choroba trzewna)

Zaburzenie to polega na całkowitej niezdolności trawienia glutenu.

Objawy celiakii:

• bóle brzucha,
• rozwolnienie,
• anemia,
• wzdęcia,
• utrata wagi,
• skurcze mięśni,
• drgawki.

Objawy tej choroby mogą nakładać się na inne przypadłości zdrowotne, stąd tak trudno o prawidłową diagnozę. W celiakii gluten zawarty w zbożach (oprócz owsa), nie jest w ogóle trawiony. U osób cierpiących na celiakie najprawdopodobniej występuje brak enzymów trzustkowych. Brak trawienia glutenu zawartego w produktach spożywczych nie jest tu jedynym aspektem tej choroby. Podczas rozwoju celiakii zostają uszkodzone kosmki jelita cienkiego. Uszkodzenie kosmków prowadzi do zaburzenia procesu wchłaniania innych składników odżywczych zwartych w pożywieniu.

Odnotowano także przypadki, w których rozwój celiakii został spowodowany pierwotnym uszkodzeniem kosmków jelitowych poprzez:

• nadużywanie i długotrwałe stosowanie środków przeczyszczających,
• długotrwały stres,
• pasożyty,
• źle zbilansowanej diety ,
• infekcje jelitowe,
• nadmierne spożywanie kawy.

Rozwój celiakii zaobserwowano też u osób z jadłowstrętem psychicznym (anoreksją) na skutek długotrwałych niedoborów białka w diecie.

Objawy celiakii u dzieci

W zależności od wieku dziecka objawy są zróżnicowane. Bardzo ważna jest szybka diagnostyka, tak aby choroba nie spowodowała w młodym organizmie zbyt wielu spustoszeń.

Objawy u dzieci do drugiego roku życia

• niedobory kwasu foliowego,
• anemia,
• opóźniony rozwój psychosomatyczny,
• biegunki,
• wzdęcia,
• niska waga ciała.

Objawy u dzieci powyżej drugiego roku życia  

• niski wzrost,
• problemy z koncentracją,
• niska waga ciała,
• zaparcia,
• nadpobudliwość,
• anemia,
• częste afty,
• niedobory kwasu foliowego.

Leczenie celiakii

Aby poprawić swoje zdrowie i jakość życia, pacjenci z objawami celiakii powinni stosować się do zaleceń, które mają na celu wzmocnienie śledziony i trzustki. Medycyna chińska zaleca ograniczenie nie tylko produktów z glutenem ale też produktów mlecznych.

Badania wykazują, że u chorych na tę chorobę występuje często niedobór witamin z grupy B.

Jakie produkty wybierać w diecie bezglutenowej?

Źródło: Pixabay.com

Diety bezglutenowej nie można ordynować sobie samemu. Powinna być poprzedzona odpowiednimi badaniami oraz ustalona przez dietetyka. Podstawą diety są produkty nieprzetworzone, świeże.

Dieta powinna opierać się na warzywach i owocach. Do diety należy też włączyć jajka, świeże mięso i ryby.

Do diety można włączyć inne, niekleiste rodzaje zbóż, np. kukurydza, ryż, proso, gryka, owies, amarantus, quinoa.

W skład  diety bezglutenowej zaliczyć możemy też następujące produkty:

• warzywa,
• owoce,
• kaszę gryczaną,
• orzechy,
• ryby,
• herbatę,
• wywar z siemienia lnianego,
• kefir,
• maślanka,
• jogurt naturalny,
• ser biały i żółty.

Bardzo ważną rolę spełniają także następujące przyprawy:

• gorczyca,
• kurkuma,
• bazylia,
• kardamon,
• liść laurowy,
• czarny pieprz,
• rozmaryn,
• mięta (różne rodzaje),
• melisa.

Dieta bezglutenowa poprawia jakość życia i eliminuje objawy celiakii i nietolerancji glutenu. Tak samo wskazana jest osobom uczulonym na gluten.

Celiakia może wystąpić w każdym momencie życia człowieka, także u dzieci. Dlatego bardzo ważna jest odpowiednio szybka diagnoza i prawidłowe leczenie.

Artykuł Czym objawia się uczulenie na gluten? Jakie produkty wybierać w diecie bezglutenowej?  pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.

