Aanmelden door het inzenden van je foto naar productie@hetveemtheater.nl. Deadline 22 december 2014.

Emily Kocken

In Read-in Cinema ontwikkelt Emily Kocken een lezend organisme van twaalf performers die op haar lijken. Deze nieuwe kring van ‘dubbelgangers’ leest het script van de film Picnic at Hanging Rock, een beroemde cultfilm uit de zeventiger jaren. In dagelijkse afleveringen vertelt Read-in Cinema het verhaal van de verdwijning van een groep schoolmeisjes tijdens een picknick gesitueerd in 1900. Vermomd als een moordmysterie is het verhaal een klassiek manifest tegen de polarizatie van de vrouwelijke en mannelijke identiteit. Het sterke beeld van dertien ‘identieke’ performers die lezen en ademen als één stelt vragen naar de essentie van identiteit in zijn geheel.

Lees meer over het project Read-in Cinema

Het bericht Dubbelgangers gezocht verscheen eerst op stichtingzero.nl.

…
14 MAY
coffee & chocolate
11:00 – 14:30
…
Stadsdeelkantoor
[District Council] Info center
Anton de Komplein 150
Amsterdam Zuidoost
…
Visiting dates and hours:
Mon–Fri 9:00 – 16:00 (Thu till 20:00)
closed 5 May & 13 May
…
The info center staff appreciates a
phone call to announce your visit:
(020) 25 25 000
www.zuidoost.amsterdam.nl
…
The photo book Tracing the Mother Key
is available on location.
Or order by sending an email
to info@emilykocken.nl
Size: 20 x 25 cm, hardcover
120 pages / price € 49,50

Het bericht Finissage Tracing the Mother Key verscheen eerst op stichtingzero.nl.

runs until 14 May 2010
…
9 April opening reception
16:00 – 18:00,
floor ritual [performance]
9:00 – 15:00
…
Stadsdeelkantoor
[District Council]
Anton de Komplein 150
Amsterdam Zuidoost
…
Exhibition until 14 May.
Please visit emilykocken.nl
for press release,
book preview and films.
…
A photo book is part of the exhibition.
Size: 20 x 25 cm, hardcover
120 pages / price €49,50.
Copies available at the opening.

Het bericht Opening of Tracing the Mother Key verscheen eerst op stichtingzero.nl.

For the second year the Streaming Festival selected a work by Zero:
Run If You Can’t Hide, an animation film by Emily Kocken featuring a belly spewing out runners.
The international Festival can be visited online until November 30.

run if you can’t hide
@ streaming →

Het bericht run if you can’t hide @ streaming verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht THE BREADMAN PROJECT GOIN’ PLACES verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht b[READ]orama verscheen eerst op stichtingzero.nl.

http://lasecondavita.blogspot.com/2009/06/le-boudoir-rouge-fragment-uit-het.html

Het bericht Simultanuous Reading: bread-O-rama verscheen eerst op stichtingzero.nl.

schooltuin gaasperdam
meerkerkdreef 33
amsterdam zuidoost

met de auto
Vanaf het Amstel Station de Gooiseweg op richting Zuidoost. Je gaat dan onder de Ringweg = A10 en nog steeds rechtdoor over de Gaasperdammerweg heen = A9. Dan sla je de eerste weg linksaf: Loosdrechtdreef. Nu neem je de eerste weg rechts en dan kom je bij de parkeergarage van de Leerdamhofflats. Hier kun je gratis parkeren. Loop vervolgens om de parkeergarage heen en volg dan het rode asfaltpad naar rechts. Na 150 meter zie je aan de rechterkant de schooltuin Gaasperdam liggen.

met de metro
Vanaf metrostation Wibautstraat kom je met vier strippen naar de tuin. Je kunt zowel lijn 53 richting Gaasperplas als lijn 54 richting Gein nemen.

Lijn 53 richting Gaasperplas Uitstappen bij de eindhalte Gaasperplas. Als je beneden bij de uitgang staat ga je rechtsaf en volg het rode asfaltpad. Na 1 km
aan de rechterkant vind je de schooltuin.
Lijn 54 richting Gein Uitstappen halte Reigersbos aan de kant van het winkelcentrum {wordt op het perron aangegeven]. Beneden bij de uitgang ga je linksaf door het winkelcentrum; deze straat heet op een gegeven moment de Renswoudestraat. Je loopt onder een viaduct door en dan volg je het Reigersbospad. Rood fietspad met links ernaast een voetpad. Bij de splitsing hou je links aan. Je gaat over twee bruggen en dan direct rechtsaf zie je de schooltuin liggen. Deze wandeling is anderhalve kilometer lang en duurt 10 à
15 minuten.

download de routebeschrijving als PDF →

Het bericht route breadman expo verscheen eerst op stichtingzero.nl.

13 juni, 12:00 uur

start: atelier Emily Kocken, Echtenstein 119 b, Amsterdam Zuidoost
naar: expoplek Schooltuin Gaasperdam, Meerkerkdreef 33, Amsterdam Zuidoost
duur tocht: ongeveer twee uur
aanmelden: tot 12 juni via emily@stichtingzero.nl of 06 36 13 57 74

bijzonder!
Samen met fotograaf Hans Mooren en Breadman maker Emily Kocken met de fiets naar de expoplek. Verzamelen in atelier Echtenstein 119b, vertrek circa 12:30 voor een fietstochtje via de spannendste plaatsingsplekken van Breadman naar de tentoonstellingsplek bij de Gaasperplas.
U kunt ook aanschuiven op de tentoonstellingslocatie zelf in Schooltuin Gaasperdam, adres Meerkerkdreef 33. De tuin is vanaf 12:00 open en de fietsers zullen rond 13:00 arriveren.

wat kunt u verwachten?
De installatie in situ plus uitleg, mogelijkheid om vragen te stellen en een onverwacht mooi stukje stadsnatuur.
Behalve de zes Breadmans in schimmelvorm, klassieke zwartwit fotografie van een bevroren Amstel, en een nieuw Hans & Grietje met beeldplaten op leistenen.

hoe kom ik bij Echtenstein 119 b?
Fiets mee in metro 53 [vanaf CS via Amstelstation], uitstappen bij Diemen-Zuid. Sla linksaf, dan rechtuit tussen kantoorgebouwen [Diemervijver] door. Fiets [over wandelpad] door het [Bergwijk]park. Sla Mantelmeeuwpad in [wit gebouw met gifgroene details aan uw linkerhand] en Echtenstein ligt na het viaduct links. 119 b is op de begane grond te vinden.

Combineer de fietstocht met een bezoek aan de Open Atelier Route Zuidoost zie www.oar09.nl →

Het bericht breadman bijlmer fietstocht verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Een deel van de installatie zal te zien zijn, zoals de zwart-wit fotografie, de collages, natuurfotografie, de Breadman Bible, het sprookje, de leisteen beeldplaten en enkele tekeningen. [De broodmummies zoeken nog naar een passend onderkomen!]

