حالا چی شد که با دقت این عکس رو نگاه کردم نمیدونم چی بود ولی هرچی بود یک لحظه دیدم پائین عکس و موقع پوشیدن کفش، قبای ایشون برگشته و مارک و کشور سازنده انگاری که نمایونه. خلاصه روی عکس زوم کردم دیدم مارکش معلوم نیست، اما کشور سازنده یا بافنده پارچه به خوبی قابل رؤیت است! به به. بح بح! روحانی مملکت ما با قبای انگلیسی!!! مردی با عبای شکلاتی و قبای کرمی که میشه به عبارتی مردی با عبا و قبای کرم شکلاتی انگلیسی !!! البته یادمه پیام فضلی نژاد گفته بود خاتمی ماسون است !!! شاید ربط داشته باشه. شایدم اون ساعت دوزمانه که سال گذشته براتون گذاشته بودم هم مربوط باشه. نمیدونم.

یه چیزی هم بگم این مطلب و عکس من باب تمسخر نیست، بلکه به جهت روشنگریه و خیلی هم جدّیه. حالا هرطور دوست دارید برداشت کنید. (منبع)

در جواب این مطلب کاربری به نام «Perse» در شبکه‌ی اجتماعی فرندفید براساس منطق نویسنده‌ی وبلاگ عکاس مسلمان، احمدی‌نژاد را عامل بیگانه و آمریکایی نامیده است!

کاملا واضح است که منطق ارائه شده برای برچسب زدن به هر یک از این دو نفر کاملا نادرست است، اما نکته‌ی مهمی که در این بین وجود دارد توهم توطئه و عامل بیگانه بودن است. هر چند که با توجه به شرایط جهانی، تمامی کشورها برای نفوذ و اعمال قدرت خود سعی در تاثیرگذاری در دیگر کشورها و نفوذ به هرم‌های قدرت را دارند، اما این میزان از بیگانه خوانی در میان ایرانیان را می‌توان «توهم» نامید. توهمی که باعث شده است تا همواره به دنبال عاملی خارجی برای کم کاری‌های خودمان باشیم و به ندرت اشتباه خود را قبول کنیم. اشتباهی که در صورت کتمان ممکن است در بلند مدت نتایج غیر قابل جبرانی داشته باشد.

متاسفانه این طرز تفکر نه تنها در بین حامیان دولت، بلکه در بین مخالفان نیز وجود دارد و با کمی جستجو در اینترنت می‌توان ده‌ها نظریه را یافت که تمام انقلاب‌ها و تغییرات در ایران را عوامل انگلیس و آمریکا انجام داده‌اند! هر چند که در برخی رخدادها این دو کشور نقشی موثر داشته‌اند، اما گسترش دامنه‌ی تاثیرشان حکایت یک کلاغ، چهل کلاغ است!

این ویدئو به صورت شفاف وضعیت کردها را در کشور سوریه نشان می‌دهد و از اعراب درخواست می‌کند که برای حمایت از حقوق اولیه‌ی کردها صدا خود را به گوش دیگران برسانند.

شما می‌توانید این ویدئو از اینجا نیز تماشا کنید. این ویدئو به زبان عربی همراه با زیرنویس انگلیسی است.

صدا خود را در حمایت از حقوق شهروندی کردها بلند کنید!

شما می‌توانید آخرین اخبار این کمپین را از طریق توییتر دنبال کنید و نرم‌افزار فیس‌بوک «یادبود قربانیان کرد» را از اینجا نصب کنید.

به مبارزه‌ی ما برای حقوق شهروندی کردها بپیوندید.

اتحاد برای حقوق کردها.