Długość fal promieniowania UV

Promieniowanie UV to promieniowanie elektromagnetyczne, którego długość fali mieści się w zakresie od około 10 nm do około 400 nm. Dzieli się na UVA (dłuższe fale), UVB (średnie fale) i UVC (krótsze fale). Promieniowanie UV jest wytwarzane przez słońce i inne źródła, w tym lampy fluorescencyjne, urządzenia opalające i lampy bakteriobójcze.

Skutki ekspozycji na bardzo wysokie dawki promieniowania UV na skórze są natychmiastowe. Zaczerwienienie i uczucie pieczenia, które dla niektórych osób może być bolesne. Narażenie na niższe dawki może początkowo nie powodować objawów, ale z czasem zwiększa ryzyko rozwoju raka skóry.

Promienie UV są niebezpieczne dla ludzi

Promienie ultrafioletowe są niebezpieczne dla człowieka. Promieniowanie ultrafioletowe charakteryzuje się uszkodzeniami skóry, takimi jak zaćma, foto starzenie i rak skóry. Promienie UV mogą również osłabiać system odpornościowy organizmu i utrudniać gojenie się innych urazów i chorób.

Ze względu na to niebezpieczeństwo, ważne jest, aby chronić się przed promieniowaniem UV. Można to robić poprzez noszenie odzieży ochronnej podczas przebywania na słońcu.

Promieniowanie UV może powodować szereg chorób w tym raka skóry

Promieniowanie UV jest formą światła, które jest mniej energetyczne niż światło widzialne, ale nadal jest szkodliwe. UV pochodzące ze słońca może uszkadzać oczy i skórę, a także powodować raka.

Źródło: Pixabay.com

Ekspozycja na słońce jest powiązana z każdym z tych skutków:

• Rak skóry — Badania wykazały, że osoby, u których rozwija się rak skóry, mają wyższy poziom ekspozycji na promieniowanie UV w swojej historii medycznej.
• Foto starzenie — Ekspozycja na promienie UV zwiększa ryzyko rozwoju foto starzenia, które powoduje przedwczesne starzenie się skóry i zmarszczki.
• Zaćma — Narażenie na promienie UV z czasem może spowodować rozwój zaćmy u niektórych osób.

Promieniowanie UV może powodować osłabienie organizmu

Układ odpornościowy to obrona organizmu przed chorobami. Promienie UV mogą osłabić układ odpornościowy i sprawić, że będzie bardziej podatny na pewne rodzaje infekcji. Promienie UV utrudniają również organizmowi walkę z chorobami,z którymi się zmagamy.

Najlepszym sposobem ochrony przed UV jest noszenie ubrań zakrywających skórę i dużych okularów przeciwsłonecznych z ochroną UV. Warto również obficie smarować się kremem przeciwsłonecznym, zwłaszcza jeśli zamierzamy przebywać na zewnątrz przez dłuższy czas. Pracując na zewnątrz w bezpośrednim świetle słonecznym, unikajmy pracy w godzinach 10-16, kiedy słońce jest najsilniejsze.

Inne źródła promieniowania UV

Innymi źródłami promieniowania ultrafioletowego są źródła sztuczne, takie jak lampy opalające, lampy fluorescencyjne i diody LED. Kiedy są one używane nadmiernie, mogą powodować raka skóry i inne problemy zdrowotne. Ważne jest, aby być tego świadomym.

Chroń się przed szkodliwym działaniem promieniowania ultrafioletowego

Jeśli chcesz chronić się przed szkodliwym działaniem promieniowania UV, jest kilka rzeczy, które możesz zrobić.

Po pierwsze, noś okulary przeciwsłoneczne lub kapelusz, gdy jesteś na słońcu. Po drugie, powinieneś nosić długie rękawy, jeśli dzień jest bardzo gorący lub wilgotny. Kolejno, nakładaj na skórę krem z filtrem przeciwsłonecznym po zastosowaniu kremu nawilżającego, aby zapobiec wysuszeniu i łuszczeniu się skóry, które może doprowadzić do zmarszczek.

Wreszcie, jeśli wszystko inne zawiedzie i doznasz oparzenia słonecznego, nie przejmuj się tym zbytnio! Każdy ulega poparzeniom słonecznym raz na jakiś czas!

Podsumowanie

Niebezpieczeństwa związane z promieniowaniem UV nie powinny być lekceważone. Ważne jest, aby podjąć odpowiednie środki ostrożności w celu ochrony przed szkodliwymi promieniami UV.

Artykuł Promieniowanie ultrafioletowe – czym się charakteryzuje i jakie skutki powoduje? pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.