Vanaf vrijdag 3 juli tot en met 28 augustus.

Rossumplein 1
1106 AX Amsterdam Zuidoost
(020) 696 57 23 of (020) 609 74 46
Meer info over de bibliotheek Reigersbos →

Het bericht breadman in de bieb verscheen eerst op stichtingzero.nl.

12 juni, 07:30

Foto Jack Liberties

Broodcirkels leggen voor de duiven, in stijl met Het Breadman Project, kunstzinnig ecologisch veldonderzoek waar Emily Kocken afgelopen winter aan werkte. Ze bakte zeven maal een menshoge broodpop, en plaatste deze op diverse plekken in de Bijlmer. Het Breadman Project had echter een voorloper: Bread. Hier legde de maker boterhammen in cirkels rondom een lichtbron [tv of lichtbak]. Ook maakte zij versies van Bread buiten, in de vorm van een menselijk silhouet.

De dam performance is een ritueel waaraan Breadman vrienden meewerken, i.s.m. Jack Liberties, een creatief PR bureau uit Amstelveen.

download het persbericht (PDF) →

Meer info 06 36 13 57 74 en emily@stichtingzero.nl

Het bericht duizend boterhammen op de dam verscheen eerst op stichtingzero.nl.

tekst & beeld Emily Kocken
vormgeving Judith van der Aar
470 bladzijden full color gebonden gelijmd 21 x 23 cm
Drukkerij Rob Stolk
€ 65,00 [beperkte oplage/gesigneerd]

Live voorlezen door vrienden van Breadman op 20 juni, 15:00
locatie Schooltuin Gaasperdam

‘Het Breadman Project onderzocht de driehoeksrelatie tussen brood, vogels en mensen in de winter van 2008/2009. De broodpop vormde week in week uit een levensgroot vraagteken in het stedelijk landschap. Tussen angst en trek balancerend, trokken de vogels een andere conclusie dan voorzien.

De catalogus, bijbeldik, levert zes essays over honger, het ideale middelpunt van een locatie en andere aan het project verwachte thema’s.’

[fragment achterflaptekst Breadman Bible]

fragmenten (PDF):

inleiding →
p114-133 →
p164-165 →
p224-237 →

Het bericht breadman bible verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Foto Germen Oosterhof

Afgelopen zaterdag 6 juni werd de Breadman expo geopend voor publiek met een lezing van Kees Moeliker. Zie het blog van Germen Oosterhof →

Het bericht opening breadman verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Tips zijn welkom!

Emily Kocken
06 3613 5774
emily@stichtingzero.nl

Het bericht galerie/bijzondere locatie gezocht verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht breadman video voorproef verscheen eerst op stichtingzero.nl.

download de flyer →

6 juni 15:00 uur: officiële opening
Locatie: Meerkerkdreef 33 Amsterdam Zuidoost

expositie van 6 juni – 2 juli 2009

Het Breadman Project onderzocht de driehoeksrelatie tussen brood, vogels en mensen in de winter van 2009. De broodpop vormde week in week uit een levensgroot vraagteken in het stedelijk landschap. Tussen angst en trek balancerend, trokken de vogels een andere conclusie dan voorzien.
Op een paradijselijke plek tussen duizend schooltuintjes de Breadman installatie: video & fotografische documentatie, landschapsfotografie, oorkonde collages van de zes Bijlmerbuurten waar Breadman was. Een nieuw ecosprookje ’Hoop & Witje’ gebaseerd op Hans & Grietje en de reacties van passanten op Breadman met beeldplaten op leisteen en kleine assemblages.
De presentatie vormt ook de zwanenzang van de zes broodpoppen, waarvan de restanten op hun mooist te zien zijn: zorgvuldig bewaard en tot fluweelgroene schimmellichamen gemummificeerd.

Opening 6 juni 15:00 uur: lezing door Kees Moeliker, auteur van de bundel ’De Eendenman’, conservator Natuurhistorisch Museum Rotterdam, plus presentatie Breadman Bible.

Openingstijden 5 juni – 2 juli, wo/do/vr van 10:30 tot 15:30 uur,
za 6, 13, 20 juni van 12:00 – 17:00 uur.

Maker aanwezig vrijdag 12, 19, 26 juni & zaterdag 6, 13, 20 juni.

Locatie Klaslokaal Schooltuin Gaasperdam,
Meerkerkdreef 33, Amsterdam Zuidoost (tel 020 – 697 80 04).

Route Openbaar vervoer vanaf Amsterdam CS: metro 53 richting Gaasperplas tot eindhalte. Metro uitlopen, rechts af. Fietspad volgen (richting Reigersbos). Na 10 minuten lopen ligt de tuin aan de rechterkant vlak na het viaduct. Auto: parkeren in parkeergarage Leerdamhof. Via fietspad, onder het viaduct door, rechts.

Activiteiten
13 juni 12:00 uur:
Breadman Bijlmer fietstocht o.l.v. fotograaf Hans Mooren, start met
brunch in atelier Echtenstein 119 b.
Opgeven tot 12 juni: emily@stichtingzero.nl.

20 juni 15:00 uur:
Live voorlezen uit Breadman Bible.

Het bericht breadman expositie verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Temperatuur: 5 graden

Wind: westenwindkracht 3

Aantal gesprekken: 3

Tribal look or breadly knight

Tegen beter weten in toch een 3 D versie gemaakt. Bewees Breadman Vijf is zijn glorieze platheid het pikgemak te bevorderen, de roep van kippengaas en beeldbouwdrang kon ik niet onderdrukken.

Vrijdag ervoor locatie onderzoek, in wijk Geerdinkhof en rond Bijlmerweide, bezoek aan vogelopvang De Toevlucht. ‘Zal ik Breadman aan het water leggen?’ vroeg ik de beheerder. Zijn eerste reactie toen ik mij voorstelde was dat bewoners in andere wijken al bezorgd hadden geinformeerd naar mijn acties. Een goed teken dat mensen praten. Precies de bedoeling. Nee, ik haalde de broodpop aan het einde van de weg. Na week in week uit tussen plastic zakken en in de vogel- en hondenstront te hebben gestaan, begreep ik de ‘fuss’ niet echt. Maar nogmaals, goed dat Breadman wordt opgemerkt.

De pop zelf, een mooi exemplaar vond ook compaan Saskia. We gingen minder vroeg dan anders op pad, hebben zonsopgang als opstatijd ingelast, in plaats van start transport. De vermoeidheid heeft inmiddels hele gaten in mijn immuunsysteem geslagen. Het is een mooi maar fysiek zwaar project, ik kan er  niet meer omheen.

