Niedobór snu

Jaka jest główna przyczyna ciągłego zmęczenia? To przede wszystkim niedobór snu. Dlatego też warto zadbać o odpowiednią ilość snu każdej nocy. Zdrowi dorośli powinni spać od 7 do 9 godzin każdej nocy. Niemowlęta potrzebują około 14-17 godzin snu, a dzieci powinny spać od 9 do 11 godzin na dobę. Niedobór snu może prowadzić do chronicznego zmęczenia, problemy z koncentracją i osłabienie układu odpornościowego.

Stres

Stres jest innym czynnikiem, który może prowadzić do ciągłego zmęczenia. Długotrwały stres może prowadzić do zwiększonego wydzielania kortyzolu, co prowadzi do zmęczenia, bezsenności i innych problemów zdrowotnych. Dlatego warto szukać sposobów na redukcję stresu, takich jak medytacja, joga lub terapia.

Niedobór żelaza

Niedobór żelaza jest jednym z najczęstszych zaburzeń, które prowadzą do zmęczenia. Żelazo jest niezbędne do produkcji hemoglobiny, która jest odpowiedzialna za transportowanie tlenu we krwi. Niedobór żelaza może prowadzić do niedokrwistości, która charakteryzuje się osłabieniem, zmęczeniem i bladością skóry. W celu zdiagnozowania niedoboru żelaza, warto wykonać badanie krwi i skonsultować się z lekarzem, który dobierze odpowiednie leczenie.

Niedobór witamin

Niedobór witamin, zwłaszcza witaminy D, B12 i B9, może również prowadzić do zmęczenia. Witamina D jest niezbędna do utrzymania zdrowia kości i układu odpornościowego. Niedobór witaminy D może prowadzić do osłabienia mięśni, zmęczenia i depresji. Witamina B12 jest potrzebna do produkcji czerwonych krwinek i do utrzymania zdrowia układu nerwowego. Niedobór witaminy B12 może prowadzić do anemii, zmęczenia, bólu głowy i zaburzeńukładu nerwowego. Witamina B9, znana także jako kwas foliowy, jest ważna dla zdrowia mózgu i układu nerwowego. Niedobór kwasu foliowego może prowadzić do zmęczenia, drażliwości, depresji i problemów z koncentracją.

Nadmiar kofeiny

Nadmierna konsumpcja kofeiny może również prowadzić do ciągłego zmęczenia. Kofeina jest substancją pobudzającą, ale nadmiar może prowadzić do utraty energii i zaburzeń snu. Dlatego warto ograniczyć spożycie kofeiny i wybierać napoje bezkofeinowe.

Choroby przewlekłe

Ciągłe zmęczenie może również być spowodowane chorobami przewlekłymi, takimi jak cukrzyca, choroba tarczycy, choroby wątroby czy nerki. W przypadku wystąpienia ciągłego zmęczenia warto skonsultować się z lekarzem, który przeprowadzi badania i dobierze odpowiednie leczenie.

Jak poradzić sobie z ciągłym zmęczeniem?

W przypadku ciągłego zmęczenia warto zadbać o regularny sen, dieta powinna być bogata w składniki odżywcze, takie jak żelazo, witaminy z grupy B i D, a także unikać nadmiernego spożycia kofeiny. Warto również regularnie uprawiać aktywność fizyczną, która poprawi krążenie krwi i poziom energii. Jeśli zmęczenie jest spowodowane stresem lub problemami emocjonalnymi, warto skorzystać z technik relaksacyjnych, takich jak medytacja lub joga. W przypadku wystąpienia ciągłego zmęczenia, które nie ustępuje, warto skonsultować się z lekarzem, aby wykluczyć choroby przewlekłe i dobierze odpowiednie leczenie.

Podsumowanie

Ciągłe zmęczenie to problem, który może mieć wiele przyczyn, a jego leczenie zależy od jego podłoża. Ważne jest, aby zadbać o zdrowy styl życia, odpowiednią ilość snu, zbilansowaną dietę i regularną aktywność fizyczną. W przypadku wystąpienia ciągłego zmęczenia, które nie ustępuje, warto skonsultować się z lekarzem, aby wykluczyć choroby przewlekłe i dobierze odpowiednie leczenie.

Artykuł Przyczyna ciągłego zmęczenia – co warto wiedzieć pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.

Na młodzieńczy wygląd skóry składa się kilka cech: jędrność, elastyczność, lśnienie i równomierny, piękny koloryt. Niestety naturalne procesy oraz wpływ czynników zewnętrznych sprawiają, że skóra traci swój blask. Przywróć go i spraw, by Twoja skóra była zawsze piękna z kosmetykami Yoskine Natural Glow.

Rozświetlenie, nawilżenie i piękny kolor!

Każdego dnia na skórę oddziałuje otoczenie, które pogarsza jej kondycję i wygląd. Bez odpowiedniej ochrony procesy starzeniowe będą postępowały szybciej, a skóra straci swój naturalny, młodzieńczy blask. Na szczęście dziś można skutecznie je opóźniać i natychmiastowo poprawiać wygląd skóry. Dzięki kosmetykom z linii Yoskine Natural Glow nawilżysz i ujędrnisz skórę, ale także natychmiast uzyskasz efekt rozświetlenia. To produkty, które również nadadzą skórze piękny koloryt oraz pozostawią na niej przyjemny, odświeżający zapach.

Skóra muśnięta słońcem bez promieniowania UV

Nowoczesne samoopalacze to kosmetyki, które w przeciwieństwie do swoich poprzedników, zapewniają piękny, naturalny koloryt skóry. Taki właśnie jest samoopalacz z serii Yoskine Natural Glow, który sprawia, że odcień skóry jest wyrównany, bez smug i przebarwień. Skóra zyskuje naturalnie wyglądający kolor delikatnej opalenizny, który możesz podkreślić i wzmocnić innymi kosmetykami rozświetlającymi serii, jak olejek do ciała. Możesz go zastosować także jak rozświetlacz do twarzy i włosów, podobnie jak mgiełkę ze złotymi drobinkami o działaniu odświeżającym. Dzięki samoopalaczowi unikasz niekorzystnego wpływu promieni słonecznych, uzyskując jednocześnie efekt opalonej skóry.

Złota seria Yoskine – must have przez cały rok!