به نام خدا

تاریخ: ۲۸/۰۲/۱۳۸۹

وزارت محترم اطلاعات- دفتر پیگیری
با سلام؛

اینجانب اسقف بهروز صادق خانجانی که توسط آن وزارت خانه ی محترم و دستگاه قضایی کشور به اقدام علیه امنیت ملی متهم هستم در این نامه سعی بر این دارم تا با استفاده از قانون اساسی کشور و منشور حقوق بشر که تک به تک بندهای آن توسط جمهوری اسلامی ایران مورد قبول است از خود دفاع کنم. با توجه به اینکه احساسات در کشور تعیین کننده نمی باشند بلکه قانون، بر این دلیل تصمیم گرفتم بعضی از مسائل را بر اساس قانون شفاف نمایم. با این امید که دستگاه اطلاعاتی کشور و قوه قضائی بتوانند جهتی عادلانه و شفاف را دنبال کنند و من و دوستانی که اتهامی مشابه داریم را از اتهامات تبرئه نمایند.
در بند ۱۳ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران که باید مورد احترام همه باشد درباره ی حقوق اقلیت های ایرانی اینطور نوشته شده است:
«ایرانیان زرتشتی, کلیمی و مسیحی تنها اقلیت های دینی شناخته می شوند که در حدود قانون در انجام مراسم دینی خود آزادند و در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آئین خود عمل می کنند.»
اگر دقت کنیم در این بند قانون از ایرانیان صحبت شده است یعنی کسانی که شناسنامه ایرانی دارند، قانون به نژاد خاصی اشاره نمی کند بلکه تنها از ایرانیان بصورت کلی صحبت می کند و بعد در ادامه این بند از مذاهب و مسیحیت بصورت کلی نام برده می شود.
چون قانون نویسان به خوبی می دانند که هر دینی می تواند در خود گروه ها و فرقه های گوناگونی را داشته باشد پس بر این اساس است که قانون نویسان فقط به مسیحیت آن هم به صورت کلی اشاره می کنند. در تمام دنیا نیز روال همین است وقتی گفته می شود باید حقوق مسلمانان رعایت شود منظور تمام مسلمانان است و نه یک گروه خاص، قانون بین شیعه و سنی فرقی نمی گذارد یعنی اصل قانون و روح قانون بی طرفی را دنبال می کند و به همه به چشم مساوی نگاه می کند. اصل نوزدهم قانون اساسی این گفته ی من را تأئید می کند.
در اصل بیست و ششم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اینطور بیان شده است، احزاب، جمعیت ها، انجمن های سیاسی و صنفی و انجمن های اسلامی یا اقلیت های دینی شناخته شده آزادند، مشروط به اینکه اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی، موازین اسلامی و اساس جمهوری اسلامی را نقض نکنند. هیچ کس را نمی توان از شرکت در آنها منع کرد یا به شرکت در یکی از آنها مجبور کرد.
وقتی در بند ۲۶ قانون اساسی کشور از اقلیت های دینی شناخته شده سخن به میان می آید، منظور همان اقلیت هایی می باشند که قانون اساسی در بند ۱۳ آنها را به رسمیت شناخته است و به کتاب آنها احترام می گذارد. وقتی قانون نویس مسیحیت را به رسمیت می شناسد فرض بر این است که به خوبی با تعالیم آن آشنا می باشد و به همین دلیل است که می گوید: در احوال شخصیه و تعلیمات دینی بر طبق آئین خود عمل می کنند و پذیرفته است که مسیحیت خطری برای اسلام نیست. ما مسیحیان ایرانی و بنده با کل اصل بیست و ششم قانون اساسی موافقیم و به آن احترام می گذاریم. ما هم به اصول استقلال، آزادی، وحدت ملی و موازین اسلام احترام می گذاریم. چون انجیل مقدس به ما آموخته است که: «لهذا آنچه خواهید مردم به شما کنند، شما نیز بدیشان همچنان کنید؛ زیرا این است تورات و صحف انبیاء» (متی ۱۲:۷).