De plaatsingsplek werd de start van de ganzenwei bij de brug op de grens van Geerdink – en Kantershof. Het jeukt er van de ganzen. Vreemde metalen objecten in het water. ‘Kunst,’ zeiden S. en ik in koor.

De ganzen laveerden tussen nieuwsgierigheid en achterdocht, lieten tijdens het voeren [lokken] afwisselend hun tong en scherpe tandjes in hun bek zien. Maar aten uiteindelijk uit de hand. Breadman zelf heeft op plek 1 onaangeroerd gelegen. Een broodvrouw kwam voorbij en het routineuze brood uit fietstassen trekken en met doorlopende plukbewegingen het brood links en rechts het veld opgooien, trok ‘mijn’ ganzen. Er kwam werkelijk geen eind aan. Geen uitdrukking op het gezicht, geen contact met ons. Nauwelijks contact met de ganzen. In no time stond het fietspad vol. Pikken in elkaars nekken, zijen, aan vleugels trekken. Sommige dieren zijn erg agressief. Erg om toe te geven maar het is adembenemend mooi omdat ze het menselijk beeld van aaibaar, zacht veren, snoezige waggelgang [kortom het beeld is wat we willen zien] aan gruzels gooien.  Of zijn de meeste mensen bang van ganzen?

Broodburlesque dans met gent

Rond twaalf besluit om te verkassen naar oorspronkelijk bedoelde locatie, dichtbij ganzenbroedeiland. Een rustige plek, waar ik vrijdag stuitte op een ganzengroep van hebikjoudaar. Er was bezoek aangekondigd uit ‘de stad’ en een vriendin van Saskia zou met moeder [wonend in Bijlmer] komen kijken. Fijn vooruitzicht, belofte van gesprekken en nieuwe inzichten.

Opwarmen in atelier bleek niet mogelijk omdat ik sleutels had verloren. Bleken gansdank bij oude plek te lichten, gansdank again! Vermoeidheid, zeg ik dan weer. De bovenkamer begint definitief data te droppen [om ruimte te maken voor andere zaken natuurlijk].

Bij broedeiland vier ganzen, later vijf. Mannen, genten dus. Op het eiland de vrouwtjes, in een bredekont lighouding, roerloos. Lijkt me deadly, eerlijk gezegd. Om kort te gaan, lokpogingen met brood in hand, brood in water richting genten, stuitte steeds op een voor ons onzichtbare grens in het water. Tot daar en niet verder, de kerels waren duidelijk op wacht. Ze verloren ons geen seconden uit het oog en hadden blijkbaar niet genoeg trek om de grens te doorbreken.

Genten op wacht in achtergrond

Dat de honden Breadman eten, hebben we gemerkt. De losse benen waren te groot om even fluks weg te slepen zonder teruggefloten te worden door de baas; de losse ‘kloot’ daarentegen is in no time door een [prachtige] witte lab[rador] naar binnen gewerkt. Vreselijk om te zeggen maar ik was er blij mee.

Conclusie van de dag was toch weer dat Breadman met enigszins menselijke trekken de vogels afschrikt [de honden duidelijk niet]. Als de mens van brood was, zouden vogels hem niet eten. Honden wel.

We naderen nu het einde van de onderzoeksfase. Komend weekend bak ik broden. Deze zullen gekruimeld worden en als sporen en menselijke crime scene silhouetten op verschillende plaatsen worden uitgezet. Met een profi geluidsrecorder zullen we [we want ik word weer geassisteerd door Saskia] geluid opnemen. Het is er wat bij ingeschoten en ook in de manier waarop het vogelgeluid aanzwelt, meerstemmigheid wordt, afneemt en losbarst [zoals bij de ganzen] is een studie waard.

Verder goed nieuws: het essay en ecosprookje schrijven is gisteren officieel gestart. Aantekeningen zijn eindelijk geordend en het Japanse schrift ligt nu als documentatie object in de kast. Vanaf nu is de laptop voor het verwerken van dit deel het belangrijkste instrument. Ook ga ik een nieuwe samenwerking aan met een interessante grafisch vormgever buiten Zero, maar wonend en werkend in de Bijlmer. Morgen spreek ik de PR dame over de openings’stunt’. De openingsdatum is bekend [6 juni]. Er zijn goede mensen benaderd voor de lezingen. Maar… mijn handen jeuken om te gaan tekenen en foto’s te selecteren, met videomateriaal te gaan rommelen. Volgende week kunnen wellicht de eerste schetsen van de collages op dit blog verschijnen, wie weet.

Stelling twee:  mensen hebben meer rechten dan dieren op een leven dat bij hun natuur past.

Komt dit uit de lucht vallen? Ik raakte met de beheerder van De Toevlucht in gesprek over de impact van de grootschalige verbouwing van de Bijlmer, de aanleg van het station en Bijlmerpark. Hele vogelsoorten zijn verdwenen. Het laatste woord is er nog niet over gezegd.

Zondag zoek ik de grenzen op van Gein en als de tijd het toelaat de randen van Bullewijk.

Het bericht Breadman Zes: een broodridder, losse leden, genten in verwarring. verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Voor meer info en adres: www.stichtingopenatelierszuidoost.nl

Het bericht Wat is een goed portret en was vroeger alles beter? verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Bird's eye point of view of was het god's eye?

Start plaatsing: 09:35

Breadman opgehaald: 15:30

temperatuur gemidd. 6 graden

windkracht W 4

aantal gesprekken: 5

soep eten zelf gecancelled (wel een aanmelding) wegens moeheid

Een trekpop dit keer. Losse ledematen, met touw losjes aan elkaar genaaid. Een plank als steun, de kar (weer) een zware vracht om te trekken. Qua beeld door de mogelijkheid tot spreiding van de leden sterk. Makkelijker te behappen voor de vogels.

Het ‘eind’beeld wat ik aantrof na mijn terugkeer:

Where's his head?

Eerdere beelden… ai. Na bijna vier uur in onverwachte zon (toch was het ijskoud aan het water) honderden foto’s te hebben geschoten, doodmoe maar blij naar atelier gefietst om even bij te komen. Daar het onduidelijke plan opgevat om wat beelden te selecteren en vast wat weg te gooien. Je raadt het al, alles weg. Het muntje viel te laat. Ik heb mijn tenen leeggejankt van frustratie. Stom. ‘Dat overkomt je nooit meer,’ zei J die aan mijn huilwallen zag dat het niet zo goed ging als anders. En ook E. die me belde, zei hetzelfde. Het helpt. Steun, een luisterend oor van collega kunstenmakers. Ik kon weer door. Ben teruggegaan. Natuurlijk. Heb de pop eerder weggehaald  dan anders. Dat dan weer wel.