Cała seria kosmetyków Yoskine Natural Glow to sposób na przywrócenie skórze blasku, pięknego koloru i wyglądu. Linia zawiera:

• rozświetlający olejek do ciała, twarzy i włosów,
• balsam o działaniu rozświetlającym,
• samoopalacz do twarzy i ciała,
• mgiełkę zapachową o działaniu rozświetlającym,
• mgiełkę ze złotymi drobinkami, natychmiastowo poprawiającą wygląd skóry.

Wiosną i latem możesz zawsze urzekać wyglądem swojej skóry, a zimą odpowiednio ją pielęgnować, poprzez nawilżanie i utrzymanie słonecznego kolorytu dzięki stosowaniu samoopalacza. To linia, która sprawi, że Twoja skóra będzie piękna przez cały rok!
Tym, co podkreśla charakter serii Yoskine Natural Glow jest jej wyjątkowy zapach, który dzięki wyjątkowym nutom nadaje kosmetykom luksusowy charakter. 

Artykuł Yoskine Natural Glow – sposób na rozświetlenie i piękny kolor skóry pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.

Kto najczęściej choruje na POChP?

POChP to choroba nałogowych palaczy – takie stereotypowe myślenie wciąż pokutuje w naszym społeczeństwie. Jest to jeden z powodów, dla których wiele osób mających ewidentne objawy mogące wskazywać na POChP, nie zgłasza się do lekarza („przecież nie palę, więc to nie może być POChP”).

Trzeba zatem wyraźnie podkreślić, że czynnikiem ryzyka POChP jest nie tylko dym tytoniowy, ale również zanieczyszczenie powietrza, pyły czy różnego rodzaju gazy. Chorują m.in. górnicy, hutnicy, pracownicy zakładów chemicznych, metalurdzy, operatorzy maszyn, sprzątaczki czy nawet kosmetyczki.

Można napisać, że każda osoba po 40. roku życia, która obserwuje u siebie objawy POChP (za chwilę je omówimy), powinna zgłosić się do lekarza i poddać podstawowej diagnostyce, nie zrzucając niepokojących symptomów na karb zwykłej infekcji wirusowej czy przemęczenia.

Przewlekły kaszel

Zwykle pierwszym objawem, jaki może wskazywać na POChP, jest przewlekły kaszel. Ważne jest to, że nie mówimy tutaj o kaszlu napadowym, charakterystycznym dla astmy, ale utrzymującym się przez długi czas.

Kaszel sugerujący Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc towarzyszy w ciągu dnia, może się nasilać rano i wieczorem oraz pod wpływem czynników drażniących, jak dym papierosowy, kurz, opary chemiczne czy zanieczyszczone powietrze.

Przewlekłego kaszlu nie należy lekceważyć, zwłaszcza jeśli nie towarzyszą mu inne objawy mogące wskazywać na infekcję wirusową. Warto skonsultować swój stan z lekarzem pierwszego kontaktu.

Duszność

Duszność, czyli trudności ze złapaniem tchu, uczucie braku powietrza, w początkowej fazie POChP może się pojawiać w trakcie wysiłku fizycznego. Wiele osób nie zwraca na to uwagi, uznając, że to zwykła reakcja organizmu na zmęczenie, np. podczas wchodzenia po schodach.

Z czasem duszność może się jednak nasilać i utrzymywać nawet w fazie spoczynkowej. Jest to wyraźny sygnał, że należy jak najszybciej umówić się na wizytę w gabinecie lekarza Podstawowej Opieki Zdrowotnej.

Odkrztuszanie plwociny

Plwocina to wydzielina z płuc, czasem o ropnym charakterze. Większość z nas kojarzy ten objaw z infekcją dolnych dróg oddechowych (np. zapaleniem oskrzeli). Jeśli odkrztuszanie plwociny towarzyszy osobie zdrowej, czującej się dobrze, niezdradzającej symptomów infekcji, to nie należy przechodzić nad tym do porządku dziennego.

Długotrwałe, wręcz nawykowe odkrztuszanie plwociny wymaga konsultacji lekarskiej – szczególnie, jeśli jest to jeden z kilku objawów mogących wskazywać na Przewlekłą Obturacyjną Chorobę Płuc.

Pilnie należy się zgłosić do lekarza w sytuacji, gdy plwocina zawiera ślady krwi. Może to być objaw bardzo poważnej choroby układu oddechowego, włącznie z chorobą nowotworową płuc.

Obniżona tolerancja wysiłku

Pisząc prościej: chodzi o ogólne pogorszenie kondycji fizycznej. Na ten objaw szczególną uwagę zwrócą osoby aktywne, uprawiające sport czy pracujące zawodowo, które do tej pory nie narzekały na swoją sprawność, nie miały problemów z wykonywaniem nawet wymagających fizycznie czynności, cieszyły się dobrą wydolnością organizmu.

POChP prowadzi do zwężenia dróg oddechowych, czego konsekwencją jest niedotlenienie. W efekcie stopniowo spada zdolność do znoszenia wysiłku fizycznego, organizm wolniej się regeneruje, a choremu może towarzyszyć uczucie ciągłego zmęczenia.

W zaawansowanym stadium POChP chory może mieć trudności z wykonywaniem nawet zupełnie podstawowych czynności dnia codziennego, jak spacerowanie, przynoszenie zakupów, umycie się, ubranie, przyrządzenie posiłku, umycie samochodu itd. Dlatego warto podkreślić, że POChP jest jedną z najczęstszych przyczyn inwalidztwa i życiowej niesamodzielności.

Jeśli obserwujesz u siebie którykolwiek z tych objawów, a przy tym znajdujesz się w grupie ryzyka Przewlekłej Obturacyjnej Choroby Płuc, to nie zwlekaj z wizytą u lekarza POZ. Lekarz oceni, czy wskazane jest skierowanie Cię do poradni pulmonologicznej, w której będzie kontynuowana szczegółowa diagnostyka.

Więcej o objawach POChP czytaj na stronie internetowej https://oddychajmy.pl/objawy-pochp/.

Artykuł Objawy POChP. Co powinno nas zaniepokoić? pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.