Wartości odżywcze twarogu

Twaróg od lat gości w polskiej kuchni. Już nasze babcie chętnie wykorzystywały go do domowych klusek leniwych czy pierogów ruskich. Obecnie jest jednym z najczęściej spożywanych wyrobów nabiałowych, głównie przez jego neutralny smak i niską kaloryczność.

W zależności od zawartości tłuszczu w twarogu różnić się będzie jego wartość odżywcza. Najbardziej kaloryczny będzie twaróg pełnotłusty, zaś najlepszy dla naszej sylwetki chudy. W 100 gramach sera białego jest od 80 do nawet 250 kalorii. Nie posiada on praktycznie węglowodanów, za to cechuje się wysoką zawartością dobrze przyswajalnego białka. Nie uświadczymy w nim także w ogóle błonnika.

Składniki odżywcze w twarogu

To, co wyróżnia twaróg na tle innych wyrobów mlecznych, to niska zawartość wapnia. Nie oznacza to jednak, że nie warto wdrożyć go do swojej diety. Oczywiście pod warunkiem, że nie występuje u nas nietolerancja na laktozę.

Przeciętnie w 100 gramach twarogu znajdziemy następujące składniki odżywcze:

• 120 mg potasu,
• 320 mg sodu,
• 100 mg wapnia,
• 0,2 g witaminy B2,
• 9 mg magnezu,
• 140 mg fosforu.

Warto zaznaczyć, że 100 gramów twarogu zaspokaja prawie w 40% dzienne zapotrzebowanie na witaminę B12 oraz witaminę B2. W mniejszych ilościach twaróg posiada także witaminę A, D, E oraz inne witaminy z grupy B.

Ile tłuszczu ma twaróg?

Na rynku znajdziemy kilka rodzajów naturalnego sera białego. Różnica polega przede wszystkim na zawartości tłuszczu w produkcie. Każdy twaróg będzie posiadać inny smak i konsystencję. Najbardziej kremowy będzie twaróg tłusty oraz śmietankowy i wiejski. Z kolei sery o niskiej ilości tłuszczu, określane jako chude, są bardziej suche i niekiedy kwaskowate. Przeciętne twarogi dostępne w sklepach posiadają między 1% tłuszczu a 8%.

Warto jednak do swojego koszyka podczas zakupów wrzucić twaróg wiejski. Posiada on bogaty, wyraźny smak przypominający nabiał, który gościł niegdyś na stołach naszych przodków. Stanowi doskonałą bazę do domowego twarożku z warzywami.

Zastosowanie twarogu w kuchni

Chociaż twaróg nie ma wyraźnego smaku, to jest bardzo wdzięcznym składnikiem dającym wiele możliwości w kuchni. Można spożywać go samodzielnie na kanapce, gdzie jest dobrym źródłem białka. Oprócz tego może być dodatkiem do wielu smacznych potraw na słodko z owocami, ale także wytrawnych. Często stosowany jest przez osoby na dietach, szczególnie budujących masę mięśniową. Jego dodatek sprawia, że posiłek cechuje się znacznie wyższą zawartością białka, które jest niezbędnym budulcem mięśni.

Dania na słodko z serem białym

Twaróg najczęściej stosowany jest w posiłkach słodkich. W towarzystwie owoców czy bakalii tworzy doskonały duet, który jest prawdziwą bombą witaminową. Z białego sera można przyrządzić szybkie śniadaniowe placuszki, na przykład z dodatkiem bananów. Takie śniadanie z całą pewnością przypadnie do gustu nawet niejadkom.

Oprócz tego sprawdzi się jako składnik makaronu z serem, cukrem i cynamonem, jako nadzienie do pierogów oraz naleśników. Jest także składnikiem jednoporcjowego dietetycznego serniczka, który od lat cieszy się ogromną popularnością w sieci.

Jaki ser biały do sernika?

Ser biały to podstawowy i fundamentalny składnik sernika. W każdym przepisie na sernik znajdziemy naturalny biały ser tłusty lub półtłusty. Najlepszym wyborem jest samodzielne zmielenie sera. Zyska on gładką i puszystą konsystencję. Na rynku są także dostępne gotowe serki twarogowe do ciast, jednak znacznie lepiej sprawdzą się te mielone ręcznie. Serki w wiaderku mogą jednak przydać się w szybkich deserach oraz serniku na zimno niewymagającym pieczenia. Oczywiście w sieci znajdziemy także przepisy na odchudzone ciasto z wykorzystaniem sera chudego, jednak jego smak nie zawsze może być zadowalający dla miłośników tradycyjnego sernika.