Maar ja, wat gebeurde er eerder? Na zorgvuldiger onderzoeken van de plek (wat neerkwam op aantal keer heen en weer slepen van de broodpop) koos ik (weer) positie aan het water. Daar zijn vogels meer gewend gevoerd te worden. Een man liep met plastic zak naar oever en begon met mooie gebaren te strooien. Helaas zijn deze beelden voor het nageslacht verloren gegaan. De man heb ik gesproken, en hij heeft door zijn vriendelijke sierlijkheid een plekje in het ecosprookje verdiend. Bovendien was duidelijk dat ‘zijn’ plek De Voerplek was achter Mijehof. Inderdaad, zodra ik Breadman Five neerlegde, stoven meerkoeten, eenden, meeuwen en zelfs zwanen op hem af. Gulzig, bijna weerzinwekkend getrek aan de broodman begon. Bij vlagen. Eet impulsen of eerlijke honger? Wie zal het zeggen. Door de taaiheid en ongebruikelijke structuur van het brood, moesten de dieren regelmatig bijkomen.

Of is het interesseverlies omdat het voer niet de hapklare brok is die zij kennen? Met plastic zak en al…

Enfin, je moet het met mijn ooggetuigenis doen, zonder tastbaar bewijs.

De eindbeelden bewijzen dat honderden snavelpik acties van drie uur lang niet genoeg zijn om Breadman tot ‘op de laatste kruimel’ op te eten. Hij is en blijft groot en machtig al zou hij nog een stuk groter mogen zijn zodat het beeld beter werkt in het landschap. Nu valt hij vaak weg. Maar goed, omdat ik niet van mijn bouwplan wil afwijken en hem op menselijke maat wil houden, zal een klein broodmannetje niet in the picture komen. De kleine broodpoppetjes die ik extra bak (zie foto boven) en als ‘knuffel’ of ‘baby’ bij Breadman neerleg, worden helemaal niet gegeten (!). A good thing of?

Mijn onderzoekswens (een totale vernietiging van de broodpop uitlokken in een dag) is veranderd. Doordat de broodpoppen gaan schimmelen, leven zij voort, geschonden en wel, als bewijsstukken van de aanval door de vogels.

Breadman blijft manshoog of beter gezegd mansplat (bescheiden formaat anders is hij onvervoerbaar) en daarmee uit.

Breadman Twee: een schimmelziel in het zonnetje

Het bericht Breadman vijfde plaatsing: een dag van digi ellende en taai doorgaan verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Start plaatsing: 08:13/16:30 Breadman op vlot in water aan oever achtergelaten
Westenwindkracht 3
Temperatuur 10 graden
Kompas: Noord 40
aantal gesprekken: 3
soepeters: 3

De man vroeg wat ik aan het doen was. Of er een man lag, aan de overkant van de vijver. Ik vertelde niet wat ik deed maar dat er een beeld lag. ‘Een mooi beeld,’ zei de man. Een magere man, jong, onduidelijk of hij een bewoner, bezoeker of scharrelaar was. Ik was aan het werk op het binnenterrein van flat Hakfort, een mooiere plek dan je zou verwachten. Een semi panoptische constructie; weten dat achter de honderden flatramen mensen mij bezig kunnen zien. En ik hen niet. 

De man zei het nog een keer toen hij wegliep: ‘Wat een mooi beeld’. 

Is het beeld mooi omdat het eerst een man leek?

Is het een mooi beeld, omdat het een geslaagde verwijzing is naar de menselijke vorm?

Dit keer nam ik deel van mijn eigen lichaam als mal, kippengaas rondom mijn armen en polsen gewikkeld (met trui ertussen!) en voor het hoofd weer het glazen hoofdje gebruikt dat ook voor Breadman Nul model stond. De rug was een improotje, en de binnenkant vulde ik dit keer op met vuilniszak en vilt. Om het ding wat body te geven. 

Het blijft een lastige contructie, de pop moet iets menselijks hebben en toch de vogels niet teveel afschrikken, vervoerbaar zijn op de kleine kar. 

Het was een lange dag, met drie enthousiaste soepeters als bekroning. Maar de vogels, nee, zij durven de broodman niet of nauwelijks aan te vallen. 

Ik ga vrijdag weer aan de slag, in mijn atelier, met het ontwerpen van Breadman nummer vijf. Ik zou als nieuwe stelling bijna het motto van het Breadman Project zelf in de strijd willen werpen: Als de mens van brood was, zouden de vogels hem dan eten. Ik vrees dat het antwoord ‘nee’ zou zijn. 

Wat de observaties mij tot nu toe hebben geleerd is dat de stadsvogel een hapklaar brokje ‘wil’. Hij is zodanig gewend aan een vaste manier van gevoederd worden, dat Breadman zichzelf in kruimels moet aanbieden, wil hij gegeten worden. 

De hamvraag is natuurlijk nu of ik al toegeef aan deze voorlopige conclusie of volhard in mijn poging een pop te maken die menselijke trekken heeft en toch verteerbaar is…

Volgende locatie is Mijenhof, tussen de laatste huizenblokken. Wie precies wil weten waar het is, bel even op de plaatsingsdag zelf waar ik met Breadman aanwezig zal zijn vanaf een uurtje of acht.. 06 – 3613 5774. Of kom tegen zessen naar Echtenstein 119 b voor een kop soep, brood en een drankje om te horen hoe het is gegaan. Zoals afgelopen zondag bleek, is het een inspirerend en ontspannend samenzijn.

Breadman four face down

The girls of Hakfort checking out Breadman Four

Het bericht Vierde plaatsing Breadman: de liggende man… verscheen eerst op stichtingzero.nl.

shady first contact with breadman three a breadman to be

the cloak on the verge of

white face versus black back

torso and limb afloat

Plaatsing om: 08:18
Te water lating: 11:00
Aan oever vastgelopen: 12:18
Uit water gevist: 16:50
Temperatuur: 4 graden
Westenwind, windkracht: 4/5
Zuidwesten 240 graden (nb de richting van de camera gericht op Breadman)
Aantal straatgesprekken: 2
Aantal passanten: tientallen, 90 % met hond(en)

‘Vandaag eten ze niet,’ zei de man. Hij was het laatste woningenblok aan de Leerdamhof uitgelopen met zijn hond. Blind. Een misfok, vertelde de man. De hond hield zijn hoofd tijdens ons spreken naar zijn baas opgericht. Mijn projectie zei hondentrouw. Een ander zou zeggen: conditionering. De hond ziet niets meer, hoort des te beter.  Ruikt.