Przyczyny powstawania drugiego podbródka

Drugi podbródek to problem kosmetyczny, który może znacząco obniżać samoocenę. Mylne jest przekonanie, że dotyczy on jedynie osób z nadwagą. Okazuje się, że może występować u każdej osoby, niezależnie od wagi, płci czy wieku. Przyczyn powstawania drugiego podbródka jest wiele, a jedną z nich są predyspozycje genetyczne. Oprócz tego podwójny podbródek może być spowodowany nieprawidłową postawą ciała i garbieniem się oraz wadami zgryzu. Wielkie znacznie w powstawaniu drugiej brody ma regularne patrzenie w telefon czy tablet, które wiąże się ze złą postawą szyi i głowy. Nie bez znaczenia jest także spoczynkowe ułożenie języka. Utrzymywanie języka na całej powierzchni podniebienia wizualnie minimalizuje defekt i poprawia kształt naszej całej twarzy. Wśród powodów nasilających widoczność drugiego podbródka są także wszelkie nieprawidłowości w pracy tarczycy, takie jak nadczynność czy niedoczynność, które powodują opuchnięcie tej strefy. Powstawanie drugiego podbródka może także być spowodowane zatrzymaną limfą, której przepływ jest hamowany przez napiętą szyję oraz żwacze.

Jak pozbyć się drugiego podbródka?

Sposobów na walkę z drugim podbródkiem jest wiele. Jego widoczność można zminimalizować przede wszystkim codziennymi ćwiczeniami angażującymi okolicę podbródka, które uelastyczniają skórę i pozwalają poprawić jej sprężystość. Ćwiczenia dadzą jeszcze lepsze efekty, gdy będą połączone z masażem. Chociaż widoczność drugiej brody nie jest zazwyczaj zależna od wagi, to nadmiar tkanki tłuszczowej częściej spotyka osoby z nieprawidłową wagą. Z tego powodu istotna jest dieta, która powinna ograniczać spożywanie cukrów prostych oraz nasyconych tłuszczów, powodujących odkładanie się tkanki tłuszczowej w newralgicznych miejscach.

Na okolicę żuchwy i podbródka warto codziennie aplikować kosmetyki nawilżające i napinające, które poprawiają sprężystość skóry i mogą przyczynić się do zmniejszenia widoczności podwójnego podbródka. W skład takich produktów pielęgnacyjnych powinny wchodzić substancje takie jak:

• Koenzym Q10,
• Kolagen,
• Kwas hialuronowy,
• Witamina E i C,
• Peptydy,
• Naturalne oleje roślinne.

Warto w tym celu wspomagać się także kamieniem gua sha, który działa niczym lifting poprzez stymulację produkcji włókien kolagenowych.

Zabiegi na drugi podbródek

Kiedy drugi podbródek jest na tyle duży, że domowe sposoby nie przynoszą zadowalających efektów, warto rozważyć wykonanie zabiegu w gabinecie medycyny estetycznej. Zabiegiem, który przynosi natychmiastowy efekt, jest liposukcja podbródka, polegająca na usunięciu tkanki tłuszczowej z problematycznej okolicy. Więcej o tym zabiegu dowiesz się pod adresem https://fatforbeauty.pl/podwojny-podbrodek/.

Drugim pomocnym zabiegiem jest mezoterapia igłowa, która polega na podaniu przy pomocy igieł preparatów zawierających kwas hialuronowy i substancje odżywcze. Efekt to silnie nawilżona i napięta skóra, która pobudzona jest do produkcji kolagenu.

Należy też wspomnieć o cieszącym się ostatnio dużą popularnością zabiegu hifu, podczas którego wykorzystywane są fale ultradźwiękowe. Ten nieinwazyjny zabieg sprawia, że skóra w problematycznych miejscach się obkurcza, co skutkuje jej napięciem i redukcją tkanki tłuszczowej.

W redukcji widoczności podwójnego podbródka skuteczny jest także taping przy pomocy specjalnych taśm kinezjologicznych. Przywracają one sprężystość skóry oraz poprawiają owal twarzy, uwalniając tym samym tkanki od obrzęków.

Artykuł Drugi podbródek – jak się go pozbyć? pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.

Na jakie aspekty spojrzeć, aby wybrać dobrego dentystę?

Udając się do dentysty chcemy mieć pewność, że jesteśmy w rękach specjalisty, który zna się na swojej pracy. Dlatego zawsze warto sprawdzić jakie dokładnie ma kwalifikacje dentysta, do którego chcemy udać się na wizytę. Osoba zajmująca się tą profesją powinna także cały czas się szkolić i kończyć kolejne kursy, dzięki czemu jej wiedza o danym obszarze stomatologii, którym się zajmuje była coraz większa. Dentysta, który uczestniczy regularnie w kolejnych szkoleniach poznaje również nowe nowocześniejsze metody leczenia, które są skuteczniejsze, ale także przyjemniejsze dla pacjenta.

Przed wizytą u stomatologa należy zobaczyć jaki sprzęt on używa do leczenia. Zawsze można dopytać jakiej metody używa na przykład na wyleczenie danego zęba, który jest w gorszym stanie. Niektóre nasze zęby mogą być tak zepsute, że będzie potrzebne leczenie kanałowe. Wtedy potrzeba, aby dentysta miał doświadczenie w tego typu pomocy oraz w niektórych przypadkach może się na przykład przydać mikroskop, dzięki czemu jest większa na skuteczne leczenie uzębienia. Dobry dentysta stosuje także najnowocześniejsze metody znieczulenia, co powoduje olbrzymi komfort dla pacjentów przebywających na fotelu dentystycznym. W przypadku, gdy ktoś chce być leczony najnowszym sprzętem to może skorzystać z pomocy stomatologa z kliniki Emdent, której adres strony internetowej to www.emdent.pl.

Jakie cechy powinien mieć dobry dentysta?

Dentysta powinien być zawsze nastawiony w taki sposób, aby pomóc pacjentom, którzy go odwiedzają. Będzie się nam milej spędzało wizytę u stomatologa, gdy on będzie empatyczny i będzie chciał zrozumieć dokładnie z czym mamy problem. Raczej taki specjalista powinien mieć również łatwość nawiązywania kontaktów. Zawsze musi on dbać o odpowiednią higienę w gabinecie, ponieważ to od jego odpowiedzialności zależy, czy podczas wizyty u niego niczym się nie zarazimy. Stomatolog musi być też bardzo precyzyjny i skrupulatny, ponieważ każdy ruch jego nieprawidłowy może spowodować jakieś uszkodzenie u pacjentów, którzy do do niego przyszli na leczenie. Powinien on także podchodzić indywidualnie do każdego człowieka, który pojawia się w jego gabinecie. Także powinien być ona bardzo skuteczny, jeżeli chodzi o leczenie uzębienia. Stomatolog musi również utwierdzać w przekonaniu swojego pacjenta, że każdy ruch przez niego wykonany jest konieczny, aby uzyskać zamierzony efekt leczenia.