Dietetyczne posiłki na słono z twarogiem

Ser biały z powodzeniem może być wykorzystywany w diecie osób, które preferują wytrawne posiłki. Naturalny ser może zastąpić inne produkty mleczne w sałatkach. Jednak wymaga dobrego doprawienia, by zyskał wyraźniejszy smak. Jest niezastąpiony jako farsz do pierogów ruskich z ziemniakami i cebulą. Można go także użyć do makaronów, past kanapkowych i jako farsz do wytrawnych naleśników, czy zdrowych warzywnych placuszków.

Ser biały a dieta

Ser bogaty w witaminy bardzo chętnie wdrażany jest do zdrowej i odżywczej diety. Stanowi fantastyczne źródło białka, które jest podstawowym makroelementem w diecie redukcyjnej, bo syci na długie godziny. Produkty z mleka są także chętnie spożywane przez osoby na diecie wegetariańskiej. Często jedzony jest przez osoby na diecie o niskiej wartości odżywczej, które w początkowej fazie mają problemy z podjadaniem.

Na nabiał powinny jednak uważać osoby, które borykają się z problemem nietolerancji laktozy i cierpią na problemy jelitowe. Zbyt duża ilość białka w diecie może powodować biegunki i gazy.

Biały ser w diecie odchudzającej

Serek biały ponadto jest tanim składnikiem o świetnym rozkładzie makroelementów i niskiej zawartości tłuszczu. Oprócz tego dostępny jest w każdym sklepie spożywczym, gdzie mamy do wyboru sery o różnej zawartości tłuszczu. Nie będzie zaskoczeniem fakt, że sprzymierzeńcem diety odchudzającej jest chuda odmiana sera. Warto jednak podkreślić, że każdy serek spożywany w odpowiedniej ilości będzie pozytywnie wpływać na utratę kilogramów.

Z jakiego mleka powstaje twaróg?

Ser powstaje z pasteryzowanego mleka krowiego, chociaż na rynku dostępne są także sery owcze czy kozie. Dodaje się do niego szczepy bakterii i podpuszczkę. Po upływie czasu mleko ulega przekształceniu w skrzep oraz serwatkę. Następnie masę należy odcisnąć i uformować gotowy ser. Powstałą masę kroi się i pakuje w szczelne opakowania, w których trafiają na półki sklepowe.

Jak wybrać dobry ser biały?

Źródło: Freepik.com

Najlepszym smakiem cechuje się zdecydowanie ser o wyższej zawartości tłuszczu. Ser wiejski oraz śmietankowy, które nadadzą się także do sernika, można spożywać bez żadnych dodatkowych składników czy przypraw. Osoby na diecie mogą wybierać spośród wielu serów chudych, które posiadają w swojej ofercie praktycznie wszystkie mleczarnie. Ich smak może delikatnie się między sobą różnić, więc warto spróbować kilka i wybrać swój ulubiony.

Najwyższą zawartością witamin i minerałów cechują się produkty ekologiczne. Zazwyczaj mają krótsze daty przydatności, jednak lepszy smak.

Artykuł Jakie wartości odżywcze ma twaróg? Ile kcal ma ser biały? pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.

Jakie są objawy przepowiadające udar mózgu? Jak przebiega leczenie choroby? Jak wygląda życie osób po udarze? O tym można przeczytać poniżej!

Udar – objawy przepowiadające

Objawy udaru mózgu z reguły pojawiają się w najmniej oczekiwanym momencie bez jakiegokolwiek wcześniejszego ostrzeżenia. Chociaż u każdego pacjenta nie muszą występować wszystkie z nich, to istnieje kilka objawów, które można u osób z udarem mózgu zauważyć.

Pierwszym znakiem ostrzegawczym mogą być zmiany na twarzy. U pacjenta z udarem bardzo często opadają kąciki ust, a dotychczas promienny uśmiech przypomina raczej grymas. Drugim niepokojącym objawem mogą być zaburzenia mowy. Osoby mające udar z trudnością składają nawet krótkie zdania. Ciężko im zrozumieć słowa wypowiadane przez innych. Z całą pewnością niepokoić powinno nas też osłabienie i/lub drętwienie twarzy. Zresztą podobne objawy mogą występować na dolnych i górnych kończynach.