Ja, het was zinloos voeren. Dat vond ik ook. Mijn lokaas, dit keer ook zelfgebakken en niet het consumentenbrood van super of bakker, leverde treuzelende toenaderingen op, gevolgd door doelloos gepik in het water. Dat bestaat dus ook. Zo leek het aanvankelijk. Na een tijd, een uur, twee, drie kwamen ze toch steeds dichterbij, de eenden. Woerden vooral. Ik heb de hele dag slechts een vrouwtje waargenomen. De meeuwen komen meestal pas als de eenden zich aan het eten hebben overgegeven. Ook vandaag. Ik wil er geen wet van maken maar ik zie het telkens gebeuren. De meeuwen lijken op de verwende en angstige Romeinse keizers die een personeelslid de spijzen lieten voorproeven. De vergelijking gaat wat mank, het idee mag duidelijk zijn.

De rotzakken, zou ik haast zeggen. Al is hun vliegkunst overweldigend. Na enige cirkels boven het watervlak te hebben getrokken, duiken ze het brood in een keer, flats, uit het water. Over multitasking gesproken; sommigen weten in de lucht het brood naar binnen te werken. Je moet er snel bij zijn in de natuur. Ofschoon ik het geduld van de duiven ben gaan bewonderen. Maar hierover een andere keer, want vandaag geen duif te zien.

Terug naar de man, die van de hond. Hij voert, ja, vrijwel dagelijks.Dat was het enige verbale ei dat hij aan mij kwijt leek te willen. En ik voelde me niet geroepen meer over het project te vertellen. Ik leek voor hem een voorbijganger met wat brood te zijn. Iemand als hij. Met witbrood van de Aldi. ‘Van de Aldi,’ zei hij. Van dat makkelijke brood. Hij kocht het omdat de vogels het graag lusten. Niet de eerste keer dat ik deze info hoorde. Ik wil geen reclame maken maar ook mij is het opgevallen dat Lidl en Aldi favoriet bij de vogels zijn. Alsof ze weten dat dit brood de mensen weinig centen heeft kunnen kosten. In tegenstelling tot mijn met de hand gebakken, met moeite via een sponsor verkregen bloem en van bloed, zweet en tranen doordrenkte broodpop.

Of Breadman nu staat, ligt of op handen en voeten kruipt, hij blijft moeilijk te verteren kost voor de verstedelijkte luchtwezens.

Het blijven zware dagen, die zondagen in de kou. Mooi ook, dat verwrongen wachten. Ergens hopen dat Breadman nummer zoveel wordt opgegeten, vernietigd, lekgeprikt, uiteengereten. Aan de andere kant blij zijn dat hij er nog is, zodat ik hem mee kan nemen. Naar ‘huis’, naar de droogkast, en dan de zware plastic puinzak in, de kast met gaffertape dichtgeplakt.

Tegen de muizen.

Ze zijn nu met zijn vieren, de broodlijken, van plaatsing nul tot en met drie. Vier totaal verschillende gedaantes, vormen, geschiedenissen. Ik ga donderdag weer kijken welke vorm de broodpop de komende zondag, voor plaatsing vier gaat aannemen.

Het bericht Derde plaatsing Breadman: harde dobber of drijvende dis? verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Bevroren tijd, duivenwieken, ontzielde broodpop

temp: 1
wind zw windkracht 3
politiecontrole: 2 (groet)
aantal gesprekken: 4
plaatsing 08:10, neerleggen om 09:05, eerste keer verplaatsen om 11:00 tweede verplaatsing naar vijver voor Gooioord: 12:10 achtergelaten om 13:35 opgehaald om 16:35
waargenomen vogelsoorten: meeuw, eend, duif, gans, meerkoet
aantal keer waargenomen hondenbesnuffeling: 1
aantal passanten: meer dan vorige week, Keppelweg ligt tussen aantal kerken, groep Nordic Walkers, fietsers, hondenbezitters…

Er lijkt geen tekort aan voedsel waar Breadman komt. Gulzigheid deed de ganzen geconditioneerde grove grijpbewegingen maken, meer willen hebben dan de ander, meer kunnen pakken dan de ander. Na de eerste gretige aanval zakte de belangstelling weg. Er was verder geen broodstrooiende concurrent in de buurt, wel wat honden in de achtergrond, zorgen voor onrust. Na achterlating en terugkomen, waren het zoals de vorige keer ook, de duiven die in het broodlijf van Breadman hadden gepikt, en met de korst van zijn chubby lichaam verwijderd zag hij er erbarmelijk uit. De armen op het lichaam gevouwen (handig dat kippengaas) wikkelde ik hem weer in het grijze vilten kleed. Trapte terug in stromende regen op fiets met kar en vracht naar atelier. Geen soepeters dit keer, vriendin A. was gezakkenrold in de stad sms te zij mij. Haar levensstandaard is laag, afhankelijk van voedselbank, drie kinderen. Brood bakken voor vogels die zakken vol te vreten krijgen; het blijft een vreemd project vol elementen die op het eerste oog niet te rijmen zijn.

Het bericht Tweede plaatsing een driesprong verscheen eerst op stichtingzero.nl.

'Zoals de jongens vroeger een dood dier op hun nek droegen.' (Leo Bogers)

Het bericht Bloem! verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Geen Zero project maar een bijzondere portret installatie ihkv BijVoorbeeld, georganiseerd door Stichting Open Ateliers Zuidoost. Joep van der Bijl en Emily Kocken zoemden in op elkaars gezicht, leven, gewoontes. Schreven brieven, bouwden assemblages, collages, tekeningen, schilderijen, polaroids en video. Voorheen vreemden van elkaar, zorgde de maandenlange samenwerking voor een fascinerende versmelting van hun ideeën.

Opening op zaterdag 14 februari 16:00
met performance van Anita Kooij en Thomas Johansen
die autobiografische gegevens uit het leven van Joep
en Emily als uitgangspunt namen. En live blues muziek!

download flyer con-fusion in blue major bis →
meer info op openatelierszuidoost.nl →

Het bericht con – fusion in blue major bis verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Eerste stelling:
stadsvogels hebben brood nodig om te overleven

Breadman 1 met de rug naar het water

Wat gebeurde:

Drie eendenechtparen cirkelden uren om de broodpop, toen hij lag. Meeuwen hielden de wacht op hoge straatlantarens. Buurthonden blaften naar Breadman. ‘Als ik hem loslaat, verscheurt hij je pop,’ waarschuwde een vrouw. De hond was klein, gezet en bang. Breadman stond op zijn plek. Na een tijd praten, was ook hij stil en snuffelde aan de fietskar, mijn broekspijp. De vrouw vertelde over haar leven, hoe alleen, en over de man die alle supermarkten affietste tegen sluitingstijd om oud brood op te halen. ‘De broodman,’ zei ik. Ook ik zie hem, vrijwel elke keer als ik Echtenstein aan het werk ben. Tegen vier uur. De duiven vliegen cirkels voor aanvang, een teken dat hij komt. Ook de twee andere vrouwen getuigen van de broodman. ‘Een hindoestaan,’ zeggen ze. Donker. ‘Afgelopen zomer voerde hij zwanen. Zij waren zo aan hem gewend dat hij tussen hen kon zitten. Zij aten uit zijn hand.’ Over de broodman zal ik meer vertellen, een onderdeel van het eco sprookje was hij al aan het worden. Als hem om dezelfde persoon gaat tenminste.