Jak wybrać dobrego stomatologa, który ma leczyć zęby naszych dzieci?

Dobrym pomysłem jest udanie się do tego typu specjalisty, który ma spore doświadczenie w leczeniu zębów u dzieci. Dentysta, który ma leczyć zęby naszych dzieci powinien mieć odpowiednie podejście, aby nie zniechęcić tak młodej osoby do regularnych wizyt kontrolnych w jego gabinecie w przyszłości. Taki stomatolog w wielu przypadkach powinien po prostu zaspokoić ciekawość dziecka i wyjaśnić mu, dlaczego są potrzebne dane czynności, ale w sposób przystępny dla niego. Tacy mali pacjenci mogą w różny sposób się zachowywać podczas takiej wizyty, dlatego taki fachowiec musi wiedzieć jak trafić do takiego małego człowieka.

Artykuł Jak wybrać dobrego dentystę dla siebie i całej rodziny? pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.

Najważniejsze aby panele bądź płytki było odporne na wodę oraz mróz. Ale także ważna jest ich wytrzymałość i antypoślizgowość. Ważne również aby pasowały do zewnętrznej elewacji domu. Jakie więc pokrycie podłogi wybrać?

Na co zwrócić uwagę przy wyborze paneli podłogowych na schody?

Aby płytki wytrzymały korzystanie w nich przez długi czas, warto wybrać takie z niską wchłanialnością. Często nagromadzona woda wchłania się w płytkę. Przez co przy połączeniu z mrozem, może powodować ich zniszczenie. Do miejsc narażonych na działania atmosferyczne, warto wybrać płytki mrozoodporne. Producenci ułatwili nam znalezienie takich na półkach sklepowych, oznaczając je znakiem graficznym – płatkiem śniegu.

Bezpieczna klatka schodowa to oczywiście czyste schody i ich posadzka. Dlatego warto zadbać o wzór oraz odcień paneli. Tak aby częste przemieszczanie się, nie oznaczało ciągłego sprzątania po wniesionym przez buty piasku. Dlatego więc, położenie białych bądź czarnych paneli, może okazać się problematyczne. Na tych kolorach nawierzchni najlepiej widać wszelki brud, związany z użytkowaniem pomieszczenia.

Najlepszym rozwiązaniem byłoby użycie materiałów w typu „sól-pieprz” czy płytki imitujące naturalny kamień czy drewno. Warto więc aby kolor podłoża, komponował się z już istniejącym wnętrzem czy zewnętrznym stylem elewacji domu.

Źródło: Pixabay

Jakie więc panele winylowe bądź płytki wybrać?

Panele winylowe drewniane

W ostatnim czasie bardzo popularne stały się panele winylowe na stopniach. Można zastosować je zarówno na zewnątrz jak i do wnętrza domu, dzięki czemu osiągniemy harmonię. Powszechny wzór drewna, pasować będzie do wielu innych materiałów.

A montaż takich paneli podłogowych jest bardzo prosty i szybki. Jednak należy pamiętać, że panele powinno się montować na równej posadzce. Jest to ciekawa i o wiele bardziej wytrzymałe rozwiązanie dla drewnianych schodów. A na dodatek są w niższej cenie niż drewniana konstrukcja schodów. Więc po co przepłacać?

Panele winylowe wykonywane są najczęściej z dębu, co świadczy o ich dobrym materiale. Mnogość ich zastosowań takich jak: bezpieczeństwo, niezwykła trwałość to tylko niektóre z zalet paneli winylowych. Idealnie sprawdzają się także w łazienkach, salonach czy kuchniach. Świetnie sprawdzą się w coraz bardziej modnych ostatnio przydomowych ogrodach zimowych.

Płytki z betonu

Płytki z betonu dekoracyjnego, które obecnie są bardzo modne. Zaczęto stosować je nawet w łazienkach. Dostępne są we wszystkich kolorach z palety barw RAL. W porównaniu do paneli podłogowych, płytki betonowe nie „trzeszczą”. Ze względu na technikę innego montażu płytki. Płytki mogą zostać wypolerowane a mimo to, dalej będą antypoślizgowe.

Płytki z łatwością można dopasować do istniejących już stopni, poprzez docięcia. Bez problemu sprawdzą się na schodach w domu jak i na zewnątrz. Jest to idealne rozwiązanie dla osób, które lubią spójność przez wykorzystanie jednego materiału na wielu elementach.

Klinkier 

Klinkier wydaje się być jedną z najlepszych opcji. Posiada jednorodną strukturę porowatą lub płaską, i niski poziom nasiąkliwości. Na dodatek występuje w wielu odcieniach, nie tylko tym „ceglanym”, czyli czerwono-brązowym. Jest to dość kosztowne rozwiązanie dla takiej konstrukcji. Montaż jest czasochłonnym rozwiązaniem ale wartym tej pracy. Na dodatek doskonale komponowałby się z dolną elewacją domu, wykonaną klinkierem czy też elementami płotu.

Gres techniczny

Podobnie jak klinkier, posiadają odpowiednie parametry. W szczególności gresy techniczne. Aby móc zastosować je na zewnątrz. Gres techniczny cechuje się większą grubością niż płytki ceramiczne, dlatego idealnie nadaje się na podłogę. Stosuje się je nie tylko w schodach, tarasach ale także w domu, w łazienkach, salonie.

Płytki ceramiczne

Płytki ceramiczne mogą mieć matową ale też błyszczącą strukturę. Choć ta druga nie jest polecana przez producentów oraz użytkowników, ze względu na brak antypoślizgowości. Dlatego więc, nie nadadzą się na podłogę jako stopnie.

Płytki ceramiczne można dopasować do nowoczesnego wnętrza, dobierając takie imitujące drewno, kamień. Przeważnie są one stosowane w łazienkach, na ścianach a nie podłodze. Mimo to, odpowiednio dopasowane mogą stworzyć spójne, estetyczne wnętrze z panelami typu gres techniczny.

Surowy beton

Pomimo, że byłoby to jedno z najtańszych rozwiązań i jedno z bardziej nowoczesnych. To na pewno nie jest to rozwiązanie na dłuższy czas. Przez warunki atmosferyczne beton może stać się mało estetyczny w wyglądzie. A również takie „wykończenie”, ciężko się czyści. A przecież nie na tym nam zależy. Surowy beton może pozostać tymczasowym rozwiązaniem do ułożenia na nim paneli podłogowych.