Udar mózgu może również objawiać się zawrotami głowy, ślepotą w jednym lub obu oczach, podwójnym widzeniem, zaburzeniami równowagi bądź nieprawidłową koordynacją ruchów ciała.

National Institute of Disorders and Stroke przestrzega przed objawami udaru mózgu

National Institute of Disorders and Stroke (NINDS), czyli instytut zajmujący się prowadzeniem i finansowaniem badań związanych z zaburzeniami mózgu i układu nerwowego, wyraźnie przestrzega wszystkich przed objawami udaru. Specjaliści zaznaczają, że choroba może być zagrożeniem dla zdrowia i życia pacjenta.

Dlatego pod żadnym pozorem nie można bagatelizować symptomów wskazujących na udar. Jeśli bliscy pacjenta nie są przekonani, co do występowania objawów, jak najszybciej powinni zadzwonić pod numer alarmowy i wezwać lekarza.

NINDS wprowadził nawet angielskie pojęcie FAST (szybko), które ma nam umożliwić niezwłoczne rozpoznanie objawów. Pierwsze litery tego terminu oznaczają albo część ciała albo inne cechy charakterystyczne dla udaru mózgu. Typowe objawy choroby można podzielić na:

• Umiejscowieniem jest twarz (Face). U pacjenta pojawiają się opadające kąciki ust oraz nierówny uśmiech przypominający grymas.
• Ramiona, czyli Arms słabną, drętwieją, nie są stabilne.
• Speech difficulty. U osób z udarem występują trudności z mową, nie potrafią powtórzyć usłyszanych słów, nie rozumieją, co się do nich mówi.
• Time (czas). Nie można go marnować! Przy udarze mózgu niezbędna jest natychmiastowa pomoc udzielona przez lekarza.

Niezależnie od tego, czy u danej osoby występują jedynie pojedyncze objawy, czy też kilka z nich, wezwanie pomocy jest konieczne. Tylko w ten sposób możliwe jest uratowanie zdrowia, a nawet życia chorego.

Jakie są przyczyny udaru mózgu?

Skoro już wiadomo, jakie objawy występują przy udarze mózgu, warto także poznać przyczyny występowania choroby. Chociaż może ona dotknąć tak naprawdę każdego z nas, to jednak najbardziej narażone są na nie osoby, które prowadzą nieprawidłowy tryb życia, bądź mają problemy z układem krwionośnym. Jako najczęstsze przyczyny udaru mózgu wskazywane są:

• Uszkodzenie tętniczek.
• Zator w sercu.
• Zakrzepy tętnic i żył.
• Zakrzepy w obrębie serca.
• Migotanie przedsionków.

Niestety wymienione przyczyny występują przede wszystkim u osób, które nie dbają o własne zdrowie. Dotyczy to głównie pacjentów palących papierosy, spożywających alkohol, mających siedzący tryb życia oraz dietę bogatą w tłuszcze i cukry. Ponadto na udar mózgu mogą zachorować również pacjenci z nieleczoną lub nieprawidłowo rozpoznaną cukrzycą.

Jak wygląda profilaktyka udaru mózgu?

Znając przyczyny występowania udaru mózgu, należałoby się zastanowić, czy można zmniejszyć ryzyko zachorowania. Oczywiście najlepszym sposobem jest zmiana stylu życia, czyli rezygnacja ze wszelkich używek, zdrowa dieta oraz wzmożona aktywność fizyczna. Nieco inaczej wygląda sytuacja u pacjentów, którzy zmagają się z cukrzycą. Nieleczenie tej choroby może skutkować nie tylko udarem mózgu, ale również innymi schorzeniami lub zaburzeniami. Jedynie szybki rozpoznanie cukrzycy i wdrożenie odpowiedniego leczenia przez lekarza może uchronić pacjenta.

Co ciekawe, przyczyną udaru mózgu może być też nadwaga, otyłość, nadciśnienie tętnicze, choroba wieńcowa, czy nawet alkoholizm. Dlatego tak ważne jest to, aby widząc niepokojące objawy zawiadomić lekarza i każdego dni dbać o własne zdrowie.

Co się dzieje z człowiekiem po udarze mózgu?

Źródło: Pexels.com

Należy zaznaczyć, że udar mózgu to poważna choroba, która może przynieść nieodwracalne zmiany w ludzkim organizmie. Ważne jest także to, że można wymienić 3 rodzaje udaru.