پس با توجه به این دستور انجیل مقدس چون مسیحیان خواهان آرامش و احترام می باشند. پس با دیگران نیز همین رفتار را دارند و به دیگر عقاید احترام می گذارند.
مأمور وزارت اطلاعات در جلسه ای که در تاریخ ۲۶/۰۲/۱۳۸۹ در دفتر پیگیری در خیابان برادران مظفر داشتیم به من عنوان کرد که ما پروتستان را به رسمیت نمی شناسیم در صورتی که پروتستان یکی از گروه های پذیرفته شده در جهان مسیحیت است و کشورهایی چون آلمان و …پروتستان می باشند و قانون اساسی از مسیحیت به صورت کلی و بدون ذکر گروه صحبت کرده است و من هیچ جای قانون نخواندم که پروتستان ممنوع باشد. در اصل پنجاه و ششم قانون اساسی آمده است: حاکمیت مطلق بر جهان و انسان از آن خداست و هم او. انسان را بر سرنوشت اجتماعی خویش حاکم ساخته است هیچ کس نمی تواند این حق الهی را از انسان سلب کند یا در خدمت منافع فرد یا گروهی خاص قرار دهد و ملت این حق خداداد را از طرقی که در اصول بعد می آید اعمال می کند. ولی با داشتن این نص صریح از قانون است که در شهرهایی چون رشت و … فرزندان ما از حقوق مسیحی خود که توسط اکثریت مراجع تقلید شیعه از جمله رهبری عزیز به رسمیت شناخته می شود است که محروم می شوند و حقوق فردی و خدادادی افراد نادیده گرفته می شود از حق درس خواندن به عنوان مسیحی محروم می باشند. در حالیکه ایمان یک مسأله شخصی بین شخص و خدا می باشد و قانون اساسی در بند ۲۳ از این نظریه بنده دفاع می کند وقتی می گوید: تفتیش عقاید ممنوع است و هیچ کس را نمی توان به صرف داشتن عقیده ای مورد تعرض و مواخذه قرار داد.
ما را به تبلیغ و تبشیر متهم می کنید و به این دلیل نیز به دادگاه کشانده می شویم در صورتی که مسلمانان خود در جهان تبلیغات گسترده ای برای اسلامی دارند. چگونه امکان دارد که کاری که خود مسلمانان در جهان آزادانه انجام می دهند در کشورهای اسلامی ممنوع و اقدام علیه امنیت آنها تلقی می شود؟ این چگونه است که وقتی کسی مسلمان می شود حتی در تلویزیون تبلیغات گسترده ای انجام می شود اما وقتی نوبت به مسلمانی می رسد که مسیحی می شود این امر به اقدام علیه امنیت ملی تبدیل می شود!؟
در نامه ی آقای دکتر احمدی نژاد رئیس جمهورِ جمهوری اسلامی ایران به آقای بوش به واژه هایی چون کرامت انسانی و حقوق بشر تأکید شده، وقتی دولت ایران برای دفاع از مردم فلسطین صحبت می کند رژیم اسرائیل و امریکا را متهم به نقض حقوق بشر می کنند. پس چگونه است که وقتی در ایران از منشور حقوق بشر صحبت می کنیم به نظر می آید که انگار داریم به زبان مریخی صحبت می کنیم. باید به یاد داشت که منشور حقوق بشر دست آورد امریکا و غرب نیست بلکه صدای ملت هایی است که از جنگ هایی مذهبی و نژادی رنج بسیار برده اند. کشورهایی که این منشور را پذیرفته اند امنیت ملی خود را با مواضع صریح منشور حقوق بشر تعریف می کنند. این کشورها با امضای این منشور پذیرفته اند که در کشورهای خود آنرا بکار گیرند. و خوشبختانه دولت و مجلس شورای اسلامی هر دو پایبندی خود را به این منشور به جهان اعلام می کنند و جمهوری اسلامی ایران در ردیف کشورهایی قرار دارند که منشور حقوق بشر را پذیرفته است و این برای بنده که نویسنده ی این نامه هستم یک افتخار بزرگ محسوب می شود. چون تفاوت تفکری حاکمان جمهوری اسلامی ایران با پذیرش منشور حقوق بشر از کشورهایی چون عربستان که این منشور را قبول ندارند در اینجا است که آشکار می شود. ما نمی توانیم وقتی نماینده ی جمهوری اسلامی ایران در سازمان ملل امضایی می کند بگوئیم که امنیت