Zo ontstaan verhalen, zoals deze vrouwen vertellen over de ‘broodman’ en thuis / aan vrienden (hopelijk) over Breadman, de broodpop. Slechte verhalen zijn er ook, over de kinderen die een ziek zwanenjong met stenen vanaf de brug dodelijk verwondden. Is het goed om dit verhaal door te geven? Is het juist? Is het toeval dat dit in Venserpolder plaatsvindt? Of gebeurt dit overal?

In het ecosprookje, mijn nieuwe Hans & Grietje, staan de nieuwe ‘personages’ te trappelen om tot leven te komen of een deel van een bestaand persoon door te geven. Gebeurtenissen die echt hebben plaatsgevonden en zijn gezien, vragen om stilering, overdrijving, fine tuning. Het koekenmannetje uit het verhaal vroeg daar niet om. De oude vrouw die hem bakte verlangde naar een kind, en geloofde zo sterk in de mogelijkheid om dit zelf voor elkaar te bakken, dat de broodpop of koekenman in haar verbeelding live uit de oven sprong.

Het bericht Eerste plaatsing Breadman geslaagd verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Zondag 15 februari
7:55 zon op: ritueel transport Breadman Overdag: plaatsing op locatie 2, brug Kneppelweg / Gulden Kruispad 17:54 zon onder: soep en brood in atelier

Zondag 22 februari
7:41 zon op: ritueel transport Overdag: plaatsing op locatie 3, Leerdam hof aan water naast overkapping 18:07 zon onder: soep en brood in atelier

Zondag 1 maart
07:26 zon op: ritueel transport Overdag plaatsing op locatie 4, Hakfort 18:20 zon onder: soep en brood in atelier

Zondag 8 maart
07:10 zon op: ritueel transport Overdag: plaatsing op locatie 5, grasveld tussen Mijehof / Mijndenhof 18:32 zon onder: soep en brood in atelier

Zondag 15 maart
06:54 zon op, ritueel transport Overdag: plaatsing op locatie 6, Geerdinkhof, exacte plek binnenkort bekend 18:45 zon onder: soep en brood in atelier

Zondag 22 maart
06:38 zon op, ritueel transport Overdag: plaatsing op locatie 7, binnenkort bekend 18:57 zon onder: soep en brood in atelier

Zondag 29 maart
07:22 (zomertijd) zon op, ritueel transport Overdag: plaatsing op locatie 8, binnenkort bekend 20:09 zon onder: koffie en dessert in atelier

Zondag 5 april
11:00 Breadman Brunch met discussie, in atalier op uitnodiging en na aanmelding

Het bericht plaatsingen breadman verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht breadman gestart verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Nu online: de animatie Run if you can’t hide die Emily, Anita en ik de afgelopen maanden gemaakt hebben.

Je kunt hier meer lezen over het maakproces:

Emily Kocken: ‘Het is een blije buik vol vrouwelijke energie.’
Anita Kooij: ‘Wat als een chronisch vermoeide vrouw mee zou doen aan een marathon?’
Carst van der Molen: ‘Voor een minuut 1500 frames: monnikenwerk.’

Het bericht run if you can’t hide op volkskrant oog verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Na een jaar vooronderzoek start Emily Kocken in januari 2009 officieel met het Breadman project in de Bijlmer: een onderzoek in fotografie, video, tekst en tekeningen naar de relatie tussen brood, vogels en de mens.

Tien keer zet zij een manshoge zelfgebakken broodpop neer in een woonwijk.
Zal Breadman tot op de laatste kruimel worden opgegeten?

In het Breadman project worden ecologische vragen gesteld. Een nieuw ecosprookje geschreven, gebaseerd op bekende sprookjes waarin kruim en honger een rol spelen: Hans en Grietje. Of klein zijn en groei: Alice in Wonderland.

Tijdens de eetperformances mogen mensen kijken. De pop zal op zaterdag worden gebakken, en op zondag direct na zonsopgang ritueel via een kar vervoerd en geplaatst.

Het project wordt deels ondersteund door het Amsterdams Fonds voor de Kunst. Er is meer geld nodig, ondermeer voor de bouw van een glazen kist waar een laatste exemplaar van Breadman in tentoongesteld kan worden. Ook is een aantal broodovens nodig om Breadman in delen te kunnen bakken. Voor een aantal posten worden sponsors gezocht. Samenwerking met kleine lokale bedrijven is het doel. Wij zijn ons ervan bewust dat zij vaak zelf weinig middelen hebben.

Vrijwilligers zijn welkom voor sponsorwerving en PR. U kunt een afspraak met de kunstenaar maken voor atelierbezoek. Ook kunt u een projectbeschrijving opvragen, plus beeldmateriaal. Een persbericht is vanaf eind december beschikbaar.
Aanmelden of informeren kan per mail via emily@stichtingzero.nl of bel 06 36 13 57 74.

Het Breadman Project is een Zero productie. Uitvoerend kunstenaars voor 2008/2009 zijn: Anita Kooij, Saskia de Brauw en Emily Kocken.

Als u Breadman wilt ondersteunen kunt u uw bijdrage overmaken op giro 761 25 88 t.n.v. Zero, Leiduinstraat 36 II, Amsterdam o.v.v. ‘donatie Breadman’.

Jaarverslag 2007 (pdf / 2,3MB)
Jaarverslag 2006 (pdf / 4,3MB)

Het bericht Wie helpt Breadman aan bakoven of geld voor glazen kist? verscheen eerst op stichtingzero.nl.

week van chronisch zieken

Op bed liggen. De hele dag. Klimmen over de rand, als een klein kind niet bij de vloer kunnen. Het huis een moeizaam veroverd land. De bedbewoner op ontdekkingsreis. Plant witte vlag na een meter of twee. Weer een deurpost gehaald.

Ik heb geen idee hoe het is om zo ziek te zijn. Heb mensen gekend die heldhaftig ten onder gingen aan ziektes waarvan de eerste letter genoeg is als grimmige aanduiding.

Even kort aandacht graag in het kader van de week van de chronisch zieken (7–13 november) voor de volgende vraag: ‘Kan kunst iets betekenen voor een chronisch zieke?’

Zelf kan ik geen antwoord geven. Ik ben niet ziek. Ik ben kunstenaar. Zou zonder kunst weinig kunnen met de chaotische of commerciële signaalcultuur waarin we leven. Of een bedlegerige meer uit zijn leven haalt door zicht op een fraaie plafond lamp, de orchidee op het nachtkastje, ‘de So you can dance’ finale op tv..?