Jak należy naszykować się na montaż paneli podłogowych?

Najważniejsze aby rozplanować położenie paneli podłogowych, sposób w jaki je ułożymy. Producenci zalecają układanie ich podłużnie, wzdłuż stopni.  Następnie warto wykonać wymiary, aby wiedzieć czy panele podłogowe zmieszczą się na danym obszarze. W tym wypadku na schodach.

Czy jednak będzie konieczne ich docinanie. Zakup samych paneli winylowych nie wystarczy. Należy zakupić też folię paroizolacyjną 0,2 mm oraz podkładki izolujące. Jak na przykład mata piankowa lub płyty pilśniowe. Utworzona konstrukcja powinna być wykonana przez osobę doświadczoną. Aby schody godnie reprezentowały wejście do naszego mieszkania.

Artykuł Jakie panele na schody wewnętrzne wybrać – wskazówki i inspiracje pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.

Zalecenia przed zabiegiem przedłużania rzęs

Mogłoby się wydawać, że zabieg przedłużania rzęs jest krótkotrwały i nie trzeba się do niego specjalnie przygotowywać. Rzeczywiście nie ma konieczności wykonywania jakiś szczególnych czynności. Warto jednak pamiętać o kilku prostych zasadach, które pomogą przyspieszyć pracę stylistki.

Przede wszystkim należy ustalić taki termin zabiegu, który nie będzie kolidował z innymi ważnymi wydarzeniami, jak egzamin na uczelni, czy wizyta u lekarza. Wykonanie stylizacji może trwać nawet 3 godziny, więc warto sobie zagospodarować odpowiednią ilość czasu. Można też podpytać stylistkę o to, ile zajmie jej przedłużanie rzęs. Z szacunku do niej, na wizytę należy przyjść punktualnie.

Jako że zabieg będzie wykonywany w okolicy oczu i powiek, lepiej pojawić się w salonie bez makijażu. Jeśli nie jest to możliwe, to niech będzie on delikatny. Przed zabiegiem odradza się, picie napoi pobudzających, ponieważ mogą one powodować drżenie mięśniowe, czyli drganie powiek. Tym sposobem przedłużanie rzęs może być utrudnione, a efekt zwyczajnie gorszy.

Na czas zabiegu warto wyłączyć telefon tak, aby nie przeszkadzał stylistce i innym osobom obecnym w gabinecie, w tym też samej pacjentce. Należy też pamiętać, by w dniu aplikowania sztucznych rzęs nie umawiać wizyty u fryzjera. Zastosowanie suszarki i innych produktów do stylizacji włosów mogą osłabiać działanie świeżego kleju.

Źródło: Pixabay

Pielęgnacja rzęs dwie doby po zabiegu

Pierwsze 48 godzin po zabiegu przedłużania rzęs są najważniejsze. Jest to związane z tym, że klej w tym czasie dopiero się wiąże, a wpływ różnych czynników może mieć negatywny wpływ na ten proces. W związku z tym należy zastosować się do następujących zasad:

• W miarę możliwości nie nakładać makijażu. Jeśli jest on konieczny, to trzeba wybrać sprawdzone i delikatne kosmetyki.
• Nie wykonywać zabiegów na twarzy, które mogą podrażnić oczy.
• Nie pocierać, nie dotykać i nie rozczesywać sztucznych rzęs.
• Kontrolowanie pozycji podczas snu. Jeśli to możliwe należy spać na plecach. W innym przypadku rzęsy będą ocierały się o poduszkę i mogą ulec wgnieceniu.
• Unikać gorącej wody oraz temperatury powietrza. Przez pierwsze dwie doby od nałożenia sztucznych rzęs nie można brać gorącego prysznica, chodzić na basen i do sauny, nie wolno suszyć włosów suszarką.
• Dwa razy dziennie (rano i wieczorem) rozczesywać rzęsy specjalną szczoteczką.

Kolejne dni pielęgnacji rzęs

Mimo że pierwsze 48 godzin ma największe znaczenie, ponieważ w tym czasie efekty zabiegu się dopiero utrwalają, to nie jest to jednoznaczne z tym, że w kolejnych dniach nie trzeba pielęgnować rzęs. Są one bowiem tak samo delikatne, jak rzęsy naturalne. Dlatego też należy pamiętać o:

• Zachowaniu wszelkiej ostrożności podczas wykonywania demakijażu twarzy i oczu. Odradza się stosowanie tłustych kosmetyków, materiałów zawierających włókna (w tym watę i waciki) oraz kosmetyków wodoodpornych.
• Stosowaniu do demakijażu w okolicach oczu produktów na bazie wody.
• Nakładaniu na sztuczne rzęsy kosmetyków specjalnie do nich przeznaczonych.
• Niepodkręcaniu rzęs zalotką, ponieważ mogą się one połamać i z czasem zacząć wypadać.
• Codziennym myciu rzęs przy pomocy produktów do tego przeznaczonych.
• Stosowaniu utrwalacza na rzęsy.
• Przeczesywaniu rzęs suchą szczoteczką, o ile zachodzi taka potrzeba (rzęsy układają się nierównomiernie).
• Niewykonywaniu trwałej na sztucznych rzęsach.
• Zrezygnowaniu lub ograniczeniu korzystania z pomieszczeń, w których dochodzi do częstych zmian temperatur, ponieważ mogą osłabić działanie kleju.
• Delikatnym obchodzeniu się z rzęsami. Nie należy ich ciągnąć, pocierać i nadmiernie dotykać.

Źródło: Pixabay

Kiedy warto zdecydować się na sztuczne rzęsy?

Na wykonanie zabiegu przedłużania rzęs warto się zdecydować, kiedy rzęsy naturalne są krótkie i rzadkie, a kosmetyki nie przynoszą wymaganego efektu. Jeśli w trakcie stylizacji rzęsy dobrze zostały dobrane do oczu i przyklejone, to będą się na rzęsach naturalnych utrzymywać bardzo długo i świetnie się prezentować. Nawet gdy pierwszy zabieg nie spełnił oczekiwań, to wybór jest na tyle szeroki, że w końcu uda znaleźć się rzęsy idealne.

Czy istnieją przeciwskazania do przedłużania rzęs?