کشور ما با آنچه نماینده ما امضاء کرده در تضاد است اگر اینگونه باشد که امضاء نماینده ی جمهوری اسلامی ایران با امنیت و منافع ملی در تضاد باشد این نمایندگان و حاکمان هستند که به جرم اقدام علیه امنیت ملی باید دادگاهی شوند نه بهروز خانجانی و امثال آنها چون آنها امضاء کنندگان این منشور هستند. وقتی دستگاه اطلاعاتی تشخیص می دهد که امضاء منشور حقوق بشر در تضاد با امنیت ملی است باید از بالا به مسائل رسیدگی شود چون وقتی چیزی قانون شد همه باید به آن احترام بگذارند و اگر قانون نقضی داشته باشد باید مجلس شورای اسلامی آن را مرتفع نماید اما تا آن هنگام باید همه به آن قانون احترام بگذارند. باید به یاد داشته باشیم که وقتی نماینده ای از طرف جمهوری اسلامی ایران امضایی انجام می دهد یا تعهدی می دهد از طرف مردم و دولت و مجلس وکیل است و مطمئناً سرخود عمل ننموده است و به نمایندگی از ایران است که امضاء می کند و نه کشور دیگری.
وقتی اتهام به اقدام علیه امنیت ملی به ما زده می شود باید در چارچوب قانون، امنیت ملی را تعریف کنیم و مأمورا وزارت اطلاعات و تمام دستگاه های اجرائی کشور نمی توانند و حق ندارند تعریف خود را از قانون داشته باشند. در ذیل می خواهم چند بند از منشور حقوق بشر که مورد قبول جمهوری اسلامی ایران است و قسمتی از قانون ما نیز محسوب می شود را نقل کنم.
ماده۱: همه افراد بشر آزاد و با حیثیت و حقوق یکسان زاییده می شوند و دارای موهبت خرد و وجدان می باشند و باید با یکدیگر با روحیه برادری رفتار کنند.
ماده۲: هرکس می تواند از کلیه آزادی ها که در اعلامیه حاضر به آن تصریح شده است، بی هیچ گونه برتری، منجمله برتری از نظر نژاد و رنگ و جنس و زبان و دین یا هر عقیده دیگر، از نظر زاد و بوم و یا موقعیت اجتماعی، و از نظر توانگری یا نسب یا هر وضع دیگر بهره مند گردد. نیز هیچ امتیازی بر اساس نظام سیاسی و قانونی یا بین المللی مربوط به کشور یا سرزمینی که شخص از تبعه آن محسوب است وجود نخواهد داشت، خواه سرزمین مزبور مستقل باشد یا زیر سرپرستی، خواه فاقد خودمختاری باشد یا سرزمینی که حاکمیت آن به شرطی از شروط محدود شده باشد.
ماده ۱۸: هر شخصی حق دارد از آزادی اندیشه، وجدان و دین بهره مند شود. این حق مستلزم آزادی تغییر دین یا اعتقاد و همچنین آزاد اظهار دین یا اعتقاد در قالب آموزش دینی، عبادت ها و اجرای آیین ها و مراسم دینی به تنهایی یا به صورت جمعی، به طور خصوصی یا عمومی است.
ماده ۱۹: هر فردی حق آزادی عقیده و بیان دارد و این حق، مستلزم آن است که کسی از داشتن عقاید خود بیم و نگرانی نداشته باشد و در کسب و دریافت و انتشار اطلاعات و افکار، به تمام وسائل ممکن، و بدون ملاحظات مرزی، آزاد باشد.
ماده ۲۰: ۱- هر شخصی حق دارد از آزادی تشکیل اجتماعات، مجامع و انجمن های مسالمت آمیز بهره مند گردد.
۲- هیچ کس را نباید به شرکت در هیچ اجتماعی مجبور کرد.
ماده ۳۰: هیچیک از مقررات اعلامیه حاضر نباید چنان تفسیر شود که برای هیچ دولت، جمعیت یا فردی متضمن حقی باشد که به موجب آن برای از بین بردن حقوق و آزادی های مندرج در این اعلامیه فعالیتی انجام دهد یا به عملی دست بزند.