Należą do nich:

• Udar niedokrwienny, który występuje najczęściej. U pacjenta występują zaburzenia przepływu krwi do mózgu.
• Udar krwotoczny występuje u około 1/4 pacjentów. Przyczyną takiego stanu jest krwotok śródmózgowy lub podpajęczynówkowy.
• Także udar żylny. Występuje niezwykle rzadko na skutek zakrzepicy zatok żylnych mózgowia.

Życie każdego pacjenta po udarze może różnić się znacząco. Wszystko zależy od tego, z jaką siłą choroba uderzyła i jakie wywołała skutki. Jednak najczęściej pacjenci cierpią na problemy z mową i niewielki paraliż.

Artykuł Jakie są objawy przepowiadające udar? Co dzieje się z człowiekiem po udarze? pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.

Czy ukąszenie żmii jest dla człowieka niebezpieczne? Jak się zachować w jakiej sytuacji? Jakie są objawy ugryzienia? Jak pomóc osobie ukąszonej przez żmiję? Na te pytania odpowiedzi można znaleźć poniżej!

Występowanie i charakterystyka żmii zygzakowatej

Żmija zygzakowata na terenie Polski występuje dość licznie. Można ją spotkać praktycznie wszędzie. Jednak najchętniej mieszka w okolicach Białegostoku, na Pomorzu i w Bieszczadach.

Ten gatunek węża na miejsce do życia wybiera sobie to stosunkowo daleko położone od miasta. Znacznie bardziej preferuje polany w podmokłych lasach, stosy kamieni w pobliżu lasów i pól, torfowiska, czy śródpolne miedze.

Żmija zygzakowata jest jednym ze zwierząt, które zapada w sen zimowy. Następuje to już w październiku. Natomiast latem zdecydowanie lubi przebywać na zewnątrz i wygrzewać się na mocnych promieniach słonecznych.

Warto wiedzieć, że jest to gatunek węża, który w Polsce jest chroniony. Żmija zygzakowata może wyglądać naprawdę różnie. Mimo ciemnego zygzaka na grzbiecie, niektóre osobniki mogą mieć brązowe, szare, miedzianoczerwone, a nawet czarne ciało, osiągające około 70 cm długości. Trójkątna i płaska głowa żmii wyraźnie odznacza się na tle grubego i krępego ciała. Od innych węży różni ją przede wszystkim to, że jej źrenice są pionowe, a nie poziome.

Kiedy może nastąpić ukąszenie żmii?

Ukąszenie żmii zygzakowatej wcale nie jest takie oczywiste. Najważniejsze jest to, że żmija nie zaatakuje, jeśli nie będzie czuła się zagrożona i będzie miała możliwość ucieczki. Wbrew pozorom jest to dość płochliwy gatunek węża, który woli uciec niż zmierzyć się z człowiekiem.

Jednak kiedy nie będzie miała innego wyboru, ukąsi. Dlatego też zaleca się na leśne wycieczki nosić pełne i mocne buty, które w razie nadepnięcia uchronią przed ukąszeniem przez żmiję zygzakowatą. Natomiast, jeśli uda nam się ją zauważyć, to najlepiej jest ją ominąć i nie dotykać jej. Podrażniona żmija potrafi dać wyraźne ostrzeżenie w postaci syków.

Jak wygląda ukąszenie przez żmiję zygzakowatą?

Kiedy dojdzie do ukąszenia przez żmiję zygzakowatą, to najczęściej nie jest ono zagrożeniem dla człowieka. W wielu przypadkach są to tzw. suche ukąszenia, czyli takie, które nie pozostawiają jadu. W miejscu ukąszenia pojawiają się dwie niewielkie plamki – ślady po wbiciu zębów. Objawem ugryzienia może być ból, obrzęk i  zaczerwienienie.

Mimo że ukąszenia suche zwykle nie są niebezpieczne dla człowieka, to nie należy od razu zakładać, że nie doszło do zatrucia jadem żmii zygzakowatej. Możliwość stawiania diagnoz ma wyłącznie lekarz, który nie tylko udzieli pierwszej pomocy, ale także złagodzi objawy i sprawdzi, czy nie doszło do zatrucia. Co ważne, u niektórych osób reakcja na jad może pojawić się z opóźnieniem.

Nie można także zapominać, że ukąszenie przez żmiję zygzakowatą może być jadowite. Nie trudno się domyślić, że następuje to wtedy, gdy wąż doprowadzi do zatrucia jadem.