Nakładanie sztucznych rzęs jest bezpieczne, ale na zabieg nie powinny decydować się osoby, które mają infekcje bakteryjne, wirusowe, grzybicze oka, stany zapalne w okolicy oczu. W przypadku zespołu suchego oka przed wykonaniem zabiegu należy skonsultować się z okulistą. Przedłużanie rzęs nie jest też wskazane przy aktywnym trądziku lub atopowym zapaleniu skóry.

Wbrew powszechnym opiniom sztuczne rzęsy wcale nie prezentują się nienaturalnie. Zwłaszcza jeśli będą dobrze dobrane i nałożone przez doświadczoną, profesjonalną stylistkę. Jeśli komuś nie odpowiadają naturalne rzęsy, to lepiej udać się do salonu kosmetycznego, niż działać na własną rękę.

Artykuł Pielęgnacja sztucznych rzęs – jak dbać o rzęsy po zabiegu, czyli 10 zasad pielęgnacji pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.

Dlaczego warto pozbyć się starego pieca kaflowego?

Mimo że zdunowie, kiedy budowali piece kaflowe, zapewniali, że są one całkowicie bezpieczne, to wraz z biegiem lat używania taka gwarancja dawno przestała obowiązywać. Do zaprószenie ognia może dojść w przypadku niedrożnej wentylacji kominowej. Stare piece kaflowe wymagają przecież od użytkowników ciągłego dokładania opału.

Jeśli do ogrzewania mieszkania wybierane było słabej jakości drewno, czy węgiel, to prawdopodobieństwo niedrożności wentylacji jest bardzo duże. Zresztą samo przynoszenie i przechowywanie opału także nie jest zbyt wygodne. Istotną wadą pieca kaflowego jest też to, że zajmuje on dużą powierzchnię i jest zwyczajnie niefunkcjonalny. Ostatecznie do demontażu starego ogrzewania może przekonać to, że dym z komina jest szkodliwy zarówno dla ludzi, jak i środowiska.

Źródło: Pixabay

Przygotowanie do rozbiórki starego pieca kaflowego

Rozbiórka pieca kaflowego wymaga szczególnych przygotowań. Co prawda, można zlecić jej przeprowadzenie specjalistom, ale można też poradzić sobie samemu. Materiały, z który piec kaflowy został wykonany oraz pozostałości po ogrzewaniu mieszkania lub domu z całą pewnością spowodują zapylenie pomieszczenia. Dlatego trzeba je odpowiednio zabezpieczyć.

Konieczne jest więc zaopatrzenie się w taśmę malarską, którą przykryte zostaną meble oraz podłoga. Zanim jednak zostanie rozłożona, należy wynieść wszystkie przedmioty mogące się zniszczyć w trakcie rozbiórki pieca kaflowego. Niezbędne będą też narzędzia takie wiadro, łopata oraz młotek. Przydać się może również dłuto.

Rozpoczęcie prac nad rozbiórką pieca

O pracy zdunów można powiedzieć wiele, ale solidność budowy pieców kaflowych była na pewno ich mocną stroną. Ogrzewanie docierało w każdy zakątek mieszkania, czy też domu, a remont potrzebny był tylko od czasu do czasu. W związku z tym, że służyły nam wiele lat, to należy się przygotować na to, że rozbiórka pieca będzie czasochłonna i ciężka. Pracę należy rozpocząć od górnej części pieca. Przy pomocy dłuta lub młotka należy zdjąć górne kafle, aż widoczny będzie otwór pieca.

Potrzebna będzie woda!

Jak wspomniano wcześniej, rozbiórka pieca kaflowego związana jest z zapyleniem mieszkania. Choć całkowicie nie da się tego uniknąć, to można, chociaż ograniczyć ilość zanieczyszczeń, a do tego potrzebna będzie po prostu woda! Do otworu pieca należy wlać kilka lub kilkanaście litrów wody i odczekać mniej więcej godzinę. Po upływie tego czasu pył będzie się unosił w znacznie mniejszej ilości.

Jeśli ten punkt został pominięty, to konieczne będzie spryskiwanie wodą każdego kolejnego demontowanego pietra pieca. Do tego zadania bardzo dobrze sprawdzi się spryskiwacz, który można znaleźć chyba w każdej kuchni. Zresztą takie spryskiwanie może być też pomocne w przypadku, gdy ktoś stwierdzi, że w trakcie demontażu pyłu jest zdecydowanie za dużo.

Źródło: Pixabay

Rozbiórka pieca kaflowego

Demontaż pieca kaflowego należy przeprowadzać bardzo ostrożnie i systematycznie. Najlepiej jest usuwać elementy pieca etapowo. Poza zabezpieczeniem mieszkania koniecznie należy zadbać też o siebie. Przede wszystkim obuwie. Powinno być masywne, dzięki dobrze dobranym butom można ochronić stopy w razie, gdy jakiś odłamek niefortunnie odpadnie i nas uderzy. Drugim istotnym elementem ubioru są okulary i maseczka ochronna. Ich założenie uniemożliwi, dostanie się pyłu do oczu oraz dróg oddechowych. Należy też założyć grube, budowlane rękawice.

Wywóz gruzu po rozbiórce pieca kaflowego

Demontaż starego ogrzewania wiąże się jeszcze z wywozem gruzu. Najpierw przy pomocy wiadra i łopaty należy go wyzbierać, a potem odpowiednio zutylizować. Należy pamiętać, że pozostałości po piecu kaflowym nie mogą trafić do kontenerów, do których wyrzucane są odpady produkowane codziennie w domu.

Zgodnie z polskim prawem odpady budowlane muszą zostać wywiezione i poddane utylizacji. Jeśli ktoś zdecyduje się na wrzucenie gruzu z pieca kaflowego do kosza stojącego pod domem, to może zostać na niego nałożona grzywna w wysokości 500 zł. Dodatkowo może zostać narażony na dodatkowe koszty związane ze zniszczonym kontenerem lub śmieciarką.

Sprzątanie pomieszczenia

Po wywozie gruzu ze starego pieca kaflowego pozostaje jeszcze sprzątanie kuchni, czy też innego pomieszczenia, w którym stało niefunkcjonalne ogrzewanie. Należy delikatnie zwinąć folię oraz dokładnie wymyć podłogę. Zanim jednak to nastąpi, trzeba zadbać o jeszcze jeden ważny szczegół. Trzeba szczelnie zamurować dziurę w ścianie, która pozostała po połączeniu z kominem. Jeżeli ktoś zaniecha to zadanie, to narazi siebie i innych mieszkańców domu na zatrucie czadem, które może skończyć się nawet śmiercią!