پس با این بندها منشور حقوق بشر و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران نمی توان ما را متهم به اقدام علیه امنیت کشور دانست و این قبیل اتهامات بر ما وارد نیست. نمی شود امریکا و اسرائیل را به نقض حقوق بشر متهم کرد و خود نیز حقوق بشر را نقض کنیم نمی شود از صلح و دوستی جهانی صحبت کرد از اتحاد مذاهب صحبت کرد و خود طور دیگری عمل کنیم، نمی شود که از مظلومیت گفت در صورتی که اقلیت های ایرانی خود تحت فشار می باشند. حتی اقلیت های رسمی از دید دستگاه اطلاعاتی مثل ارامنه و آشوری نیز از وضعیت مناسب برخوردار نمی باشند و آمار مهاجرت آنها به خوبی صحت صحبت های مرا تأئید می کند.
ما را متهم به فرقه گرایی می کنید یعنی بقولی ما را Sect می دانید. Sect یک تعریف حقوقی و جهانی دارد و نمی شود ما را Sect بدانید چون اگر بقول شما تعریف Sect با عقاید ما هماهنگ بود نمی توانستیم در اکثر کشورهای جهان از حقوق قانونی برخوردار باشیم تا جایی که در بعضی از جلسات بزرگ ما در جهان، پلیس از جلسات حفاظت می کند. همانطور که پیشتر اشاره کردم کسی نمی تواند تعریف مخصوص به خود را از قانون یا امنیت ملی داشته باشد بلکه این قانون است که حدود را تعیین می کند. در مورد گروه های اقلیت قانون سکوت نکرده که بخواهیم به فقه مراجعه کنیم بلکه قانون شفاف و کامل است. به یاد دارم که سالها پیش رژیم اسرائیل دو کشیش مسیحی فلسطینی را دستگیر کرد و رهبری عزیز در نماز جمعه این عمل رژیم اسرائیل را نکوهش کرد و از جهان مسیحی درخواست کرد بپا خیزد و این عمل رژیم اسرائیل را محکوم کند. حال سوالی از شما دارم به نظر شما امروز در ایران که به راحتی کشیشان دستگیر و زندانی می شوند چه باید گفت؟ نکوهش مقام رهبری را در آن زمان ستودم و الان نیز به ایشان احترام می گذارم ولی به نظر بنده باید با افرادی چون ما با رأفت برخورد شود.
در ابتدای اسلام وقتی هنوز مسلمانان رسمیتی نداشتند پادشاه حبشه به آنها پناه داد و حتی منافع ملی خود را بخاطر حمایت از مسلمانان غیر رسمی به خطر انداخت. حمایت پادشاه حبشه از یک گروه غیر رسمی باعث خشم سران عربستان شد اما علیرغم تفاوت های اعتقادی اسلام و مسیحیت او به مسلمانان غیر رسمی آن زمان پناه داد. بعضی از مفسرین اسلامی اعتقاد دارند که این حمایت پادشاه حبشه باعث نجات اسلام از خطر نابودی شد. حال فکر می کنم که زمان آن فرا رسیده است که کشورهای اسلامی از این عمل پادشاه حبشه الگو برداری کند.
ما ایرانی هستیم به کشور ایران عشق می ورزیم و به سران خود احترام می گذاریم وظیفه خود می دانیم از آنها در مواقع بحران حمایت کنیم و خود نیز پاسدار این آب و خاک هستیم. تضعیف کشور را تضعیف خود می دانیم و سربلندی ایران را سربلندی خود می دانیم. وقتی ایران تحریم است این تحریم به ما شهروندان ایران نیز سرایت می کند. و وقتی ایران سربلند است ما نیز سربلند هستیم بدنبال اهداف سیاسی نیز نمی باشیم بلکه تنها خواهشی که از مسئولین داریم این است که ما را به مطابق قانون اساسی و منشور حقوق بشر یاری و حمایت کنند و پشتیبان ما باشند.
در پایان می خواهم بگویم که ما تمام مسئولین زحمت کشی که در جهت رفاه مردم کار می کنند را احترام می کنیم ولی می دانم که عدالت قانون به قول معروف؛ تر و خشک را با هم نمی سوزاند. بلکه شمشیرِ عدالت قانون آنها را جدا می کند. ما ایرانی هستیم و به دنبال حق قانونی خود هستیم و همانطور که در بازجوئی ۲۶/۰۲/۱۳۸۹ نوشتم خود را به قانون می سپارم و هر تعهدی که از ما گرفته شود بدون پشتوانه قانونی اعتباری ندارد. تشکر می کنم که به خود زحمت دادید و این نامه را مطالعه کردید امید است توانسته باشم مطالبی را که در قلبم بود را به درستی منتقل کرده باشم.