Jakie są objawy ukąszenia żmii i zatrucia jadem?

Źródło: Pixabay.com

Jadowite ukąszenia przez żmiję są bardzo podobne do suchych. Jednak poza bólem, obrzękiem i zaczerwieniem w miejscu ukąszeniu, mogą pojawić się też objawy ogólnoustrojowe. W takim przypadku dochodzi do problemów z układem moczowym, pokarmowym, krążeniowym, oddechowym lub nerwowym. Wbrew pozorom takie ukąszenie dość często przebiega łagodnie. U większości osób objawy pojawiają się głównie miejscowo. Nie jest to jednoznaczne z tym, że nie będzie potrzebna pierwsza pomoc. Szczególnie gdy do ukąszenia doszło u osoby starszej zmagającej się z chorobami układu krążenia lub dzieci. U zdrowych osób dorosłych ryzyko wystąpienia poważniejszych objawów, takich jak obrzęk w okolicy rany po ukąszeniu przez żmiję, zaczerwienienie, czy ból, jest znikome. Z tym że bardzo niebezpieczne może być ukąszenie w szyję lub twarz.

Co zrobić w przypadku ukąszenia przez żmiję?

Ukąszenie przez żmiję lub inne węże najczęściej następuje w miejscu, w którym na pierwszą pomoc od specjalistów należy poczekać. Wcale nie trzeba wpadać w panikę, ponieważ to w niczym nie pomoże. W pierwszej kolejności dobrze jest oddalić się od miejsca, w którym doszło do ukąszenia. Pod żadnym pozorem nie można poruszać częścią ciała z raną od żmii. Tym sposobem uda nam się spowolnić wchłanianie trucizny z jadu. Warto także pozbyć się krępującej odzieży i biżuterii, ponieważ gdy powstanie obrzęk ciężko będzie to zrobić. Jeśli to możliwe, to należy przemyć ukąszenie czystą wodą lub z dodatkiem mydła. Konieczne jest wezwanie pogotowia, niezależnie od samopoczucia ugryzionej osoby.

Artykuł Czy ukąszenie żmii jest niebezpieczne? Co zrobić, gdy ukąsi nas żmija? pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.

Czym jest tyfus plamisty? Jakie są przyczyny i objawy tej choroby? Jak ją rozpoznać i jak przebiega? Na te pytania odpowiedzi można znaleźć poniżej!

Czym jest tyfus plamisty i gdzie występuje?

Tyfus plamisty, dur brzuszny, czy choroba brudnych rąk to nazwy stosowane zamiennie. Wywołana przez bakterię Salmonella typhi jest groźną dla ludzi chorobą zakaźną przewodu pokarmowego. Według danych udostępnionych przez Wojskowy Instytut Medyczny, każdego roku dur brzuszny dopada około 22 miliony osób. W tym około 200 tysięcy przypadków kończy się śmiercią.

W Polsce na tyfus plamisty chorują tylko nieliczne osoby. Z reguły dotyczy to ludzi podróżujących do krajów, w których dur brzuszny występuje dość powszechnie. Są to państwa z niskimi standardami higieniczno-sanitarnymi. Można do nich zaliczyć: Peru, tereny Północnej i Zachodniej Afryki, Azji Południowo-Wschodniej (przede wszystkim Indonezja) oraz Azji Południowej (Indie, Nepal).

Warto wiedzieć, że tyfus plamisty był rozpowszechniony w warszawskim getcie. Niemieccy obywatele szczególnie obawiali się tej choroby i obwiniali za jej rozwój Żydów. Jednak tak naprawdę to fatalne warunki panujące w getcie były za to odpowiedzialne. Jeńcy wojenni nie mieli możliwości zadbania o własną higienę. Co prawda Niemcy przeprowadzali dezynfekcje, ale ich cel raczej nie obejmował walki z durem brzusznym. Nawet kilka tygodni po zakończeniu wojny nie zmieniły nawyków ludzi, którym puściły wszelkie hamulce i odszedł jakikolwiek wstyd. Cywilne nawyki w ogóle odeszły w zapomnienie.

Skąd dziś się bierze tyfus?

Osoby, które wybierają się do krajów zagrożonych zarażeniem tyfusem, powinny zdawać sobie sprawę, że bakterie najczęściej znajdują się w brudnej i nieprzegotowanej wodzie, na niemytych owocach i warzywach oraz w produktach mlecznych. Za przenoszenie choroby odpowiedzialne są również owady, a zwłaszcza muchy. Ponadto bakterie mogą dostać się do ludzkiego organizmu poprzez kontakt z osobą zarażoną tyfusem. Dlatego tak duże znaczenie ma dbałość o higienę, a głównie mycie rąk.