Pomoc może być przydatna!

Demontaż starego pieca kaflowego wymaga wiele siły i czasu. Dlatego warto znaleźć osobę, która zechce nam pomóc. Wyburzanie pieca i wynoszenie gruzu będzie przebiegało znacznie szybciej. Natomiast, gdy ktoś cierpi na choroby układu oddechowego lub serca, to lepiej zlecić pracę profesjonalistom, ponieważ osobisty demontaż pieca, który służył od lat, może być zagrożeniem dla ich zdrowia.

Źródło: Pixabay

Jakie ogrzewanie w domu zamiast pieca?

Bez ogrzewania raczej ciężko żyć, więc warto pomyśleć o alternatywie dla pieca kaflowego. Na szczęście obecnie jest wiele ciekawych rozwiązań. Do najpopularniejszych nalżą:

• Piece na gaz ziemny.
• Pompy ciepła.
• Ogrzewanie wykorzystujące energię elektryczną.

Artykuł Rozbiórka pieca kaflowego krok po kroku – o czym należy pamiętać, aby zrobić to bezpiecznie pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.

Warto jednak pamiętać, że nie wszystkie rośliny domowe są tak bezpieczne, jak zwykliśmy o nich myśleć. Oto najczęściej spotykane rośliny i kwiaty doniczkowe szkodliwe dla zdrowia.

Azalia

Azalie nazywane są królowymi roślin doniczkowych ze względu na ich niezwykłe piękno. Jednak azalia jest także niebezpieczną „królową”, ponieważ jej liście zawierają toksyczną substancję zwaną glikozydem.

W przypadku spożycia substancja ta powoduje zatrucie, a następnie arytmię i śmierć. Warto jednak zaznaczyć, że tylko spożycie znacznej ilości glikozydu powoduje śmierć. W każdym razie doniczki z tym kwiatem powinny być przechowywane w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt domowych.

Źródło: Pixabay

Dieffenbachia

Popularna roślina doniczkowa znajduje się w wielu mieszkaniach, biurach, szpitalach, a nawet przedszkolach. Ten ostatni fakt powoduje skrajne zakłopotanie wśród znających się na rzeczy ludzi. Dieffenbachia bowiem, jako typowy przedstawiciel rodziny Aroidea, jest niezwykle trująca.

Trucizna jest obecna we wszystkich zielonych częściach rośliny doniczkowej i może powodować silne reakcje alergiczne, zaczerwienienie skóry i łzawienie, nawet u osób dorosłych. Dlatego należy starannie chronić dzieci i zwierzęta przed kontaktem z tą piękną, ale niebezpieczną rośliną.

Pierwiosnek na parapecie

Wydaje się, że nie ma nic lepszego niż udekorowanie parapetu w pokoju dziecka tymi małymi krzewami o aksamitnych liściach i jaskrawych kwiatach. Jednak pierwiosnka nie należy umieszczać w pobliżu dziecka. Podczas kwitnienia wydziela on substancje toksyczne, alkaloidy, które mogą powodować mdłości i zawroty głowy. Efekt ten staje się coraz bardziej zauważalny wraz ze wzrostem liczby roślin kwitnących w pomieszczeniu. Liście pierwiosnka są również niebezpieczne, ponieważ ich włoski zawierają truciznę, która może wywołać reakcję alergiczną.

Bluszcz

Bluszcz jest popularną rośliną do dekoracji zarówno w pomieszczeniu, jak i zewnętrznie. Jednak niewiele osób zdaje sobie sprawę z tego, że zarówno owoce, jak i liście tego wiecznie zielonego krzewu mogą być bardzo niebezpieczne. Bluszcz doniczkowy zwykle nie rodzi owoców, ale jego liście mogą zatruwać koty, które przyciąga bujna zieleń.

Źródło: Pixabay

Monstera

Dzięki swoim imponującym rozmiarom ta roślina doniczkowa jest najczęściej widywana w miejscach publicznych. Występuje jednak również w zwykłych mieszkaniach.

Jeśli zdecydujesz się umieścić monstera w swoim domu, warto pamiętać, że jego liście zawierają niezwykle trującą substancję, która w kontakcie z błonami śluzowymi może wywołać silną reakcję toksyczną. Spożycie liści rośliny doniczkowej może prowadzić do poważnego zatrucia wymagającego pomocy medycznej.

Cyklamen lub fiołek alpejski

Fiołek alpejski to częsty gość na parapetach okiennych dla miłośników ogrodów. Jest to roślina doniczkowa o delikatnych kwiatach, które wydzielają przyjemny zapach. Jedyną niebezpieczną rzeczą tej rośliny doniczkowej są bulwy, które zawierają silną truciznę. Upewnij się, że zwierzęta domowe ich nie zrywają i ciesz się pięknymi kwiatami w swoim domu.

Trichocereus

Trichotherae należy do rodziny kaktusowatych, ale w przeciwieństwie do innych kaktusów nie tylko kolce czynią go niebezpiecznym. Kwiaty te zawierają substancje, które mogą powodować nie tylko gwałtowne halucynacje, ale także paraliż centralnego układu nerwowego.

Brunfelsia

Dzięki pięknym liliowym kwiatom i przyjemnemu zapachowi roślina ta jest najczęściej spotykana w Ameryce i Europie. O brunfelsji trzeba wiedzieć tylko tyle, że wszystkie jej części zawierają truciznę o działaniu neurotoksycznym, a niektóre rodzaje brunfelsji dodaje się do tradycyjnego napoju plemion amazońskich, używanego do „komunikacji z duchami”.

Clivia

Clivia to bardzo piękna roślina w pomieszczeniu o jasnych kwiatach zebranych w parasol. Mimo całej swojej atrakcyjności clivia zawiera silną truciznę, która w dużych dawkach może powodować paraliż. W przypadku tej rośliny należy zachować szczególną ostrożność i zadbać o to, aby dzieci nie miały z nią kontaktu.

Ficus

Figowiec nie jest najniebezpieczniejszym kwiatem w pomieszczeniu. Ta roślina jest niebezpieczna tylko dlatego, że jest alergenem. Należy również zachować ostrożność w przypadku kontaktu z sokiem tej rośliny. Może on podrażniać skórę i powodować oparzenia.