بهروز خانجانی ناظر شورای کلیسای ایران

یک مذهب استثنایی

شنبه ۸ خرداد ۸۹: یک مقام امنیتی ایرانی اعلام می کند که صدها جلد انجیل و تورات توسط نیروهای امنیتی کشور سوزانده شده اند. (از جهان نیوز بخوانید) این مقام مسوول علت این اقدام را «تحریف شده بودن» این کتاب ها اعلام می کند. من هیچ گاه متوجه نشدم چه کسی مرجع تشخیص تحریف شده بودن کتب مقدس ادیان است؟ آیا نیروی انتظامی ایران می تواند تصمیم بگیرد که کدام انجیل مسیحیان و یا تورات یهودیان اصلی است و کدام تحریف شده است؟ آیا اساسا به اعتقاد مسلمانان تمامی انجیل ها و تورات های موجود تحریف شده نیستند؟ آیا پلیس ایران باید تمامی کتب مقدس یهودیان و مسیحیان را آتش بزند؟ آیا در برابر این اقدام، پلیس آمریکا هم حق دارد به انتخاب خود برخی قرآن ها را تحریف شده قلمداد کند و آتش بزند؟

دوشنبه ۱۱ مرداد ۸۹: یک کشیش آمریکایی انجیل سوزی را مجاز اعلام کرد. (از تابناک بخوانید) «تری جونز»، کشیش ایالت فلوریدای آمریکا در پاسخ پرسش خبرنگاری که از او پرسید «اگر گروهی انجیل را آتش بزنند شما چه می کنید»؟ پاسخ داد: «مانعی ندارد، این حق آنها است». این کشیش همان فردی است که این روزها با دعوت برای قرآن سوزی در سالگرد ۱۱ سپتامبر جنجال آفرین شده است. جالب اینجا است پیش از آنکه کشورها و مجامع اسلامی واکنش های خود را آغاز کنند، این دولت آمریکا است که قرآن سوزی را محکوم کرده و نسبت به وقوع آن هشدار می دهد. (از خرد نیوز بخوانید) اما چرا دولت آمریکا پیش از این تایید انجیل سوزی از جانب همین کشیش را محکوم نکرده بود؟

هر سال، هر روز، هر دقیقه: بهاییان در ایران مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. فشار به بهاییان از حد کتاب سوزی گذشته است. هیچ کس اینجا از سوزانده شدن کتاب های مقدس بهاییان تعجب نمی کند، اینجا مسئله مرگ و زندگی آنها است. مسئله تخریب قبرستان هایشان است. روی دادی که دست کم ۳۰ سال است تکرار می شود و دادرسی هم ندارد. به نظر می رسد چه در ایران و چه در آمریکا تنها یک مذهب است که نباید به آن توهین کرد، نباید کتابش را سوزاند، نباید کاریکاتور پیامبرش را کشید و حتی نباید یک شوخی ساده با آن کرد وگرنه جهان دستخوش واکنش های مرگباری خواهد شد.