Kan een woest draaiende smoel op een schilderij van Bacon, de horror glim van Hirst’s schedel, de waterwerken van Dumas, de straatfotografie van Levitt nieuw licht werpen op een saai, horizontaal leven?

Voor mij is een leven zonder lui kunstboek bladeren, sloom poëzie lezen, een kleine expo mogen maken en vooral veel studio gepiel, ondenkbaar.

Hoe anderen erover denken?

Ik wil het graag weten. Geef je antwoord op de vraag ‘Kan kunst iets betekenen voor een chronisch zieke’ in het commentaar.

Wie belangstelling heeft voor activiteiten de komende week gericht op zieken en de mensen eromheen: www.chronischziek.nl

Het bericht kan kunst iets betekenen voor een chronisch zieke? verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het Streaming festival selecteerde film- en videowerk van Zero:
The Streaming Festival selected zero’s film and video work :

Red Ella →
Black Ella →
Spuw →
Oorlogswaan →

Ook de derde editie van dit International festival for audio visual art is puur online. Je hoeft er de deur niet voor uit. Zet de magnetron pop corn maar klaar en enjoy!
Het festival duurt van 23–26 oktober 2008.

The third edition of this International festival for audiovisual art can be viewed online, so you do not have to leave the house. So get your microwave popcorn going and enjoy!
The festival takes place from 23-26 October 2008.

streaming festival 2008 →

Het bericht streaming festival verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht the early risers verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Eervolle vermeldingen gaan naar ‘Dubbel up’ waarvan de bedenker helaas naam noch mailadres heeft achtergelaten. Ook het plastische ‘Ik sla, dus ik besta’ en het komische ‘Ik heb opa gevonden’ kon een aantal leden van de Zero jury, bestaande uit alle uitvoerende kunstenaars (vier) bekoren.

Het bericht tomorrow’s now verscheen eerst op stichtingzero.nl.

1. Bedenk een spannende of mooie titel bij onderstaande foto.
2. Stuur deze ons via mail o.v.v. uw naam.

Deadline is 1 oktober 2008.
U mag zoveel titels bedenken als u wilt. In het Nederlands of Engels. Titels mogen niet al bestaan. Het aantal woorden is vrij.
Op de winnende titel komt copyright. In overleg met de winnaar kan de titel gebruikt worden in een project.

de uitslag
Volgende week maken wij de prijswinnaar per mail en via dit weblog bekend. De prijs is een gesigneerd exemplaar van het (moe) fotoboek.

update: De wedstrijd is gesloten.

Het bericht fototitelwedstrijd verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Waar Zero te vinden zal zijn? U kunt dit vragen bij de informatiestands van stadsdeel Zuidoost. Of ons even bellen op de dag. Wie een handje wil helpen met de opbouw en bemanning van de stand, is ook van harte welkom.

Saturday September 27 will be the kick-off of the cultural and sportive season in Amsterdam Zuidoost, from 13:00-21:00 on the Anton de Komplein (near station Bijlmer). Zero will show video work between 13:00 and 19:00. The programme starts each whole hour. You can also suggest titles for photos and win a photograph.
For a short video project zero is looking for actors and voices. Further information can be obtained on the day itself.

You can get information where to find zero at the stands of stadsdeel Zuidoost. Or just give us a call the same day. If you want to help us out in building and guarding the stand, you are most welcome.

flyer dag van 1000 culturen → (PDF 400KB, stadsdeel Zuidoost)
telefoon phone (zero) 06 – 36 13 57 74

Het bericht dag van 1000 culturen / day of a 1000 cultures verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Whether an international peace day will contribute to world peace? We do not know. Often we do not even know what to think. In 2004, it seemed easier. Then Oorlogswaan (delusion of war) was made, a short film out of photographs about a sensitive teenager in a calm neighborhood with war on his mind.

oorlogswaan online →

Het bericht vrede / peace verscheen eerst op stichtingzero.nl.

een testopstelling voor een maquette, het object op het bedje is een stukje geschimmeld brood, zacht als fluweel

Het bericht breadman verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Elementen in Breadman, zoals de rol van voedsel in onze cultuur, onze omgang met dieren, en de plek van de voedselproductie, geven het project een uitermate actuele betekenis. Het werk grijpt terug op de historische aspecten hiervan: brood als symbool voor het lichaam, zoals de kunstenaar dat onderkent in een aantal sprookjes die diep geworteld zijn in de basiswaarden van onze Westerse cultuur over een essentiële levensbehoefte.
De rolverwisseling in het kunstwerk is beangstigend omdat het de plek van de mens in de ecologie ter discussie stelt: het brood niet als symbool voor het lichaam, maar het lichaam als het brood zelf, en de mens niet als heerser over de dieren maar als voedsel.

In ander nieuws, ons jaarverslag van 2007 is al een aantal maanden klaar, en heeft nu ook een plek gekregen op onze site: download ons jaarverslag van 2007 (PDF).

Het bericht Aanvragen en verslagen verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Na gesproken woorden is het goed om de leegte weer te aanschouwen, ofwel… Het was een inspirerende middag in de Brahma Kumaris. Een volle zaal en goede interviewer. Maar een lange middag… Met intermezzi in de vorm van een meditatie, iemand uit de zaal die ook wat mocht zeggen. Moeilijk uit te leggen hoe het was, als je er niet bij was.

Wat goed uit de verf kwam, was het grote verschil tussen vrijwillig kiezen om te onthaasten, en het moeten doen. Gedwongen door ziekte, zoals het mensen met ME overkomt. Ik vond het ergens jammer dat we los van elkaar werden ondervraagd, al ontstond er wel wat wisselwerking tussen de verschillende sprekers.

Bedankt nog iedereen voor alle steunbetuigingen! Veel mensen hadden erbij willen zijn, konden niet wegens andere verplichtingen. Ik spreek namens alle Zero kunstenaars, denk ik, als ik zeg hoe fijn het is als mensen meeleven en willen weten hoe ‘het ging’ al is het ‘maar’ per mail. Meer dan ooit geloof ik dat contact hebben niet alleen in het tegelijk op een plek aanwezig zijn zit. Gerichte denkkracht werkt ook, al wil een woord de werking nog meer onderstrepen.

Maar nogmaals, dank!

Het bericht vertraagd leven (2) verscheen eerst op stichtingzero.nl.