Źródło: Pixabay

Pachypodium Lamera

Roślina ta przypomina zarówno palmę, jak i kaktus. Kwiaciarnie lubią nazywać ją palmą madagaskarską ze względu na jej gruby pień i bujne ulistnienie. Pachypodium jest zdecydowanie niewskazane do pokojów dziecięcych ze względu na silnie trujące soki i kolce biegnące wzdłuż pnia.

Podczas pracy z rośliną należy zawsze nosić rękawiczki, aby uniknąć kontaktu soku z rośliną na skórze, a po zakończeniu pracy z rośliną należy umyć ręce.

Browallia

Browallia to mała, krzaczasta roślina należąca do rodziny psiankowatych, kwitnąca na biało, fioletowo i niebiesko. Podobnie jak jej krewniacy, belladonna i mandragora, Browallia jest bardzo trująca: należy dokładnie umyć ręce po pielęgnacji rośliny i przechowywać doniczki z nią w miejscu niedostępnym dla dzieci i zwierząt domowych.

Artykuł Kwiaty doniczkowe szkodliwe dla zdrowia – czy masz je w swoim domu? pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.

Na czym polega przewianie szyi?

Przewianie szyi to ostry stan zapalny, który obejmuje mięśnie okolicy szyi. W niektórych przypadkach może obejmować również struktury nerwowe – wówczas dolegliwości mogą charakteryzować się dłuższym występowaniem i większym nasileniem. Do przewiania szyi dochodzi najczęściej podczas znacznego oziębienia tej okolicy ciała.

Rozgrzany organizm, który zostanie poddany działaniu silnego wiatru lub niskich temperatur, zostaje narażony na osłabienie układu odpornościowego. W takim wypadku pojawia się infekcja bakteryjna lub wirusowa, której skutkiem jest stan zapalny zlokalizowany w tej okolicy ciała.

Zapalenie obejmuje najczęściej większe mięśnie szyi i górnego tułowia, takie jak mięsień czworoboczny lub równoległoboczny. Rzadziej występuje problem z strukturami nerwowymi, jednak te również mogą być przyczyną nieprzyjemnego bólu karku.

Źródło: Pixabay

Czy przewianie szyi jest groźne?

Przewianie szyi to efekt nieprawidłowego działania układu odpornościowego człowieka i czynników zewnętrznych. Dolegliwości ustępują zazwyczaj jednak w przeciągu kilku lub kilkunastu dni. Przewianie szyi nie jest groźne dla zdrowia danej osoby, mimo że skutkuje silnym bólem i sztywnością tej okolicy ciała.

Najlepszym sposobem na uniknięcie przewiania szyi jest odpowiednie zabezpieczanie karku przed skrajnymi warunkami atmosferycznymi. Istotne jest nie tylko noszenie szalika w trakcie chłodniejszych miesięcy, ale też unikanie przegrzewania organizmu. Ubiór odpowiedni do temperatury panującej na zewnątrz pozwala uniknąć nawracających infekcji. Oziębienie okolicy karku może mieć miejsce nawet podczas upałów.

Przyczyną takiego stanu rzeczy jest działanie klimatyzatorów. Dotyczy to szczególnie pracowników sklepów wielkopowierzchniowych, którzy przebywają w chłodzonych pomieszczeniach po kilka godzin w ciągu dnia. Na prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego ma wpływ również odpowiednia dieta, higiena snu oraz aktywność fizyczna.

Leczenie przewiania szyi domowymi sposobami jest najczęściej skuteczne. Jednak podobnie jak w wielu innych przypadkach, zdecydowanie lepiej zapobiegać niż leczyć. Problem ten nie jest związany z innymi schorzeniami, jednak obniżona odporność może skutkować regularnym nawracaniem przykrego bólu karku.

Jakie są objawy przewiania szyi?

Przewianie szyi to przede wszystkim ból karku, który nasila się przy wykonywaniu ruchów głową. Podczas aktywności tego typu dochodzi do aktywizacji pracy określonych mięśni, które w przypadku objęcia procesem zapalnym, skutkują pojawieniem się dolegliwości. Problem przewiania jest bardzo często związany z uczuciem sztywności – objaw ten nasila się głównie w pozycjach statycznych.

Stan zapalny mięśni szyi może mieć również charakter ogólnoustrojowy. Towarzyszyć mu mogą dreszcze i podwyższona temperatura ciała. Z tego powodu przewianie jest bardzo często błędnie interpretowane jako infekcja układu oddechowego. W przebiegu zapalenia również może pojawić się chrypka, osłabienie organizmu i kaszel. Jeśli objawy infekcji bakteryjnej lub wirusowej towarzyszą bólowi karku to istnieje duże prawdopodobieństwo, że problem leży w stanie zapalnym mięśni tej okolicy ciała. Do objawów przewiania zalicza się również ograniczenie ruchomości, promieniowanie w kierunku barku oraz powiększenie węzłów chłonnych.

Źródło: Pixabay

Leczenie przewiania szyi domowymi sposobami

Leczenie przewiania szyi domowymi sposobami opiera się stosowaniu gorących kąpieli. Mają one za zadanie rozgrzać wyziębione ciało. Skutkuje to wolniejszym namnażaniem się wirusów i bakterii, co przekłada się na zahamowanie stanu zapalnego. Skuteczne leczenie przewiania szyi domowymi sposobami jest również możliwe dzięki gorącym kompresom oraz stosowaniu maści rozgrzewających.

Świetnie sprawdzają się również okłady borowinowe, które dzięki wolnemu oddawaniu ciepła, znakomicie podwyższają temperaturę mięśni szyi. Kluczem do pozbycia się przykrych dolegliwości związanych z przewianiem jest również unikanie ekspozycji na zimno. W tym celu najlepiej pozostać w domu, zwłaszcza jeśli pogoda za oknem może przyczynić się do zwiększenia dolegliwości.

Do leczenia przewiania szyi domowymi sposobami można wykorzystać olejki aromatyczne. Spirytus kamforowy naniesiony na skórę bolesnej okolicy zmniejszy ból, a jego zapach będzie miał działania kojące i uspokajające. Ostatnim elementem skutecznej terapii domowej jest ograniczenie przeciążania okolicy szyi – w okresie po przewianiu należy unikać intensywnego wysiłku fizycznego i pozostać w domu do momentu zmniejszenia lub całkowitego ustąpienia objawów.

Artykuł Przewianie szyi – domowe sposoby na przewianie szyi, na czym polega, jakie są tego objawy pochodzi z serwisu ZdrowyDom.com.pl.