دروغ: او در جلوی دیگران است!

نکته‌ی دو عکس: دیکتاتورها همواره به دنبال تغییر واقعیات هستند؛ این اقدام را روزنامه‌ی مصری الاهرام برای نشان دادن ارادت خود به حسنی مبارک انجام داده است.

با کمی تفکر به این نتیجه رسیدم که مهمترین دلیل جمع‌آوری رایانه‌ها، شناسایی و یا نفوذ به شبکه‌ی رسانه‌ای حامی میرحسین موسوی است. شبکه‌ای که پایه و ساختار آن براساس ارتباطات اینترنتی است و تمامی اخبار میرحسین موسوی توسط همین شبکه‌ها مخابره می‌شود.

علت ترس مقامات امنیتی از این شبکه‌های خبری نیز آن است که بر روی آن تسلط و مدیریت ندارند، به گونه‌ای که نمی‌توانند اخبار منتشر شده را قبل از انتشار مورد بازبینی قرار بدهند و یا از انتشار آنها جلوگیری کنند.

این تنها یک گمانه‌زنی از سوی من است که با گذشت زمان صحت و سقم آن مشخص خواهد شد.

«جوانان خاورمیانه» در ادامه‌ی حمایت‌های خود از فعالان وب در خاورمیانه، بخش جدیدی با نام خدمات (Services) را ایجاد کرده است که در آن خدماتی مانند طراحی رایگان وب‌سایت یا وبلاگ و همچنین اختصاص فضای رایگان ارائه می‌شود.

طراحی و گسترش

ما متعهد می‌شویم که از آخرین فناوری و استاندارهای طراحی در پروژه‌های نوظهور، بدون هرگونه چشم‌داشت مالی استفاده کنیم، زیرا محدودیت‌های مالی اکثر فعالان خاورمیانه را درک می‌کنیم. به همین دلیل ما با توجه به محدودیت‌هایی که شاهد تاثیر آن بر روی فعالین خاورمیانه بوده‌ایم، تمرکز خود را بر روی کیفیت، طراحی منحصر به فرد و عملکرد دقیق قرار داده‌ایم.

فضای وب (Hosting)

از دید ما، اینترنت یک فضای قدرتمند است برای شکل‌دهی مجدد به جوامع ما؛ جوانان خاورمیانه فضای وب (Hosting) رایگان را به سازمان‌ها و افرادی که دیدگاه‌ها و عقایدشان را به اشتراک می‌گذارند، اعطا می‌کند.

شرایط

وب‌سایت شما باید حداقل به مدت سه ماه قبل از درخواست از جوانان خاورمیانه، فعال بوده باشد. در عین حال استثناهایی در شرایطی خاص وجود دارد.

ما از شما چه می‌خواهیم

تنها درخواست ما از شما ادامه‌ی فعالیت شما بر روی فضای وب است. ما از شما هیچگونه لینک، لوگو و… درخواست نمی‌کنیم. ما شما را تشویق به ادامه‌ی فعالیت‌تان می‌کنیم و در ادامه دادن راه‌تان نیز شما را تشویق می‌کنیم. ما تنها به شما کمک می‌کنیم تا بهترین کار ممکن را انجام دهید.

چگونه از خدمات ما بهره‌مند شوید

در صورت تمایل می‌توانید از این آدرس درخواست خود را جهت استفاده از خدمات «جوانان خاورمیانه» بدهید.

علاوه بر این، بلاگستان فارسی باعث از بین رفتن فاصله و جدایی ایرانیان داخل و خارج از ایران شد و نقش پلی بین آنها را بازی می‌کند. به همین دلیل باید گفت که بلاگستان فارسی، خط شکنی است مثبت که در جهت تعامل بیشتر ایرانیان به خوبی نقشش را بازی کرده است.

روز بلاگستان فارسی، بر تمام وبلاگ‌نویسان فارسی‌زبان شادباش باد.