Jakie są objawy duru brzusznego?

Tyfus plamisty można rozpoznać w bardzo prosty sposób, a mianowicie po wyglądzie języka. Mocno zaczerwienione krawędzie i suchy brunatny nalot, to znak, że najprawdopodobniej doszło do zakażenia durem brzusznym. Jednak na tym objawy choroby się nie kończą. W pierwszej fazie do złudzenia przypominają zwykłe przeziębienie lub grypę żołądkową.

Mogą pojawić się:

• Brak apetytu.
• Ból głowy.
• Ból brzucha.
• Osłabienie organizmu.
• Wzdęcia.
• Zaparcia.
• Problemy ze snem.
• Biegunka.
• Apatia.
• Temperatura powoli rosnąca do 40 stopni, a następnie utrzymująca się na niezmiennym poziomie.

Tyfus plamisty – objawy choroby w drugiej fazie

Nieleczony tyfus plamisty sprawia, że pojawiają się kolejne coraz poważniejsze objawy. Niestety w wielu przypadkach je również ciężko powiązać właśnie z tą chorobą. Do najczęstszych z nich można zaliczyć:

• Powiększenie śledziony, wątroby i węzłów chłonnych.
• Spowolnione tętno.
• Zaparcia lub biegunka.
• Utrzymująca się temperatura.
• Wysypka na całym tułowiu tzw. różyczka durowa.
• Zamroczenie.

Zazwyczaj po upływie trzech tygodni u pacjenta dochodzi do powolnego cofania się pierwszych objawów. z tym że nie u każdego. Czasem bywa tak, że dur brzuszny nadal się rozwija i pojawiają się kolejne objawy i komplikacje. Należą do nich:

• Zapalenie płuc.
• Zapalenie dróg moczowych.
• Posocznica.
• Zapalenie stawów i kości.
• Zapalenie wsierdzia.
• Uszkodzenie wątroby.
• Krwawienie z przewodu pokarmowego.
• Zapalenie otrzewnej.
• Perforacja jelita cienkiego.
• Objawy przypominające schizofrenię.
• Zapalenie pęcherzyka żółciowego.

Jest to jedna z najgroźniejszych faz tyfusu plamistego, w której dochodzi do największej liczby zgonów. Szczególnie w przypadku osób nieleczonych, cierpiących na choroby przewlekłe, wyniszczonych, starszych, źle odżywionych i dzieci. Jeśli jednak pacjent będzie miał dość dużo szczęścia i uda mu się pokonać dur brzuszny, to przejdzie w czwartą fazę umożliwiającą mu powrót do zdrowia. Łącznie z tyfusem można zmagać się nawet miesiąc. 

Leczenie i wykrywanie tyfusu przez lekarza

Źródło: Pixabay.com

Przy podejrzeniu tyfusu w pierwszej kolejności lekarz powinien przeprowadzić wywiad medyczny z pacjentem. Konieczne jest też wykonanie badań fizykalnych, polegających na oglądaniu, osłuchiwaniu, obmacywaniu i opukiwaniu. W przypadku osób, które powiadomiły o swoim pobycie w krajach o zwiększonym ryzyku występowania bakterii Salmonella typhi i objawach, lekarz może wstępnie zdiagnozować tyfus. Niekiedy potrzebne jest też przeprowadzenie badań krwi. Leczenie tyfusu odbywa się poprzez umieszczenie pacjenta w szpitalu, podawanie odpowiednich leków i płynów oraz uzupełnianie elektrolitów.

Jak uniknąć zarażania tyfusem?

Wbrew pozorom wizyta za granicą nawet w najuboższym kraju nie musi kończyć się zarażeniem tyfusem. W celu zadbania o własne zdrowie warto sięgnąć po szczepionki przeciwko właśnie tej chorobie. Natomiast po przyjeździe należy myć wszystkie owoce i warzywa, pić wyłącznie przygotowaną wodę i nie spożywać żywności przygotowanej na ulicy, jeśli warunki sanitarno-higieniczne wzbudzają nasze wątpliwości.

Artykuł Tyfus – przyczyny, objawy, leczenie pochodzi z serwisu Zdrowiu.pl.