“Een themamiddag ter inspiratie, met gesprekken en inleidingen van Simon Werkendam van Slowworld, over te leven in een wereld met kwaliteit, ontspanning, zonder deadlines en haast (slowworld.nl).
Anita Kooij, Emily Kocken en Carst van der Molen van kunstenaarscollectief zero over hun multimedia installatie (moe); een onthaastende ervaring, stilstaan bij een andere manier van leven (stichtingzero.nl).
Wolter de Greve, kok, docent en student BKSA over goed eten met gezond verstand. De ‘hogere kookkunst’ is niet alleen gebaseerd op verantwoord eten, maar gaat ook over integer omgaan met voedsel.

Vertraagd te leven betekent gevoed te worden door een andere levensfilosofie die de prikkels van deze snelle, voortrazende wereld even naast zich neerlegt. Het is een levensstijl die kwaliteit boven kwantiteit stelt en uitgaat van authenticiteit. Vertraagd leven gaat over ontvankelijkheid, onthaasting en geduld. Vertraagd is niet altijd langzaam, het is bewust en overdacht en boekt daarom vaak duurzame resultaten.”

Brahma Kumaris Spirituele Akademie
Haarlemmerdijk 137
1013 KG Amsterdam
(020) 6240205
www.bksa.org

Het bericht vertraagd leven verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Fresh from the printer: fifty copies of a book which zero made in conclusion to the first phase of (moe) in amsterdam zuidoost. The book contains a selection of photographs and video stills from the installation.
For those who still want to enjoy, and for those who have not been able to come and yet want something tangible.

Wilt u een exemplaar ontvangen?
Stort dan € 20,- op girorekening 761 25 88
t.n.v. Stichting Zero Amsterdam, o.v.v.
‘boek (moe)’, uw naam en uw adres.
Voor € 30,- of meer ontvangt u het boek
en noteren we u als donateur.
De opbrengsten gebruiken we voor
de ontwikkeling van nieuwe zeroprojecten.

Order your copy by depositing
€ 20, – in giro account no. 761 25 88
c/o Stichting Zero Amsterdam,
mentioning ‘book (moe)’, your name and
your address.
For € 30,- or more you will receive the book
and we will list you as a sponsor.
The returns are used for the development
of new zero projects.

formaat size: 148 x 190 mm
gedrukt op printed on Reviva 140 gr. papier paper
40 pagina’s pages
ISBN 978-90-79572-01-4

Het bericht 50 boeken verscheen eerst op stichtingzero.nl.

de achterkant van de tekst

Het bericht uitgeblazen verscheen eerst op stichtingzero.nl.

De confrontatie tussen de werelden van de kunstmaker en de kunstgebruiker is een raadsel. Er vindt een uitwisseling plaats zonder dat er een betekenis onder ligt. Boodschappen doen ze allebei bij Albert Heijn. De zender zendt zonder zich af te vragen waar de ontvanger op zit te wachten. De ontvanger absorbeert zonder te weten wat hem raakt. Twee werelden in contact op een niveau dat in rationele termen niet is te beschrijven.

Waarom doe ik hier dan toch een poging om het onzegbare in woorden te vangen? Probeer ik het werk van het collectief van Zero te beschrijven te beschrijven dan slaat de onmacht toe. Breed waaiert het blikveld van bevlogen mensen. Mijn wereld is een wereld van voldoen aan een verwachting. Hun wereld is een wereld van verwonderlijk verkennen. In mijn wereld appelleert een titel als MOE aan familiegeschiedenissen met mensen die zo moe waren dat ze lopend konden slapen. In het project MOE van Zero is van vermoeidheid geen sprake. De energie en de veelzijdigheid zijn kenmerkend voor de mensen van Zero. Geen rust voor lichaam en geest. Vol vechtlust veroveren ze de vervoering van hen die zich verwonderen. We zien wat we zien en we ondergaan wat we ondergaan, zonder te weten wat ons bezielt. Waarom ben je van Ajax en niet van Feyenoord? Waarom ben je van Zero? Omdat je van Zero bent. Omdat het zo moet zijn.

een fan van zero [leo bogers]

Het bericht aan wie moet de kunstenaar zijn kunstje kwijt? verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht ZeroTube verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht op visite verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht wake verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht over onthaasting verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Het bericht de kop is er af verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Een stille slaapkamerschets is de setting voor de neerslag in fotografie, video, geluid, planten, en tekst van het levensalfabet van een vermoeide vrouw. Een moderne prinses op de erwt of je reinste aanstellerij?

Anno 2008 lijden tienduizenden mensen aan chronische moeheidssyndromen, waarover nog steeds bijzonder veel maatschappelijke discussie plaatsvindt. ‘Het bestaan is moeilijk bewijsbaar’, is een visie die de politiek jarenlang heeft uitgedragen. Een jaar terug kwam een kentering. Patiënten vonden meer gehoor bij huisartsen. Sinds kort heeft het AMC plannen om een speciale vleugel te openen voor zogenaamde ‘moeilijke ziekten’ zoals chronische moeheid.

De installatie (moe) wil geen ziektebeeld in een esthetisch jasje zijn. Veel meer wil het de kijker doen ervaren hoe het is om vooral op bed te leven, een beperkt uitzicht te hebben en nauwelijks te kunnen lopen. De schoonheid van dit bestaan is zichtbaar gemaakt in analoge zwart wit fotografie, videopatronen, een stille kamer waar de kijker een tijd kan verblijven om zelf ook stilstand en rust te vinden. Op het web is een digitale versie gemaakt, waaraan ME patiënten uit heel Nederland en basisschoolleerlingen uit Amsterdam Oudzuid hebben meegewerkt. Het publiek dat (moe) bezoekt, zal bewuster terug zijn eigen wereld instappen.

De makers zijn beeldend kunstenaar Emily Kocken, performance kunstenaar Anita Kooij en grafisch vormgever Carst van der Molen. Zij werken sinds 1996 samen als het kunstenaarscollectief Zero. Disciplinaire crossovers resulteren in gelaagde ruimtelijke installaties waarin een maatschappelijk actueel onderwerp centraal staat.

(moe) is mogelijk gemaakt door het Amsterdams Fonds voor de Kunsten.
Voor meer informatie kunt u bellen met Emily Kocken (06 36 13 57 74).

download de flyer →

Het bericht persbericht verscheen eerst op stichtingzero.nl.

Met een beeld en tekst het log van de ververste Zero site openen… geen makkelijke taak. Een werkweekend met Anita in aantocht, een ander net gehad… Moet ik al kersvers materiaal laten zien? Ja, vers en pril is the word! In een gymzaaltje van een basisschool lokatieonderzoek doen, kleine ingrepen doen in de ruimte. Spullen verplaatsen, een ladder [uit een klimrek] voor het raam naar buiten zetten. Het raam is niet zichtbaar op de foto, de lichtinval op de vloer wel. Ik vind dat het project steeds meer over leegte gaat: er zelf niet meer zijn.

een waaier
een butler
een handschoen

een waaier

Het bericht waaier verscheen eerst op stichtingzero.nl.